MotoGP Aragon 2019: Εξωγήινος Marquez

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θριάμβου
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/9/2019

Η πίστα της Aragon συνέχισε και την Κυριακή να προσφέρει περίεργες συνθήκες, τουλάχιστον το πρωί, μιας και η διαδικασία του warm up έγινε με βρεγμένη άσφαλτο, όπου ο Maverick Vinales ήταν ταχύτερος όλων, με τον Cal Crutchlow να ακολουθεί. Το σκηνικό όμως ήταν διαφορετικό την ώρα του αγώνα, με την θερμοκρασία να έχει ανέβει και την πίστα να είναι στεγνή, αλλά μια σχετικά απειλητική συννεφιά ανάγκασε τις ομάδες να έχουν σε ετοιμότητα τις μοτοσυκλέτες με τις βρόχινες ρυθμίσεις.

Μετά και τις δύο προηγούμενες μέρες των δοκιμών, το μεγάλο φαβορί ήταν αδιαμφισβήτητα ο Marc Marquez (ο οποίος «γιόρτασε» τις 200 εκκινήσεις του στα GP), με το ενδιαφέρον όλων να είναι συγκεντρωμένο για τις άλλες δύο θέσεις του βάθρου. Η εκκίνηση του αγώνα γύρων δεν είχε κάποιο μεγάλο δράμα, με τον Marquez να προσπαθεί να χτίσει μια καλή διαφορά με το «καλημέρα». Πριν συμπληρωθεί ο πρώτος γύρος είχαμε ήδη την πρώτη πτώση, αυτή του Franco Morbidelli που έπεσε θύμα της επιθετικής κίνησης του Rins, ενώ ο Ισπανός πρωταθλητής συμπλήρωσε τον πρώτο γύρο με πάνω από ένα δευτερόλεπτο διαφορά από τους υπόλοιπους!

Ο Miller είχε εν τω μεταξύ ανέβει στην δεύτερη θέση, με τους Vinales και Quartararo να μάχονται για την τρίτη, με τον εξαιρετικό Aleix Espargaro, την ευχάριστη έκπληξη των δοκιμαστικών, που παρέμενε στην πέμπτη θέση μπροστά από τον Rossi. Κι αφού όλοι έβλεπαν τον Marquez να κερδίζει σχεδόν ένα δευτερόλεπτο στον γύρο, τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην μάχη της τρίτης θέσης, αλλά και λίγο πιο πίσω για την πέμπτη θέση ανάμεσα στους Espargaro, Rossi και Dovizioso, με τον τελευταίο μάλιστα να πετυχαίνει και νέο ρεκόρ τελικής ταχύτητας.

Με 18 γύρους να απομένουν, ο Vinales έκανε την κίνησή του στον Quartararo και έβαλε στόχο τον Miller, τον οποίο και πλησίασε πολύ γρήγορα. Εξίσου γρήγορα ο «Top Gun» άφησε τον αναβάτη της Ducati πίσω του, με ένα τρομερό πέρασμα από εξωτερική μεταξύ τέταρτης και πέμπτης στροφής. Ο Dovizioso εν τω μεταξύ με συνεχόμενους γρήγορους γύρους και όντας στην πέμπτη θέση, πλησίασε το γκρουπ των αναβατών που πάλευαν για μια θέση στο βάθρο. Εκμεταλλευόμενος την υψηλή τελική της μοτοσυκλέτας του πέρασε τέταρτος μπροστά από τον Quartararo, με ένα τρενάκι πέντε αναβατών να σχηματίζεται και το οποίο δεν μπορούσε να ακολουθήσει ο Rossi που είχε πέσει στην όγδοη θέση πίσω από τον Crutchlow.

Ωραίες μάχες όμως δίνονταν και για τις θέσεις «11» μέχρι «9», με τον Petrucci να προσπαθεί να αποκρούσει τις επιθέσεις του Rins και τον Iannone να οδηγεί επιθετικά την Aprilia στην κόντρα του με τον Oliveira και την ΚΤΜ.

Εννέα γύρους πριν την πτώση της καρό σημαίας, ο Dovizioso κατάφερε επιτέλους να περάσει τον Miller, «σημαδεύοντας» πλέον τον Vinalles, στην προσπάθειά του για τον καλύτερο δυνατό τερματισμό, μιας και όπως προαναφέραμε, ο Marquez ήταν μόνος του, μπροστά σε έναν άλλο αγώνα… Η μάχη για την έκτη θέση ήταν επίσης ενδιαφέρουσα, κυρίως για το γεγονός ότι συμμετείχε σ’ αυτή ο Aleix Espargaro με την Aprilia απέναντι στην Honda του Cal Crutchlow.

Οι τελευταίοι πέντε γύροι του αγώνα έδειχναν ότι θα είχαμε θέαμα στις κόντρες για την δεύτερη θέση, αφού ο Dovizioso είχε μικρύνει την διαφορά του με τον Vinalles σε κάτι λιγότερο από μισό δευτερόλεπτο. Ο Dovi επιβεβαίωσε τις προβλέψεις και πριν μπει στον προτελευταίο γύρο είχε ήδη περάσει μπροστά από τον Vinales. Ο Ισπανός δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί την μεγάλη διαφορά στην τελική ταχύτητα, γεγονός που έδωσε το δικαίωμα και στον Jack Miller να επιτεθεί στον εργοστασιακό αναβάτη της Yamaha. Στον τελευταίο γύρο ο Miller πέρασε μπροστά, με τον Vinales να τα δίνει όλα προκειμένου να μην χάσει το βάθρο.

Η δύναμη όμως του κινητήρα είναι κάτι που δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί και τελικά η Ducati κατάφερε να έχει δύο μοτοσυκλέτες της στο πόντιουμ. Ο Vinales τερμάτισε τέταρτος, με τους Quartararo, Cruthlow και Espargaro να ακολουθούν, ενώ ο Rossi με τον Rins και τον Nakano συμπλήρωσαν την πρώτη δεκάδα. Για άλλον έναν αγώνα ο Lorenzo ήταν απογοητευτικός τερματίζοντας εκτός της βαθμολογούμενης δεκαπεντάδας, ενώ στα highlights του αγώνα αξίζει να μπει η επίδοση των δύο Aprilia.

Έφυγε από την ζωή ο Toni Merendino, ένας team manager μιας άλλης εποχής

Κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/2/2026

Ο Toni Merendino ήταν Ιταλός team manager αγωνιστικών ομάδων και μία ιδιαίτερα σημαντική προσωπικότητα του μηχανοκίνητου αθλητισμού που έφυγε από την ζωή στα μέσα Φεβρουαρίου του 2026.

Ο Merendino ένωσε δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους, εκείνον του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας και τους αγώνες rally-raid, όπως το Paris-Dakar.

Ο Toni Merendino κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1981 με τον Marco Lucchinelli στην ομάδα Gallina. Ήταν ο αναντικατάστατος “πολυτεχνίτης” στα pits, και σήμερα θα τον λέγαμε team manager.

toni2

Ο Ιταλός ήταν πάντα με ένα τσιγάρο στο χέρι και όταν στο paddock κάποιος έλεγε Toni, όλοι γνώριζαν πως μιλούσαν για τον Merendino. Δεν ήταν πρόεδρος ή διάσημος, ήταν ένα πρόσωπο που κρατούσε ενωμένους τους αναβάτες, τους μηχανικούς και τους χορηγούς και μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε δουλεία σε ένα box.

Ο Toni δούλευε σε μια επιχείρηση που κατασκευάζει μηχανές καφέ και στο δίπλα κτήριο ετοιμάζονταν οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της ομάδας Gallina, της ομάδας που στη συνέχεια θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli.

Ο Merendino περνούσε ώρες στον χώρο αυτό, όπου επεξεργαζόταν τις μοτοσυκλέτες και συζητούσε με τους μηχανικούς. Στην αρχή απλά παρατηρούσε, έπειτα βοηθούσε, και το 1979, η ομάδα Gallina έχασε ένα μέλος και ο ιδιοκτήτης Roberto Gallina στράφηκε στον Toni και του πρότεινε να γίνει team manager. Μάλιστα τα καθήκοντα της θέσης δεν ήταν τότε τόσο ξεκάθαρα και γράφτηκαν σε ένα χαρτάκι!

Από εκείνη την στιγμή ο Toni ήταν ο άνθρωπος που ασχολούταν με όλα τα προβλήματα που μπορούσαν να προκύψουν σε μία αγωνιστική ομάδα και έπειτα θα γραφτεί στην ιστορία, καθώς το 1981, η Suzuki με την ομάδα Gallina και αναβάτη τον Marco Lucchinelli κερδίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και σπάει την κυριαρχία του Kenny Roberts. Αργότερα δούλεψε με την ομάδα HB και αναβάτη τον Doriano Romboni.

toni

Μετά την ταχύτητα, ο Merendino στράφηκε στον τομέα των rally-raid συμμετείχε στο Paris-Dakar ως team manager, αλλά και ως οδηγός αυτοκινήτου, συμμετέχοντας με μία Mercedes-Benz 230 GE 4×4.

Το 2003 και αφότου έχει αποτραβηχτεί από τους αγώνες, ο Toni ιδρύει την εταιρεία Tom42 στην Ιταλία που προσφέρει οργανωμένες εμπειρίες σε αγώνες rally-raid, ταξίδια με μοτοσυκλέτες, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και συνεντεύξεις τύπου.

Ο Toni αφιέρωσε την ζωή του στους αγώνες και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, και μας αποχαιρέτισε σε ηλικία 73 ετών.