MotoGP: Η BMW αγοράζει την τηλεμετρία της Suzuki για 18εκ. – Μπαίνει το 2027!

Το μακροχρόνιο φλερτ θα δώσει καρπούς
MotoGP: Η BMW αγοράζει την τηλεμετρία της Suzuki για 18εκ. – Μπαίνει το 2027!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2024

Ένα από τα πιο μακρόχρονα φλερτ της ιστορίας των αγώνων, έχει πλέον μεγάλες πιθανότητες να δώσει καρπούς και να δούμε την BMW να έχει έμπρακτη παρουσία στα MotoGP από την επικουρική που διατηρεί αυτή την στιγμή με τις χορηγίες της, τα έπαθλα και το αυτοκίνητο συνοδείας.

Είναι καταγεγραμμένη ιστορία πως αυτό το φλερτ της Dorna εκφράστηκε ολοκληρωτικά στην BMW μόλις έφυγε η Suzuki, όταν τους έγινε πρόταση να κρατήσουν όλο τον εξοπλισμό, τα φορτηγά, το box μέχρι και την σύνθεση της ομάδας δωρεάν, ώστε να κάνουν μία ταχεία εκκίνηση. Δεν είναι πως η BMW χρειάζεται επιδοτήσεις για να αναπτύξει αυτό το κομμάτι των αγώνων, αλλά η Dorna γνωρίζει πολύ καλά πως οι Γερμανοί είναι πραγματιστές και δεν θα μπουν σε υπέρογκα έξοδα μόνο για την δόξα. Χρειαζόταν να τους χρυσώσουν το χάπι, δυστυχώς τότε δεν το κατάπιαν ούτε επιχρυσωμένο.

Σε πρόσφατη συζήτηση που είχα με τα στελέχη του εργοστασίου στην παρουσίαση του M1000XR, τονίσαμε πως η BMW τα πηγαίνει θαυμάσια στις πωλήσεις των superbike με το παράδοξο να έχουν αποτελέσματα οι ιδιώτες, στα εθνικά πρωταθλήματα των χωρών τους και στα track day, αλλά να μην μπορεί να υποστηρίξει αυτή την εικόνα στα παγκόσμια πρωταθλήματα. Επίσης συζητήσαμε πως η σειρά M πηγαίνει ανέλπιστα καλά εμπορικά, ιδιαίτερα από την στιγμή που είναι κάτι ιδιαίτερα ακριβό και θα μπορούσε να υποστηριχθεί ακόμη περισσότερο από τίτλους.

Αυτά είναι δεδομένα. Δεδομένο επίσης είναι πως ο Markus Flasch σε πρόσφατη συνέντευξή του στην επί πληρωμή ηλεκτρονική έκδοση του Motorradonline τόνισε πως χρειάζεται πολύ καλός λόγος για να μπει η BMW στα MotoGP και θεωρεί πως αυτοί υπάρχουν για αυτό και το εξετάζουν ενδελεχώς, οπότε δεν μπορεί να το αποκλείσει ως ενδεχόμενο.

Κι ενώ λοιπόν βρισκόμαστε σε μία πραγματικότητα που γνωρίζουμε πως η Dorna παρακαλά την BMW, πως για χάρη της -μάλλον για αυτό- έχει κρατήσει κενό δύο θέσεων και πως η BMW θέλει πλέον να επισφραγίσει την εμπορική της επιτυχία με αγωνιστικούς τίτλους σε έναν αντίθετο δρόμο από εκείνον που οι άλλοι οδεύουν, έρχεται τώρα ο Mat Oxley, να δώσει κάτι πιο χειροπιαστό. Για αρχή είναι δημοσιογράφος με περγαμηνές και με σημαντικό έργο στα MotoGP, σε σημείο που έχει καταπολεμηθεί από τις εταιρείες για τις αποκαλύψεις του, με πρόσφατη την Ducati. Γράφει στο επί πληρωμή motorsportmagazine στο οποίο εχθές αποκάλυψε πως η BMW έκανε πρόταση στην Suzuki να αγοράσει την τηλεμετρία και όλα τα δεδομένα που έχουν για 18 εκατομμύρια Ευρώ. Το ποσό δείχνει πόσο τεράστιο κόστος υπάρχει στην συμμετοχή μίας εταιρείας στα MotoGP και γιατί η BMW δεν το έπαιζε βαρύ πεπόνι με την Dorna, απλά ζύγιζε τα υπέρ και τα κατά. Για παράδειγμα αν η KTM τα είχε ζυγίσει καλύτερα μπορεί και να μην έπαινε ποτέ στα MotoGP, αλλά το έκανε με τη φόρα πως θα έχει αποτελέσματα σε τρία χρόνια, απέδειξε πως και οι μεγάλοι κάνουν λάθη, όπως έκανε και η Honda με το πρόγραμμα NR (New Racing) που γέννησε ένα μηχανολογικό θαύμα αλλά δεν ήταν αρκετό, ούτε είχε την υπομονή που χρειαζόταν για να το υποστηρίξει όπως θα έπρεπε.

Διαφορετικές ιστορίες που όμως δείχνουν τώρα πόσο απαιτητικό είναι να είσαι στην κορυφή του πιο ανταγωνιστικού πρωταθλήματος που υπάρχει, ενώ από πλευράς χρημάτων τα 18 εκατομμύρια απλά σου αγοράζουν λίγη εμπειρία και το συνολικό κόστος είναι προφανώς σημαντικά πολλαπλάσιο. Με αυτό το μεγάλο ποσό, η BMW θα κερδίσει μάλιστα μία έκπτωση στο συνολικό λογαριασμό που μαζεύεται στο τέλος. Είναι ξεκάθαρα ένα τεράστιο εγχείρημα και δικαιολογείται να σκέφτεται κανείς αρκετά πριν κάνει το βήμα. Διότι στην περίπτωσή τους τα πράγματα είναι και δύσκολα, έχουν ήδη εμπορική επιτυχία, άρα θα πρέπει να έρθουν και οι αγωνιστικές περγαμηνές και δεν γίνεται να γυρνάνε απλά στο τέλος, έτσι για να δηλώσουν την παρουσία τους. Η αλλαγή κανονισμών που θα επιφέρει ένα πιο καθαρό σημείο εκκίνησης για όλους, είναι μία συγκυρία που δεν υπήρχε πριν και το καλύτερο σημείο για την BMW, να μπει στα MotoGP.

Η Ducati απέδειξε πως η συλλογή δεδομένων είναι ο καλύτερος τρόπος να κερδίσεις στα MotoGP και ο μόνος τρόπος για την BMW να κάνει ένα άλμα προόδου, αντί να περιμένει το 2030 για την πρώτη ευκαιρία στο βάθρο, είναι να πάρει τα δεδομένα της Suzuki. Μίας εξαιρετικής μοτοσυκλέτας στα MotoGP που έφυγε στο απόγειό της και που μάλιστα ταιριάζει αρκετά και στους τετρακύλινδρους της BMW. Δεν έχει σημασία αν τα δεδομένα αυτά είναι δύο ετών ή από έναν κυβισμό που δεν θα υπάρχει τότε στους αγώνες, πρώτα είναι καλύτερα από το τίποτα και έπειτα είναι αυτό με το οποίο θα ξεκινήσουν και οι υπόλοιποι την προετοιμασία εκείνης της μοτοσυκλέτας.

Στη χειρότερη περίπτωση που η BMW δεν μπει στους αγώνες θα έχει αποκτήσει την αγωνιστική εμπειρία της Suzuki. Το ερώτημα γιατί η Suzuki να θέλει να πουλήσει κάτι τόσο σημαντικό, το έχω εξηγήσει σε παλαιότερο editorial καθώς είναι ο πρώτος -και ελπίζω ο τελευταίος- από τους 4 Ιάπωνες που έβαλε πρώτη την αγορά της Ασίας και συγκεκριμένα της Κίνας, πάνω από την Ευρώπη. Για χρόνια τα νούμερα δικαιολογούσαν αυτή την κίνηση από όλους και τώρα το κάνουν ακόμη πιο πολύ, αλλά συνεχίζουν να δίνουν στην Ευρώπη μοτοσυκλέτες με πολύ μεγάλο κόστος ανάπτυξης καθώς όλος ο κόσμος στρέφει τα μάτια του εδώ, όταν μιλά για μεγάλες μοτοσυκλέτες. Είναι ένας από τους βασικούς λόγους που και οι Κινέζοι θέλουν να μπουν σε αυτή την αγορά. Για την Suzuki λοιπόν τα δεδομένα αυτά είναι κάτι που μπορούν να ψαλιδίσουν το κόστος ανάπτυξης που έδωσαν στα MotoGP και το γεγονός πως τα διαπραγματεύονται, δείχνει πως δεν στοχεύουν να επιστρέψουν σύντομα. Σε κάθε περίπτωση το γάντι είναι τώρα στην BMW με την ευχή να τα αξιοποιήσουν για να μπουν τελικά στα MotoGP χωρίς να αλλάξουν για άλλη μία φορά γνώμη, την τελευταία στιγμή από κάποιο στέλεχος που κοιτά μόνο το οικονομικό κομμάτι.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.