Η επίσημη παρουσίαση της Repsol Honda για το 2020!

Έτοιμοι οι αναβάτες για νέες προκλήσεις!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/2/2020

Η παρουσίαση της εργοστασιακής ομάδας της Honda πραγματοποιήθηκε στην Jakarta της Ινδονησίας, καθώς η χώρα αποτελεί μια απ’ τις πιο σημαντικές αγορές για την Big-H, όπως τόνισε ο Διευθυντής του HRC, Tetsuhiro Kuwata. Πριν παρουσιαστούν οι αναβάτες και οι RC213V με τα νέα τους χρώματα, η Honda είχε δημιουργήσει ένα video αφιερωμένο στις επιτυχίες της περσινής σεζόν. Το 2019, ο Marc Marquez κατάφερε όχι μόνο να στεφθεί πρωταθλητής για έκτη φορά στα MotoGP αλλά και να προσφέρει στην Honda τον τίτλο των κατασκευαστών και της ομάδας, με τον Lorenzo να συνεισφέρει μόλις τρεις βαθμούς σε αυτό το επίτευγμα…

Ο κ. Kuwata, με την χαρακτηριστική προφορά που έχουν οι Ιάπωνες όταν μιλούν αγγλικά, σχολίασε και την ανάρρωση του Marquez, που ξεκίνησε το χειμώνα μετά το χειρουργείο του στο δεξί ώμο, ενώ έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην έλευση του αδερφού του, Alex Marquez, στην ομάδα. Η τελευταία φορά που η Honda αποφάσισε να φέρει να έναν rookie στην εργοστασιακή της ομάδα ήταν το 2013, με τον ερχομό του Marc Marquez. “Έχουμε συνεργαστεί στο παρελθόν με τον Alex, το 2014 όταν συμμετείχε στη Moto3, και τότε είχε κερδίσει το πρωτάθλημα”, είπε ο κ. Kuwata. “Η πρόκληση αυτή τη φορά είναι μεγαλύτερη, διότι ο Alex χρειάζεται περισσότερο χρόνο στο να προσαρμοστεί στη μοτοσυκλέτα, στα δεδομένα της κατηγορίας και να γνωρίσει την ομάδα. Οι μηχανικοί μας στην Ιαπωνία και οι υπόλοιποι συνεργάτες μας έχουν δουλέψει σκληρά στο να προσφέρουν όλα τα απαραίτητα εφόδια στους αναβάτες μας.”

Έπειτα, ακολούθησε η παρουσίαση των επίσημων χρωμάτων, με τον Marc να είναι αρκετά χαλαρός και καθόλου αγχωμένος, συγκριτικά με τον αδερφό του, την ώρα που εμφανίστηκαν. Ωστόσο, σαν σωστός μεγάλος αδερφός, ο Marc ξεκίνησε να μιλά στον αδερφό του προσπαθώντας να τον χαλαρώσει. Μετά τις φωτογραφίες, ακολούθησαν και οι ερωτήσεις στους αναβάτες. Για το πώς αισθάνεται που ξαναβρίσκεται στην Ινδονησία και στην παρουσίαση της ομάδας ο Marc Marquez είπε: “Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ και πιστεύω πως η παρουσίαση της ομάδας στη Jakarta είναι πολύ σημαντική, καθώς στην Ινδονησία υπάρχουν πολλοί φίλαθλοι που μας υποστηρίζουν.” Σχετικά με το πώς θα αντιμετωπίσει τον αυξημένο ανταγωνισμό φέτος ανέφερε: “Όπως κάθε χρονιά έτσι και φέτος θα είναι μια πολύ δύσκολη σεζόν. Οι ανταγωνιστές μας θα προσπαθήσουν να βελτιωθούν και να μας κερδίσουν. Ωστόσο, δουλεύουμε πυρετωδώς ώστε να εξελιχθούμε για να κερδίσουμε και πάλι το πρωτάθλημα. Το 2019 ήταν μια πολύ καλή σεζόν και φέτος θα προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε τις επιδόσεις μας και να ανεβούμε επίπεδο!”

Από την άλλη, οι ερωτήσεις στο μικρό αδερφό του Marc εστίαζαν περισσότερο στο πώς αισθάνεται που θα κάνει το ντεμπούτο του στα MotoGP με τα χρώματα του HRC. “Το να έρχομαι απ’ τη Moto2 κατευθείαν στην εργοστασιακή ομάδα της Honda είναι μεγάλη τιμή για μένα και ευχαρίστηση. Θα βάλω τα δυνατά μου να προσφέρω το καλύτερο στην ομάδα,” είπε ο Alex Marquez. Στόχος του για το 2020 φυσικά είναι να στεφθεί Rookie of the Year, ωστόσο επικεντρώνεται στο να αποκτήσει όσο το δυνατόν περισσότερη εμπειρία πριν τον αγώνα στο Qatar. Από εκεί και έπειτα προσβλέπει στο να βελτιώνεται καθημερινά και να είναι πιο ανταγωνιστικός μέσα στην πίστα.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.