MotoGP 2024, Indonesia GP, P1 - Ο Enea συνεχίζει τις καλές επιδόσεις με ρεκόρ και πρώτη θέση

Πέντε Ducati στις πρώτες πέντε θέσεις των πρώτων χρονομετρημένων δοκιμαστικών, κανένα Honda στη δεκάδα
Enea Bastianini
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/9/2024

Στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά του GP της Ινδονησίας, πρωταγωνιστές ήταν ο Enea Bastianini που συνεχίζει φορμαρισμένος από την επική νίκη του στο GP της Emilia Romagna, η Ducati με 5 στα 5 στις πρώτες θέσεις, και οι κακές συνθήκες της πίστας που έχει αρκετή σκόνη, ενώ η υψηλή θερμοκρασία και η αντίστοιχη ινδονησιακή υγρασία κάνουν σχεδόν αφόρητη τη ζωή μέσα στις δερμάτινες φόρμες των αναβατών, και δυσκολεύουν τη δουλειά των ελαστικών.

Τα P1 ξεκινούν με ήλιο και υψηλές θερμοκρασίες που ταλαιπωρούν αναβάτες και ελαστικά. Ο καιρός αναφέρει 33 βαθμούς για σήμερα το μεσημέρι, που θα δίνουν αίσθηση... 39 βαθμών λόγω της υγρασίας. Η πίστα είναι αρκετά βρώμικη, όπως ήταν και στα FP1 και οι συνθήκες πρόσφυσης παραμένουν χαμηλές.

Pedro Acosta

Οκτώ λεπτά μετά την έναρξη των P1, ο Pedro Acosta σημειώνει τον ταχύτερο γύρο των P1, και αμέσως μετά... πέφτει από μπροστινό στην πρώτη στροφή της πίστας (με τα πιο πολλά φρένα, με τους αναβάτες να φρενάρουν από τα 309 στα 99 χλμ/ώρα!), ευτυχώς χωρίς να χτυπήσει.

Η πίστα συνεχίζει να έχει θέμα πρόσφυσης, κάτι που απασχόλησε τους αναβάτες και στα FP1 όπου ο Miguel Oliveira είχε ένα high-side που δυστυχώς τον φιλοδώρησε με σπασμένο δεξιό καρπό που ίσως χρειαστεί εγχείρηση, με τον Πορτογάλο να χάνει το GP της Ινδονησίας και της Ιαπωνία, και βλέπουμε. Πιθανώς στην Ιαπωνία θα τον αντικαταστήσει ο Lorenzo Salvadori.

Marc saves

Ο Marc Marquez φροντίζει για το θέαμά μας, καθώς δέκα λεπτά μετά την έναρξη των P1 χάνει το μπροστινό, γλιστράει για αρκετή ώρα, και όμως... καταφέρνει να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα και να γλιτώσει την πτώση!

Ο Morbidelli γράφει τον ένα ταχύτερο γύρο μετά τον άλλο, Morbidelli που είχε εντυπωσιάσει και στα FP1 όπου είχε σημειώστε τον πρώτο χρόνο.

Morbidelli

Δεκαπέντε λεπτά μετά την έναρξη των P1, ταχύτερος όλων είναι ο Morbidelli με 1:30.673, ενώ την πρώτη πεντάδα συμπληρώνουν οι Jorge Martin, Marco Bezzecchi, Enea Bastianini και Marc Marquez. Το ρεκόρ γύρου στη Mandalika ανήκει στον Luca Marini, από το 2023 με 1:29.978. Φέτος φυσικά τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά για τον Marini με τη Honda, και για την ώρα είναι μόλις 17ος στους χρόνους.

Σημειώστε πως ο Alex Rins της Yamaha έχει επιστρέψει στην Ινδονησία, μετά από την απουσία του από το GP της Emilia-Romagana όπου ήταν άρρωστος, και για την ώρα είναι ταχύτερος (12ος) από τον Fabio Quartararo (19ος).

Marc Marquez

Τριάντα επτά λεπτά πριν το τέλος, ο Marc Marquez -με γνωστή την ικανότητά του να αποδίδει εξαιρετικά σε συνθήκες χαμηλής πρόσφυσης- γράφει ταχύτερο γύρο με 1:30.590, ενώ στην πίστα έχει μπει ξανά ο Acosta μετά την πτώση του και στο καπάκι περνάει 3ος, με τον Morbidelli σάντουιτς ανάμεσα στον αναβάτη της Gresini και σε εκείνον της GASGAS.

Στη μέση των P1, ο Acosta έχει περάσει πρώτος με 1:30.411, όπως συνήθως ο ταχύτερος αναβάτης του Pierer Group για φέτος, με τον Miller να είναι 8ος και τον Binder στην 9η θέση.

Είκοσι πέντε λεπτά πριν το τέλος έχουμε πτώση για τον Aleix Espargaro, ο οποίος βρίσκεται αρκετά πίσω στους χρόνους, στην 14η θέση.

Στις θέσεις 2 και 4 έχουν αναρριχηθεί εντωμεταξύ οι δυο μοτοσυκλέτες της VR46, με Bezzecchi και di Giannantonio, ενώ πρώτος παραμένει ο Acosta και τρίτος ο Marc Marquez.

Fabio Quartararo

Το παράδειγμα του Marc ακολουθεί ο Fabio Quartararo που γράφει ταχύτερο χρόνο στους δυο πρώτους τομείς της πίστας, για να χάσει μετά το μπροστινό, σώζοντας μεν την πτώση αλλά εγκαταλείποντας την προσπάθεια -έχει τον 6ο ταχύτερο χρόνο αυτή τη στιγμή με τον Rins να έχει υποχωρήσει στην μακρινή 16η θέση.

Ο πάντα slow starter Bagnaia είναι 17ος είκοσι λεπτά πριν το τέλος, με φθαρμένα ελαστικά όμως, πριν βάλει τις φρέσκιες γόμες. Ο ομόσταυλός του, Enea Bastianini είναι 8ος.

Αξίζει να πούμε πως ο Marini έχει ανέβει από 17ος στην 11η θέση, Marini που είχε δηλώσει στο προηγούμενο GP πως η διαρκώς εξελισσόμενη RC213V βρίσκεται στην καλύτερη μορφή της από όταν ξεκίνησε η σεζόν.

Aleix Espargaro

Ένα τέταρτο πριν το τέλος και ο Aleix πέφτει για δεύτερη φορά στον πρώτο γύρο του με φρέσκα ελαστικά, ενώ είναι μόλις 19ος!

Φρέσκες γόμες στους τροχούς, οι περισσότεροι αναβάτες με σκληρό ελαστικά μπροστά και μαλακό πίσω, και ήρθε ώρα για τους καλούς χρόνους.

Πρώτος που κάνει τη διαφορά είναι ο Jorge Martin που ανεβαίνει από πέμπτος στην πρώτη θέση με 1:30.317, αφήνοντας 2ο τον Acosta και τρίτο τον Bezzecchi.

Martin

Οι πάντες σχεδόν βελτιώνουν τους χρόνους τους, και ο Martin σημειώνει νέο ρεκόρ πίστας με 1:29.670!

Και δεύτερος; Ο Johann Zarco αν μπορείτε να το πιστέψετε -για πόσο όμως ακόμα! Σειρά έχει ο Bastianini να περάσει 2ος, για να τον αντικαταστήσει ο Acosta. Μόλις 10ος ο Bagnaia που κινδυνεύει να πρέπει να περάσει από τα Q1.

Πρώτη πτώση με τα φρέσκα ελαστικά για τον Binder στη δύσκολη στροφή 10, εκεί που έσπασε τον καρπό του ο Oliveira.

Κι αν νομίζατε πως το ρεκόρ του Martin είναι αρκετό για τα P1, ο Enea δεν έχει την ίδια άποψη, σημειώνοντας ταχύτερους χρόνους στα πρώτα δυο κομμάτια της πίστας, χάνοντας έδαφος στο τρίτο... για να γράψει τελικά ιστορία με 1:29.640, 0.040 δευτερόλεπτα ταχύτερος από τον χρόνο του Martin!

Bastianini

Λίγο πριν την τελευταία προσπάθεια των αναβατών, η πρώτη πεντάδα έχει ως εξηής: Bastianini, Martin, Acosta, Vinales και Marc Marquez. Έκτος είναι ο Quartararo, ταχύτερος αναβάτης με Yamaha και 8ος ο Zarco, ταχύτερος αναβάτης με Honda.

Στην έξοδο των pits, ο Pecco φρενάρει απότομα, σταματώντας, για να μην τον ακολουθήσουν οι αδερφοί Marquez. Ίσως πάλι να θέλει εκείνος να ακολουθήσει κάποιον πιο γρήγορο αναβάτη, καθώς είναι μόλις 10ος και κινδυνεύει να μην περάσει απευθείας στα Q2. Η πίεση αυξάνεται για τον Πρωταθλητή 2022 και 2023 που έχει αρκετές πτώσεις λόγω αυτής φέτος...

Bagnaia

Ο Bagnaia ξεκινά την προπάθειά του,  ακολουθούμενος από τον Alex Marquez που τελικά δεν κατάφερε να αποφύγει. Alex Marquez που δεν καταφέρνει να κρατήσει τον ρυθμό του Pecco και πέφτει.

Και κάπου εδώ ο Pecco βρίσκει ρυθμό, και από 9ος ανεβαίνει τρίτος, μόλις 0.082 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο Bastianini.

Η καρό σημαία πέφτει, και μαζί της πέφτει και ο di Giannantonio στην 16, ευτυχώς χωρίς να χειροτερέψει τον τραυματισμένο ώμο του.

Marc taxi

Αμέσως μετά το τέλος των P1, ο Pecco προλαβαίνει να κάνει μία δοκιμαστική εκκίνηση και μένει από καύσιμο. Ποιος τον βοηθά να φτάσει στα pits; Μα ο μελλοντικός ομόσταυλός του, Marc Marquez.

Για να καταλάβουμε το πόσο ταχύτερα έχουν γυρίσει φέτος οι αναβάτες του MotoGP στα δοκιμαστικά, για την ώρα ΟΚΤΩ αναβάτες έχουν σημειώσει ταχύτερο χρόνο από την pole του 2023 του Luca Marini!

Δύσκολα τα πράγματα για τα ελαστικά

Τα P1 τελειώνουν και η πρώτη δεκάδα έχει 5 Ducati στις 5 πρώτες θέσεις:

1. Enea Bastianini, Ducati

2. Jorge Martin, Ducati

3. Franco Morbidelli, Ducati

4. Franceso Bagnaia, Ducati

5. Marco Bezzecchi, Ducati

6. Fabio Quartararo, Yamaha

7. Marc Marquez, Ducati

8. Pedro Acosta, GASGAS

9. Fabio di Giannantonio, Ducati

10. Maverick Vinales, Aprilia

Ταχύτερος αναβάτης με Honda είναι ο Zarco στην 11η θέση.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.