MotoGP 2022, Misano, FP2: Τέσσερα Ducati στις 4 πρώτες θέσεις
Bastianini ταχύτερος, πέμπτος ο Quartararo
Από τον
Κώστα Γκαζή
2/9/2022
Στα δεύτερα ελεύθερα δοκιμαστικά του Misano, είχαμε απόλυτη κυριαρχία των μοτοσυκλετών της Ducati, που θύμισε τα δοκιμαστικά του προηγούμενου GP, στην Αυστρία. Ταχύτερος όλων αναδείχθηκε ο Enea Bastianini, με τον πρωτοπόρο στη βαθμολογία Fabio Quartararo στην 5η θέση.
Στην αρχή των FP2 ο Fabio βρέθηκε όπως και στο τέλος των FP1 στην κορυφή των χρόνων με 1.32.264, και όλοι πιστέψαμε πως θα είχαμε μια επανάληψη των πρώτων δοκιμαστικών. Αμ δε.
Οι καιρικές συνθήκες ήταν και πάλι ηλιόλουστες, με αρκετή ζέστη. Πρώτος στον χορό των πτώσεων ήταν ο Johann Zarco, με ένα lowside στην 1 από μπροστινό, δίχως ευτυχώς να τραυματιστεί.
Τριάντα λεπτά πριν το τέλος των FP2, πίσω από τον Quartararo βρισκόταν ο Pecco Bagnaia, τρίτος ήταν ο Jack Miller, τέταρτος ο Michele Pirro και πέμπτος ο Aleix Espargaro.
Και εκεί ο Pecco έβαζε τα δυνατά του για να αντισταθμίσει την ποινή των τριών θέσεων στη σχάρα εκκίνησης, ποινή που δέχθηκε στα FP1 για αργή οδήγηση στην αγωνιστική γραμμή, μάλλον το παράκανε λιγάκι, και είχε μια ανώδυνη πτώση 33 λεπτά πριν το τέλος του session στην 13.
Λίγο αργότερα, ο Aleix Espargaro πέρασε μπροστά από τον Quartararo, με 1.32.177, ενώ εικοσιπέντε λεπτά πριν το τέλος ο Maverick Vinales σημείωσε τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο, χαρίζοντας στην Aprilia το 1-2 στην κορυφή των χρόνων.
Τρίτος αναβάτης που έπεσε στο δεύτερο αυτό session ήταν ο Alex Rins της Suzuki, και αυτός από μπροστινό στην 15, όπου είχαμε κι ένα μικρό επεισόδιο όταν οι κριτές εμπόδισαν τον Ισπανό να κόψει δρόμο για να πάει στα pits κι εκείνος τους έβαλε τις φωνές. Πρόσεχε Alex, γιατί οι ποινές και οι κίτρινες κάρτες καραδοκούν.
Είκοσι λεπτά πριν το τέλος, ο Vinales περνά πρώτος με 1.32.111, ενώ δέκα λεπτά αργότερα, ο Fabio παίρνει ξανά την πρωτιά με 1.31.878.
Πέντε λεπτά περίπου πριν το τέλος, όλοι οι αγωνιζόμενοι έχουν μπει στην πίστα για να ρίξουν τους χρόνους, και εκεί, πέρα από μια επίσης ανώδυνη πτώση του Miguel Oliveira, γίνεται η μεγάλη ανατροπή.
Οι αναβάτες της Ducati γράφουν ο ένας μετά τον άλλον ταχύτερους χρόνους, και στο τέλος των FP2 έχουμε πρώτο τον Enea Bastianini, δεύτερο τον Pecco Bagnaia (πέμπτο δηλαδή με την ποινή), τρίτο τον Jack Miller, και τέταρτο τον Johann Zarco, με το Borgo Panigale να “κλειδώνει” τις πρώτες 4 θέσεις, αφήνοντας πέμπτο τον Fabio Quartararo.
Καλά ήταν τα νέα για τον rookie Kazuki Watanabe που αντικαθιστά τον Joan Mir, με τον Ιάπωνα να κατεβάζει τον χρόνο του, από το 1.37.2940 στο 1.36.0190 –χρησιμοποιώντας και για πρώτη φορά το Ride Height Device της Suzuki. Ο χρόνος αυτός είναι μέσα στο όριο, και παρόλο που είναι ο τελευταίος αναβάτης, 4,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο, τουλάχιστον δεν έχει αποκλειστεί λόγω χρόνου όπως στα FP1.
MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!
Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
16/12/2025
Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.
Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.
Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.
Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.
Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.
Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.
"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.
"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.
"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".
Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.
"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."
"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."
"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".
Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.
"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.
"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”
"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.
"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".
Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.
"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."
"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".
Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.
Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.