MotoGP 2024, Emilia Romagna GP Race - O Bastianini παίρνει επεισοδιακά την 100η νίκη της Ducati στο MotoGP

Με αμφιλεγόμενη προσπέραση με επαφή στον Martin - Πτώσεις Bagnaia, Acosta και Binder και ο Τίτλος Κατασκευαστών 2024 στο Borgo Panigale
Enea Bastianini
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/9/2024

Στον αγώνα της Κυριακής για το GP της Emilia Romagna, η Ducati γιόρτασε με επεισοδιακό τρόπο την 100η νίκη της στα MotoGP, αλλά και τον Τίτλο Κατασκευαστών του 2024, τον οποιο κέρδισε με 6 γύρους να απομένουν στο Πρωτάθλημα! Η γιορτή των Ιταλών συνοδεύτηκε από γλυκόπικρη γεύση για τους Pecco Bagnaia και Jorge Martin, αφού ο πρώτος έπεσε -ξανά- μόνος του, την ώρα που προσπαθούσε να φτάσει Martin και Bastianini, ενώ η προσπέραση του Enea στον Jorge ήταν τουλάχιστον αμφιλεγόμενη, καθώς ο αναβάτης της εργοστασιακής Ducati χώθηκε οριακά στην εσωτερική του αναβάτη της περιφερειακής Prima Pramac, με τους δυο τους να έχουν επαφή και να αποφεύγουν για λίγο την πτώση. Λίγο μετά τη λήξη του αγώνα οι αγωνοδίκες αποφάνθηκαν πως η οριακή κίνηση του Enea ήταν καθαρή, κι έτσι ο Bastianini είναι νικητής και με τη βούλα.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Ο Jorge Martin κάνει την τέλεια εκκίνηση, όμως χάνει τη γραμμή του για να περάσει μπροστά ο Pecco που είχε και την pole. Εντωμεταξύ πίσω ο Marc Marquez παλεύει να ξεμπερδέψει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα με τους μπροστινούς για να ξεκκολήσει από την 7η θέση και να κυνηγήσει τους πρώτους τρεις.

Ο πρώτος γύρος τελειώνει και η πρώτην πεντάδα αποτελείται από τους Bagnaia, Martin, Bastianini, Binder, Acosta και Marc Marquez.

Η πρώτη πτώση του αγώνα αφορά τον Brad Binder, με τον αναβάτη της ΚΤΜ που βρισκόταν 4ος να πέφτει στη στροφή 4, ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει. Κάπως έτσι οι Acosta και Marquez προβιβάζονται στις θέσεις 4 και 5, ενώ μπροστά τα 3 Ducati έχουν ξεφύγει κάνοντας διαφορά.

Και κάπου εδώ ο Martin περνά εκείνος μπροστά, με τον Bagnaia να απαντά αμέσως. Η μάχη αυτή μεταξύ των τριών επικρατέστερων αναβατών με τα GP24 είναι καλό νέο για τους Acosta και Marquez, που έτσι μειώνουν τη διαφορά.

Στον τέταρτο γύρο ο Martin περνά ξανά μπροστά, και στην προσπάθειά του να απαντήσει άμεσα ο Pecco παραλίγο να συγκρουστεί με τον Ισπανό, κάτι που του κόβει ελαφρώς τη φόρα.

Martin

Ο Martin έχει κάνει διαφορά στον 5ο γύρο, και την ώρα που ο Pecco χάνει τη γραμμή του, τον περνάει ο ομόσταυλός του, Enea Bastianiani!

Ήδη το θέαμα του αγώνα της Κυριακής έχει περάσει κατά πολύ τον αρκετά βαρετό αγώνα του Sprint, και έχουμε ακόμα 22 γύρους πριν το τέλος!

Στον 6ο γύρο ο Acosta που δείχνει πιο γρήγορος από το Sprint έχει ένα τρομακτικό γλύστρημα, το οποίο σώζει την τελευταία στιγμή! Παρόλα αυτά δεν κόβει ρυθμό, και βρίσκεται πίσω από τον Bastianini. O Marquez δεν δείχνει ικανός να απειλήσεις τους πρώτους και ακολουθεί από απόσταση, ενώ θα μπορούσε να απειληθεί από τον Marco Bezzecchi που βρίσκεται λίγο πιο πίσω.

Δυο γύρους αργότερα και ο Martin δείχνει πολύ δυνατός για τον 3ο Pecco που έχει μείνει πίσω, όχι όμως και για τον Enea, με τον αναβάτη της εργοστασιακής Ducati να βρίσκεται στην ουρά του αναβάτη της Prima Pramac.

Acosta

Στον 10ο γύρο η υπερβολική πίεση του Acosta φέρνει μια πτώση για τον νεαρό αναβάτη της GASGAS, η δεύτερη στον αγώνα για αναβάτη RC16, με τον Pedro να μην χτυπά αλλά να εγκαταλείπει άδοξα το GP της Emilia Romagna.

Στον ίδιο γύρο ο Martin δέχεται προειδοποίηση για υπέρβαση των ορίων της πίστας, κάτι που είχε γίνει και στο Sprint και που σύμφωνα με τον ίδιο ήταν υπεύθυνη για το λάθος που έκανε και άφησε να περάσει μπροστά ο Pecco. Αυτή τη φορά ο Ισπανός δεν χάνει την αυτοσυγκέντρωσή του, ενώ συνεχίζει δυνατά με τον Bastianini όμως να μην φεύγει από την ουρά του, πιέζοντας και ελπίζοντας σε κάποιο λάθος από το #89 για να περάσει εκίνος μπροστά.

Στον 11ο γύρο ο Bagnaia έχει κόψει ρυθμό, και είναι πιο αργός από τους Marc Marquez και Marco Bezzecchi που ακολουθούν, με τον Πρωταθλητή 2022 & 2023 να κινδυνεύει να χάσει και την τελευταία θέση του βάθρου!

Με 15 γύρους να απομένουν, περιμένουμε να δούμε ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών της Michelin, και ποιος θα υποφέρει περισσότερο.

Όπως έχουν τα πράγματα, η Ducati ετοιμάζεται να κατακτήσει τον τίτλο κατασκευαστών σήμερα με το τέλος του αγώνα, εκτός κι αν έχουμε κάποια μεγάλη ανατροπή.

Εντωμεταξύ προειδοποίηση για υπέρβαση ορίων παίρνουν τόσο ο Marco Bezzecchi όσο και ο Alex Marquez, που τώρα πρέπει να προσέξουν παραπάνω ώστε να μην τιμωρηθούν με long lap penalty.

Pecco

Κι εκεί που ο Bagnaia έδειχνε να υποφέρει, στους γύρους 14, 15 και 16 βρίσκει ξαφνικά τον καλό του εαυτό και ξεκινά να γράφει ταχύτατους γύρους, απομακρυνόμενος από τους διώκτες του. Η διαφορά όμως από τον Enea είναι ακόμα τεράστια, στα 2.448 δευτερόλεπτα.

Κάπου εδώ το θέαμα έχει αποχαιρετίσει και τον αγώνα της Κυριακής, καθώς οι διαφορές που έχουν οι αγωνιζόμενοι ο ένας από τον άλλο μεταφράζεται σε μια έλλειψη μαχών για όλες τις θέσεις.

Προειδοποίηση για υπέρβαση ορίων δέχονται τόσο ο Di Giannantonio όσο και ο Binder που έχει ξαναμπεί στον αγώνα στην 20η θέση, ενώ το ενδιαφέρον τώρα μετατοπίζεται στο αν θα καταφέρει ο Pecco να φτάσει τα δυο προπορευόμενα Ducati -ή αν θα πέσει, με τον ρυθμό που κινείται...

Στον 18ο γύρο η διαφορά του Pecco από τον Bastianini έχει πέσει στο 1.906... και πέφτει κι άλλο... στο 1.793, και συνεχίζει να πέφτει.

Ο Marquez απέχει 4,141 δευτερόλεπτα από τον Bagnaia, ενώ ο Quartararo είναι 6ος -πίσω από 5 Ducati-, συνεχίζοντας τις καλές επιδόσεις του σαββατοκύριακου για τη Yamaha.

Έναν γύρο αργότερα, οι Martin και Bastianini ανεβάζουν ταχύτητα, κάτι που δεν μπορεί να αντιγράψει και ο Bagnaia, με τη διαφορά του από τον Enea να ξεκινά να ανεβαίνει και πάλι, για να περάσει τα 2 δευτερόλεπτα.

Στον 21ο γύρο ο Martin πατάει την πράσινη γραμμή εκτός των ορίων και τώρα όλοι αναρωτιούνται αν θα δεχθεί ποινή long lap...

Πτώση Pecco

...και ξαφνικά... ο Bagnaia πέφτει -για μια ακόμη φορά το 2024- στην 8! Καταστροφή για τον Πρωταθλητή, που είχε αρχίσει να πιέζει και πάλι μειώνοντας τη διαφορά από τον Bastianini, όμως δεν θα βαθμολογηθεί σήμερα.

Πτώση Pecco

Μεγάλο "δώρο" για τον Martin, αλλά και για τον Marc Marquez, αν δεν έχουμε κάποια άλλη δραματική εξέλιξη μέχρι το τέλος του αγώνα.

Πέντε γύρους πριν το τέλος, και ο Martin κάνει το πρώτο λάθος στα τελευταία στάδια του αγώνα, χάνει τα φρένα, αλλά καταφέρνει να ξαναμπεί στη γραμμή του λίγο πριν τον προσπεράσει ο Bastianini.

H μάχη μεταξύ των δυο αναβατών Ducati έχει ανάψει. Ποιος θα είναι ο νικητής; Ο εργοστασιακός ή ο περιφερειακός;

Στον 24ο γύρο ο πρώτος αναβάτης που πρέπει να εκτελέσει long lap penalty στον αγώνα της Κυριακής είναι ο Fabio di Giannantonio, που βρίσκεται 11ος.

Έναν γύρο αργότερα και ο Enea έχει μια πολύ καλή ευκαιρία να προσπεράσει, όμως ο Martin καταφέρνει να τον απωθήσει -για την ώρα.

Οι δυο τους σπρώχνουν μοτοσυκλέτες και ελαστικά στα όρια και η αγωνία χτυπάει κόκκινο. Εντωμεταξύ ο τρίτος Marc Marquez είναι μια αιωνιότητα μακριά, 7,5 δευτερόλεπτα πιο πίσω, ενώ ο Bezzecchi έχει υποχωρήσει 2 δευτερόλεπτα πίσω από τον 8 φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή.

Last lap

Και μπαίνουμε στον τελευταίο γύρο! Οι κάμερες στον Jorge και Enea, με τον Bastianini να κάνει την κίνησή του, για να χωθεί επιθετικά στην εσωτερική του Martin, χτυπώντας τον Martin και βγάζοντας τον εκτός γραμμής! Ο Martin δεν πέφτει, καθώς βγαίνει σε ασφάλτινο τμήμα, αλλά μέχρι να συνέλθει έχει βρεθεί πολύ πίσω...

Τελικά οι αγωνοδίκες μετά το τέλος του αγώνα έδσαν το "all clear" για την προσπέραση του Bastianini, κι έτσι... πάμε για άλλα.

Χειρονομία Martin

Στον τερματισμό ο Martin δείχνει ξεκάθαρα τα συναισθήματά του, κάνοντας τη γνωστή "άντε γαμ..." χειρονομία, όμως προς τιμήν του, κατόπιν αφού κάνει κάποια παραπονάκια στον Enea, του δίνει το χέρι του.

Ας γίνουμε ξανά φίλοι...

Τώρα αναμένουμε τις δηλώσεις των αναβατών, και φυσικά την απόφαση των κριτών. Στο parc ferme Martin και Bastianini τα λένε φιλικά, χωρίς να υπάρχει ένταση, ενώ δίπλα τους θα ανέβει ανέλπιστα στο βάθρο και ο Marc Marquez, ο οποίος ευνοήθηκε από 3 πτώσεις, των Binder, Acosta και Bagnaia.

Η πρώτη δεκάδα στο αγώνα της Κυριακής για το GP της Emilia Romagna είναι η εξής:

1. Enea Bastianini, Ducati

2. Jorge Martin, Ducati

3. Marc Marquez, Ducati

4. Marco Bezzecchi, Ducati

5. Franco Morbidelli, Ducati

6. Maverick Vinales, Aprilia

7. Fabio Quartararo, Yamaha

8. Aleix Espargaro, Aprilia

9. Alex Marquez, Ducati

10. Miguel Oliveira, Aprilia

Martin

Οι 5 πρώτοι στη βαθμολογία μετά τον γύρο της Emilia Romagna:

1. Jorge Martin, 341 βαθμοί

2. Pecco Bagnaia, 317

3. Enea Bastianini, 282

4. Marc Marquez, 281

5.  Brad Binder, 165

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.