Ήταν γνωστό ότι η Honda θα προμήθευε με κινητήρες την κατηγορία Moto2 έως το τέλος του 2018. Εκείνο που δεν ήταν ακόμα γνωστό, αφορούσε το τι θα γινόταν μετά, όταν το συμβόλαιο της Honda με την Dorna έληγε. Οι Ιάπωνες δεν έδειχναν ιδιαίτερη προθυμία να συνεχίσουν την αποκλειστική διάθεση κινητήρων για τα Moto2 (πρόκειται για κινητήρες βασισμένους στον τετρακύλινδρο παραγωγής του CBR 600 RR) και οι νέες πληροφορίες που κυκλοφορούν, θέλουν την Triumph να αρπάζει την ευκαιρία και να γίνεται αυτή ο αποκλειστικός προμηθευτής.
Από αυτή την είδηση μπορούμε να βγάλουμε δυο-τρία συμπεράσματα για το μέλλον, διότι είναι πολύ πιθανό η απόφαση της Honda να σημαίνει ότι σκοπεύει να σταματήσει την παραγωγή του CBR 600 RR! Επίσης μπορούμε να πούμε ότι η Triumph μπαίνει μετά από πολλά χρόνια ξανά στους αγώνες ταχύτητας και μάλιστα σε κορυφαίο επίπεδο, έστω κι ως απλώς προμηθευτής κινητήρων. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι οι Βρετανοί ετοιμάζουν να προσθέσουν στην γκάμα τους νέες supersport μοτοσυκλέτες και γιατί όχι, ένα νέο Superbike που τόσο πολύ της λείπει.
Να προσθέσουμε εδώ, ότι και η KTM έχει δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για τους αγώνες ταχύτητας και θυμίζουμε ότι έχει βάλει σε εφαρμογή ένα μεγαλόπνοο πλάνο για τα MotoGP που ξεκινά από τα RC Cup και καταλήγει φυσικά στην νέα V4 την RC16 που θα δούμε να αγωνίζεται στο προσεχές παγκόσμιο πρωτάθλημα.
H ιστορία πίσω από το πορτογαλικό GP, εννοώντας τον αγώνα και όχι την πίστα, είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, καθώς ο αγώνας με αυτή την ονομασία έχει διοργανωθεί στο παρελθόν σε διάφορες πίστες, κάποιες εκ των οποίων μάλιστα… εκτός Πορτογαλίας!
Το πρώτο πορτογαλικό GP διοργανώθηκε το 1987 στην πίστα της Jarama στην Ισπανία. Ο λόγος ήταν πως η πορτογαλική πίστα του Estoril που βρίσκεται λίγο έξω από τη Λισσαβόνα δεν ήταν ακόμα έτοιμη να δεχθεί αγώνες, όμως η Πορτογαλία ήθελε έτσι κι αλλιώς τη διοργάνωση ενός πορτογαλικού GP, ακόμα και σε πίστα άλλης χώρας. Η περίεργη αυτή περίπτωση συνεχίστηκε και το 1988, όπου το πορτογαλικό GP διοργανώθηκε στη Jerez, κάτι που κάνει την Πορτογαλία τη μόνη χώρα στην ιστορία που έχει διοργανώσει αγώνες μοτοσυκλέτας κάτω από την πορτογαλική σημαία, και με πορτογαλικό όνομα, σε πίστες… εκτός Πορτογαλίας!
Το 2000 τα GP επέστρεψαν στην Πορτογαλία, αφού το Estoril πιστοποιήθηκε για διεθνείς αγώνες μοτοσυκλέτας. Αυτή ήταν η τρίτη φορά που η Πορτογαλία διοργάνωσε GP με το όνομά της, αλλά η πρώτη στην οποία ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στην Πορτογαλία.
Το πορτογαλικό GP συνέχισε να λαμβάνει χώρα στο Estoril μέχρι το 2012, όμως το 2013 η Dorna προτίμησε τη διοργάνωση στην πίστα Circuit of the Americas, με το πορτογαλικό GP να μην πραγματοποιείται.
Πέρασαν αρκετά χρόνια, με το επόμενο πορτογαλικό GP να πραγματοποιείται το 2020, στα χρόνια της COVID-19, στη νεότευκτη πίστα Algarve International Circuit, πιο γνωστή ως πίστα του Portimao, που βρίσκεται στην περιοχή Algarve. Το πρώτο GP στο Portimao διοργανώθηκε μάλιστα χωρίς την παρουσία θεατών, λόγων της πανδημίας, ενώ στη συνέχεια το πορτογαλικό GP καθιερώθηκε στο καλεντάρι του MotoGP, του WorldSBK αλλά και της F1.
Πίσω από τη δημιουργία της εξαιρετικής απ’ όλες τις πλευρές πίστας του Portimao που άνοιξε τις πύλες της στο κοινό το 2008, βρισκόταν ο Paulo Pinheiro, που είχε ξεκινήσει την επαγγελματική του σταδιοδρομία ως μηχανικός, για να γίνει κατόπιν ο άνθρωπος πίστα από την πίστα της Algarve, κοντά στην πόλη που γεννήθηκε, το Portimao.
O Pinheiro ήταν φανατικός οπαδών των μηχανοκίνητων αθλημάτων, ενώ το 2004 δημιούργησε την αγωνιστική ομάδα Parkalgar Racing Team της οποίας και ήταν Διευθυντής. Η ομάδα είχε κλάδο αυτοκινήτου αλλά και μοτοσυκλέτας, συμμετέχοντας και στην κατηγορία WSSP του WorldSBK, αλλά και σε αγώνες Endurance, με ονόματα όπως των Miguel Oliveira και Eugene Laverty.
Κατά τη θητεία του ως CEO της πίστας, ο Pinheiro ευτύχησε να δει το Portimao να διοργανώνει επιτυχημένους αγώνες MotoGP, WorldSBK & F1, ενώ δυστυχώς έφυγε εξαιρετικά νωρίς, στην ηλικία των 56 ετών, παλεύοντας με μια δύσκολη ασθένεια σε νοσοκομείο του Παρισιού.
Παρά τη μικρή ακόμα θητεία της στις διοργανώσεις MotoGP & F1, η πίστα του Portimao έχει ήδη αναγνωριστεί από όλους ως συγκλονιστική σε σχεδίαση, με old school σχεδίαση, μεγάλες υψομετρικές διαφορές και τυφλές στροφές που εξιτάρουν αγωνιζόμενους και θεατές, ενώ έχει πολύ καλή ροή, δίχως αχρείαστα stop and go που στοχεύουν πιο πολύ στους 4 τροχούς. Τέλος ευνοεί τις προσπεράσεις λόγω μεγάλου πλάτους. Σχεδιάστηκε από το γραφείο Ricardo Pina, Arquitectos, με το κόστος κατασκευής της να φτάνει τα 195 εκατομμύρια ευρώ.
