MotoGP: Επίσημα δοκιμαστικά Valencia με Marini και Oliveira να ξεχωρίζουν

Η πρώτη γνωριμία
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

9/11/2022

Την πρώτη τους γνωριμία με τις νέες τους μοτοσυκλέτες είχαν αρκετοί αναβάτες στα πρώτα επίσημα δοκιμαστικά των MotoGP για την σεζόν του 2023, που παραδοσιακά γίνεται μία ημέρα μετά την λήξη του πρωταθλήματος.

Όπως είναι φυσικό σε αυτές τις περιπτώσεις, οι αναβάτες που παραμένουν στις σέλες των μοτοσυκλετών που είχαν έως την προηγούμενη ημέρα, έχουν περισσότερο ελεύθερο χρόνο για οδήγηση, σε αντίθεση με τους εργοστασιακούς αναβάτες και εκείνους που άλλαξαν ομάδες, οι οποίοι θα πρέπει να δοκιμάσουν πολλά νέα εξαρτήματα και να προσαρμοστούν στις νέες τους μοτοσυκλέτες.

Οπότε δεν είναι έκπληξη που ο Luca Marini πέτυχε τον ταχύτερο χρόνο της ημέρας με την Ducati GP 22. Ο Ιταλός αναβάτης της VR46 ήταν έτσι κι αλλιώς πολύ γρήγορος και τις προηγούμενες ημέρες κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών του τελευταίου αγώνα της χρονιάς.

Στο στρατόπεδο των εργοστασιακών Ducati, αλλά και σε εκείνο της Pramac, ο παγκόσμιος πρωταθλητής πλέον Peco Bagnaia, μαζί με τους Bastianini, Zarco και Martin, δοκίμασαν την μοτοσυκλέτα του 2023 η οποία είχε ένα νέο φαίρινγκ και πολλές μικροαλλαγές στα μηχανικά μέρη.

Σύμφωνα με τις δηλώσεις της Ducati, η νέα μοτοσυκλέτα θα είναι εξέλιξη και όχι ολικός επανασχεδιασμός της μοτοσυκλέτα του 2022.  Λογικό αν σκεφτούμε πως με την GP22 αρκετοί αναβάτες και όχι μόνο ο Bagnaia, πέτυχαν νίκες, βάθρα και pole position…

Από τους αναβάτες που άλλαξαν ομάδες, ο Oliveira τράβηξε πάνω του την μεγαλύτερη προσοχή, καθώς φάνηκε πως προσαρμόστηκε αμέσως στην μοτοσυκλέτα της Aprilia, πετυχαίνοντας τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο της ημέρας.

Πολύ δουλειά είχαν και οι αναβάτες της KTM, με τον Brad Binder να δοκιμάζει ένα νέο πλαίσιο και υποπλαίσιο και τους Jack Miller και Pol Espargaro καβαλάνε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια μια KTM.

Χωρίς αμφιβολία το πιο σκληρό μεροκάματο το έκανε ο Fabio Quartararo, γράφοντας συνολικά 92 γύρους! Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής έπρεπε να δοκιμάσει το καινούριο πλαίσιο, τον καινούριο κινητήρα και διάφορους συνδυασμούς καινούριων φαίρινγκ, ώστε να δώσει τις κατευθυντήριες γραμμές στους μηχανικούς της Yamaha, οι οποίοι θα πρέπει να έχουν έτοιμη μέχρι τα Χριστούγεννα μια ολοκληρωτικά νέα M1.   

Τα σχόλια πάντως του Quartararo δεν ήταν τόσο θετικά, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορούσε τη δύναμη του κινητήρα στο full-power mode που χρησιμοποιούν στα χρονομετρημένα δοκιμαστικά. Σύμφωνα με τον Quartararo, ο νέος κινητήρας που είχαν δοκιμάσει στο Misano είχε μεγάλη διαφορά, όμως τώρα δεν υπάρχει διαφορά με εκείνον του 2022!

Ακόμα περισσότερη δουλειά είχαν οι μηχανικοί στα δύο BOX της Honda, όπου επίσης δοκίμασαν νέα πλαίσια, νέες εξατμίσεις, έναν carbon συμπλέκτη και διάφορα ψαλίδια, ανάμεσά τους και το αλουμινένιο της Kalex. Πέρα από τον Marc Marquez, ακριβώς τα ίδια εξαρτήματα δοκίμασαν και οι Alex Rins και Joan Mir. Όπως και στην περίπτωση της Yamaha, έτσι και στην Honda, οι δηλώσεις του Marc Marquez μετά το τέλος των δοκιμαστικών είχαν μια δόση απογοήτευσης, λέγοντας χαρακτηριστικά πως πάνω-κάτω συνεχίζουμε να έχουμε τα ίδια προβλήματα…

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.