MotoGP Αυστρία: Pole position για Yamaha σε κατάταξη σαν αγώνα!

Γεμάτο περιστατικά το Σάββατο…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/8/2020

Τουλάχιστον τρεις Yamaha ικανές για βάθρο, πιάνοντας όλες τις θέσεις του, έδειξαν οι δοκιμές με τον Rossi να είναι η τέταρτη που -ως αναβάτης της Κυριακής- μπορεί να παίξει τον πιο σημαντικό ρόλο. Τουλάχιστον έτσι ήταν και στον προηγούμενο αγώνα.

Ο Vinales πήρε την pole position κι ενώ ήταν από την αρχή των δοκιμών σε εξαιρετική φόρμα φτάνοντας κάποια στιγμή να έχει τον πρώτο καλύτερο χρόνο παρέα με τις Yamaha – Petronas!

Η μέρα όμως ξεκίνησε με μία δύσκολη FP3 καθώς ο καιρός άφησε έναν μικρό περιθώριο για πίεση στο τέλους του χρόνου όπου η πίστα είχε δημιουργήσει έναν στενό διάδρομο κι εκεί ο Pole Espargaro έκανε την διαφορά.

Γεμάτη περιστατικά η FP4 που αρκετοί αναβάτες ήθελαν να εκμεταλλευτούν για την Q2 με την περίεργη σύμπτωση για τους αδερφούς Espargaro να πέφτουν στην ίδια στροφή με διαφορά 30 δευτερολέπτων! Πρώτα έπεσε ο Aleix με την Aprilia στην 9η στροφή και μετά από μισό λεπτό, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο ακολούθησε ο αδερφός του. Μερικές φορές οι συμπτώσεις στα MotoGP είναι εξαιρετικά δυνατές.

Η Q1 είχε «στρυμωγμένους» αναβάτες με την έννοια πως ήταν αρκετοί που διεκδικούσαν τις δύο θέσεις. Ο Rossi ήταν ένας από αυτούς και πίσω του, ακολουθώντας τον ήταν ο Petrucci, σε σημείο που η Yamaha ενημέρωσε τον Rossi πως έχει αποκτήσει ουρά, και τραβάει και την Ducati. Ο Aleix Espargaro τότε έπαιξε τον ρόλο του, γιατί περίμενε ανοικτά και επιδεικτικά τον Rossi να περάσει και μετά πήγε και χώθηκε ανάμεσα σε αυτόν και τον Petrucci! Ο Petrucci πήρε το slipstreaming από την Aprilia μόλις βγήκαν στην ευθεία κερδίζοντας εκείνη την στιγμή το δεύτερο εισιτήριο με οριακά καλύτερο χρόνο από τον Rossi πιο μπροστά εξαιτίας του slipstreaming. Ωστόσο ήταν έξω φρενών με την κίνηση του Aleix και του το έδειξε αμέσως, περνώντας τον στα φρένα και κάνοντας δυνατές χειρονομίες κοιτώντας πίσω. Ο Aleix δεν χρειάστηκε να αναρωτηθεί τι έκανε γιατί ήξερε πολύ καλά, απλά σήκωσε το χέρι ζητώντας συγνώμη.

Εκείνα τα δέκατα που κέρδισε ο Petrucci δεν ήταν αρκετά, ή δεν κάλυψαν όλα όσα έχασε από το φρενάρισμα όταν χώθηκε μπροστά του ο Aleix καθώς ο Rossi πήρε τελικά το δεύτερο εισιτήριο με τον Zarco να κερδίζει το πρώτο.

Στην Q2 ο καιρός έπαιξε τον ρόλο του ώστε να βγουν όλοι έξω και γρήγορα, καθώς τα μαύρα σύννεφα ετοιμαζόντουσαν να βρέξουν τουλάχιστον ένα μέρος της πίστας. Πράγμα που σημαίνει πως όποιος είχε κάνει χρόνο με στεγνή πίστα θα ήταν κερδισμένος. Μπορεί τελικά ο καιρός να μην πραγματοποίησε την απειλή του για τα MotoGP αλλά είχαμε από την αρχή αναβάτες σε γρήγορους γύρους.

Ο Dovizioso έφτασε έως και να κατέχει την pole position αλλά για πολύ λίγο. Ο Vinales που ήδη την κρατούσε για πολύ περισσότερο και δείχνοντας να μην ζορίζεται ιδιαίτερα, την πήρε ξανά πίσω! Αν ο Dovizioso κρατούσε την pole position, την ίδια ημέρα που ανακοίνωσε πως θα εγκαταλείψει την Ducati μετά από αυτή την σεζόν, θα είχε ξεσηκωθεί μία μικρή θύελλα προς την Ducati που δεν κατάφερε να τον κρατήσει. Πιθανότατα αυτή η θύελλα να καραδοκεί μπροστά μας…

Ο Miller πήρε την ευκαιρία να δείξει πως είναι κι αυτός υποψήφιος για εργοστασιακή μοτοσυκλέτα κάνοντας τον δεύτερο καλύτερο χρόνο, ενώ συνολικά καλύτερος ήταν ο Pol Espargaro εκτός από ένα και μόνο σημείο που του κόστισε την pole position μέσα στην έδρα της KTM! Τελικά θα ήταν ο Quartararo που θα συμπλήρωνε την πρώτη γραμμή, μπροστά από τον Dovizioso που βγήκε τέταρτος στην κατάταξη.

Ο Mir είχε και αυτός για λίγο μία θέση στην πρώτη γραμμή, στρέφοντας για λίγο την προσοχή στην Suzuki. O Zarco με τον Rossi δεν κατάφεραν να πάρουν την θέση που θα ήθελαν στην Q2, όμως είναι χαρακτηριστικό πως όλοι οι αναβάτες στην Q2 είχαν ελάχιστη διαφορά μεταξύ τους σε χρόνο. Ο Miller με τον Dovizioso σημείωσαν την υψηλότερη τελική ταχύτητα, πέντε και τρία χιλιόμετρα αντίστοιχα πάνω από τον τρίτο κατά σειρά.

Η Yamaha ήταν εξαιρετικά δυνατή σήμερα, ο Vinales είχε μία επαναληπτικότητα που δείχνει πως έχει και ρυθμό αγώνα κι αν ο καιρός δεν φέρει τα πάνω – κάτω αύριο, τότε αναμένουμε εξαιρετικές μάχες με τρεις πρωταγωνιστές: Yamaha – Ducati και KTM. Ο Pol Espargaro είναι εξαιρετικά θυμωμένος χωρίς να μπορεί να ξεχάσει το Brno και τον Zarco, στον οποίο έχει καταλογίσει σκοπιμότητα, έναν ισχυρισμό που δεν πήρε πίσω. Σε αυτό πιθανότατα δεν έχει δίκιο, αλλά βάση κανονισμού ο Zarco είχε λάθος, το θέμα είναι καθαρά τυπικό και ακριβώς για αυτό τιμωρήθηκε. Όπως εξηγήσαμε και υποστηρίξαμε από την πρώτη στιγμή, ξεκάθαρα κρατώντας απόσταση από όποιον καταλόγισε σκοπιμότητα στον Zarco. Μέσα σε αυτή την εβδομάδα ο Lorenzo έδωσε δίκιο στον Espargaro ο Stoner και όλος ο υπόλοιπος κόσμος στον Zarco. Ο ίδιος ο Zarco αναγνώρισε πως βάση κανονισμού, καλά έκανε η Dorna και τον τιμώρησε. Σκοπιμότητα πάντως δεν είχε.

Αν όλα πάνε καλά αύριο σε μία πολύ δύσκολη εκκίνηση, καθώς έχει μπροστά τις Ducati και τις δύο πιο γρήγορες Yamaha για εκκινήσεις, ο θυμωμένος Pol δεν θα χρειαστεί να δει τον Zarco που είναι πιο πίσω… Με βροχή ή χωρίς θα είναι μία δύσκολη πρώτη στροφή και το σκηνικό που έχει στηθεί αυτή την στιγμή είναι για δυναμικό αγώνα, βάση του πόσοι πολοί θέλουν – και μπορούν, να διεκδικήσουν την πρώτη θέση…

 

Θέση
N#
Rider
Εθν.
Ομάδα
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ.
1
12
SPA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
307.6
1'23.450
 
2
43
AUS
Pramac Racing
Ducati
315.7
1'23.518
0.068 / 0.068
3
20
FRA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
305.9
1'23.537
0.087 / 0.019
4
4
ITA
Ducati Team
Ducati
313.0
1'23.606
0.156 / 0.069
5
44
SPA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
310.3
1'23.612
0.162 / 0.006
6
36
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
307.6
1'23.673
0.223 / 0.061
7
21
ITA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
305.0
1'23.719
0.269 / 0.046
8
42
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
308.5
1'23.731
0.281 / 0.012
9
5
FRA
Esponsorama Racing
Ducati
310.3
1'23.828
0.378 / 0.097
10
30
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
309.4
1'23.872
0.422 / 0.044
11
88
POR
Red Bull KTM Tech 3
KTM
310.3
1'23.939
0.489 / 0.067
12
46
ITA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
304.2
1'23.995
0.545 / 0.056
 
Θέση
N#
Rider
Εθν.
Ομάδα
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος
Διαφ.
1
5
FRA
Esponsorama Racing
Ducati
307.6
1'23.865
 
2
46
ITA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
302.5
1'23.891
0.026 / 0.026
3
9
ITA
Ducati Team
Ducati
308.5
1'23.915
0.050 / 0.024
4
41
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
312.1
1'24.151
0.286 / 0.236
5
35
GBR
LCR Honda CASTROL
Honda
309.4
1'24.228
0.363 / 0.077
6
27
SPA
Red Bull KTM Tech 3
KTM
308.5
1'24.405
0.540 / 0.177
7
33
RSA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
305.9
1'24.485
0.620 / 0.080
8
73
SPA
Repsol Honda Team
Honda
309.4
1'24.490
0.625 / 0.005
9
6
GER
Repsol Honda Team
Honda
310.3
1'24.662
0.797 / 0.172
10
38
GBR
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
309.4
1'24.831
0.966 / 0.169
11
53
SPA
Esponsorama Racing
Ducati
306.8
1'25.287
1.422 / 0.456
12
51
ITA
Pramac Racing
Ducati
309.4
1'25.431
1.566 / 0.144

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.