MotoGP Αυστρία: Petrucci vs Aleix Espargaro – Το χοντραίνουν περισσότερο

Διάλογος κατώτερος του αθλήματος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/8/2020

Η κόντρα που ξέσπασε ανάμεσα στον Aleix Espargaro και τον Petrucci είχε συνέχεια έως αργά το απόγευμα εχθές και πλέον ο Espargaro θα πάει το θέμα στην Dorna ζητώντας την τιμωρία του Petrucci… γυρνώντας την πλάστιγγα προς το μέρος του από εκεί που έγερνε από την άλλη μεριά.

Για να το θυμηθούμε πολύ γρήγορα: Κατά την διάρκεια της Q1 ο Rossi βρίσκεται στον γρήγορο γύρο όταν λαμβάνει μήνυμα από την ομάδα στην οθόνη του πως τον ακολουθεί ο Petrucci. Πράγματι η Ducati ήταν κολλημένη πίσω από τον Rossi και θα μπορούσε στην ευθεία να κλέψει και μερικά δέκατα από το slipstreaming κάνοντας και καλύτερο χρόνο.

Ο Rossi δεν έδωσε σημασία, δεν θα χαλούσε και την προσπάθειά του για αυτό που έκανε ο Petrucci ενώ τυπικά δεν είναι και αντίθετο σε κάποιους κανόνες. Πρέπει κανείς να κάνει ό,τι μπορεί για να κερδίσει ένα από τα δύο εισιτήρια για την Q2, διακυβεύεται κάτι μεγάλο εκείνη την στιγμή.

Ακριβώς σε αυτό το πνεύμα κινήθηκε και ο Aleix που στον προηγούμενο αγώνα, στο Brno, μπήκε από συγκυρία πίσω από τον Quartararo και κατέληξε να είναι μπροστά στην εκκίνηση. Προφανώς και δεν είχε σβήσει η εμπειρία αυτή μία βδομάδα μετά, και έψαχνε το επόμενο «μουλάρι» να τον τραβήξει. Περίμενε λοιπόν στην πίστα οδηγώντας αργά και αναμένοντας τον Rossi να περάσει, και μόλις το έκανε χώθηκε από πίσω του και ανάμεσα στον Petrucci.

Ο Aleix θα πει αργότερα πως «είδα ένα κενό και το άρπαξα, κατάταξη έχουμε, όλοι αυτό κάνουν». Με την διαφορά πως δεν το είδε απλά, αλλά περίμενε στην πίστα, ήταν εσκεμμένο.

Ουσιαστικά λοιπόν ο Petrucci και ο Aleix Espargaro μάλωσαν για το ποιος θα μπει πίσω από τον Rossi…

Αμέσως μετά από την κίνηση του Aleix οι τρεις τους έφτασαν στην ευθεία και ο Petrucci πήρε τελικά το slipstreaming από τον Aleix αντί για τον Rossi κάνοντας έναν πολύ καλό χρόνο και για λίγο κρατούσε το ένα από τα δύο εισιτήρια. Πέρασε στα φρένα τον Aleix με τον ίδιο τρόπο που θα έκανε κάποιος σε έναν αγώνα, όχι στην κατάταξη και αμέσως μετά τον έκοψε με χειρονομίες χαλώντας τον γύρο και των δύο. Ο Aleix σήκωσε το χέρι, κάνοντας το γενικά αποδεκτό σήμα για το συγνώμη, αλλά λίγο αργότερα οι εικόνες από το box όπου ο Petrucci κοπανούσε τα ράφια, έδειχναν πως δεν το είχε ξεχάσει.

Ο σκηνοθέτης του έδειξε και την επανάληψη που ο Aleix κοιτούσε πίσω περιμένοντας τον Rossi να έρθει, ο Petrucci αισθάνθηκε δικαιωμένος κάνοντας σήμα προς τις κάμερες πως ευχαριστεί για το πλάνο και αμέσως μετά έδωσε την συνέχεια, ή μάλλον δεν σταμάτησε καθόλου να δίνει συνέχεια… Βγήκε έξω από το box κάνοντας χειρονομίες και φωνάζοντας προς την Aprilia, θυμίζοντας πως είναι καλό παιδί και πράο, μέχρι να του πατήσεις όμως τον κάλο.

Ο Aleix ρωτήθηκε στην συνέντευξη και είπε πως ζήτησε τρεις φορές συγνώμη που τον έκοψε, αλλά αυτά έχει η κατάταξη και δεν χρειάζεται όλο αυτό το σόου. Λέγοντας πως έκανε και καλό χρόνο ο Petrucci παρά το κόψιμο.

Επειδή όμως ο χορός του Petrucci με τις χειρονομίες στις κάμερες δεν σταματούσε, ο Aleix επανήλθε στο twitter δείχνοντας τους χρόνους που ο καλύτερος ήταν στον γύρο με την κίνηση που έκανε να μπει μπροστά του. Το θέμα είναι πως πρόσθεσε και μία ειρωνεία στο τέλος κι έτσι πρόσφερε το σκαλί που χρειαζόταν ο Petrucci για να ανεβάσει λίγο πιο ψηλά την αντιπαράθεσή τους. Είπε: «λυπάμαι Petrucci που δεν μπήκες στην Q2 με την μοτοσυκλέτα που κερδίζει τα τελευταία τέσσερα χρόνια - (εννοώντας προφανώς σε αυτή την πίστα).

Ο Petrucci πήρε μία εικόνα από τα στατιστικά καριέρας και των δύο και τα έβαλε δίπλα – δίπλα, λέγοντας πως «λυπάται κι αυτός…» και το πράγμα είχε ήδη χοντρύνει.

Για τον Petrucci το πρόβλημα είναι πως θεωρεί σίγουρο πως θα ήταν στην Q2 αν δεν τον είχε κόψει το Aleix και το αποδεικτικό πως εκείνος ήταν ο καλύτερος γύρος το θεωρεί υπερ του, διότι θα ήταν ακόμη καλύτερος αν δεν τον είχε κόψει...

Για τον Aleix το πρόβλημα ήταν όλο αυτό το σόου που έστησε ο Petrucci πάνω στα νεύρα του, το είπε στο twitter, το είπε σε όσους τον ρώτησαν, στις κάμερες, παντού. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά πήγε στην Dorna ζητώντας την τιμωρία του Petrucci γιατί τον έκοψε με επικίνδυνο τρόπο για να τον επιπλήξει. Κι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ατύχημα. Στο τελευταίο δεν έχει άδικο. Ήταν άσχημο αυτό που έκανε στον Petrucci και χώθηκε μπροστά του, ήταν άσχημο και για τον Rossi αυτό που έκαναν και οι δύο, αλλά ας πούμε πως αυτό πάντα γίνεται στην κατάταξη, όλοι το κάνουν. Όχι με τον τρόπο που το έκανε ο Aleix βέβαια…

Η συνέχεια λοιπόν αναμένεται, καθώς δεν μπορούν να το ξεχάσουν…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.