Jorge Martin - Η πρώτη κίτρινη κάρτα για χαμηλή πίεση ελαστικών δυσκολεύει το κυνήγι του τίτλου

Αφού βρέθηκε να τρέχει με χαμηλότερη από την επιτρεπτή πίεση στο Buriram, κινδυνεύει με ποινή 3 δευτερολέπτων εάν υποπέσει στο ίδιο παράπτωμα!
motomagMotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

9/11/2023

Η προειδοποίηση που έλαβε ο Jorge Martin στο GP της Ταϊλάνδης για χαμηλή πίεση ελαστικών κατά την διάρκεια του αγώνα, σημαίνει ότι πλέον βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο, καθώς δεν έχει την πολυτέλεια να παραβεί ξανά το άρθρο 2.4.4.9 των κανονισμών, όπου ορίζεται το χαμηλότερο όριο πίεσης των ελαστικών. Το θέμα είναι αν μπορεί η ομάδα του να εγγυηθεί κάτι τέτοιο.

Όπως σας έχουμε ήδη ενημερώσει από το GP του Silverstone και μετά το σύστημα των κανονισμών για τις πιέσεις των ελαστικών και το πώς αυτές μετρώνται άλλαξε. Λόγω του ότι αυτό συνέβη στα μέσα της σεζόν του 2023 και προκειμένου να δοθεί ο κατάλληλος χρόνος στους αναβάτες να συμμορφωθούν με αυτόν, η ποινή του αποκλεισμού δεν υφίσταται μέχρι στιγμής.

​​​​MotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι αναβάτες που θα πέσουν κάτω από τα 1,9 bar πίεσης στο μπροστινό ελαστικό και τα 1,7 bar πίσω δεν έχουν επιπτώσεις. Μάλιστα, στην πίστα του Buriram ο εργοστασιακός αναβάτης της Aprilia, Aleix Espargaro, ήταν ο πρώτος που έλαβε την προβλεπόμενη ποινή των τριών δευτερολέπτων, καθώς ήταν η δεύτερη φορά που υπέπεσε στην συγκεκριμένη παράβαση, χάνοντας την πέμπτη θέση στην οποία τερμάτισε και καταλήγοντας... στην όγδοη! Αποτέλεσε έτσι τον πρώτο αναβάτη που δέχεται τέτοια ποινή, καθώς μέχρι τότε οι Maverick Vinales, Franco Morbidelli, Raul Fernandez, Marco Bezzecchi, Pol Espargaro and Marc Marquez είχαν δεχτεί απλώς προειδοποίηση. Στην Ταϊλάνδη, ο Jorge Martin τους ακολούθησε, καθώς μετά το τέλος του αγώνα οι κριτές επιθεώρησαν τα δεδομένα των αισθητήρων για τη μέτρηση πίεσης των ελαστικών, διαπιστώνοντας παράβαση.

Αυτό για τον Ισπανό της Pramac σημαίνει ουσιαστικά ότι τα περιθώρια για λάθη στενεύουν ακόμα περισσότερο, στο κυνήγι του για τον τίτλο. Όπως έγινε σαφές από την περίπτωση του Aleix, οι κριτές δεν πρόκειται να χαριστούν, άρα ο Martin δεν έχει άλλη ευκαιρία να υποπέσει ξανά στο ίδιο παράπτωμα. Απομένουν τρεις γύροι και έξι αγώνες, μαζί με τους Sprint, για την ολοκλήρωση του Πρωταθλήματος, με τον “Martinator” να βρίσκεται αυτή την στιγμή στην δεύτερη θέση 13 βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο Bagnaia, οπότε μαθηματικά έχει πολλές ελπίδες, ειδικά αν λάβουμε υπόψη το πόσο φορμαρισμένος φαίνεται τον τελευταίο καιρό έναντι του Bagnaia.

MotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου

Το πρόβλημα είναι ότι ο Bagnaia δεν έχει έως τώρα πάρει κίτρινη κάρτα για πίεση ελαστικών, που σημαίνει ότι έχει το προβάδισμα σε αυτό τον τομέα. Στην περίπτωση που η κατάσταση παραμείνει έτσι μέχρι και την Valencia, τότε θα μπορεί εκεί να παραβεί τον κανονισμό, λαμβάνοντας μόνο μία προειδοποίηση χωρίς κανένα αντίκτυπο, μιας και είναι ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος.

Αντιθέτως, ο Martin θα μπορούσε στον τελευταίο αγώνα της σεζόν να τερματίσει πρώτος, όμως αν έχει παραβεί τους κανονισμούς να χάσει την θέση του (και πιθανώς αρκετές ακόμα θέσεις), σε περίπτωση που οι αναβάτες που ακολουθούν δεν έχουν απόσταση μεγαλύτερη των τριών δευτερολέπτων από τον Ισπανό. Αυτό θα μπορούσε να του στοιχίσει μέχρι και το Πρωτάθλημα, που όπως φαίνεται από τα μέχρι τώρα δεδομένα ίσως κριθεί στον τελευταίο γύρο.

Βέβαια, υπάρχουν και άλλες παραβάσεις που θα μπορούσαν να του κοστίσουν σε θέσεις. Το να προσέξει όμως να μην πατήσει εκτός ορίων, ή το να παραχωρήσει την θέση που πήρε κάνοντας πιο σύντομη διαδρομή, είναι κάπως ευκολότερα από το να ρυθμίσει σωστά τις πιέσεις του, κατά την διάρκεια ενός αγώνα. Είναι κάτι που κρίνεται από πολλές παραμέτρους, με βασικότερη το αν ένας αναβάτης προηγείται ή ακολουθεί κάποιον άλλο. Αν μείνει για πολλή ώρα στον πίσω τροχό κάποιου άλλου αναβάτη, τότε το ελαστικό δεν δέχεται αρκετή ψύξη, λόγω του slipstreaming που κόβει την ροή του αέρα στον πίσω, με κίνδυνο να υπερθερμανθεί και να χάσει πρόσφυση. Από την άλλη η πολύ υψηλή πίεση μπορεί να έχει κόστος από μόνη της στο επίπεδο της πρόσφυσης που έχουν τα ελαστικά, ειδικά προς το τέλος του αγώνα που η δεδομένη αύξηση της πίεσης διογκώνει τον όγκο του αέρα στο εσωτερικό του ελαστικού.

MotoGP – Η προειδοποίηση που στενεύει τα όρια για τον Jorge Martin στο κυνήγι του τίτλου

Μπορεί λοιπόν να ακούγεται εύκολο το γεγονός ότι το μόνο που πρέπει να κάνει ο Martin είναι να έχει τις σωστές πιέσεις για τουλάχιστον το 50% του κυρίως αγώνα και το 30% της διάρκειας του Sprint (οι μετρήσεις είναι σε πραγματικό χρόνο), όμως δεν είναι. Μία άλλη λύση είναι να προσπαθεί κάθε φορά να τερματίσει πρώτος, με περισσότερα από τρία δευτερόλεπτα διαφορά από τον αμέσως επόμενο αναβάτη, κάτι που δεν έχει καταφέρει να κάνει μέχρι στιγμής φέτος, με το καλύτερο αποτέλεσμα να έρχεται στον αγώνα Sprint του Sachsenring με 2,468 δευτερόλεπτα διαφορά από τον δεύτερο.

Όπως καταλαβαίνουμε λοιπόν, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο για τον Martin και θα ήταν κρίμα να χάσει το πρωτάθλημα στα… χαρτιά. Αναμφίβολα θέλουμε να το πάρει ο καλύτερος, όμως ο όρος αυτός περιλαμβάνει αυτόν που εκτός από γρήγορος και ικανός αναβάτης, μπορεί να ακολουθήσει και τους κανονισμούς. Μέχρι στιγμή ο Martin έχει υποδείξει τεράστια αποθέματα ψυχραιμίας, ένα χαρακτηριστικό που μπορεί να τον βοηθήσει και σε αυτό το κομμάτι.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.