MotoGP Aragon: Μαγική αρχή - καθηλωτική συνέχεια

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/9/2016

Είδαμε μία από τις καλύτερες εκκινήσεις της σεζόν, με την Suzuki να μην βρίσκεται απλά μπροστά από όλους τους υπόλοιπους, αλλά να τους κερδίζει ξεκάθαρα και ο Vinales να οδηγεί τον αγώνα. Πίσω του οι μάχες ήταν αλλεπάλληλες, με τον Marquez να κυνηγά τον Lorenzo, τον Rossi να μην αφήνει κανένα κενό, τους Dovizioso, Crutchlow, Espargaro να δείχνουν ότι θα τα καταφέρουν να παραμείνουν στην μάχη. Ο Marquez κατευθείαν επιτέθηκε στον Lorenzo με τρόπο που καταπατά κάθε έννοια των προσωπικών ορίων που έχει θέσει ο Lorenzo αυτό το διάστημα, κι έτσι αμέσως σήκωσε το χέρι και του ζήτησε συγνώμη, κυνηγώντας ταυτόχρονα την Suzuki. Όπως ακριβώς περιμέναμε να γίνει στον αγώνα, ο Marquez πέρασε εμπρός αλλά αντί να χαθεί το ενδιαφέρον για την μάχη της πρώτης θέσης, σχεδόν αμέσως έκανε το λάθος και βρέθηκε στην πέμπτη, γλιτώνοντας μία πτώση που θα έβαζε φωτιά στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Ο Marquez όμως, σε μία πίστα που του ταιριάζει απόλυτα και έχει να δείξει μόνο επιτυχίες, επέδειξε για άλλη μία φορά τις ικανότητές του σώζοντας την κατάσταση. Ο Lorenzo ήταν ξεκάθαρο ότι καθυστερεί τον Rossi, από τους πρώτους γύρους, όταν οι Yamaha ήταν στην τρίτη και τέταρτη θέση, όμως ο Rossi άφησε κάθε επιθετική ευκαιρία να περάσει και προσπέρασε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, μειώνοντας αμέσως από τον πρώτο γύρο που βρέθηκε δεύτερος, την διαφορά με την Suzuki του Vinales.

Έχοντας διαφορετικό ελαστικό από τους υπόλοιπους, ήξερε ότι η αρχή του αγώνα ήταν ιδανική ευκαιρία για αυτόν να πετύχει την διαφορά, και ίσως ένα ασφαλές προβάδισμα. Ο Marquez όμως είχε διαφορετική άποψη και παλεύοντας για λίγο με την Ducati του Dovizioso που ήταν ταχύτερη στις ευθείες και δυνατότερη στα φρένα, κατάφερε να επαναλάβει την οδήγηση του Σαββάτου και να ανέβει ξανά θέσεις. Ανεβαίνοντας σταθερά, πάλεψε με όλους με καθαρά περάσματα και βρέθηκε στην δεύτερη θέση κυνηγώντας τον Rossi. Κάθε γύρο σημείωνε καλύτερο χρόνο, και 2-3 χιλιόμετρα υψηλότερης τελικής με αποτέλεσμα να περάσει γρήγορα τον Rossi και να οδηγεί και πάλι την κούρσα, αυτή την φορά και μέχρι το τέλος. Στον 15ο γύρο είδαμε και το καλύτερο παράδειγμα οδήγησης από τον Marquez.  Όταν πέρασε εμπρός αύξησε αμέσως την διαφορά ακόμα και για περισσότερα από τρεισήμισι δευτερόλεπτα, κερδίζοντας στο τέλος με διαφορά 2,740, εκτοξεύοντας την απόστασή του στο πρωτάθλημα με 52 βαθμούς.

Ο Vinales προσπάθησε να πάρει το αίμα του πίσω, αλλά κάνοντας ένα λάθος αντίστοιχο του Marquez, έχασε κάθε ευκαιρία. Ο Lorenzo από την άλλη, στηρίχθηκε σε μία επιλογή ελαστικών που έγινε την τελευταία στιγμή, έπειτα από την πτώση του στις δοκιμές. Ήταν αυτή η πτώση που του έδειξε το όριο και αποτέλεσε την αιτία να βάλει την σκληρή γόμα και να πλησιάσει τον Rossi. Ο Valentino προσπάθησε δύο γύρους πριν το τέλος να κερδίσει τουλάχιστον την δεύτερη θέση από τον Lorenzo, αλλά έκανε το λάθος βγαίνοντας εκτός πίστας και πλέον κάθε ελπίδα για καλύτερη θέση στο βάθρο είχε εξαναμιστεί.

Πιο πίσω ο Pedrosa, που επίσης είχε πτώση το Σάββατο, πέρασε τον Vinales και τον μαχητικό Crutchlow κερδίζοντας την τέταρτη θέση.

Στην φετινή σεζόν βλέπουμε να επιβεβαιώνεται κάθε αγωνιστική Κυριακή ένα παλιό ρητό για τους αγώνες, που θέλει εκείνους που έχουν πέσει στις δοκιμές να πηγαίνουν καλύτερα στον αγώνα. Δεν έχει να κάνει με το μεταφυσικό, αλλά με την αναζήτηση των ορίων. Ο Lorenzo παραδέχτηκε ότι η πτώση τον βοήθησε στην επιλογή ελαστικών γιατί βρήκε το όριο, αντιθέτως η χθεσινή πτώση του Rossi ήταν από καθαρή ατυχία και όχι από υπερβολή. Επίσης σε αυτόν τον αγώνα, όπως ακριβώς συμβαίνει περισσότερο φέτος, η επιλογή του ελαστικού ήταν και πάλι βασικός παράγοντας για την σύσταση του βάθρου, όχι όμως και το απόλυτο κριτήριο.

Όπως δήλωσε ο Rossi πριν από λίγο για τα ασύμμετρα ελαστικά της Michelin, η διαφορά του δικού του εμπρός ήταν μικρή συγκριτικά με το σκληρότερο του Marquez και περισσότερο αυτό που τον στεναχώρησε ήταν το δικό του λάθος που του στέρησε την δεύτερη θέση. Μιλώντας μόνο για την διαφορά με τον Lorenzo, ξεκαθαρίζει αυτό που δήλωσε και πριν τον σημερινό αγώνα, ότι κανείς δεν θα μπορέσει πλέον να εμποδίσει τον Marquez να κερδίσει το πρωτάθλημα...

Περιμέναμε να δούμε έναν Marquez να εξαφανίζεται εμπρός, στερώντας το θέαμα από τον αγώνα, όμως οι αστάθμητοι παράγοντες μας έδωσαν το ακριβώς αντίθετο. Αν και το αναμενόμενο αποτέλεσμα –μετά τις δοκιμές του Σαββάτου- δεν άλλαξε, το θέαμα ήταν εξαιρετικό, όπως και το κλίμα στις κερκίδες…

 

1

25

93

Marc MARQUEZ

SPA

Repsol Honda Team

Honda

167.0

41'57.678

2

20

99

Jorge LORENZO

SPA

Movistar Yamaha MotoGP

Yamaha

166.8

+2.740

3

16

46

Valentino ROSSI

ITA

Movistar Yamaha MotoGP

Yamaha

166.6

+5.983

4

13

25

Maverick VIÑALES

SPA

Team SUZUKI ECSTAR

Suzuki

166.4

+8.238

5

11

35

Cal CRUTCHLOW

GBR

LCR Honda

Honda

166.1

+13.221

6

10

26

Dani PEDROSA

SPA

Repsol Honda Team

Honda

165.8

+17.072

7

9

41

Aleix ESPARGARO

SPA

Team SUZUKI ECSTAR

Suzuki

165.7

+18.522

8

8

44

Pol ESPARGARO

SPA

Monster Yamaha Tech 3

Yamaha

165.7

+19.432

9

7

19

Alvaro BAUTISTA

SPA

Aprilia Racing Team Gresini

Aprilia

165.4

+23.071

10

6

6

Stefan BRADL

GER

Aprilia Racing Team Gresini

Aprilia

165.1

+27.898

11

5

4

Andrea DOVIZIOSO

ITA

Ducati Team

Ducati

164.8

+32.448

12

4

51

Michele PIRRO

ITA

Ducati Team

Ducati

164.7

+35.033

13

3

8

Hector BARBERA

SPA

Avintia Racing

Ducati

164.6

+36.224

14

2

50

Eugene LAVERTY

IRL

Pull & Bear Aspar Team

Ducati

164.5

+37.621

15

1

69

Nicky HAYDEN

USA

Estrella Galicia 0,0 Marc VDS

Honda

164.3

+40.509

16

 

68

Yonny HERNANDEZ

COL

Pull & Bear Aspar Team

Ducati

164.1

+43.906

17

 

9

Danilo PETRUCCI

ITA

OCTO Pramac Yakhnich

Ducati

163.3

+56.740

18

 

76

Loris BAZ

FRA

Avintia Racing

Ducati

163.1

+59.681

19

 

45

Scott REDDING

GBR

OCTO Pramac Yakhnich

Ducati

160.9

+1'34.12

 

 

Επόμενος αγώνας, μετά από μία μικρή εβδομάδα ξεκούρασης, στις 16 Οκτωβρίου, όπου τα ειδικά διαμορφωμένα αεροπλάνα της διοργάνωσης, θα μεταφέρουν τις ομάδες στην Ιαπωνία και στο θρυλικό Twin Ring Motegi για το Motul Grand Prix of Japan

Ετικέτες

MotoGP: Από 2 έως 2184 ημέρες – Είναι όλοι τους ήρωες

Όλοι αγαπάνε ένα comeback - Ο Nick Harris θυμάται τις πιο εντυπωσιακές επιστροφές στην ιστορία του MotoGP
MotoGP Comebacks
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

9/10/2025

Από τον Mike Hailwood ως τον Marc Márquez, η ιστορία των αγώνων μοτοσυκλέτας είναι γεμάτη με αναβάτες που αρνήθηκαν να τα παρατήσουν. Άλλοι χρειάστηκαν λίγες μέρες. Άλλοι, όπως ο Márquez, πάνω από έξι χρόνια. Όλοι όμως απέδειξαν πως η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στο γκάζι, αλλά στο κουράγιο

Μπορεί να διαρκέσει δυο μέρες. Μπορεί να κρατήσει πάνω από μια δεκαετία. Όμως όλοι αγαπάμε ένα ηρωικό comeback, όσο μακρύ κι αν είναι. Από τον Mike Hailwood, τον Barry Sheene και τον Mick Doohan, μέχρι τον Jorge Lorenzo και τον σημερινό “βασιλιά των comeback” Marc Márquez, όλοι τους κέρδισαν επάξια μια θέση στις καρδιές μας.

Mike Hailwood – Η επιστροφή του θρύλου

Όταν η Honda αποχώρησε από τους αγώνες Grand Prix στο τέλος του 1967, πλήρωσε τον Hailwood, τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή, για να μην αγωνιστεί με άλλη εργοστασιακή ομάδα. Εκείνος στράφηκε στη Formula 1, ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο και μάλιστα βραβεύτηκε με το George Medal όταν έσωσε τον Clay Regazzoni από φλεγόμενο μονοθέσιο στο Kyalami.
Όμως το μικρόβιο των δύο τροχών δεν έσβησε ποτέ. Το 1978, στα 38 του χρόνια, επέστρεψε στο Isle of Man TT με Ducati και φυσικά… νίκησε. Το επανέλαβε και το 1979, πριν αποσυρθεί οριστικά. Τραγικά, δύο χρόνια αργότερα, σκοτώθηκε σε τροχαίο μαζί με την 9χρονη κόρη του Michelle.

MotoGP Comebacks

Barry Sheene – Ο ήρωας με το τσιγάρο στο χέρι

Ήταν 1975 όταν η κάμερα της Thames Television κατέγραφε τον Barry Sheene να πετάγεται στον αέρα με 250 km/h στη Daytona. Το φρικτό ατύχημα τον έκανε εθνικό ήρωα, σπασμένος μηρός, σπασμένο χέρι, καμένα γόνατα, αλλά ο Barry προσπαθούσε να λύσει το κράνος του μόνος του, ενώ περιέγραφε τις κακώσεις του χαμογελώντας στην κάμερα, ζητώντας ένα τσιγάρο.
Μόλις επτά εβδομάδες αργότερα, επέστρεψε στους αγώνες στο Cadwell Park και σε τέσσερις μήνες κέρδισε το πρώτο του Grand Prix στο Assen. Ακολούθησαν δύο παγκόσμιοι τίτλοι και 18 νίκες. Ακόμα και μετά το τρομακτικό ατύχημα στο Silverstone το 1982, ο Sheene γύρισε πίσω επτά μήνες αργότερα για να συνεχίσει να αγωνίζεται.

MotoGP Comebacks

Mick Doohan – Από τη διάσωση στο μεγαλείο

Το 1992, ο Mick Doohan βρισκόταν ένα βήμα πριν από τον πρώτο του τίτλο, όταν ένα ατύχημα στο Assen του κόστισε σοβαρό τραυματισμό στο πόδι. Το νοσοκομείο δεν αντέδρασε σωστά, και όταν απειλήθηκε ακρωτηριασμός, ο θρυλικός Dr. Costa τον ”απήγαγε” για να τον μεταφέρει στην κλινική του στην Ιταλία.
Ο Doohan επέστρεψε επτά εβδομάδες αργότερα, σχεδόν ανίκανος να περπατήσει, αλλά αποφασισμένος να μην αφήσει τον Wayne Rainey να του πάρει τον τίτλο. Έχασε εκείνο το πρωτάθλημα για μόλις τέσσερις βαθμούς, αλλά έναν χρόνο μετά ξανακέρδισε, και στη συνέχεια κατέκτησε πέντε συνεχόμενα παγκόσμια πρωταθλήματα.

MotoGP Comebacks

Jorge Lorenzo – Ο άνθρωπος των δύο ημερών

Το 2013, ο Lorenzo έσπασε την κλείδα του σε πτώση στις ελεύθερες δοκιμές του Assen. Όλοι υπέθεσαν πως η σεζόν του τελείωσε. Όμως δύο μέρες μετά, γύρισε στην πίστα με δέκα βίδες και μια πλάκα τιτανίου και τερμάτισε πέμπτος μέσα σε αφόρητο πόνο. Δύο εβδομάδες αργότερα έπεσε ξανά και ξανατραυματίστηκε, αλλά δεν εγκατέλειψε ποτέ. Μέσα σε ενάμιση χρόνο, το 2015, έγινε τριπλός παγκόσμιος πρωταθλητής MotoGP.

MotoGP Comebacks

Marc Márquez – Ο βασιλιάς των comebacks

Κανείς δεν έχει γράψει ιστορία όπως ο Marc Márquez. Μετά τον τραυματισμό του το 2020, πέρασε πέντε μεγάλες επεμβάσεις, 108 πτώσεις, και 2184 μέρες μέχρι να ξανασηκώσει το τρόπαιο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή στο Motegi το 2025.
Περισσότερα από 1000 μέρες χωρίς νίκη, μια ατελείωτη διαδρομή αποκατάστασης και ψυχικής αντοχής — και τελικά, μια από τις πιο συγκλονιστικές επιστροφές στην ιστορία του αθλητισμού.

MotoGP Comebacks

Δεν έχει σημασία ο χρόνος, οι τραυματισμοί ή οι συνθήκες.
Όλοι αυτοί οι αναβάτες αλλά και πολλοί ακόμη, απέδειξαν ότι το θάρρος, η επιμονή και η ψυχή είναι τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός πρωταθλητή.
Και για αυτό είναι όλοι τους ήρωες.