Marc Marquez: Μόλυνση αφήνει ενδεχόμενο για 4ο χειρουργείο! Οι δηλώσεις του στο DAZN

«Δεν είμαι αναίσθητος, μου είπαν πως η πλάκα θα άντεχε»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/12/2020

Με μία λιτή δήλωση το HRC επιβεβαιώνει πως ο Marquez θα μείνει στο νοσοκομείο καθώς το κόκκαλο έχει μόλυνση, με την πορεία του 3ου χειρουργείου να κρίνεται θετικά. Θα προσπαθήσουν να αντιμετωπίσουν την μόλυνση με αντιβιοτικά.

Ωστόσο πέρα από την απλή αυτή ανακοίνωση του HRC για κάτι αρκετά κοινό να συμβεί σε αυτά τα χειρουργεία και με πολύ κόσμο να περιμένει μία τέτοια εξέλιξη ιδιαίτερα στην περίπτωση του Marquez μετά από τόσες επεμβάσεις, έρχονται τα λόγια του κ. Angel Villamor διευθυντή της κλινικής iQtra που εξέτασε τον Marquez τελευταίος, που έχουν σημασία:

«Αν η μόλυνση στο χέρι του Marquez δεν υποχωρήσει αμέσως θα πρέπει να προχωρήσει σε τέταρτο χειρουργείο». Ο Ισπανός εξιδεικευμένος γιατρός ήταν ένας από εκείνους που ο Marquez συμβουλεύτηκε πριν μπει στην κλινική Ruber, μιλά δηλαδή έχοντας εξετάσει το χέρι του. Ο Villamor χαρακτήρισε την μόλυνση αρκετά σοβαρή σε επίπεδο που μπορεί να ακυρώσει όλο το πλάνο της ομάδας που τον χειρούργησε την τρίτη φορά ανατρέποντας την πορεία.

Μιλώντας απλουστευμένα ο Villamor εξήγησε: «Το μικρόβιο είναι στο κόκαλο σε σημείο που δεν έχει πολλά αγγεία οπότε η άμυνά μας δεν έχει πολλούς δρόμους για να φτάσει, δηλαδή τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούμε για να το καταπολεμήσουμε. Υπάρχει πιθανότητα με την λήψη αντιβιοτικών σε ενέσιμη μορφή τις πρώτες μέρες και έπειτα διά του στόματος να βοηθήσουμε την φυσική άμυνα του Marquez να καταπολεμήσει την μόλυνση. Αυτό βέβαια θα φανεί μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα διαφορετικά θα πρέπει να επιστρέψει άμεσα στο χειρουργείο. Προφανώς οι γιατροί θα προσπαθήσουν να το αφήσουν αυτό να συμβεί χρησιμοποιώντας κάθε μέσο που έχουν στα χέρια τους. Όχι μόνο ειδικά στην περίπτωση αυτή του Marquez αλλά και για οποιονδήποτε θα πρέπει να χειρουργηθεί τέταρτη φορά συνεχόμενα!».

«Από εκεί και πέρα αυτές οι μολύνσεις είναι δύσκολες αρκετά», συνεχίζει ο Villamor, «αν δεν καταπολεμηθεί η μόλυνση δεν υπάρχει άλλος δρόμος από ένα 4ο χειρουργείο».

Την ίδια στιγμή ο Marquez μίλησε στο δίκτυο DAZN, που απλοϊκά είναι κάτι σαν τον NETFLIX αλλά για τους αγώνες κάθε είδους, έχοντας ήδη αναλάβει δικαιώματα μετάδοσης για τα MotoGP σε πολλές χώρες με στόχο να επεκταθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη σταδιακά. Την συνέντευξη αυτή, ο Marquez την έδωσε ενώ ήξερε πως μπαίνει για τρίτο χειρουργείο και αντιμετωπίζοντας ήδη το ενδεχόμενο της μόλυνσης.

Εκεί ο Marquez τόνισε πως δεν νιώθει πως έχασε φέτος, γιατί ήταν σαν να μην ξεκίνησε. «Ήμουν εκεί, έκανα το λάθος και έπεσα και μετά τέλος. Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα κάποιον άλλο να κερδίζει και δεν ένιωθα αυτά τα συναισθήματα του ηττημένου, της καταβολής. Ήταν η πρώτη φορά που δεν το έβλεπα έτσι, ήταν σαν να μην πήρα μέρος σε αυτό το πρωτάθλημα. Εννοώ ότι ναι εκεί ήμουν, ξεκίνησα, έκανα ένα λάθος και τραυματίστηκα. Αλλά δεν ξέρω, συμφιλιώθηκα με την ιδέα πως φέτος πάει και βλέπουμε από την επόμενη χρονιά τι θα γίνει».

«Στην Jerez το λάθος ήρθε όταν πήρα το λιγότερο ρίσκο, όχι το μεγαλύτερο! Μπήκα στο γκρουπ με τους προπορευόμενους και πήρα ώθηση, ηρέμησα. Ήμουν στους πρώτους πέντε κι αυτό ήταν αρκετό για το πρωτάθλημα. Τότε την πάτησα, όταν χαλάρωσα. Όταν οδηγώ με πίεση, με άγχος, δεν κάνω λάθη. Κι αυτό γιατί όσα λάθη έχω κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις έχω επιστρέψει να τα αντιμετωπίσω παίρνοντας το ίδιο ακριβώς ρίσκο, ώστε να εξαλείψω το λάθος. Διαφορετικά, αν δεν το κάνω αυτό, δεν υπάρχει και νόημα!»

«Έμαθα πάρα πολλά από αυτό που συμβαίνει. Η επιστροφή ήταν επιπόλαιη. Η πλάκα έσπασε όταν άνοιγα την συρόμενη μπαλκονόπορτα για να βγω στον κήπο, αλλά το πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε εκείνη την στιγμή ακριβώς, είναι αποτέλεσμα της πίεσης που υπέστη στην Jerez. Αυτό ήταν ένα λάθος. Έμαθα πως οι πιλότοι έχουν ένα καλό και ένα κακό ταυτόχρονα, δεν βλέπουμε το ρίσκο, δεν βλέπουμε τον φόβο κατάματα. Αυτό μερικές φορές σημαίνει πως δεν αντιλαμβανόμαστε και το χειρότερο σενάριο.»

«Βγαίνω από το χειρουργείο και το πρώτο πράγμα που ρωτάω είναι πότε θα επιστρέψω στην μοτοσυκλέτα. Τότε είναι που ο γιατρός πρέπει να σε προστατέψει, να είναι ρεαλιστής. Πήγα στην Jerez ήσυχος πως η πλάκα θα αντέξει, γιατί αυτό μου είπαν. Είμαι γενναίος αλλά δεν είμαι αναίσθητος, αν μου έλεγαν πως υπάρχει το ενδεχόμενο να σπάσει δεν θα ανέβαινα στην μοτοσυκλέτα. Αυτές όμως είναι και εμπειρίες που σε ωριμάζουν».

Για τον Mir

“Ο Joan ήταν ο πιο σταθερός, εκείνος που άξιζε περισσότερο τον τίτλο. Σε αυτό το πρωτάθλημα η σταθερότητα ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας, δεν έπρεπε να κάνεις το εξωπραγματικό αλλά το ακριβώς αντίθετο. Πιστεύω πως στην δεύτερη θητεία του στα MotoGP κέρδισε μεγάλη αξία και καλώς είναι πρωταθλητής. Δεν ήταν το μεγάλο φαβορί και ήρεμα χωρίς να κάνει πολύ θόρυβο, κατέληξε να παίρνει τον τίτλο».

«Τώρα είναι ο πρωταθλητής και θα πρέπει να αμυνθεί της θέσης του. Όταν είσαι ο πρωταθλητής πρέπει να αμυνθείς για τον τίτλο ανεξάρτητα ποιος είναι στην πίστα, πρέπει να παλέψεις να τον κρατήσεις. Θα κληθεί να το κάνει, και θα το κάνει γιατί έχει ταλέντο και το απέδειξε. Θα προσπαθήσω να του πάρω τον τίτλο, θα δούμε αν μπορώ…».

Για την KTM και την Suzuki

«Η ΚΤΜ έκανε μία απίστευτη δουλειά που πρέπει να πιστωθεί στην ομάδα εξέλιξης και τον Dani Pedrosa. Πιστεύω όμως πως και η Dorna πρέπει να πάρει ένα μερίδιο αναγνώρισης για την πορεία τόσο της KTM όσο και της Suzuki γιατί έδωσαν πολλά περιθώρια βοήθειας, με τους ανοικτούς κινητήρες, τις παραπάνω ευκαιρίες δοκιμών και όλα τα πρόσθετα. Οι αναβάτες βέβαια πρέπει να την ευγνωμονούν περισσότερο κι από τις ομάδες, γιατί εκείνοι εισπράττουν την αναγνώριση όταν τα πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν καλύτερα!».

Για την Yamaha

«Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει με την Yamaha. Πρέπει να είσαι μέσα για να μπορέσεις να μιλήσεις, είναι πολύ δύσκολο να προβείς σε υποθέσεις από έξω και να ισχυριστείς πως έχεις γνώμη. Είναι η μοτοσυκλέτα που έχει τις περισσότερες νίκες, υπήρχαν πίστες που ήταν ανίκητη και άλλες που δεν έμπαινε ούτε στην δεκάδα. Κι αυτό για όλους, όχι για έναν αναβάτη! Κι έπειτα ήταν και ο Morbidelli με την άλλη μοτοσυκλέτα που σάρωνε μπροστά τους».

«Για μία χρονιά έγινε και σε εμένα, από το 2014 στο 2015, ο κινητήρας ήταν ένας τομέας που δεν είχα επέμβει και βρέθηκα να πάσχω ακριβώς από αυτό μέχρι το 2016 που επέστρεψε η απόδοση και η λειτουργεία του σε φυσιολογικά επίπεδα».

 

Για τον Alex τον αδερφό του:

«Υπέφερα γιατί και εκείνος στην αρχή της σεζόν υπέφερε. Η Honda δεν συγχωρεί. Είναι δύσκολο να την καταλάβεις και υπέφερε, το έβλεπα και δεν μπορούσα να κάνω και πολλά. Του έλεγα δοκίμασε εκείνο ή το άλλο, αλλά τα έκανε χωρίς να έχει το ίδιο αποτέλεσμα. Του έδωσα κι άλλες συμβουλές του είπα τι να περιμένει στο Misano, τι θα κάνει η ομάδα και τι θα πρέπει να κάνει και ίδιος και ξαφνικά έγινε το κλικ. Πήγε καλύτερα και πήρε και κέρδισε αυτοπεποίθηση. Είναι πολύ σημαντικό αυτό στα MotoGP είναι μία αδράνεια που την κουβαλάς και στον επόμενο αγώνα και πηγαίνεις καλύτερα και την χάνεις και δύσκολα!»

«Η πτώση του ήταν απολύτως λογική αλλά και προβλέψιμη. Ήταν η ώρα του να πέσει. Ένιωθε ικανός να φάει τους πάντες μπροστά στου, είχε το προηγούμενο σερί προσπεράσεων, από τον προηγούμενο αγώνα… θα γινόταν. Έπρεπε να πέσει και μέσα στον αγώνα».

Για την επιστροφή του:

«Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι, δεν πρόκειται να επιστρέψω αν δεν γίνει τελείως καλά. Γιατί όταν επιστρέψω θα είμαι ο Marquez που έφυγε. Για αυτό. Θέλω να είμαι έτοιμος στο 100% και το σώμα μου θέλω να μπορεί να υποστηρίξει το ίδιο ρίσκο! Είναι μέσα στο DNA μου και είναι η κινητήριος δύναμη που με έχει οδηγήσει μέχρι τώρα. Δεν αλλάζω τα λάθη που έκανα. Θέλω να υποσχεθώ σε όλους πως το 2021 θα επιστρέψω στο 100% δίνοντας το θέαμα στην πίστα που όλοι μας έχουμε στερηθεί…»

 

Η περιπέτεια της υγείας του Marquez δεν έχει τελειώσει. Βρίσκεται αντιμέτωπος με μία μόλυνση που δεν έχει σύντομο δρόμο αν τις επόμενες ημέρες φανεί πως δεν το έχει ξεπεράσει. Όπως είπε και ο ίδιος τα μαθήματα από αυτή την περίπτωση είναι περισσότερα από ένα, ενώ συνεχίζει να θέλει να επιστρέψει το 2021…

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.