MotoGP 2025 Jerez Sprint: Αφοί Μarquez και Ducati για το 1-2. Τρίτος ο Bagnaia

Πτώση του F.Quartararo άνοιξε τον δρόμο για την εύκολη επικράτηση του M.Marquez
Marc Marquez Jerez 2025 Sprint
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/4/2025

Ο M.Marquez έφτασε σε μία ακόμη νίκη στη σεζόν έχοντας στην πλάτη του τον αδερφό του Marquez με τον Quartararo να κάνει το λάθος νωρίς και να εγκαταλείπει έπειτα από πτώση.

Η εξαιρετική απόδοση του F.Quartararo που τον έφερε στην pole position άφησε υποσχέσεις για έναν συναρπαστικό αγώνα Sprint και η εκκίνηση σίγουρα δεν απογοήτευσε κανέναν! 

Ο M.Marquez έκανε την καλύτερη εκκίνηση και πέρασε προσωρινά μπροστά με τον Quartararo ωστόσο να έρχεται με ανεβασμένη την ψυχολογία και να παίρνει άμεσα την πρωτοπορία στον αγώνα. Αυτή ωστόσο κράτησε για λιγότερο από ενάμιση γύρο. 

Ο Marquez έμεινε πίσω από τον Γάλλο έχοντας μπροστά του ένα ασυνήθιστο θέαμα φέτος, όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για οποιονδήποτε άλλο παρακολουθούσε τον αγώνα! Ο εργοστασιακός αναβάτης της Ducati φαινόταν σα να παρατηρούσε τον παγκόσμιο πρωταθλητή του 2021 με τους δύο να δείχνουν ότι μπορούν να κάνουν παράλληλα και μια μικρή διαφορά από τους υπόλοιπους.

Με τη συμπλήρωση του πρώτου γύρου ο M.Marquez αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να ασκήσει λίγο παραπάνω πίεση στον αναβάτη της Yamaha και αυτό έγινε πράξη στην στροφή #6 της Jerez με τον Ισπανό να κάνει μια επιτυχημένη όπως όλα έδειχναν απόπειρα προσπέρασης, που ήταν επιτυχημένη και την ίδια στιγμή... μη διαχειρίσιμη από τον Quartararo που έδειξε σα να μην το περιμένει. Και ενώ ο Marquez είχε αρχίσει να τον περνάει καθαρά στα φρένα ο Γάλλος, που βρισκόταν εξωτερικά της δεξιάς στροφής, κράτησε πιο δυνατά τα φρένα του από όσο επέτρεπαν οι νόμοι της Φυσικής με αποτέλεσμα να χάσει το μπροστινό στο πιο βρώμικο κομμάτι της πίστας και να βρεθεί εκτός αγώνα.

Από την πτώση του Quartararo και έπειτα το ενδιαφέρον μεταφέρθηκε στους αδερφούς Marquez και τον Fransesco Bagnaia, με τον M. Marquez να χτίζει μια μικρή διαφορά από τον Alex, που ξεπέρασε σε κάποια φάση το ένα δευτερόλεπτo, και ο Alex κάνει κάτι παρόμοιο στην Pecco αλλά όχι με τόσο μεγάλη διαφορά.

Έτσι κύλισαν οι γύροι μέχρι και το πέσιμο της καρό σημαίας με τον M.Marquez να παίρνει μία ακόμη νίκη -πέμπτη σερί Sprint- και τον Alex πίσω του στη δεύτερη θέση, ενώ ο Bagnaia ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Πίσω του με διαφορά τεσσάρων δεκάτων βρέθηκε ο Morbidelli με τον Fermin Aldeguer να κλείνει την πρώτη πεντάδα.

Κατάταξη Sprint - Top 10 (Συν. χρόνος - διαφορά δλ.)
1. M. Marquez, (Ducati Lenovo) 19:32.107
2. A. Marquez, (BK8 Gresini Racing MotoGP) +1.001
3. F. Bagnaia, (Ducati Lenovo)+3.077 
4. F. Morbidelli, (Pertamina Enduro VR46 Racing) +3.530
5. F. Aldeguer, (BK8 Gresini Racing MotoGP) +5.791
6. F. Di Giannantonio, (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) +7.691
7. M. Vinales, (Red Bull KTM Tech3) +7.849
8. M. Bezzecchi (Aprilia Racing) +10.175
9. J. Mir, (Honda HRC Castrol) +10.414
10. P. Acosta (Red Bull KTM Factory Racing) +12.673

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.