Marquez 3ο χειρουργείο και μακρά διάρκεια αποκατάστασης

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το 30 χειρουργείο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/12/2020

Ο Marquez μπήκε χθες στην κλινική Ruber της Μαδρίτης που ειδικεύεται στην αποκατάσταση καταγμάτων, με τις κάμερες όμως να τον αντιλαμβάνονται και να παίρνουν τις πρώτες δηλώσεις από τον πατέρα του. Όπως ήταν αναμενόμενο ο Marquez πήγε για το τρίτο κατά σειρά χειρουργείο στο χέρι παρόλο που δεν ήθελε να το επιβεβαιώσει, μέχρι που αργά το βράδυ η ομάδα αναγκάστηκε να προβεί σε δελτίο τύπου μετά την έκταση που πήρε η είδηση επισπεύδοντας την ενημέρωση που θα έκανε σήμερα για την πορεία του χειρουργείου. Εκεί για πρώτη φορά μας αποκάλυψαν πως πάσχει από ψευδάρθρωση κατάγματος σε μία πλήρη επιβεβαίωση του ΜΟΤΟ και όσα γράφαμε στα μέσα Νοεμβρίου εδώ.

Ομοίως και για τον τρόπο αντιμετώπισης που ακολουθήθηκε όπως γράφαμε πως θα γίνει, μιας και ήταν μονόδρομος πλέον και δεν υπήρχε άλλος τρόπος. Το χειρουργείο πήγε καλά, ήταν άκρως επιτυχημένο και αναμένεται να αποκαταστήσει το χέρι του Marquez χρησιμοποιώντας μόσχευμα από το λαγόνιο οστό, από την λεκάνη για να το πούμε πολύ χοντρικά ξεφεύγοντας από τους ιατρικούς όρους. Η ψευδάρθρωση σύμφωνα με τον Dr. Costa θα είχε αποφευχθεί αν είχε ακολουθηθεί διαφορετική αποκατάσταση και λιγότερη βιασύνη στην επαναφορά του στην αγωνιστική δράση.

Δεν υπάρχουν αυτή την στιγμή απορίες ή αμφιβολίες για το πώς φτάσαμε εδώ σε ένα τρίτο χειρουργείο που απαιτεί μεγάλο χρόνο αποκατάστασης, ουσιαστικά βάζοντας σε κίνδυνο την συμμετοχή του Marquez και για την επόμενη σεζόν!

Ήταν κοινό μυστικό στα paddock πως ο Marquez πάσχει από ψευδάρθρωση κατάγματος και με τον ίδιο τρόπο που καταλήξαμε και εμείς στο συμπέρασμα αυτό, είχε καταλήξει και ο Dovizioso. Η απόφασή του να μην δεχτεί μία θέση αναβάτη εξέλιξης με πιθανότητα μάλιστα να τρέξει το 2022 ή άμεσα να βρεθεί στην σέλα της Aprilia, στηρίχτηκε και στο ποντάρισμα πως ο Marquez θα απουσιάζει στην αρχή της σεζόν.

Πράγματι δεν υπάρχει σύντομος δρόμος για την αποκατάσταση της ψευδάρθρωσης που μπορεί να χρειαστεί από τρεις έως και έξι μήνες για να ολοκληρωθεί αν όλα πάνε καλά με την νέα πλάκα που τοποθετήθηκε φυσικά. Αυτό σημαίνει πως η Honda βρίσκεται αντιμέτωπη με μερικές δύσκολες αποφάσεις μπροστά της.

Εκείνο που το κάνει ακόμη πιο δύσκολο είναι η αβεβαιότητα που υπάρχει ακόμη και τώρα για την έναρξη της επόμενης σεζόν. Αν καθυστερήσει τόσο πολύ όπως έγινε φέτος -και κανείς δεν μπορεί να απορρίψει αυτή την πιθανότητα- τότε αυτό θα είναι εξαιρετικά καλό για τον Marquez καθώς θα προλάβει να προχωρήσει η αποκατάστασή του.

Από την μία απαιτείται να παρθούν αποφάσεις, από την άλλη η αναμονή μπορεί να φανεί πιο σωστή, και είναι ο δρόμος που φαίνεται πως θα διαλέξει η Honda περιμένοντας να δει την αποκατάσταση του Marquez αλλά και την πορεία της πανδημίας στην αγωνιστική δραστηριότητα.

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.