MotoGP: Δοκιμές Sepang

Άνοιξε η αυλαία για το 2023
sepang
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/2/2023

Όπως πάντα οι τρεις πρώτες μέρες των επισήμων δοκιμαστικών της νέας σεζόν των MotoGP είναι αποκλειστικά για τους δοκιμαστές των εργοστασίων και τους rookies της κατηγορίας. Οπότε και φέτος η πίστα της Μαλαισίας άνοιξε τις πύλες της και οι ήχοι των εξατμίσεων από τους κινητήρες του 2023 αναστάτωσαν την περιοχή.

Μέχρι να κάνουν τις πρώτες βόλτες τους οι εργοστασιακοί αναβάτες τις επόμενες ημέρες, τα μάτια όλων ήταν στραμμένα στον Cal Crutchlow και το box της Yamaha, καθώς μετά τις δοκιμές της Valencia την επόμενη ημέρα του τελευταίου αγώνα του 2022, ο Fabio Quartararo είχε δηλώσει πως ο κινητήρας του 2023 δεν είχε καμία βελτίωση, ενώ όταν των είχαν δοκιμάσει για πρώτη φορά στο Misano λίγους μήνες πριν έμοιαζε πολύ πιο ανταγωνιστικός.

1

Και όταν λέμε ανταγωνιστικός για την περίπτωση της Yamaha, εννοούμε φυσικά την δύναμη ψηλά και την επίτευξη υψηλής τελικής ταχύτητας χωρίς τη βοήθεια slipstreaming. Στους υπόλοιπους τομείς η M1 ήταν άκρως ανταγωνιστική και έως το 2021 αποτελούσε την πιο ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα. Όμως το 2022 φάνηκε πως σε συνθήκες χρονομετρημένων και αγώνα ήταν αναγκασμένοι σε πολλές πίστες να θυσιάζουν την ομοιογένεια της μοτοσυκλέτας για την επίτευξή υψηλότερης τελικής και αυτό είναι σοβαρές επιπτώσεις στη συμπεριφορά των ελαστικών. Τα παράπονα όλων των αναβατών για έλλειψη πρόσφυσης του πίσω τροχού, αλλά και η υπερπροσπάθεια του Fabio Quartararo από τη μέση του πρωταθλήματος και μετά να μείνει στην κορυφή της βαθμολογίας ήταν εξόφθαλμη.

Τώρα στη Sepang ο Cal Crutchlow κατάφερε να επιτύχει τελική ταχύτητα 330km/h που είναι 3km/h παραπάνω από τα 327km/h που πέτυχαν την προηγούμενη σεζόν στη Μαλαισία. Υπολείπονται ακόμα 8km/h τελικής από την μέγιστη των Ducati, όμως οι συνθήκες στην πίστα δεν ήταν ιδανικές καθώς ήταν βρεγμένη για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα.

Οι χρόνοι ήταν σχεδόν ένα δευτερόλεπτο πιο αργοί από πέρσι λόγω της βρώμικης πίστας και της βροχής, οπότε αναμένουμε να δούμε ακόμα υψηλότερη τελικής ταχύτητα από τις Yamaha όταν η πρόσφυση της ασφάλτου επιτρέψει μεγαλύτερες ταχύτητες εξόδου και πιο οριακά φρεναρίσματα στις ευθείες.

2

Σε κάθε περίπτωση η επίτευξη υψηλότερης τελικής ταχύτητας είναι ένα καλό δείγμα βελτίωσης της δύναμη του κινητήρα για το 2023, αλλά και της αεροδυναμικής του φαίρινγκ. Ο βρετανός αναβάτης έχει να δοκιμάσει δύο μοτοσυκλέτες με τον καινούριο κινητήρα του 2023 και μία με κινητήρα του 2022. Προφανώς οι δύο καινούριες με τον κινητήρα του 2023 έχουν διαφορετικές ρυθμίσεις ηλεκτρονικών και διαχείρισης της τροφοδοσίας ώστε να δουν πόσο επηρεάζεται η συμπεριφορά των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα και τον έναν γρήγορο γύρο των χρονομετρημένων και η μοτοσυκλέτα του 2022 είναι εκεί για να έχουν άμεση σύγκριση στις ίδιες ακριβώς συνθήκες.

Πέρα από την Yamaha, ενδιαφέρον είχε και η πρώτη παρουσία του πρωταθλητή 2022 της Moto2 Augousto Fernandez πάνω στη σέλα της κόκκινης GASGAS, σημειώνοντας μάλιστα τον δεύτερο ταχύτερο χρόνο μετά τον Crutchlow με μόλις 0,185’ διαφορά. Το παρόν στη Μαλαισία έδωσαν και οι δύο δοκιμαστές της KTM, όπου η δουλειά του Dani Petrosa ήταν να βρίσκεται στην ομάδα του Jack Miller βοηθώντας την προσαρμογή του Αυστραλού στη εντελώς διαφορετική αυστριακή μοτοσυκλέτα.

3

Στη Honda είχε πολύ δουλειά προετοιμασίας να κάνει ο Stefan Bradl πριν καβαλήσουν τις νέες μοτοσυκλέτες ο Marc Marquez, ο Alex Rins και ο Joan Mir. Όπως και οι υπόλοιποι κατασκευαστές, το HRC είχε για τον Bradl δύο μοτοσυκλέτες του 2023, όπου η κάθε μία από αυτές είχε διαφορετικό πλαίσιο και ένα νέο φαίρινγκ και εξατμίσεις που δεν τα είχαμε δει στα δοκιμαστικά της Valancia.

Για την Aprilia τα δοκιμαστικά δεν ξεκίνησαν καλά, καθώς αντιμετώπισαν αρκετά τεχνικά προβλήματα που κράτησαν τις μοτοσυκλέτες για αρκετή ώρα εκτός πίστας. Οπότε πέραν του νέου φαίρινγκ δεν είχαν την ευκαιρία να μας δείξουν τι άλλο καινούριο έχουν για το 2023.

Όμως ακόμα η Ducati που θεωρητικά έχει το μικρότερο άγχος για την βελτίωση των μοτοσυκλετών της, έφερε ένα νέο φαίρινγκ και σίγουρα θα δούμε να δοκιμάζει διάφορα εξαρτήματα τις επόμενες ημέρες με τους αναβάτες της, όπως είχε κάνει και πέρσι τέτοια εποχή.

4

    

Isle of Man TT: Τα Sidecars επιστρέφουν με νέους κινητήρες και κανονισμούς – Διαμαρτυρίες και αποχωρήσεις ομάδων

Νέοι κανονισμοί για την κατηγορία των Sidecars εξασφαλίζουν τα επόμενα 3 χρόνια του θεσμού, αλλά διώχνουν κορυφαίες ομάδες
IoMTT-Sidecar
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/11/2026

Μετά τα όσα θλιβερά συνέβησαν στο Isle of Man Tourist Trophy του 2026 στην κατηγορία των Sidecars, με σοβαρούς τραυματισμούς για τη Maria Costello και τον συνεπιβάτη της Shaun Parker που οδήγησαν στη ματαίωση της κατηγορίας πριν καν ολοκληρωθούν οι δοκιμές της φέτος, οι διοργανωτές του ΤΤ παρουσίασαν τους νέους κανονισμούς με τους οποίους θα πορευτεί η κατηγορία τα επόμενα τρία χρόνια, ως και το 2029.

Αυτοί φέρνουν αρκετές αναμενόμενες αλλαγές σε ζητήματα αεροδυναμικής, σημείο που θεωρήθηκε μεταξύ των βασικών υπαιτίων για τα ατυχήματα που σημάδεψαν φέτος την κατηγορία, αλλά η κυριότερη διαφορά συνιστά μια κίνηση-έκπληξη.

Από του χρόνου οι κινητήρες των Sidecars πρέπει να υπακούν τους κανόνες της κατηγορίας Sportbike, δηλαδή θα χρησιμοποιούν κινητήρες μοτοσυκλετών όπως οι Aprilia RS660, Suzuki GSX-8R, Yamaha YZF-R7. Πρόκειται για την κατηγορία που από το ΤΤ του 2027 θα αντικαταστήσει επίσης τη Supertwin.

Η μετάβαση στους νέους κινητήρες ωστόσο έφερε άμεσες αντιδράσεις από αρκετές ομάδες, όπως είναι η Team ARC – Crawford Racing, ομάδα που ανέβηκε δύο φορές στο βάθρο του Sidecar TT το 2025 με τους Lee Crawford και Scott Hardie (συνεπιβάτης).

Με μια μακροσκελή ανακοίνωση δηλώνουν πως δεν θα δώσουν το παρών στο επόμενο ΤΤ και παράλληλα θέτουν μερικά σοβαρά ζητήματα.

“Η κατεύθυνση προς την οποία κινούμαστε τώρα, ειδικά η μετάβαση σε κινητήρες Sportbike προδιαγραφών και ελεγχόμενα ηλεκτρονικά, δεν είχε διερευνηθεί ως πιθανή επιλογή στις ως τώρα συζητήσεις ούτε προτάθηκε από κάποιον αγωνιζόμενο, εξ όσων μπορούμε να γνωρίζουμε.

“Η απόφαση αυτή συνιστά μια θεμελιώδη αλλαγή από τους δεδομένους τεχνικούς κανονισμούς, πάνω στους οποίους οι αγωνιζόμενοι έχουν επενδύσει σημαντικό χρόνο, τεχνογνωσία και οικονομικούς πόρους.

“Η αφαίρεση της υπάρχουσας φόρμουλας κινητήρων 600 κ.εκ., σε συνδυασμό με την εισαγωγή ομολογκαρισμένων κινητήρων, ελεγχόμενων ηλεκτρονικών, προκαθορισμένη αρχιτεκτονική καλωδιώσεων και τους σχετικούς περιορισμούς, θα έχουν ενδεχόμενα μεγάλες συνέπειες για τις ομάδες.

“Αυτό δεν οφείλεται μόνο στην αλλαγή κινητήρα. Πιθανώς απαιτεί σημαντικό επανασχεδιασμό ή αντικατάσταση του υπάρχοντος εξοπλισμού, όπως εξατμίσεις, φιλτροκούτια, βάσεις κινητήρων, ηλεκτρονικά και άλλα σχετιζόμενα εξαρτήματα.

“Μας ανησυχεί επίσης η άμεση εφαρμογή αυτών των νέων κανονισμών και η απουσία μιας λογικής μεταβατικής περιόδου για ομάδες που έχουν επενδύσει σε μηχανές φτιαγμένες πάνω στους τρέχοντες κανονισμούς.

“Το ενδιαφέρον μας πέφτει στην προσέγγιση άλλων μεγάλων αγώνων road-racing. Το Southern 100, για παράδειγμα, είναι διατεθειμένο να συνεχίσει με τους κανονισμούς του 2025, ενσωματώνοντας σχετικά μικρές διορθώσεις κυρίως γύρω από το θέμα της ασφάλειας.”

Εδώ η ανακοίνωση της Team ARC χτυπά ένα ευαίσθητο σημείο που προφανώς δεν ήταν αποκλειστικά δικό της, καθώς και άλλες ομάδες εξετάζουν το ενδεχόμενο να απέχουν από το Sidecar TT του 2027, με τη Gibson Racing να έχει ήδη ανακοινώσει την απόφασή της.

Όντως η αλλαγή στους κανονισμούς ήρθε ξαφνικά στα τέλη Σεπτέμβρη και αφορά το επόμενο ΤΤ του 2027, οπότε όλες οι ομάδες που επιθυμούν να συμμετάσχουν θα πρέπει σε λιγότερο από έξι μήνες να έχουν εντελώς νέα sidecars γύρω από τους προβλεπόμενους κινητήρες.

Το πρόβλημα μάλιστα γίνεται ακόμη εντονότερο καθώς άλλοι αγώνες στο καλεντάρι του Road Racing δεν έχουν υιοθετήσει ανάλογους κανονισμούς, κάτι που σημαίνει πως μια ομάδα που θέλει να αγωνιστεί σε όλη τη σεζόν θα πρέπει είτε να τρέχει με ένα πολύ διαφορετικό sidecar σε κάθε αγώνα πλην του Isle of Man TT – και μάλιστα με μάλλον λιγότερη ισχύ από τα τετρακύλιδρα 600άρια που είχαν ως τώρα – ή να έχει δύο διαφορετικά αγωνιστικά, κάτι που οικονομικά δεν είναι βιώσιμο για τους περισσότερους.

Πιθανώς οι ιθύνοντες του Isle of Man TT να πιστεύουν πως, ως διοργανωτές του πιο διάσημου αγώνα Road Racing, έχουν τη δύναμη να καθορίζουν τις αγωνιστικές εξελίξεις σε γενικότερο επίπεδο, μα έτσι ίσως δημιουργήσουν σοβαρότερα προβλήματα στην ίδια τους τη διοργάνωση αν όλοι οι υπόλοιποι αγώνες διατηρήσουν το τρέχον σχήμα, ενσωματώνοντας μόνο τις αλλαγές στην αεροδυναμική που θα αποτρέψουν τα σοβαρά ατυχήματα του 2026.

Γιατί η αλήθεια είναι πως τόσα χρόνια με τους κινητήρες που είχαν τα Sidecars δεν είχαν περισσότερα ατυχήματα από τις υπόλοιπες κατηγορίες. Η αλλαγή που έκανε τη διαφορά ήταν η έλευση αεροδυναμικών βοηθημάτων από τον χώρο των αυτοκινήτων, με σχέδια που “βεντούζωναν” το όχημα στην άσφαλτο για να μπορεί να στρίβει με πολλά περισσότερα. Αυτό ωστόσο είχε και μια άσχημη πλευρά: αν σε αυτό το σχέδιο περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα για οποιονδήποτε λόγο, λ.χ. μια επιφανειακή ανωμαλία στο οδόστρωμα, τότε αυτή η ταχύτητα δεν θα βοηθήσει να στρίψει ταχύτερα, αλλά να πετάξει ψηλότερα και αυτό ακριβώς έπαθε το sidecar της Maria Costello, όπως και αυτό των αδελφών Crowe που είχε προηγηθεί με ελαφρύτερες συνέπειες για τους επιβαίνοντες και επίσης συνέβαλλε στη ματαίωση της κατηγορίας φέτος.

Η ξαφνική και απροειδοποίητη (κατά την Team ARC) απόφαση να αλλάξουν εντελώς κινητήρες, βάζει δύσκολα στις ομάδες που πιθανώς θα πρέπει να αλλάξουν τα πάντα. Και, αν δεν χρειάζεται να το κάνουν για τους υπόλοιπους αγώνες της χρονιάς, τότε ίσως είναι πιο συμφέρον για κάποιους απλά να μην πάνε στο Isle of Man.

Ετικέτες