MotoGP 2024, Sachsenring P1 - Ρεκόρ πίστας από τον Maverick Vinales, τρομακτικό highside από Marc Marquez

Πολλές οι πτώσεις στα πρώτα χρονομετρημένα της Γερμανίας, 2ος ταχύτερος ο Jorge Martin, 5ος ο Pecco Bagnaia
Maverick Vinales
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

5/7/2024

Άκρως επεισοδιακά ήταν τα πρώτα χρονομετρημένα του Sachsenring, όπου την παράσταση έκλεψαν οι πολλές πτώσεις, και ειδικά το ακραίο highside του Marc Marquez, με τον Ισπανό να πέφτει με 190 χλμ/ώρα, και να μην καταφέρνει να περάσει απευθείας στα Q2 - *UPD* Έχει χτυπημένα πλευρά και ραγισμένο δάχτυλο... Από την άλλη ο "ή του ύψους ή του βάθους" Vinales κατάφερε να αφήσει το σημάδι του στα P1, αφού κατέρριψε το ρεκόρ πίστας, και χάρισε στην Aprilia την πρωτιά την Παρασκευή.

Ταχύτερος πρώτος χρόνος απο΄τον Jack Miller στο 1:21.837, με τον Quartararo να διαδέχεται τον Αυστραλό άμεσα στην κορυφή, πριν έχουμε την πρώτη πτώση των P1, από τον Marco Bezzecchi, μια πτώση με πολλά στην 11, με τον Ιταλό να παίρνει αρκετές τούμπες στα χαλίκια. Ευτυχώς κατόπιν σηκώνεται και επιστρέφει στα pits μόνος του.

Εντωμεταξύ ο Pecco Bagnaia που χασμουριόταν στα FP1 με τη σειρά του γράφει τον ταχύτερο χρόνο στα P1, για να τον διαδεχτούν αρκετοί "δεύτεροι" αναβάτες όπως ο Digia, ο Miller, ο... Zarco, και στη συνέχεια ο Acosta με 1:20.953.

Marc Marquez

Ούτε δέκα λεπτά δεν έχουν περάσει από την αρχή των P1 και ο Marc Marquez έχει μια τρομακτική πτώση, ένα χάσιμο διαρκείας του πίσω τροχού, με τον τελευταίο να πιάνει και να πετάει τον Ισπανό στον αέρα σε ένα άσχημο highside με 190 χλμ/ώρα... δεύτερη πτώση για τον αναβάτη της Gresini, μετά την πρώτη στα FP1, ευτυχώς όμως χωρίς ο 8 φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής να τραυματιστεί -τουλάχιστον έτσι δείχνει η πρώτη ανάγνωση, μένει να δούμε πόσο  γρήγορα θα ξαναμπεί στα P1, καθώς δεν έχει γράψει ακόμα χρόνο.

Pecco Bagnaia

Ασχολούμενοι με την πτώση του Marc, έχουμε χάσει την πρόοδο του Pecco, με τον Ιταλό να έχει σκαρφαλώσει στην 1η θέση των χρόνων, με 1:20.649, με δεύτερο τον Pedro Acosta και τρίτο τον Enea Bastianini.

Έξοδο έχει ο Jack Miller, που βρίσκεται 9ος εκείνη τη στιγμή, χωρίς να πέσει όμως.

Είκοσι λεπτά μετά την έναρξη των P1, η πρώτη πεντάδα έχει ως εξής: Bagnaia, Bastianini, Acosta, Vinales, Oliveira. 

Digia

Η δεύτερη πτώση των P1 αφορά στον Fabio di Giannantonio, με τον Ιταλό να πέφτει άσχημα και να δείχνει να πονάει, κρατώντας το δεξί του χέρι, με τρόπο που "φωνάζει" κάταγμα... κλείδα, ώμος, θα δούμε σε λίγο. Σημειώστε πως η Ducati του έχει καταλήξει να σκαρφαλώνει πάνω στον αεροφράχτη, και εδώ βγαίνει η κόκκινη σημαία, μέχρι να διορθωθεί η ζημιά στον φράχτη ασφαλείας. Οι αναβάτες επιστρέφουν στα pits, κάτι που θα δώσει και χρόνο στον Marc Marquez να συνέλθει, πριν μπει ξανά στην πίστα.

Μόλις αντικαταστάθηκε το τμήμα του αεροφράχτη που είχε πάθει ζημιά, τα P1 ξεκινούν ξανά, με τον Vinales να έχει μια έξοδο χωρίς να πέσει, όμως αμέσως μετά πέφτει ο Nakagami της Honda στην 1, ευτυχώς χωρίς ο Ιάπωνας να χτυπήσει.

Marc Marquez

Ο Marc Marquez καταφέρνει να σημειώσει τον πρώτο του χρόνο στα P1, μόλις στην 22η θέση, όμως συνεχίζει να κατεβάζει, ακολουθώντας τον Bastianini ως σημείο αναφοράς, για να γράψει στον δεύτερο γύρο του... τον ταχύτερο χρόνο των P1, με 1:20.384! Των άκρων ο Ισπανός, που δεν δείχνει να επηρεάστηκε καθόλου από την τρομακτική του πτώση.

Με μισή ώρα να απομένει, έχουμε καλά νέα από το ιατρικό κέντρο της πίστας, καθώς οι γιατροί αναφέρουν πως ο Digia δεν έχει κανένα κάταγμα, και μπορεί να συνεχίσει τα δοκιμαστικά! Πραγματικά ευχάριστη έκπληξη για τον αναβάτη της VR46.

Joan Mir

Τον κατάλογο των πτώσεων πλουτίζει ο Joan Mir, ο οποίος σέρνεται στα χαλίκια, και όταν σηκώνεται καταφέρεται με χειρονομίες ενάντια της RC213V, δείχνοντας πραγματικά θυμωμένος, απορώντας για μια ακόμη φορά για ποιον λόγο τον έριξε η μοτοσυκλέτα του.

Pedro Acosta

Κι οι πτώσεις συνεχίζουν να έρχονται στα P1, με τον Pedro Acosta να πέφτει με λίγα στην 1, με τρόπο-carbon με την πτώση του Marc στα FP1.

Όπως φαίνεται ο ομόσταυλός του Acosta, Augusto Fernandez "ζήλεψε", και λίγους γύρους αργότερα πέφτει κι εκείνος, ανώδυνα για καλή του τύχη. Δύο στα δύο για την GASGAS σε αυτά τα δοκιμαστικά για την ώρα.

Είκοσι πέντε λεπτά πριν το τέλος και ο Digia μπαίνει στην πίστα, μην έχοντας τελικά κάποιον τραυματισμό, έτοιμος να διεκδικήσει μια θέση στα Q2.

Πέντε λεπτά αργότερα, και βλέπουμε τον Marc Marquez να έχει βγάλει τη φόρμα του και να κατευθύνεται στο ιατρικό κέντρο για έλεγχο... μάλλον δεν είναι όλα καλά με το σώμα του, παρά τον πρώτο χρόνο που σημείωσε ο Ισπανός, χρόνο που ίσως είναι αρκετός για να τον περάσει απευθείας στα Q1 -μένει να το δούμε αυτό.

Alex Marquez

Τον αδελφό του, διαδέχεται στην κορυφή ο Alex Marquez, γράφοντας 1:20.193, ενώ έναν γύρο αργότερα στο πάρτι κορυφής έρχεται να προστεθεί ο Maverick Vinales που σταματά το χρονόμετρο στο 1:20.035, με δεύτερο τον Miguel Oliveira, τρίτο τον Alex Marquez, τέταρτο τον Franco Morbidelli και πέμπτο τον Marc.

Οι χρόνοι πέφτουν, και με 13 λεπτά να απομένουν, δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε πως ο Marc Marquez θα περάσει απευθείας στα Q2...

Jorge Martin

Δέκα λεπτα πριν το τέλος, ο Jorge Martin που δεν είχε φανεί στα P1 σημειώνει τον 4ο ταχύτερο χρόνο, ενώ ξεκινά να κατεβάζει και ο Pecco, που βρίσκεται μόλις... 14ος! Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής 2022-2023 δείχνει να "το έχει", με τη συνήθη τακτική του να πιέζει στο τέλος των P1, ανεβαίνοντας στην 2η θέση, με 1:20.061.

Στα 9 λεπτά ο Alex Marquez ανεβαίνει εκείνος πρώτος, με 1:20.029, ενώ την ίδια στιγμή μαθαίνουμε πως οι γιατροί έδωσαν το πράσινο φως στον Marc Marquez για να συνεχίσει στο γερμανικό GP.

Maverick Vinales

Το δικό του σημάδι αφήνει όμως στα P1 και ο Vinales, για να γίνει ο πρώτος αναβάτης στο φετινό GP της Γερμανίας που πέφτει στο 1:19, με χρόνο 1:19.622, που αποτελεί νέο ρεκόρ γύρου στο Sachsenring -το παλιό ήταν 1:19.765 και το είχε ο Pecco από το 2022.

Πέντε λεπτάκια απέμειναν, όμως οι πτώσεις συνεχίζονται. Αυτή τη φορά πέφτει στην 11 και ο Bastianini, lowside ευτυχώς αυτός, και όχι high όπως ο Marc.

Remy Gardner

Πτώση έχει και ο Remy Gardner με πολλά, χωρίς όμως επιπλοκές για την υγεία του, καθώς σηκώνεται άμεσα για να επιστρέψει απογοητευμένος στα pits.

Με 2 λεπτά και 12 δευτερόλεπτα να απομένουν, ο Marc Marquez τίθεται εκτός δεκάδας, και θα πρέπει να περάσει από τα Q1 για μια θέση στην πρώτη δεκάδα της σχάρας εκκίνησης.

Zarco

Η καρό σημαία πέφτει, μαζί με τον Johann Zarco, στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά που ήταν γεμάτα πτώσεις, αν και ευτυχώς χωρίς κανέναν τραυματισμό.

Τα P1 τελειώνουν και η πρώτη δεκάδα έχει ως εξής:

1. Maverick Vinales, Aprilia
2. Jorge Martin, Ducati
3. Miguel Oiliveira, Aprilia
4. Alex Marquez, Ducati
5. Pecco Bagnaia, Ducati
6. Enea Bastianini, Ducati
7. Franco Morbidelli, Ducati
8. Pedro Acosta, GASGAS
9. Fabio di Giannantonio, Ducati
10. Brad Binder, KTM

Δέκατος τρίτος είναι ο Marc Marquez, μόλις 14ος είναι ο Fabio Quartararo της Yamaha, και πρώτος αναβάτης της Honda ο Zarco στην 16η θέση.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.