MotoGP Γαλλία: Τρίτη σερί νίκη Marquez - Στο πιάτο με μαχαιροπήρουνα

Πιθανότατα θα κέρδιζε, άλλα έγινε ευκολότερα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/5/2018

Δυναμιτισμένη εκκίνηση, όπως είχε προβλεφθεί, με την έκπληξη όμως να την χαρίζει ο Lorenzo που πετάχτηκε εμπρός σε μία από τις φημισμένες του εκκινήσεις, από εκείνες που σπάνια πλέον πραγματοποιεί. Ο Zarco, που χθες έσπασε ένα σερί τριάντα ετών κατακτώντας μία πολύ δύσκολη pole position με εννιά αναβάτες κοντά στο προηγούμενο ρεκόρ της πίστας, έμεινε πέντε θέσεις πίσω στην εκκίνηση κι αποφάσισε αμέσως πως αυτό δεν έπρεπε να παραμείνει ούτε για το πρώτο μισό της πίστας. Έκανε αμέσως την επίθεσή του διώχνοντας νόμιμα, αλλά με αγένεια, τον Marquez.

Σε κάθε μία από τις πρώτες στροφές, έμοιαζε πως θα γίνει κάποια καταστροφική πτώση, ευτυχώς όμως καμία καραμπόλα δεν συνέβη, παρόλο που οι πτώσεις άρχισαν πολύ νωρίς με τον Iannone, φανερώνοντας τι θα γινόταν σε λίγο.

Από την Παρασκευή η πίστα έδωσε έναν από τους μεγαλύτερους αριθμούς πτώσεων σε δοκιμές, όπως και το Σάββατο, κι έμελλε να συνεχίσει τον καθοριστικό της ρόλο και στον αγώνα. Με τον Iannone εκτός παιχνιδιού, ο Lorenzo μπροστά δέχεται τις επιθέσεις του Zarco που τον ακολουθεί και γρήγορα πίσω του παίρνει σειρά ο Dovizioso. Πιο πίσω ο Marquez που είχε χάσει θέσεις στις μάχες μετά την εκκίνηση, και ο μοναδικός αναβάτης με σκληρή γόμα στο πίσω ελαστικό, αρχίζει να κάνει σιγά – σιγά τον ένα χρόνο καλύτερα από τον άλλο, όσο ο Rossi πιο πίσω του παλεύει να μείνει στο τροχό του, ώσπου χάνει και την θέση έναντι του Petrucci που βρισκόταν σε εξαιρετική φόρμα.

Ο Zarco δεν κρατιόταν για επίθεση στον Lorenzo, ο οποίος δεν άφηνε κάποια πόρτα ανοικτή εκείνη την στιγμή. Κάνοντας μερικά μικρά λάθη, ο Dovizioso περνά εμπρός και αρχίζει αμέσως να στοχεύει τον Lorenzo. Αυτή την φορά, δεν υπάρχει η αγωνία ενός Marquez που πάει να ξεφύγει και ο Dovizioso δεν πρόκειται να ζορίσει τον Lorenzo. Αρπάζει την πρώτη ευκαιρία και περνά, με τον Marquez που συνεχίζει σε εξαιρετικό χρόνο έχοντας τον μαχητικό Zarco και τον Lorenzo να τον κρατούν πίσω. Ο Dovizioso δεν θα κρατούσε την πρώτη θέση του αγώνα, την πρώτη θέση που είχε τον ρυθμό να κρατήσει: Σε μία δραματική στιγμή, πέφτει από καθαρό λάθος. Ένα μικρό, ελάχιστο ανθρώπινο λάθος, που ήταν όμως αρκετό για να ακόμα μία καθοριστική πτώση.

Ο Dovizioso βρίσκεται στο έδαφος και δεν πιστεύει αυτό που συμβαίνει, δεν το χωρά το μυαλό του κοιτώντας σε σύγχυση μία την πίστα, μία την πεσμένη στην αμμοπαγίδα μοτοσυκλέτα του!

Ο αγώνας όμως συνεχίζεται, και ο Marquez έχει το σκληρό πίσω ελαστικό για έναν λόγο: Επειδή από την πρώτη στιγμή της ημέρας, είδε πως αποτελούσε ευκαιρία για εκείνον. Όπως είπε ο ίδιος, η πρόσφυση σήμερα ήταν ακόμα πιο χαμηλά από εχθές και μπορεί να χρειαζόταν χρόνος για το πίσω ελαστικό να έρθει στην ιδανική θερμοκρασία, αλλά αυτό ακριβώς επέλεξε να κάνει.

Ο Zarco μπροστά του συνεχίζει να έχει μικρά λαθάκια και ο Marquez δεν αφήνει τον χρόνο να περάσει, μπαίνει μπροστά με τον Zarco να αντεπιτίθεται αμέσως και με αυτή την διεκδίκηση μειώνεται και η διαφορά όσων ακολουθούν. Ο Zarco δεν θα αργήσει να κάνει το επόμενο μικρό λάθος, όμως σε μία τέτοια πίστα που από τις δοκιμές κερνάει πτώσεις, θα ερχόταν και η δική του στιγμή. Πέφτει με τρόπο αντίστοιχο του Dovizioso και τον ίδιο εκνευρισμό με τον Ιταλό, μπροστά στους Γάλλους θεατές που δεν πιστεύουν πως ο Zarco έβγαινε εκτός από εκεί που κυνηγούσε την πρώτη θέση! Ήταν πλέον θέμα χρόνου για τον Marquez να περάσει εμπρός, και επέλεξε να το κάνει σε ένα πολύ μικρό κενό που άνοιξε ο Lorenzo. Από εκείνη την στιγμή ήταν βέβαιο πως Ισπανός της Ducati θα άρχιζε να χάνει θέσεις, καθώς μόλις τον περάσουν αλλάζει και ο ρυθμός του.

Ο Marquez μπαίνει εμπρός και χαρίζει μερικούς από τους ταχύτερους γύρους, ενώ έχει και μερικά μικρο-γλιστρήματα που οδηγούν σε ένα εντυπωσιακό του εμπρός τροχού, που το μαζεύει και πάλι με τον αγκώνα σώζοντας τον αγώνα του!

Ο Petrucci που βρίσκεται σε μεταγραφική περίοδο, δεν πρόκειται να ριψοκινδυνέψει να χάσει την δεύτερη πλέον θέση του βάθρου, καθώς ο Lorenzo χάνει συνέχεια έδαφος. Ούτε και ο Rossi που πλέον βρίσκεται στο βάθρο από εκεί που δεν το περίμενε. Κρατώντας την θέση του θα μεγάλωνε ένα εντυπωσιακό στατιστικό: Για 38η φορά από έκτος ανεβαίνει τρίτος στην μακρά του καριέρα!

Ο Marquez πήρε έτσι την τρίτη κατά σειρά νίκη, και την πήρε εξαιτίας στρατηγικής με την βοήθεια της τύχης να έρχεται να συμπληρώσει. Πλέον βρίσκεται μπροστά με 36 βαθμούς, όσο πηγαίνουμε στο Mugello στις 3 Ιουνίου…

 
Κατάταξη του HJC Helmets Grand Prix de France
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
162.0
41'49.773
2
Danilo PETRUCCI
Ducati
161.9
+2.310
3
Valentino ROSSI
Yamaha
161.7
+5.350
4
Jack MILLER
Ducati
161.6
+6.314
5
Dani PEDROSA
Honda
161.6
+7.419
6
Jorge LORENZO
Ducati
161.4
+10.355
7
Maverick VIÑALES
Yamaha
160.5
+23.758
8
Cal CRUTCHLOW
Honda
160.4
+25.795
9
Aleix ESPARGARO
Aprilia
160.4
+26.206
10
Alex RINS
Suzuki
160.2
+27.937
11
Pol ESPARGARO
KTM
160.0
+32.304
12
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
159.8
+34.962
13
Franco MORBIDELLI
Honda
159.6
+37.881
14
Bradley SMITH
KTM
159.6
+38.299
15
Takaaki NAKAGAMI
Honda
159.4
+41.986
16
Thomas LUTHI
Honda
159.2
+45.260
17
Karel ABRAHAM
Ducati
158.4
+56.872
18
Xavier SIMEON
Ducati
157.5
+1'12.117
Δεν τερμάτισαν
 
Scott REDDING
Aprilia
158.5
17 Laps
 
Tito RABAT
Ducati
147.3
17 Laps
 
Johann ZARCO
Yamaha
148.2
19 Laps
 
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
160.3
23 Laps
 
Alvaro BAUTISTA
Ducati
149.0
26 Laps
Δεν συμπλήρωσε τον 1ο γύρο
 
Andrea IANNONE
Suzuki
 
0 Lap
 
Κατάταξη πρωταθλήματος αυτή την στιγμή:
Θέση
Αναβάτης
MOTO
Βαθμοί
1
Marc MARQUEZ
Honda
95
2
Maverick VIÑALES
Yamaha
59
3
Johann ZARCO
Yamaha
58
4
Valentino ROSSI
Yamaha
56
5
Danilo PETRUCCI
Ducati
54
6
Jack MILLER
Ducati
49
7
Andrea IANNONE
Suzuki
47
8
Cal CRUTCHLOW
Honda
46
9
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
46
10
Dani PEDROSA
Honda
29
11
Tito RABAT
Ducati
24
12
Alex RINS
Suzuki
22
13
Pol ESPARGARO
KTM
18
14
Jorge LORENZO
Ducati
16
15
Franco MORBIDELLI
Honda
16
16
Aleix ESPARGARO
Aprilia
13
17
Hafizh SYAHRIN
Yamaha
13
18
Alvaro BAUTISTA
Ducati
12
19
Takaaki NAKAGAMI
Honda
10
20
Mika KALLIO
KTM
6
21
Scott REDDING
Aprilia
5
22
Bradley SMITH
KTM
5
23
Karel ABRAHAM
Ducati
1
24
Thomas LUTHI
Honda
 
25
Xavier SIMEON
Ducati
 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.