MotoGP: Το φαίρινγκ της Ducati GP

Φτάνει να δουλεύει!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/3/2017

Κανείς δεν είπε ποτέ ότι οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες πρέπει να είναι απαραίτητα και όμορφες. Η δουλειά τους είναι να είναι αποτελεσματικές στην πίστα, σ’ ένα περιβάλλον πολύ συγκεκριμένο, και να οδηγούν την εξέλιξη μπροστά με μεγάλα βήματα. Το αν θα φαίνονται όμορφες στις φωτογραφίες, δεν απασχολεί εκείνους που τους νοιάζει το αποτέλεσμα και φυσικά πρώτοι από όλους αυτούς, είναι οι άνθρωποι της Ducati που θέλουν να μετατρέψουν σε νίκες, την τεράστια επένδυση που πραγματοποιούν στο αγωνιστικό τμήμα. Από το Σάββατο όμως που η Ducati έβγαλε μία κοντινή φωτογραφία από το νέο της φαίρινγκ, όλος ο κόσμος εστίασε στην εντελώς ξένη όψη σε σχέση με την συνηθισμένη εμφάνιση που έχουν οι GP μοτοσυκλέτες. Είναι αλήθεια πως η νέα Desmosedici GP διαφέρει προκλητικά από τις υπόλοιπες, και οδηγεί σε ένα μικρό φόβο, πως ίσως να επηρεάσει την εμφάνιση των superbike της εταιρίας, αν πράγματι το νέο φαίρινγκ αποδειχθεί ότι προσφέρει βοήθεια που είναι απαραίτητη. Τέτοιος φόβος όμως δεν υπάρχει.

Οι κατασκευαστές γνωρίζουν πολύ καλά, πως οι αλλαγές στην εμφάνιση θα πρέπει να γίνονται με μικρά βήματα. Ο βαθμός αποδοχής του κοινού στην διαφορετικότητα, έχει αποδειχθεί ότι είναι πολύ μικρός όταν μιλάμε για οχήματα, κι αν και κατά καιρούς υπήρξαν μοντέλα που δοκιμάζουν τα όρια του κόσμου, στην συντριπτική πλειοψηφία τους ο σχεδιασμός ακολουθεί πάντα μία συγκεκριμένη πορεία με πολύ μικρά βήματα.

Αυτό όμως δεν πρέπει να ισχύει για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες. Εκεί θα πρέπει να κρίνουμε τις αλλαγές στην εμφάνιση μονάχα με ένα κριτήριο - αν έχουν πρακτική εφαρμογή και σε πιο βαθμό. Στην εξαιρετική περίπτωση που δούμε ένα τέτοιο φαίρινγκ να ξεφεύγει από τα όρια των GP μοτοσυκλετών και να μπαίνει στην παραγωγή, τότε φυσικά και θα εξεταστεί ο τομέας της εμφάνισης αλλά μέχρι τότε, το σημαντικό είναι να υπάρχει απόδοση.

θα πρέπει να κρίνουμε τις αλλαγές στην εμφάνιση μονάχα με το κριτήριο της πρακτικής εφαρμογής

Κι ενώ λοιπόν ο κόσμος στα social media, εκεί δηλαδή που πρώτη η Ducati παρουσίασε το φαίρινγκ με τα αεροδυναμικά βοηθήματα, εστίασε κυρίως στην εμφάνιση βρίσκοντας ευφάνταστες παρομοιώσεις, η ουσία είναι στο αποτέλεσμα. Τον πρώτο λόγο λοιπόν τον έχει τώρα ο Dovizioso καθώς η σύγκριση για αυτόν είναι αμεσότερη, εξαιτίας της αγωνιστικής εμπειρίας με την προηγούμενη κατάσταση. «Το μέγεθος της αρνητικής άνωσης που δημιουργεί το νέο φαίρινγκ είναι λίγο χαμηλότερο συγκριτικά με τα πτερύγια, αλλά η επίδραση του φαινομένου είναι άκρως ευεργετική και τα εύσημα πρέπει να αποδοθούν στους μηχανικούς μας».

Είναι βέβαιο πως χωρά αρκετή εξέλιξη ακόμα για τα αεροδυναμικά βοηθήματα της Ducati, που ακολουθώντας τους νέους κανονισμούς ενσωματώθηκαν στο φαίρινγκ. Είναι με διαφορά ότι μεγαλύτερο και πιο χτυπητό στην εμφάνιση έχουμε δει, όμως δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για τις γρηγορότερες μοτοσυκλέτες του grid, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν αυξημένες ανάγκες για αεροδυναμική σχεδίαση. Κι αυτός είναι ακόμη ένας λόγος που πρέπει να τους δώσουμε χρόνο, καθώς ξοδεύουν απίστευτο κόπο και χρήμα για να δοκιμάσουν κάτι εντελώς καινούριο. Ήταν τέλη της δεκαετίας του ’60, όταν στην F1 δοκίμαζαν πτερύγια με δραματικά αποτελέσματα. Για ομορφιά ούτε λόγος βέβαια, αλλά και από απόδοση στην αρχή ήταν αμφιλεγόμενο το αποτέλεσμα. Μικρό κέρδος για μεγάλο ρίσκο, αφού τα πτερύγια έσπαγαν συνέχεια, ήταν άκαμπτα για να μπορούν να αντέξουν τις τεράστιες δυνάμεις και ταυτόχρονα αυτή η ακαμψία επηρέαζε τα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου. Η Dorna θέλει να υπερπηδήσει βήματα στην εξέλιξη και έχοντας την εμπειρία από την ιστορία της F1 πιέζει για να γίνει η ενσωμάτωση στο φαίρινγκ και να γίνουν αλλαγές στην χρήση των αεροδυναμικών βοηθημάτων. Είμαστε λοιπόν ακόμα στην αρχή και το τελευταίο πράγμα που πρέπει να μας απασχολεί, είναι η εμφάνιση… 

 

 

Την τελική μορφή του φαίρινγκ θα την δούμε στον αγώνα, στο τέλος του μήνα, αν και ο όρος «τελική μορφή» δεν θα πρέπει να είναι καθόλου αυστηρός. Η εξέλιξη τώρα ξεκινά…

 

Ορισμένες από τις αντιδράσεις του κόσμου, απέναντι στην εμφάνιση των νέων πτερυγίων, είναι πραγματικά ευφάνταστες: 

Ετικέτες

Έφυγε από την ζωή ο Toni Merendino, ένας team manager μιας άλλης εποχής

Κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/2/2026

Ο Toni Merendino ήταν Ιταλός team manager αγωνιστικών ομάδων και μία ιδιαίτερα σημαντική προσωπικότητα του μηχανοκίνητου αθλητισμού που έφυγε από την ζωή στα μέσα Φεβρουαρίου του 2026.

Ο Merendino ένωσε δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους, εκείνον του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας και τους αγώνες rally-raid, όπως το Paris-Dakar.

Ο Toni Merendino κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1981 με τον Marco Lucchinelli στην ομάδα Gallina. Ήταν ο αναντικατάστατος “πολυτεχνίτης” στα pits, και σήμερα θα τον λέγαμε team manager.

toni2

Ο Ιταλός ήταν πάντα με ένα τσιγάρο στο χέρι και όταν στο paddock κάποιος έλεγε Toni, όλοι γνώριζαν πως μιλούσαν για τον Merendino. Δεν ήταν πρόεδρος ή διάσημος, ήταν ένα πρόσωπο που κρατούσε ενωμένους τους αναβάτες, τους μηχανικούς και τους χορηγούς και μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε δουλεία σε ένα box.

Ο Toni δούλευε σε μια επιχείρηση που κατασκευάζει μηχανές καφέ και στο δίπλα κτήριο ετοιμάζονταν οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της ομάδας Gallina, της ομάδας που στη συνέχεια θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli.

Ο Merendino περνούσε ώρες στον χώρο αυτό, όπου επεξεργαζόταν τις μοτοσυκλέτες και συζητούσε με τους μηχανικούς. Στην αρχή απλά παρατηρούσε, έπειτα βοηθούσε, και το 1979, η ομάδα Gallina έχασε ένα μέλος και ο ιδιοκτήτης Roberto Gallina στράφηκε στον Toni και του πρότεινε να γίνει team manager. Μάλιστα τα καθήκοντα της θέσης δεν ήταν τότε τόσο ξεκάθαρα και γράφτηκαν σε ένα χαρτάκι!

Από εκείνη την στιγμή ο Toni ήταν ο άνθρωπος που ασχολούταν με όλα τα προβλήματα που μπορούσαν να προκύψουν σε μία αγωνιστική ομάδα και έπειτα θα γραφτεί στην ιστορία, καθώς το 1981, η Suzuki με την ομάδα Gallina και αναβάτη τον Marco Lucchinelli κερδίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και σπάει την κυριαρχία του Kenny Roberts. Αργότερα δούλεψε με την ομάδα HB και αναβάτη τον Doriano Romboni.

toni

Μετά την ταχύτητα, ο Merendino στράφηκε στον τομέα των rally-raid συμμετείχε στο Paris-Dakar ως team manager, αλλά και ως οδηγός αυτοκινήτου, συμμετέχοντας με μία Mercedes-Benz 230 GE 4×4.

Το 2003 και αφότου έχει αποτραβηχτεί από τους αγώνες, ο Toni ιδρύει την εταιρεία Tom42 στην Ιταλία που προσφέρει οργανωμένες εμπειρίες σε αγώνες rally-raid, ταξίδια με μοτοσυκλέτες, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και συνεντεύξεις τύπου.

Ο Toni αφιέρωσε την ζωή του στους αγώνες και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, και μας αποχαιρέτισε σε ηλικία 73 ετών.