MotoGP 2019 – Προσωρινό Ημερολόγιο Αγώνων!

Ανακοινώθηκε μόλις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/9/2018

Μόλις ανακοινώθηκε το προσωρινό ημερολόγιο αγώνων για την σεζόν του 2019, που στην γλώσσα των MotoGP σημαίνει και απαράλαχτο, καθώς σπάνια έχουν γίνει αλλαγές. Υπάρχει εδώ ένα ερωτηματικό βέβαια, καθώς παραμένει το Silverstone στο ημερολόγιο, την στιγμή που έχει ξεκάθαρα ειπωθεί από την πλευρά της Dorna πως αν δεν στρωθεί εκ νέου με άσφαλτο θα ακυρώσουν το συμβόλαιο τους.

Θα θέλαμε να δούμε εκεί μία υποσημείωση για τον αγώνα του Silverstone, πώς παραμένει για επιβεβαίωση, όμως αυτό θα ήταν αντίθετο προς το συμβόλαιο που υπάρχει ήδη. Δηλαδή μία τέτοια υποσημείωση θα έθετε το συμβόλαιο υπό αμφισβήτηση, μονομερώς από την πλευρά της Dorna, χωρίς αυτό να έχει λυθεί και ακυρωθεί. Άρα θα μπορούσε η πίστα να ζητήσει την αποζημίωσή της. Όσο το ζήτημα παραμένει άλυτο, παρόλο που η πίστα στέλνει εξώδικα σε όποιον δημοσιογράφο μιλά για κατασκευαστικό λάθος, την στιγμή που πρώτοι που το ανέφεραν ήταν οι ίδιοι οι αναβάτες, η συγκεκριμένη καταχώρηση στο ημερολόγιο θα έχει την μεγαλύτερη πιθανότητα αλλαγής.

Από εκεί και πέρα δεν υπάρχουν αλλαγές στις υπόλοιπες πίστες, την στιγμή που είχε ακουστεί δυνατά το ενδεχόμενο να προστεθεί τουλάχιστον το Μεξικό, αλλά και η εξαιρετική πίστα της Φιλανδίας που βέβαια εκεί η καλοκαιρία διαρκεί ελάχιστα… Τίποτα από αυτά δεν συνέβη και το ημερολόγιο του 2019 δεν έχει πρακτικά διαφορές.

Η πρώτη εκτίμηση για το γεγονός πώς δεν μπήκε στο πρόγραμμα η Φινλανδία και το Μεξικό, είναι οι ίδιοι οι αναβάτες που έθεσαν δύο εμπόδια. Πρώτα πως δεν ήθελαν –τουλάχιστον αυτή την σεζόν- να αυξηθούν οι αγώνες κι έπειτα πως το Μεξικό είναι φτιαγμένο με νοοτροπία F1 και ορισμένα πρότυπα ασφαλείας, όπως οι έξοδοι διαφυγής προβληματίζουν…

Θυμηθείτε: MotoGP: Νέα πίστα στην Φινλανδία

Βέβαια η επόμενη σεζόν έχει τόσες αλλαγές από μόνη της, που νέες πίστες θα δημιουργούσαν προβλήματα προσαρμογής. Ξεκινά το FIM Enel MotoE™ World Cup, σχεδόν όλες οι ομάδες έχουν τελείως διαφορετική σύνθεση, από τους αναβάτες έως τους μηχανικούς, και ο ανταγωνισμός αναμένεται ακόμα πιο σκληρός από φέτος. Μία γεύση από αυτό θα μας έρθει στην Βαλένθια, όπου ο Lorenzo θα έχει δικαίωμα να δοκιμάσει την Honda και να δούμε πώς θα εξελιχθεί η προσαρμογή του, την στιγμή που δηλώνει πως αν συνέχιζε για τρίτη χρονιά στην Ducati θα ήταν άκρως ανταγωνιστικός ακόμη και για το πρωτάθλημα…

Αυτές είναι λοιπόν οι –προσωρινές- ημερομηνίες διεξαγωγής των αγώνων:

Αγώνας
Χώρα
Αυτοκινητοδρόμιο
Ημερ.διεξαγωγής
1
Κατάρ
Losail International Circuit
10 Μαρτίου *
2
Αργεντινή
Termas de Rio Hondo
31  Μαρτίου
3
ΗΠΑ
Circuit of the Americas
14 Απριλίου
4
Ισπανία
Circuito de Jerez-Ángel Nieto
05 Μαΐου
5
Γαλλία
Le Mans
19  Μαΐου
6
Ιταλία
Autodromo di Mugello
02 Ιουνίου
7
Ισπανία (Καταλονία)
Circuit de Barcelona-Catalunya
16  Ιουνίου
8
Ολλανδία
TT Circuit Assen
30  Ιουνίου
9
Γερμανία
Sachsenring
07  Ιουλίου
10
Τσεχία
Automotodrom Brno
04 Αυγούστου
11
Αυστρία
Red Bull Ring - Spielberg
11  Αυγούστου
12
Βρετανία
Silverstone Circuit
25  Αυγούστου
13
Ιταλία (Σαν Μαρίνο)
Misano World Circuit Marco Simoncelli
15 Σεπτεμβρίου
14
Ισπανία
MotorLand Aragon
22  Σεπτεμβρίου
15
Ταϊλάνδη
Chang International Circuit
06 Οκτωβρίου
16
Ιαπωνία
Twin Ring Motegi
20  Οκτωβρίου
17
Αυστραλία
Phillip Island Circuit
27  Οκτωβρίου
18
Μαλαισία
Sepang International Circuit
03 Νοεμβρίου
19
Ισπανία
Circuit Ricardo Tormo
17 Νοεμβρίου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*ο αγώνας του Κατάρ θα διεξαχθεί απογευματινή ώρα

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.