MotoGP 2023, Sepang, P1 - Alex Marquez και Jorge Martin οι μόνοι στο 1:57

8ος o Francesco Bagnaia… 4 πτώσεις με την RS-GP ο Aleix Espargaro!

Από τον

Κώστα Γκαζή

10/11/2023

Ο καιρός μπορεί να δείχνει βροχή για Σάββατο και Κυριακή στην πίστα της Μαλαισίας, όμως τα δοκιμαστικά της Παρασκευής διεξήχθησαν σε στεγνή πίστα, με θερμοκρασία περιβάλλοντος 33 βαθμών Κελσίου και με 62% υγρασία. Εν τέλει, στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά PR (πρώην P1), ταχύτερος όλων ήταν ο Alex Marquez με το Ducati GP22, ενώ αμέσως πίσω του βρέθηκε ο Jorge Martin με το GP23. Μόλις 8ος ήταν ο πρωτοπόρος στη βαθμολογία Bagnaia, μόνος εκπρόσωπος των Ιαπώνων στην πρώτη δεκάδα αναδείχθηκε ο Quartararo, ενώ ο δύσμοιρος ο Aleix Espargaro είχε… 4 πτώσεις με την Aprilia RS GP, ενώ σε μια από αυτές η μοτοσυκλέτα του πήρε και φωτιά.

Στα 60 λεπτά των πρώτων χρονομετρημένων δοκιμαστικών της Sepang είχαμε επανάληψη του μοτίβου των τελευταίων αγώνων, με τον Martin να συνεχίζει να βρίσκεται σε δαιμονισμένη φόρμα, τον Bagnaia να ξεκινά όπως συνήθως αργά στις τελευταίες θέσεις (15ος στα FP1) και να ρίχνει -επίσης αργά- τον χρόνο του στα PR. Διαφορετικοί αναβάτες, διαφορετικοί ρυθμοί, διαφορετικές στρατηγικές.

Στην αρχή των PR ο Alex Marquez ήταν ο πρώτος αναβάτης που έριξε τον χρόνο στο 1:58, ενώ στο τέλος θα κατάφερνε να αντιστρέψει το 1-2 που είχε σημειώσει στα FP1 (1ος Martin, 2ος A. Marquez), για να βρεθεί εκείνος πρώτος, με δεύτερο τον Martin.

Μόλις ο Martin έβαλε φρέσκο πίσω ελαστικό (μεσαίας γόμας) κατέβασε χρόνο για να βρεθεί εκείνος πρώτος. Σημειώστε πως η pole position του 2022 στη Sepang -που αποτελεί και χρόνο ρεκόρ- ήταν 1:57.790.

Η Παρασκευή ήταν μια μέρα που ο Aleix Espagaro θα θέλει να την ξεχάσει γρήγορα, καθώς έπεσε 4 φορές, με την RS-GP να πιάνει και φωτιά στα FP1. Τουλάχιστον δεν χτύπησε και μπορεί να ελπίζει σε κάτι καλύτερο το Σάββατο.

Στα 15 τελευταία λεπτά των PR οι Quartararo και Binder ανέβηκαν για λίγο στην πρώτη θέση, όμως ο Alex Marquez έκανε ξανά καλύτερο χρόνο με 1:58.227.

O Bagnaia που είχε πετύχει μόλις τον 15ο ταχύτερο χρόνο στα FP1 ανέβηκε στην τέταρτη θέση εδώ, με 9 λεπτά να απομένουν για την καρό σημαία.

Αν τώρα ο Aleix δεν έδειχνε να μπορεί να κάνει το οτιδήποτε την πρώτη μέρα της Sepang, ο ομόσταυλός του δεν είχε τέτοια προβλήματα, αν και εκεί που θέλουμε να δούμε τον Maverick να αποκτά σταθερότητα -στους αγώνες δηλαδή- ο Ισπανός έχει αρκετή δουλειά να κάνει ακόμα.

Πτώση είχαμε και από τον Raul Fernandez, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει.

Ο Jorge Martin έγινε ο πρώτος αναβάτης που έριξε τον χρόνο στο 1:57, όμως στο καπάκι ήρθε ο Alex Marquez να “γράψει” 1:57.823, χρόνος που θα του έδινε την πρωτιά την Παρασκευή.

Πίσω από τους Alex και Jorge βρέθηκαν οι εργοστασιακοί αναβάτες της ΚΤΜ, με τον Jack Miller 3ο (ο τρελάρας πήγε να ξύσει αγκώνα στη διαδρομή πριν τα pits) και τον Brad Binder 4o.

Ο Bagnaia τελικά τερμάτισε 8ος, πετυχαίνοντας να μπει στην πολύτιμη πρώτη δεκάδα, ενώ στα PR είχαμε και ένα τρελό σώσιμο από τον Franco Morbidelli (11ος) που… έπεσε, βγάζοντας μιας θάλασσα από σπίθες και διατηρώντας την ψυχραιμία του κατάφερε να… σηκωθεί και πάλι! Όμως αυτό που δεν κατάφερε ήταν να μην τσαντίσει ξανά τον ομόσταυλό του, καθώς την ώρα που έκανε cruising εμπόδισε τον Fabio να κάνει ταχύτερο χρόνο, και εκείνος του το ανταπέδωσε με εξαγριωμένες χειρονομίες -και δίχως αμφιβολία αρκετά… “γαλλικά” που δεν ακούσαμε λόγω κράνους.

Μόνος εκπρόσωπος των ιαπωνικών εργοστασίων στην πρώτη δεκάδα ήταν ο Quartararo, με τον Marc Marquez να τερματίζει μόλις 15ος…

Στην 22η θέση τερμάτισε ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής WorldSBK 2023 Alvaro Bautista, που αγωνίζεται ως wild-card συμμετοχή με τη Ducati. Μπορεί να μην κατάφερε να εντυπωσιάσει την Παρασκευή ο Alvaro, παραμένοντας 22ος και στα 2 session, όμως τουλάχιστον μείωσε τη διαφορά που τον χωρίζει από τον πρώτο από τα 3 δευτερόλεπτα στα 2,5.

Αποτελέσματα PR

1. Alex Márquez, Ducati, 1:57.823 min

2. Martin, Ducati, + 0.174 sec

3. Miller, KTM, + 0.409

4. Binder, KTM, + 0.484

5. Viñales, Aprilia, + 0.489

6. Marini, Ducati, + 0.511

7. Quartararo, Yamaha, + 0.576

8. Bagnaia, Ducati, + 0.597

9. Bezzecchi, Ducati, + 0.627

10. Zarco, Ducati, + 0.664

11. Morbidelli, Yamaha, + 0.748

12. Bastianini, Ducati, + 0.782

13. Augusto Fernández, KTM, + 0.855

14. Di Giannantonio, Ducati, + 0.886

15. Marc Márquez, Honda, + 0.965

16. Mir, Honda, + 1.079

17. Pol Espargaró, KTM, + 1.151

18. Raúl Fernandez, Aprilia , + 1,201

19. Oliveira, Aprilia, + 1,327

20. Aleix Espargaró, Aprilia, + 1,903

21. Nakagami, Honda, + 1,932

22. Baustista, Ducati, + 2,547

23. Lecuona, Honda, + 2,628

Αποτελέσματα FP1

1. Martin, Ducati, 1:59.513 min

2. Alex Márquez, Ducati, + 0.049 sec

3. Zarco, Ducati, + 0.401

4. Morbidelli, Yamaha, + 0.542

5. Quartararo, Yamaha, + 0.621

6. Marini, Ducati, + 0.729

7. Aleix Espargaró, Aprilia, + 0.731

8. Bezzecchi, Ducati, + 0.738

9. Pol Espargaró, KTM, + 0.785

10. Augusto Fernández, KTM, + 0.954

11. Miller, KTM, + 1.006

12. Oliveira, Aprilia , + 1,081

13. Raúl Fernández, Aprilia, + 1,267

14. Di Giannantonio, Ducati, + 1,356

15. Bagnaia, Ducati, +1,375

16. Bastianini, Ducati, + 1,389

17. Marc Márquez, Honda, + 1,597

18. Binder, KTM, + 1,665

19. Mir, Honda, + 2:01,348

20. Viñales, Aprilia, + 1,839

21. Nakagami, Honda, + 2,024

22. Bautista, Ducati, + 3,003

23. Lecuona, Honda, + 3,780

Φωτό: Michelin

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_676

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!