MotoGP 2023, Assen, P2 - Άπιαστος Bezzechi, πτώση και 19ος χρόνος για τον Marc Marquez

Πέντε Ducati, δύο Aprilia, ένα KTM κι ένα Yamaha στις πρώτες δέκα θέσεις, με τη Honda... άφαντη
MotoGP 2023, Assen P2
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

23/6/2023

Δυο αναβάτες με το ίδιο κύριο όνομα, τα δυο απόλυτα άκρα της Παρασκευής στο ολλανδικό GP. Από τη μια ο Marco Bezzecchi, απόλυτος κυρίαρχος, πολλά level πάνω απ’ όλους, άνετος, με ροή και αέρα νικητή από τα αποδυτήρια… κι από την άλλη ο Marc Marquez, παραιτημένος, σχεδόν χαμένος, αγνώριστος, σχεδόν τελευταίος, φορτώνοντας μια πτώση ακόμα στο ενεργητικό του, όταν τόλμησε να ανεβάσει έστω και λίγο τον ρυθμό του.

Ο καιρός συνεχίζει να είναι καλός και στα δεύτερα δοκιμαστικά του ολλανδικού GP, με τα σύννεφα και τη βροχή να παραμένουν μακριά. Πρώτος στα δύσκολα είναι ο Zarco, που βγαίνει στα χώματα, δίχως όμως να πέσει.

Η κάμερα μας δείχνει την ουρά της Yamaha του Franco Morbidelli, όπου η εταιρεία των τριών διαπασών δοκιμάζει νέα αεροτομή που θυμίζει πάρα πολύ εκείνη της Ducati που έχει ονομαστεί... ουρά στεγόσαυρου, ενώ την ίδια ουρά δοκιμάζει και ο Fabio. Μακάρι να τους βοηθήσει, καθώς ο Πρωταθλητής 2021 παραπονιέται έντονα πως η Iwata δεν έχει κάνει καμία πρόοδο στα αεροδυναμικά βοηθήματα της Μ1 εδώ και καιρό. Ο Frankie είναι αυτή τη στιγμή 16ος, ενώ ο Fabio Quartararo βρίσκεται 5ος (σε αγαπημένη για εκείνον πίστα), παρά το σπασμένο μεγάλο δάχτυλο του αριστερού του ποδιού από το ατύχημα που είχε στο τρέξιμο.

MotoGP 2023, Assen P2

Σαράντα πέντε λεπτά πριν το τέλος των P2, και ο Pecco συνεχίζει να μην μπορεί να γυρίσει γρήγορα, με νεύρα και χρόνο που τον φέρνει μόλις στην 12η θέση. Σημειώστε όμως πως ο Ιταλός δεν έχει ακόμα βάλει σετ φρέσκων μαλακών slick, επικεντρώνοντας τις προσπάθειες του σε ρυθμό αγώνα, οπότε αναμένουμε έναν πολύ καλύτερο χρόνο στο τέλος των P2.

Πέντε λεπτά αργότερα και οι Taka Nakagami και Raul Fernandez έχουν ένα... καυγαδάκι στην πίστα, καθώς ο πρώτος δεν κάνει στην άκρη να περάσει ο ταχύτερος εκείνη τη στιγμή δεύτερος (που βρίσκεται όμως 18ος ταχύτερος απέναντι στην 7η θέση του Ιάπωνα), τίποτα σπουδαίο όμως.

MotoGP 2023, Assen P2

Για κάποιο μη προφανή λόγο ο αερόσακος του Jorge Martin ενεργοποιείται, ενώ ο Ισπανός βρίσκεται στο γρήγορο κομμάτι της πίστας, με τον αναβάτη της Prima Pramac να αναγκάζεται να κόψει και να μπει στα pits, κουνώντας το κεφάλι του δεξιά κι αριστερά.

Τριάντα δύο λεπτά απομένουν για την καρό σημαία, και ο Augusto Fernandez έχει μια πτώση χωρίς τραυματισμό, τη δεύτερη του μέχρι στιγμής σήμερα -η πρώτη στα P1.

MotoGP 2023, Assen P2

Και κάπου εδώ ο πίσω τροχός του Alex Marquez προσπερνά... με χίλια τον μπροστινό σε μια στροφή, με τον Ισπανό να χορεύει πάνω στη μοτοσυκλέτα του, ενώ δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε το πώς γλίτωσε το high-side, στο θεαματικότερο στιγμιότυπο του Assen φέτος μέχρι στιγμής!

Ακολουθεί δυνατή σκηνή ψυχολογικού θρίλερ στα pits της εργοστασιακής Honda, με τον -ακόμα 21ο στους χρόνους- Marc Marquez να κάθεται εξαιρετικά ήρεμος... σχεδόν σε καταστολή... αντίθετα με τον αρχιμηχανικό του, Santi Hernandez που βρίσκεται δίπλα του, μιλώντας με ρυθμό πολυβόλου στον ασύρματο, με τρομαγμένα μάτια και νευρικές κινήσεις, βάζοντας κάποια στιγμή το χέρι μπροστά από το μικρόφωνο -είτε για να ακουστεί πιο καθαρά, είτε για να μη διαβάσουμε τα χείλη του!

Δώδεκα λεπτά πριν το τέλος και ο Jorge Martin βρίσκει ρυθμό για να ξεφύγει από το τέλος της πρώτης δεκάδας, γράφοντας τον 2ο ταχύτερο χρόνο των P1/P2, πίσω από τον Bezzecchi, με τον Vinales να βρίσκεται 3ος.

High-Side γλιτώνει όμως και ο Marc Marquez, καθώς προσπαθεί να ακολουθήσει τον αδελφό του... με τον Ισπανό να δείχνει κυριολεκτικά χαμένος… στην παραμικρή προσπάθεια του να ανεβάσει ρυθμό το RCV απειλεί να τον πετάξει από πάνω, σαν εξαγριωμένος ταύρος.

Δέκα λεπτά απομένουν για την καρό σημαία και σε time attack mode (χωρίς ακόμα αλλαγή ελαστικών) οι αναβάτες έχουν ξεκινήσει να ρίχνουν τους χρόνους τους, με την κατάταξη να αλλάζει συνεχώς μπροστά, αν και ο Bez παραμένει στην πρώτη θέση.

Ο Bagnaia καταφέρνει επιτέλους να γυρίσει γρήγορα, σημειώνοντας τον 2ο ταχύτερο χρόνο στα συνδυασμένα P1 / P2, τρίτος ανεβαίνει ο Martin, τέταρτος ο Vinales και πέμπτος ο Fabio Quartararo. Όμως και ο Marc Marquez βελτιώνει κάπως τον χρόνο του, για να βρεθεί 16ος -όμως δεν ξέρουμε αν αξίζει η προσπάθεια, καθώς όπως είδαμε το high-side παραμονεύει στη γωνία όποτε ο 8 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής ανεβάζει ρυθμό.

Πέντε λεπτά πριν το τέλος, και ξεκινά το πανηγύρι, με τους πάντες να βγαίνουν στην πίστα με φρέσκα slick.

Assen P2

Δεν προλαβαίνει να συμπληρώσει έναν γύρο ο δύσμοιρος Marc Marquez και έχει ακόμα μια πτώση από low-side, ενώ μόλις σηκώνεται από τα χαλίκια... απομακρύνεται περπατώντας αργά από το RCV του, μην κάνοντας τον κόπο να του ρίξει ούτε ματιά. Η γλώσσα του σώματος τα λέει όλα.

Η κίτρινη σημαία από το ατύχημα του Marc επηρεάζει τους αναβάτες, που χάνουν πολύτιμα δευτερόλεπτα, ενώ βλέπουν και τη θερμοκρασία των ελαστικών τους να πέφτει, όμως τελικά ο Bezzecchi βελτιώνει ακόμα περισσότερο τον χρόνο του, στο 1:32.063, με δεύτερο τον Martin και τρίτο τον Miller που είναι ο πρώτος αναβάτης KTM, καθώς η καρό σημαία πέφτει, με τον Marc Marquez να τερματίζει... 19ος, με καλύτερο Honda τη μοτοσυκλέτα του Nakagami στην 14η θέση.

Το session τελειώνει, και η πρώτη δεκάδα σε P1 / P2 έχει ως εξής:

1. Marco Bezzecchi

2. Jorge Martin

3. Jack Miller

4. Francesco Bagnaia

5. Maverick Vinales

6. Fabio Quartararo

7. Aleix Espargaro

8. Brad Binder

9. Luca Marini

10. Alex Marque

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.