Το ιστορικό Phillip Island κινδυνεύει να χάσει MotoGP και WSBK

Αμφίβολη η συνέχεια σε MotoGP και WorldSBK - Αδελαΐδα και Bend οι αντικαταστάτες
Phillip Island
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/2/2026

Το MotoGP της Αυστραλίας ετοιμάζεται να αλλάξει ριζικά τοπίο από το 2027, με τους αγώνες να μεταφέρονται από το θρυλικό Phillip Island στους δρόμους της Αδελαΐδας.

Σε ένταση βρίσκεται η σχέση μεταξύ της διοίκησης του Phillip Island Circuit και του Australian Grand Prix Corporation (AGPC), οργανισμού που διοργανώνει και το Grand Prix της F1 στο Albert Park της Μελβούρνης.

Η διοίκηση του Phillip Island Circuit προωθεί και οργανώνει απευθείας τον αυστραλιανό γύρο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike. Αντίθετα, το Αυστραλιανό Grand Prix του MotoGP λειτουργεί με διαφορετικό μοντέλο: η πίστα ουσιαστικά νοικιάζεται στην AGPC, η οποία αναλαμβάνει τη διοργάνωση και την εμπορική εκμετάλλευση σε συνεργασία με την MotoGP Sport Entertainment SL (μέχρι πρότινος Dorna Sports) και τη FIM.

Καθώς οι επιδόσεις των μοτοσυκλετών αυξάνονται, ακολουθούν και οι απαιτήσεις στις υποδομές ασφαλείας των πιστών. Για να εξασφαλιστεί η παραμονή του MotoGP στο Phillip Island μετά τη λήξη του τρέχοντος συμβολαίου (έως το 2026), η FIM και η MotoGP Sport Entertainment απαίτησαν σημαντικές αναβαθμίσεις των υποδομών.

Phillip Island

Τα τελευταία τρία χρόνια έχουν υλοποιηθεί εκτεταμένες εργασίες με νέες μπάρες και συστήματα προστασίας, κυρίως στις στροφές 11 και 12, μεγαλύτερες αμμοπαγίδες και ασφαλτοστρωμένες ζώνες διαφυγής, ειδικά στη στροφή 1. Τα έργα αυτά χρηματοδοτήθηκαν τελικά από την κυβέρνηση, έπειτα από διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην AGPC, τη διοίκηση της πίστας υπό τον Andrew Fox και τους ιδιοκτήτες Linfox Property Group.

Ωστόσο, οι συζητήσεις για επέκταση της συμφωνίας μετά το 2026 φέρονται να επικεντρώθηκαν σε ένα νέο πακέτο επενδύσεων, αυτή τη φορά σε pit lane και εγκαταστάσεις θεατών, τομείς που εδώ και χρόνια θεωρούνται ξεπερασμένοι για τα επίπεδα φιλοξενίας του πρωταθλήματος.

Τους τελευταίους μήνες οι δημόσιες τοποθετήσεις για το μέλλον του αγώνα έχουν ενταθεί, με τις δύο πλευρές να προσπαθούν να διαμορφώσουν το αφήγημα υπέρ τους και με διαφωνίες στο ποιος θα επωμιστεί το κόστος των επόμενων αναβαθμίσεων. Όμως φαίνεται πως οι εξελίξεις τους προσπέρασαν.

Phillip Island

Η κυβέρνηση της Νότιας Αυστραλίας βρίσκεται, σύμφωνα με πληροφορίες, στο τελικό στάδιο ολοκλήρωσης μιας συμφωνίας για τη διεξαγωγή του MotoGP στους δρόμους της Αδελαΐδας από το 2027. Αν επιβεβαιωθεί, θα πρόκειται για μια ιστορική μετατόπιση του αυστραλιανού Grand Prix καθώς οι συζητήσεις για περισσότερες "αστικές πίστες" είναι μια παλιά υπόθεση που συχνά αναζωπυρώνεται.

Στο μεταξύ, το εμπορικό πλαίσιο του MotoGP έχει επίσης αλλάξει. Η Liberty Media ολοκλήρωσε την εξαγορά της Dorna τον Ιούλιο του 2025 και πλέον η διοργάνωση λειτουργεί υπό την ομπρέλα του MotoGP Sports Entertainment Group, με έμφαση στη μετατροπή του MotoGP σε παγκόσμιο προϊόν ψυχαγωγίας, διευρύνοντας το κοινό του σε όχι παραδοσιακές αγορές και δίνοντας έτσι και την ευκαιρία στα Bagger να εισβάλλουν στο MotoGP. Στο χαρτοφυλάκιο της Liberty περιλαμβάνεται επίσης η Formula 1, όπου οι αγώνες σε αστικά circuits αποτελούν βασικό κομμάτι του επιχειρηματικού μοντέλου.

Τα οφέλη είναι πολλαπλά με την εγγύτητα σε κέντρα πόλεων, ξενοδοχεία, υποδομές διασκέδασης και εταιρικές εγκαταστάσεις. Το Phillip Island προσφέρει μοναδικό φυσικό σκηνικό και κορυφαίο θέαμα, αλλά οι εγκαταστάσεις του είναι πλέον παρωχημένες. Ένας αγώνας στην καρδιά αστικού κέντρου δημιουργεί εντελώς διαφορετικές εμπορικές δυνατότητες.

Η κατασκευή ενός αστικού circuit ικανού να φιλοξενήσει τα MotoGP, ωστόσο, δεν είναι απλή υπόθεση. Η ομολογκαρισμένη χάραξη, η ποιότητα του οδοστρώματος, τα συστήματα προστασίας, οι ιατρικές υποδομές και το paddock πρέπει να πληρούν τα αυστηρότερα πρότυπα της FIM. Για να είναι έτοιμα όλα αυτά μέχρι το 2027, οι εργασίες θα πρέπει να ξεκινήσουν άμεσα.

Παρόλα αυτά, εδώ θα πρέπει να πούμε πως κανείς μέχρι στιγμής δεν έχει ρωτήσει τους αναβάτες αν θα ήταν πρόθυμοι να αγωνιστούν μέσα σε πόλεις, καθώς οι αγωνιζόμενοι που έχουν περάσει όλη τους τη ζωή σε πίστες είναι πολύ διαφορετικοί από εκείνους που αγωνίζονται σε διοργανώσεις Road Racing. Να τονίσουμε πως οι δυο αυτές κατηγορίες έχουν ελάχιστη αλληλοκάλυψη, με πολύ λίγους -κυρίως Βρετανούς- αγωνιζόμενους να δοκιμάζουν την τύχη τους και στα δυο προφίλ αγώνων. Δεν είναι καθόλου εύκολο να πείσεις έναν αγωνιζόμενο πίστας πως ξαφνικά πρέπει να αγωνιστεί σε διαδρομή χωρίς εξόδους διαφυγής, αμμοπαγίδες κ.α., με πολλά σταθερά εμπόδια και κατακόρυφη αύξηση επικινδυνότητας. Δεν είναι τυχαίο που κορυφαίοι αγωνιζόμενοι όπως ο Rossi έχουν ερωτηθεί σε επισκέψεις τους στο ΙΟΜΤΤ αν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι αντίστοιχο, κι εκείνοι έχουν γελάσει με την καρδιά τους, θεωρώντας ασύλληπτη μια τέτοια πιθανότητα. Μένει λοιπόν να δούμε αν τα μεγαλεπήβολα σχέδια της Liberty Media για ακόμη περισσότερο θέαμα φρενάρουν απότομα όταν χρειαστεί και η συναίνεση των αγωνιζομένων.

Phillip Island

Παρά τις δυσκολίες, η πολιτική στήριξη στη Νότια Αυστραλία φαίνεται ισχυρή, και πηγές αναφέρουν ότι η επίσημη ανακοίνωση μπορεί να έπεται ακόμη και εντός των ερχόμενων ημέρων. Αν αυτό συμβεί, το επόμενο κεφάλαιο του MotoGP στην Αυστραλία θα γραφτεί στους δρόμους της Αδελαΐδας και όχι στο εμβληματικό Phillip Island!

Οι αλλαγές ίσως να μην σταματήσουν εκεί. Υπάρχουν ενδείξεις ότι και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike θα μπορούσε να μεταφερθεί από το 2028 στο The Bend Motorsport Park. Η σύγχρονη αυτή εγκατάσταση διαθέτει διαδρομή 4,95 χιλιομέτρων για αγώνες Superbike και μια μεγαλύτερη χάραξη 7,7 χιλιομέτρων για αγώνες GT. Στελέχη της διοργάνωσης είχαν συναντηθεί πέρυσι με τον ιδιοκτήτη Sam Shahin, ο οποίος φέρεται να έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση της Νότιας Αυστραλίας.

Phillip Island

Αν η μεταφορά του MotoGP στην Αδελαΐδα επιβεβαιωθεί ενόσω το αστικό circuit δεν έχει ολοκληρωθεί εγκαίρως, η πίστα The Bend θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μεταβατική λύση.

Το βέβαιο είναι ότι η αυστραλιανή σκηνή των κορυφαίων αγώνων μοτοσυκλέτας βρίσκεται μπροστά σε μια από τις μεγαλύτερες ανακατατάξεις της σύγχρονης ιστορίας της. Από το φυσικής ομορφιάς Phillip Island στους αστικούς δρόμους της Αδελαΐδας, το MotoGP ετοιμάζεται να αλλάξει πρόσωπο και μαζί του ολόκληρο το μέλλον των μεγάλων αγώνων στην Αυστραλία.

Phillip Island

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.