Η "δυναστεία" Rossi συνεχίζεται με Luca Marini στα MotoGP!

Έτοιμος ο Γιατρός για την επόμενη ημέρα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/11/2020

Ο Valentino Rossi είναι χωρίς καμία αμφιβολία μία από τις μεγαλύτερες μορφές σε ολόκληρη την ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας, πιθανόν και ολόκληρου του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Όχι μόνο γιατί κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή με τις αγωνιστικές του επιδόσεις, αλλά και γιατί άλλαξε ριζικά την μορφή των αγώνων και το ρόλο που έχουν οι αναβάτες μέσα σε αυτούς. Κατά καιρούς υπήρξαν θρυλικά ονόματα στο χώρο της μοτοσυκλέτας και του αυτοκινήτου που ο κόσμους παρακολουθούσε με ενδιαφέρον τη ζωή τους και έξω από τους αγώνες (π.χ. Barry Sheene και James Hunt), όπως και υπήρξαν κάποιοι που μετέτρεψαν τους αγώνες σε άθλημα (Mick Doohan, Ayton Senna). Όμως ο Valentino Rossi ήταν εκείνος που έκανε τους αναβάτες-αθλητές να έχουν το ίδιο ισχυρή φωνή με τους οργανωτές (Dorna, FIM) και με τους κατασκευαστές, καθορίζοντας σε μεγάλο βαθμό τη δομή των αγώνων.

Κάτω από αυτό το πρίσμα πρέπει να δούμε την Sky Racing Team-VR 46 και την ανακοίνωσή της πως το 2021 ο Luca Marini (ετεροθαλής αδερφός του Valentino Rossi) ανεβαίνει στα MotoGP (όπως είχαμε γράψει τον περασμένο μήνα) και ο Marco Bezzecchi θα παραμείνει στην Moto2 με team mate τον Celestino Vietti, ενώ η ομάδα δεν θα έχει εκρποσώπηση πλέον στην Moto3. Η μετακίνηση του Luca Marini στη μεγάλη κατηγορία δεν είναι απλά ένα “κουτσομπολιό”  της ημέρας για να λέμε πως ο Rossi θα τρέχει την επόμενη χρονιά στην ίδια κατηγορία με τον αδερφό του. Μαζί με τους Franco Morbidelli και Franchesco Bagnaia, ο Valentino Rossi θα έχει τρεις αναβάτες “δικούς του” στην μεγάλη κατηγορία. Όλοι τους είναι απόφοιτοι της VR46 Academy και παρά το γεγονός πως βρίσκονται σε δορυφορικές ομάδες, τα συμβόλαιά τους έχουν την έγκριση της Yamaha και της Ducati. Η Sky Racing Team-VR46 έχει μόλις έξι χρόνια ζωής (επίσημα δημιουργήθηκε το 2014) και μέσα σε αυτό το μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε να έχει για το 2021 συμβόλαιο απευθείας με την Ducati στα MotoGP!

Όπως δήλωσε ο Paolo Ciabatti της Ducati, η συμφωνία μετακίνησης του Luca Marini στα MotoGP έγινε μεταξύ Esponsorama Racing Team και Sky Racing Team VR46. Το πλάνο του Rossi για την επόμενη ημέρα είναι να έχει τη δική του ομάδα και - όπως ήδη κάνει - να τροφοδοτεί με Ιταλούς αναβάτες τους υπόλοιπους. Βέβαια, αυτό το πλάνο έρχεται λίγο νωρίτερα απ' ό,τι το περιμέναμε κι απ' ό,τι ο ίδιος ο Rossi είχα καθορίσει. Ας μην ξεχνάμε ότι πριν από λίγες ημέρες είχε διαψεύσει πως θα έχει ομάδα από του χρόνου στα MotoGP, κι ότι αυτό θα συνέβαινε από το 2022, όταν θα αποχωρούσε από την ενεργό δράση. Τώρα όμως, τα χρώμα τα της Sky Racing Team - VR46 θα είναι από του χρόνου στην μεγάλη κατηγορία, αφού η συμφωνία με την Esponsorama και την Ducati, προβλέπει ότι ο Luca Marini θα αγωνίζεται με τα χρώματα της Sky Racing Team - VR46! Αυτό δημιουργεί βέβαια ερωτηματικά για το... concflict που δημιουργείται, μιας και ο Rossi θα βρεθεί να τρέχει εναντίον της ομάδας του, αλλά και η ομάδα του θα τρέχει με μοτοσυκλέτα της Ducati, την στιγμή που ο ίδιος έχει συμβόλαιο με την Yamaha. Προφανώς όλα αυτά όμως έχουν ξεπεραστεί, από την στιγμή που ανακοινώθηκε η συμφωνία, η οποία και τονίζει το ειδικό βάρος του Γιατρού στο σύμπαν των GP. Χωρίς αμφιβολία, όταν ο Valentino Rossi κρεμάσει τη φόρμα του, θα είναι ήδη ένας από τους βασικότερους παράγοντες των  MotoGP, με πολλαπλούς ρόλους και μεγάλη ισχύ, κάτι που κανένας άλλος αθλητής δεν έχει καταφέρει στην ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού.        

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.