MotoGP Barcelona: Σε άλλη κατηγορία ο Quartararo και η Yamaha

Χάος στην εκκίνηση και τεράστια απογοήτευση για Aprilia

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/6/2022

Καταστροφική ήταν η εκκίνηση για την Honda και έπειτα για την Ducati και την Suzuki στον αγώνα της Barcelona σε έναν αγώνα που ο Quartararo ξεχώρισε με τεράστια διαφορά και η αδυναμία της Yamaha, όπως οι ίδιοι έχουν πει, σε ευθείες και τελική ταχύτητα όχι απλά δεν φάνηκε αλλά παντελώς εξαφανίστηκε.

Ο Aleix Espargaro από την pole position έκανε μία πολύ καλή εκκίνηση κρατώντας πίσω του την Ducati και την Yamaha, έστω και για λίγο, τόσο όσο χρειαζόταν για να γλιτώσει από τον Nakagami. Ο Bagnaia ήταν έτοιμος να πάρει την δεύτερη θέση αλλά ο Quartararo βούτηξε από την εσωτερική και κατάφερε να στρίψει πρώτος εμπρός και από τον Aleix Espargaro, επίσης γλιτώνοντας τα χειρότερα. Γιατί ο Nakagami θα έκανε ένα ολέθριο λάθος καθώς θα βουτούσε στα φρένα κλαδεύοντας τον Bagnaia και αμέσως μετά θα έπεφτε πάνω στον Rins που είχε πιο άσχημη πτώση από τον Bagnaia χτυπώντας και ο ίδιος ο Nakagami πηγαίνοντας απευθείας για εξετάσεις αμέσως μετά.

Στην αρχή του δεύτερου γύρου πέφτει και ο Stefan Bradl, ο αντικαταστάτης του Marc Marquez που παρακολουθούσε από το σπίτι τον αγώνα μετά το επιτυχημένο, 4^ο κατά σειρά χειρουργείο. Μαζί με την ντροπιαστική εικόνα του Pol Espargaro που τερμάτισε τελευταίος, ολοκληρώνεται η πολύ άσχημη εξέλιξη για την Honda με καλύτερη μοτοσυκλέτα εκείνη του Alex Marquez στην δέκατη θέση, να σώζει τα προσχήματα κρατώντας το όνομα της Honda στην δεκάδα.

Ο Quartararo εξαφανίστηκε εμπρός πολύ γρήγορα και ήδη από τους πρώτους γύρους φαινόταν πως ο Martin και ο Aleix Espargaro δεν είχαν κάποια απάντηση. Ξεχώρισαν επίσης και από τους υπόλοιπους, έχοντας έτσι στον 8^ο γύρο, 2,5 δευτερόλεπτα κενό από τον πρώτο και με απόσταση από τον τέταρτο. Στον πέμπτο γύρο έπεσε και ο Marco Bezzecchi δείχνοντας πως η πρόσφυση δεν είναι σταθερή και ακόμη περισσότερο καταδεικνύοντας τον άθλο του Quartararo.

Ωστόσο ο 8^ο γύρος είναι πιο σημαντικός γιατί εκεί ήταν που έπεσαν και οι δύο Ducati της Gresini, πρώτα του Enea Bastianini και έπειτα του Fabio Di Giannantonio. Μία πολύ σημαντική εξέλιξη για την βαθμολογία του πρωταθλήματος και άλλη μία απόδειξη πως δεν ήταν εύκολο να πας γρήγορα, πόσο μάλιστα πολύ πιο γρήγορα από ΌΛΟΥΣ τους υπόλοιπους…

Ευτυχώς οι πτώσεις θα σταματούσαν εδώ, με τον Andrea Dovizioso να εγκαταλείπει προς το τέλους του αγώνα από πρόβλημα στην μοτοσυκλέτα του. Στον 15^ο γύρο ο Aleix Espargaro είχε περάσει τον Martin και οι δύο τους ήταν μισό δευτερόλεπτο μπροστά από τον Zarco που επίσης είχε μεγάλη διαφορά από τον Mir, ενώ παράλληλα ο Quartararo ήταν 4,6 δευτερόλεπτα εμπρός. Ο Martin δεν θα καθόταν έτσι και στα φρένα έκανε την διαφορά που χρειαζόταν για να πάρει το προβάδισμα όταν αργότερα, στον 21^ο γύηρο, ο Aleix Espargaro θα απαντούσε με τον ίδιο τρόπο ανεβαίνοντας στην δεύτερη θέση και μάλιστα κλειδώνοντάς την εκεί.

Ο Aleix Espargaro φανέρωσε στους περισσότερους από όσους παρακολουθούν MotoGP μία πτυχή της ζωής του για την οποία δεν μιλούσε πολύ και για την οποία επίσης δεν είχαν γραφτεί και πολλά καθώς αφορούσε ευαίσθητο θέμα. Με ένα ξεχωριστό κράνος έριξε τα φώτα της δημοσιότητας στην οργάνωση CorAll και τους θεράποντες γιατρούς που αναλαμβάνουν να χειρουργήσουν παιδιά με καρδιακά προβλήματα, όπως είναι και η περίπτωση της Mia, μίας από τις δίδυμες κόρες του Aleix που πέρασε από διάφορα χειρουργεία κι ευτυχώς ξεπέρασε το πρόβλημα της υγείας της.

Ο Aleix Espargaro έχει δώσει τεράστια υποστήριξη στις δύο οικογένειές του, με την δεύτερη να είναι εκείνη της Aprilia που επίσης χρειαζόταν αφοσίωση και προσπάθεια για να καταφέρει να βρεθεί στο βάθρο. Και σήμερα θα ήταν το επιστέγασμα αυτών των προσπαθειών, σήμερα ο Aleix Espargaro θα πήγαινε σπίτι δεύτερος αλλά στην πράξη νικητής. Δυστυχώς όμως οι αγώνες, ως μικρογραφία της ζωής, κρύβουν μία αδικία ως προς το γεγονός πως δεν συγχωρούν λάθη και ο Aleix έκανε το λάθος σήμερα να παρασυρθεί από όλα αυτά τα συναισθήματα και να πανηγυρίσει λίγο πιο νωρίς από αυτό που θα έπρεπε, έναν ολόκληρο γύρο πιο νωρίς. Όταν το κατάλαβε οι δύο Pramac είχαν περάσει μπροστά ανεβαίνοντας στο βάθρο και μαζί και ο Mir. Από δεύτερος βρέθηκε πέμπτος κλωτσώντας 9 σημαντικούς βαθμούς για το πρωτάθλημα και ξεσπώντας σε αναπόφευκτα δάκρυα. Μέχρι και ο Espeleta τον επισκέφτηκε για να του θυμίσει πως αυτό το λάθος δεν το κάνουν μόνο νέοι αγωνιζόμενοι, έχει γίνει στο παρελθόν και από βετεράνους, όπως άλλωστε πρέπει να θεωρηθεί και ο Aleix Espargaro. Ευτυχώς που δεν είχαμε κάποια σύγκρουση εκείνη την στιγμή και σε αυτό παίζει ρόλο και η διαφορά που είχαν χτίσει σε όλο τον αγώνα...

Η Yamaha πήρε σήμερα μία εκπληκτική, σαρωτική νίκη και ο Quartararo έδειξε γιατί πρέπει να είναι αυτή την στιγμή το πιο ακριβοπληρωμένο συμβόλαιο του grid…

1	20FabioQuartararo	Yamaha	165.6	40'29.3600
2	89JorgeMartin	Ducati	165.1	+6.473
3	5JohannZarco	Ducati	165	+8.385
4	36JoanMir	Suzuki	164.8	+11.481
5	41AleixEspargaro	Aprilia	164.6	+14.395
6	10LucaMarini	Ducati	164.5	+15.430
7	12MaverickViñales	Aprilia	164.5	+15.975
8	33BradBinder	KTM	164.1	+21.436
9	88MiguelOliveira	KTM	163.8	+26.800
10	73AlexMarquez	Honda	163.5	+30.460
11	87RemyGardner	KTM	163.4	+32.443
12	40DarrynBinder	Yamaha	163.4	+32.881
13	21FrancoMorbidelli	Yamaha	163.3	+33.168
14	43JackMiller	Ducati	163.2	+34.693
15	25RaulFernandez	KTM	163	+37.844
16	51MichelePirro	Ducati	162.6	+44.533
17	44PolEspargaro	Honda	162.5	+46.199

4AndreaDovizioso		Yamaha	161.5	17 Laps
49FabioDi Giannantonio		Ducati	149.5	8 Laps
23EneaBastianini		Ducati	164	7 Laps
72MarcoBezzecchi		Ducati	144.6	5 Laps
63FrancescoBagnaia		Ducati	621	1 Laps
30TakaakiNakagami	Honda	0	0 Laps
6StefanBradl	Honda	0	0 Laps
42AlexRins	Suzuki	0	0 Laps

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!