Η Ducati δεν "ξεχνά" τον Iannone

Θα μπορούσε να ξανατρέξει με την Pramac
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Η απόφαση της FIM για τον 18μηνο αποκλεισμό του Iannone απ’ τους αγώνες, ακούστηκε σαν πρωταπριλιάτικο ψέμα στα αυτιά του Ιταλού, όμως δεν παύει να είναι πέρα για πέρα αληθινή. Οι 18 μήνες μπορεί να θεωρηθούν είτε λίγοι είτε πολλοί, ανάλογα από ποια σκοπιά το κρίνουμε, όμως η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Απ’ τη μια, η μέγιστη ποινή του Ιταλού για την υπόθεση ντόπινγκ θα μπορούσε να φτάσει μέχρι και τα τέσσερα χρόνια, καταστρέφοντας την καριέρα του, ενώ απ’ την άλλη οι 18 μήνες δεν είναι και λίγοι. Το μόνο καλό είναι πώς ο Iannone επωφελείται απ’ την κατάσταση με τον κορωνοϊό, καθώς το πρωτάθλημα έχει παγώσει κι έτσι ούτε οι αντίπαλοί του ούτε οι μοτοσυκλέτες εξελίσσονται, οπότε όταν επιστρέψει το χάσμα θα είναι μικρότερο απ’ ότι θα ήταν υπό κανονικές συνθήκες.

O Iannone έχει μετανιώσει για την απόφαση να φύγει απ' τη Ducati

 

Η Aprilia έχει τονίσει πολλές φορές πώς τον θέλει για αναβάτη της και τάσσεται με το μέρος του, θεωρώντας πως θα έπρεπε να είχε αθωωθεί, αφού το δείγμα που τον καταδίκασε είχε επηρεαστεί από τροφική δηλητηρίαση όπως παρουσίασε ο Ιταλός στην υπερασπιστική του γραμμή. Η επιστροφή του στους αγώνες αναμένεται τον Ιούνιο του 2021, απ’ τη στιγμή που η ποινή άρχισε να μετρά απ’ τις 17 Δεκεμβρίου του 2019 (δηλαδή απ’ την ημέρα που ξεκίνησε η προσωρινή του αποβολή) και η τελευταία προσπάθεια απ’ τη πλευρά του Iannone για να επιστρέψει νωρίτερα, έγινε μέσα απ’ το δικαίωμα έφεσης στο CAS (το ανώτατο αθλητικό δικαστήριο).

Ωστόσο δεν είναι μόνο η Aprilia που θέλει τον Ιταλό αναβάτη, καθώς σε μια πρόσφατη συνέντευξή του ο Sporting Director της Ducati στα MotoGP, Paolo Ciabatti, φρόντισε να κάνει ξεκάθαρο ότι ο Ιταλός θα μπορούσε να ξανατρέξει με τα χρώματα της Pramac Ducati. Ας μην ξεχνάμε εξάλλου πώς ο Iannone “θήτεψε” για τρία χρόνια στη Ducati – δύο στην Pramac και ένα στην εργοστασιακή ομάδα – χαρίζοντάς μας μπόλικο θέαμα, ενώ ήταν ο αναβάτης που πρόσφερε την πρώτη νίκη στον Gigi Dall’ Igna στα MotoGP – και την πρώτη νίκη της Ducati απ’ την εποχή του Casey Stoner – στην Αυστρία το 2016.

Ο Iannone το 2016, πριν την πλαστική στο πιγούνι, γιορτάζει τη νίκη του στην Αυστρία με τον Gigi Dall' Igna

 

Το να ξανατρέξει με τα χρώματα της Pramac ο Ιταλός είναι σχήμα οξύμωρο, καθώς πρόκειται για μια ομάδα η οποία έχει το ρόλο του “φυτώριου” νέων αναβατών. “Από αυτή την άποψη ο Iannone διανύει ήδη το τριακοστό έτος της ηλικίας του και δεν θα ταίριαζε ιδιαίτερα σε μια τέτοια ομάδα. Αλλά γιατί όχι; Ποτέ μη λες ποτέ,” ανέφερε ο Giabatti. Απ’ την πλευρά του, ο 30χρονος αναβάτης έχει παραδεχτεί πως ένα απ’ τα πράγματα που έχει μετανιώσει στην καριέρα του είναι ότι αποφάσισε να φύγει απ’ την Ducati και ίσως αυτό να οφείλεται εν μέρει και στις εξαιρετικές σχέσεις που είχε με τον ιδιοκτήτη της Pramac, Paolo Campinoti, όπως αποκάλυψε ο Ciabatti λέγοντας: “Η σχέση των Campinoti και Iannone θυμίζει πατέρα και γιού και όταν πρόκειται για τέτοιες περιπτώσεις είναι δύσκολο να πεις όχι.”(σ.σ. αναφέρεται στην επιστροφή του Iannone στη Pramac)

Ακόμη, ο Ciabatti φρόντισε να αναγνωρίσει την αξία του αναβάτη της Aprilia, λέγοντας πως έχει αποδείξει στο παρελθόν το πόσο γρήγορος είναι και πώς έχει προκαλέσει πολλές φορές στο παρελθόν τον Marc Marquez στη Moto2. “Ο σεβασμός και το ενδιαφέρον μας για τον Iannone δεν έχει χαθεί. Μπορεί στο παρελθόν να μας εκνεύρισε με την συμπεριφορά του, αλλά έτσι κάνει με όλους στα paddock, αυτός είναι. Μπορεί να έχει πάρει μερικές λάθος αποφάσεις στο παρελθόν, όμως πιστεύω ότι τώρα έχει αναγνωρίσει πλήρως τα λάθη του.”

Η καριέρα του Ιταλού αναβάτη μπορεί να περνάει σιγά-σιγά προς το τελευταίο της κεφάλαιο, όμως τα λόγια του Ciabatti κάνουν τον Iannone να κοιτά το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία, γνωρίζοντας ότι υπάρχουν κι άλλες ομάδες που αναγνωρίζουν την αξία του.

Ετικέτες

Concorde Agreement: Η συμφωνία που έχει μπλοκάρει το MotoGP – Οι διοργανωτές ζητούν πολλά, δεν δίνουν τίποτα

Αυτός είναι ο βασικός λόγος που δεν έχει ανακοινωθεί καμιά μεταγραφή ακόμη
liberty media
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/4/2026

Η συμφωνία που είναι γνωστή ως Concorde Agreement ουσιαστικά αφορά στα συμβόλαια συμμετοχής των κατασκευαστών στο πρωτάθλημα MotoGP για την πενταετία από το 2027 ως και το 2031, καθώς τα τρέχοντα έχουν διάρκεια ως το τέλος της φετινής σεζόν. Δανείζεται το όνομά της από τον χώρο της Formula 1, το έτερο τέκνο της αμερικανικής Liberty Media που εσχάτως έχει βαλθεί να αλλάξει το MotoGP σε μια ανάλογη λογική.

Αυτή η συμφωνία θα έπρεπε κανονικά να έχει υπογραφεί από την αρχή της φετινής σεζόν, ωστόσο από την πρώτη στιγμή ήταν σαφές πως μεταξύ των δύο πλευρών υπήρχε ένα μεγάλο χάσμα. Από την πλευρά της διοργάνωσης βρίσκεται η Liberty Media και η MotoGP Sports Entertainment Group (MGPSEG, πρώην Dorna), ενώ απέναντί τους βρίσκεται η Ένωση Κατασκευαστών (MSMA) και η Ένωση Αγωνιστικών Ομάδων (IRTA).

Η αρχική αποτυχία συμφωνίας οδήγησε σε νέα συνάντηση στα τέλη του Μαρτίου, στο περιθώριο του τρίτου αγώνα MotoGP της σεζόν στις ΗΠΑ, η οποία επίσης απέβη άκαρπη. Στο μεταξύ έχουν γίνει γνωστές αρκετές πρωτοκλασάτες μεταγραφές αναβατών ενόψει 2027, αλλά καμιά τους δεν έχει ανακοινωθεί επισήμως και ο μόνος λόγος γι’ αυτό είναι η αποτυχία της συμφωνίας.

Επισήμως δεν υπάρχουν πολλές ανακοινώσεις, κάτι αναμενόμενο όταν μιλάμε για μια διαπραγμάτευση που είναι ακόμη σε εξέλιξη, αλλά σταδιακά αρχίζουν να βρίσκουν τον δρόμο τους προς τη δημοσιότητα αρκετές πληροφορίες σχετικά με τα σημεία που μπλοκάρουν τη συμφωνία. Ή μάλλον το ένα σημείο που διατρέχει όλα τα υπόλοιπα: το χρήμα.

Ένα βασικό ζητούμενο για τις Liberty και MGPSEG είναι η ανάπτυξη του MotoGP στα πρότυπα της F1 και ήδη έχουμε δει κάποια πρώτα βήματα που προωθεί η νέα διοργανώτρια, όπως η κατάργηση του Phillip Island για να αντικατασταθεί από μια πίστα σε δημόσιο δρόμο στη Αδελαΐδα. Κατατέθηκαν επίσης και αρκετά πιο αμφιλεγόμενες απόψεις, όπως αυτή που θέλει την καταμέτρηση των πρωταθλημάτων των αναβατών να μην κάνει αναφορά στις μικρότερες κατηγορίες (Moto2, Moto3), θέλοντας να απομονώσει επικοινωνιακά το MotoGP από τις άλλες κλάσεις ώστε να είναι πιο “συμπαγές” ως προϊόν μάρκετινγκ.

Τώρα γίνονται γνωστές και άλλες απαιτήσεις της διοργάνωσης προς τις ομάδες, όπως το να ενισχύσουν δραστικά τα τμήματα μάρκετινγκ και τις επικοινωνιακές δράσεις τους ώστε να πολλαπλασιαστεί η προβολή του αθλήματος.

Θέλουν επίσης όλες οι ομάδες να προσλάβουν σε μόνιμη βάση εφεδρικούς αναβάτες ώστε να μην σημειώνονται απουσίες στη σχάρα εκκίνησης όταν κάποιος τραυματιστεί, ενώ απαιτούν να έχουν όλοι οι κατασκευαστές λειτουργικά πρωτότυπα των αγωνιστικών μοτοσυκλετών τους διαθέσιμα για προωθητικές εκδηλώσεις καιρό πριν την έναρξη του πρωταθλήματος.

Αυτά περιγράφονται ως μέρος των απαιτήσεων της Liberty Media προς MSMA και IRTA, ενώ η πλευρά των αναβατών και ομάδων ζητά περισσότερα χρήματα με ένα νέο συμβόλαιο που να προβλέπει ανταπόδοση ως ποσοστό των εσόδων και όχι με σταθερό ετήσιο ποσό όπως γίνεται ως τώρα.

Σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει από τις διαπραγματεύσεις, η Liberty προτείνει μια πάγια ετήσια πληρωμή 8 εκατομμυρίων ευρώ σε κάθε ομάδα, η οποία είναι κατά ένα εκατομμύριο αυξημένη από αυτή που λαμβάνουν τώρα - ή, κατά άλλες φήμες, ένα σταθερό ετήσιο ποσό ανά μοτοσυκλέτα στα ίδια επίπεδα με τα τωρινά. Από την πλευρά τους, οι ομάδες δηλώνουν πως αυτή η πρόταση συνιστά κοροϊδία, καθώς τα κόστη που καλούνται να επωμιστούν από τις νέες απαιτήσεις της Liberty θα τους κοστίσουν αρκετά περισσότερα χρήματα και επιμένουν σε ποσοστό επί των κερδών όπως στη F1.

Υπάρχουν κάποιες αντιπροτάσεις από τις ομάδες, όπως λ.χ. να προσληφθεί ένας εφεδρικός αναβάτης ανά κατασκευαστή και να χρησιμοποιείται στη θέση απόντα οποιασδήποτε ομάδας χρησιμοποιεί τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα, ενώ εκπρόσωπος της MSMA είπε ανώνυμα πως “οι κατασκευαστές δεν είναι αρνητικοί στην πρόταση αυτή, αν η Liberty πληρώσει τα δέοντα”, ωστόσο είναι μάλλον σαφές πως ο εφεδρικός αναβάτης δεν ακούγεται ως ιδανική λύση και θα προτιμούσαν να μην γίνει καμιά αλλαγή στο σημείο αυτό απ’ όσα ισχύουν σήμερα.

Το θέμα είναι πως έχει αρχίσει να διαγράφεται πλέον η γενική εικόνα και δυστυχώς μοιάζει να είναι αυτή που υποπτευόμασταν: η Liberty Media ήρθε με μεγάλες ορέξεις και πλάνα για το MotoGP, ζητώντας τα πάντα και δίνοντας τίποτα.

Στο τέλος βέβαια το ερώτημα είναι ένα και αμείλικτο: ποιος θα υποχωρήσει πρώτος; Είναι τα εργοστάσια σε θέση να απειλήσουν με αποχώρηση ή μήπως δεν έχουν κανένα πραγματικό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια τους; Κι αν στο τέλος δεν επιτευχθεί η περίφημη Concorde Agreement για το MotoGP, πού οδεύουμε; Προς μια σεζόν χωρίς πρωτάθλημα το 2027;

Αν η τι άλλο, η συνέχεια αυτού του ανομολόγητου θρίλερ που διεξάγεται πίσω από κλειστές πόρτες και μακριά από μικρόφωνα και κάμερες θα έχει πολύ ενδιαφέρον.