MotoGP Αυστρίας: Έπαιξε με το μυαλό του και τα κατάφερε…

Η καλύτερη απάντηση, δύο χρόνια μετά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/8/2019

Αυτό που όλοι περιμέναμε, έναν αγώνα που ο Marquez δεν θα φύγει μπροστά στερώντας μας την αγωνία για το ποιος θα νικήσει, έναν αγώνα που θα ήταν απάντηση για όλα όσα έχουμε ζήσει στην σύντομη εποχή της νεότερης ιστορίας αυτής της πίστας, ήρθε σήμερα: Ο Dovizioso κέρδισε τον Marquez σε μία εντυπωσιακή μάχη και σε πλήρη αντιδιαστολή όλων όσων έγιναν δύο χρόνια πριν – και για να ακριβολογούμε, όλα όσα έχουν κάνει οι δυο τους και στην Ιαπωνία, τότε που η Honda δεν είχε την δύναμη να τα βάζει με την Ducati στην ευθεία.

Σήμερα η στρατηγική του Dovizioso πέτυχε στο εκατό τοις εκατό και μάλιστα με τον Marquez να γνωρίζει το παιχνίδι από την αρχή, μία παρτίδα πόκερ με ανοικτά χαρτιά. Μόλις χθες ο Marquez έλεγε πως ο Dovizioso θα προσπαθήσει να με παρασύρει να κάνω το λάθος και αντίθετα με εκείνο που θα περίμενε κανείς για κάποιον που έχει πλήρη επίγνωση του παιχνιδιού που πέτυχε, αυτό ακριβώς έγινε από την πρώτη στροφή. Ο Dovizioso ήξερε πως έπρεπε να πιέσει τον Marquez, κι εκείνος θα έπαιρνε το ρίσκο, διότι «είμαι ο Μάρκ και έπρεπε να το κάνω» όπως είπε αμέσως μετά την καρό σημαία ο ίδιος.

Η διαφορά στην επιλογή του ελαστικού ήταν αισθητή για τον Marquez και το κατάλαβε στην αρχή του αγώνα, από εκεί και πέρα και ο Dovizioso δεν ήταν σίγουρος για τίποτα. Το μόνο σίγουρο για εκείνον ήταν πως είχε την αυτοπεποίθηση πως ο συνδυασμός Honda και Marquez δεν είναι δυνατός στην Αυστρία, πως στην πίστα αυτή ο Ισπανός δεν έχει κερδίσει. Και η αυτοπεποίθηση παίζει τεράστιο ρόλο στα MotoGP, καμία φορά τον μεγαλύτερο από όλους.

Στην εκκίνηση ο Marquez ξεκίνησε άψογα, κρατήθηκε μπροστά και αμέσως ένιωσε την επίθεση του Dovizioso, θέλοντας να απαντήσει και ανάλογα - ωθήθηκε στο λάθος και οι δυο τους πάτησαν εκτός γραμμής χάνοντας την θέση τους. "Θα φρενάρω, όποτε φρενάρει και ας βγούμε μαζί έξω", ήταν εκείνο που είπε στον εαυτό του ο Marquez, όπως ξεκάθαρα δήλωσε στην συνέντευξη τύπου πριν λίγα λεπτά. Κι αυτό ακριβώς είναι που δεν περιμένεις από κάποιον που προηγείται στο πρωτάθλημα και πρέπει απλά να προσέχει. Ο Quartararo βρέθηκε να οδηγεί την κούρσα και είναι η μόνη Yamaha που θα μπορούσε να κρατηθεί εκεί έστω και για λίγο. Αργότερα θα βρισκόταν εμπρός από τον Rossi, σε έναν μεταξύ τους αγώνα ανάμεσα σε διαφορετικά μοντέλα της M1, απόδειξη πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι η αποκλειστική αιτία για την απόδοση της ομάδας της Yamaha, όπως άλλωστε και ο Rossi πρόσφατα παραδέχτηκε.

Με τον Quartararo να οδηγεί εμπρός οι υπόλοιποι μάχονταν μεταξύ τους και ταυτόχρονα να περάσουν τον Miller που ήταν σε καταπληκτική φόρμα. Ο Dovizioso ήταν ο πρώτος που το κατάφερε και σχεδόν αμέσως κατάπιε την Yamaha του Quartararo με καθαρή υπεροχή δύναμης μοτοσυκλέτας. Ο Marquez ακολούθησε και ο Quartararo αντιστάθηκε στα φρένα υποδεικνύοντας στόφα πρωταθλητή, αυτό που μία μέσα πιθανότατα θα γίνει…

Την ίδια στιγμή που ο Marquez θα περνούσε τον Dovizioso, στην ίδια στροφή, ο Miller θα έπεφτε. Η ένατη στροφή, μία αρκετά τεχνική στροφή που οι διαφορετικές γραμμές θέλουν προσοχή, θα στερούσε από τον Miller την ευκαιρία να αποδείξει τους λόγους που τους αξίζει μία καθαρά εργοστασιακή μοτοσυκλέτα.

Η KTM του Espargaro θα παρουσίαζε επίσης πρόβλημα μέσα στην στροφή, θα έσβηνε και την νύφη θα πλήρωνε ο Crutchlow που ξαφνικά δεν είχε που να πάει.

Ο Rins αντιστάθηκε σε κάθε προσπέραση που του έγινε έχοντας βρεθεί ακόμη και κοντά στο βάθρο, αλλά η Suzuki σήμερα δεν γινόταν να κρατήσει τον ρυθμό που θα έπρεπε για να μείνει μπροστά από τον Rossi, πόσο μάλλον να πιάσει τον Quartararo. Ο Vinales έφτασε έως και την τέταρτη θέση στην εκκίνηση, αλλά ο ρυθμός του δεν ήταν εκείνος που έπρεπε για να μείνει πολύ κοντά στις υπόλοιπες Yamaha, που έσπασαν σε μία αλυσίδα με κενά μεγαλύτερα από δευτερόλεπτο.

Το ζεύγος εμπρός ήταν εκείνο που κράτησε την αγωνία στο κατακόρυφο και έσωσε την φήμη της Αυστριακής πίστας ως το μέρος που πρέπει κανείς να επισκεφτεί για να ζήσει έναν συναρπαστικό αγώνα. Ο Doviziso φαινόταν πως βρισκόταν συνέχεια στο όριο, το κενό με τον Marquez δεν μεγάλωσε ποτέ ιδιαίτερα, δεν ξεπέρασε το ¼ του δευτερολέπτου αλλά δεν υπήρξε και σταθερό. Ο Dovizioso προσπαθούσε απλά να είναι εκεί, δίπλα στον Marquez περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή και ο Marquez ήξερε πως έπρεπε να αμυνθεί. Όλοι περίμεναν την στιγμή που θα γινόταν η κίνηση και τότε η μάχη που δόθηκε ήταν από εκείνες που είχαν καιρό να συμβούν σε αυτή την σεζόν. Οι δυο τους ήθελαν να δώσουν άμεση απάντηση και να μην αφήσουν τον άλλο να ξεφύγει εμπρός!

Ο Dovizioso θα έκανε τελικά ένα μικρό λάθος ανοίγοντας γραμμή και ο Marquez θα το εκμεταλλευόταν, την στιγμή που φαινόταν πως ήθελε απλά να περιμένει να φτάσουμε στο τέλος πριν κάνει την κίνησή του. Να ανατρέψει έτσι το σερί αποτυχιών που έχει απέναντι στον Dovizioso στην προσπάθεια να τον κερδίσει στην τελευταία στροφή. Όταν όμως έχει την ευκαιρία, τότε την παίρνεις, αλλά η μικρή διαφορά που κτίστηκε εκείνη την στιγμή γρήγορα καλύφτηκε με τον Dovizioso να εκδηλώνει άμεσα την πρόθεσή του. Δεν περίμενε να φτάσουν τα πράγματα στην τελευταία στροφή, δεν είχε σκοπό να δώσει σε αυτή την μικρή αντιπαράθεση Honda + Ducati + τελευταία στροφή, μία ισότιμη συνέχεια: Δεν προλάβαινε όμως παρά μόνο τότε να προσπαθήσει για την νίκη. «Στην χειρότερη περίπτωση θα έμενα δεύτερος, ούτε που ήξερα αν θα καταφέρω να κρατηθώ στην γραμμή», αλλά αυτό ακριβώς έγινε τελικά για τον Dovizioso -που ακουμπώντας τον Marquez ή το αντίθετο σε μία τέτοια μάχη- κατάφερε να πάρει μία εντυπωσιακή νίκη.

Ο Dovizioso δεν ήταν σήμερα ταχύτερος από τον Marquez και έκανε και περισσότερα λάθη. Είχε όμως καλύτερη επιλογή ελαστικού και τον τρόπο να τον παρασύρει σε μία μάχη που το δικό του ελαστικό δεν θα έκανε την διαφορά...

Αντί για έναν βαρετό αγώνα στην Τσεχία, μέσα σε ένα σερί απόλυτα διασκεδαστικών και θεαματικών σεζόν στα MotoGP, ο αγώνας της Αυστρίας μας έδωσε την ενέργεια που είχε λείψει. Οι δύο πρώτοι γύροι και οι τελευταίοι τέσσερις ήταν απίστευτα δυναμικοί για την Ducati, και την νίκη την κέρδισε πανάξια απέναντι στο φαβορί για το μέλλον των MotoGP!

Moto2

Την ατυχία των MotoGP και την σημερινή ανακοίνωση πως αποσύρεται από την Moto2 ως κατασκευαστής, η KTM την γιόρτασε με τον καλύτερο τρόπο, με μία νίκη μέσα στο σπίτι της! Μία νίκη που ήρθε όταν όλοι όσοι τα έβαζαν με τον Binder έπεφταν από την υπερπροσπάθειά τους. Μεγάλος άτυχος ο Gardner, που από την δεύτερη θέση βρέθηκε δύο φορές στην τρίτη και την τέταρτη όταν από λάθος άνοιγε γραμμή, παλεύοντας μετά για την επάνοδο. Η κίνησή του να επιστρέψει άμεσα στην αγωνιστική γραμμή την τελευταία φορά που το έκανε αυτό, βρήκε εκεί τον Alex Marquez και στην δυνατή μεταξύ τους σύγκρουση, ο Marquez κατάφερε να μείνει στην σέλα του με τον Gardner να πέφτει. Φανερά απογοητευμένος έκανε το επόμενο μεγάλο λάθος, έμεινε για μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου πάνω στην πίστα να κοιτά σαν χαμένος την ευκαιρία μίας νίκης να χάνεται. Γλίτωσε από ένα μικρό θαύμα να τον πατήσει κάποιος από όλους τους υπόλοιπους… Λίγο αργότερα ο νεότερος Marquez θα έβλεπε την μάχη των Basianini και Marini να καταλήγει σε τραγωδία όταν ο Luca έχασε πρόσφυση και πήρε μαζί του τον Enea. Παρόλο που ο Marquez πλησίασε τον Binder έκανε πολύ σωστά να εκμεταλλευτεί το δώρο που του δινόταν για το πολύ σημαντικό πρωτάθλημα, στην βαθμολογία του οποίου προηγείται, ώστε να κρατηθεί στην δεύτερη θέση. Η KTM γιόρτασε έτσι μία νίκη στην Moto2 ταυτόχρονα με την ανακοίνωση πως αποσύρεται από κατασκευαστής.

Στην Moto3 ο Romano Fenati πήρε μία δύσκολη νίκη με αρκετή διαφορά για τα δεδομένα της κατηγορίας αυτής, την πρώτη του μετά από όλα όσα έχει κάνει και αξίζουν την δικαιολογημένη οργή του κόσμου απέναντί του…

 

ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
183.2
39'34.771
2
Marc MARQUEZ
Honda
183.2
+0.213
3
Fabio QUARTARARO
Yamaha
182.8
+6.117
4
Valentino ROSSI
Yamaha
182.6
+7.719
5
Maverick VIÑALES
Yamaha
182.6
+8.674
6
Alex RINS
Suzuki
182.6
+8.695
7
Francesco BAGNAIA
Ducati
182.0
+16.021
8
Miguel OLIVEIRA
KTM
182.0
+16.206
9
Danilo PETRUCCI
Ducati
181.9
+17.350
10
Franco MORBIDELLI
Yamaha
181.7
+20.510
11
Takaaki NAKAGAMI
Honda
181.5
+22.273
12
Johann ZARCO
KTM
181.3
+25.503
13
Stefan BRADL
Honda
180.8
+31.962
14
Aleix ESPARGARO
Aprilia
180.6
+34.741
15
Karel ABRAHAM
Ducati
179.6
+48.109
16
Andrea IANNONE
Aprilia
175.8
1 Lap
 
Tito RABAT
Ducati
181.3
8 Laps
 
Jack MILLER
Ducati
181.7
21 Laps
 
Hafizh SYAHRIN
KTM
173.3
26 Laps
 
Pol ESPARGARO
KTM
170.8
27 Laps
 
Cal CRUTCHLOW
Honda
170.2
27 Laps

 

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".