MotoGP Κατάρ: Ολόκληρη η υπόθεση Ducati, δηλώσεις KTM, Aprilia, Suzuki & Honda

Υπάρχει μονάχα ένα πραγματικά μελανό σημείο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/3/2019

Πριν τον αγώνα του Κατάρ είχατε δει πως η Ducati είχε ξεκινήσει την χρήση νέων αεροδυναμικών βοηθημάτων, έχοντας όμως πρώτα αναλύσει τους κανονισμούς ώστε να είναι βέβαιη πως δεν υπάρχει παρατυπία. Στους κανονισμούς που είναι αναρτημένοι στην FIM και μπορεί καθένας να τους δει, εκτός από την εκτενή αναφορά στα αεροδυναμικά βοηθήματα και στο τι επιτρέπεται και τι όχι, υπάρχει και αντίστοιχο σκίτσο όπως φαίνεται πιο κάτω, που δείχνει ακριβώς τις περιοχές που καλύπτουν οι κανονισμοί. Τα αεροδυναμικά βοηθήματα που εφάρμοσε η Ducati είναι εκτός των περιοχών αυτών. Εδώ όμως έρχεται το πρώτο σκαλοπάτι, πάνω στο οποίο πάτησαν οι τέσσερις αντίπαλοι που προέβησαν σε ένσταση και η οποία θα εξεταστεί τις επόμενες εβδομάδες σε συνεδρίαση στην Γενεύη. Στις 2 Μαρτίου δόθηκε σε όλους τους κατασκευαστές μία πρόσθετη οδηγία για αεροδυναμικά βοηθήματα που αποσαφηνίζει τους κανόνες για την χρήση τους ακριβώς στα σημεία που η Ducati έχει εφαρμόσει τα δικά της. Η οδηγία αυτή αναφέρει πως επιτρέπονται ΕΚΤΟΣ κι αν χρησιμοποιούνται για να αυξήσουν την κάθετη δύναμη από τον αέρα. Θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μονάχα για καλύτερη ψύξη του ελαστικού και για προστασία απέναντι σε βροχή και πέτρες. Εκεί, στο εκτός, βασίζονται οι τέσσερις που έκαναν την ένσταση και υπάρχει λόγος που είναι αυτοί οι τέσσερις και όχι άλλοι ή ακόμη καλύτερα, όλοι μαζί.

Καταρχήν δεν είναι καθόλου τυχαίο πως η οδηγία αυτή ήρθε τότε, λίγο πριν το Κατάρ, οκτώ μέρες πριν ο υπόλοιπος κόσμος αρχίσει να ασχολείται με τις φωτογραφίες των Ducati. Όπως καθόλου τυχαίο δεν είναι το γεγονός πως η ένσταση ήταν ήδη γραμμένη από τους τέσσερις, Aprilia, KTM, Suzuki, Honda: Αμέσως μετά τον αγώνα πήγαν στην επιτροπή των κριτών της FIM, υπέβαλλαν την καταγγελία τους και εκείνη απορρίφθηκε. Την ίδια στιγμή λοιπόν εμφάνισαν την ένστασή τους, έτοιμη γραμμένη, στέλνοντας το ζήτημα στο Εφετείο των MotoGP. Επί της διαδικασίας η συνέχεια έχει δύο δρόμους. Αν το Εφετείο στην συνεδρίασή του στην Γενεύη, αποφανθεί πως καλά έκαναν και απέρριψαν την καταγγελία οι κριτές στο Κατάρ, τότε το ζήτημα τελειώνει εκεί και δεν υπάρχει δικαίωμα από τις ομάδες να συνεχίσουν τον δικαστικό τους αγώνα. Αν το Εφετείο τους δώσει δίκαιο όμως, τότε η νίκη του Dovizioso στο Κατάρ θα τεθεί υπό καθεστώς ακύρωσης χωρίς να γίνει κάτι από την στιγμή που η Ducati έχει δικαίωμα να πάει το θέμα πιο ψηλά. Φανταστείτε το πως είναι η σειρά της να ασκήσει έφεση, μία των τεσσάρων δηλαδή και μία δική της. Πιο ψηλά από το Εφετείο των MotoGP είναι το CAS, είναι το δικαστήριο διαιτησίας που υπάγεται στο ICAS, το παγκόσμιο αγωνιστικό δικαστήριο. Το CAS συστήθηκε το 1984 και με 300 αντιπροσώπους από 87 χώρες καλύπτει κάθε άθλημα σε όλα του τα επίπεδα, φέροντας εις πέρας τριακόσιες υποθέσεις τον χρόνο κατά μέσο όρο. Με λίγα λόγια, αν το θέμα δεν σταματήσει σε λίγες εβδομάδες στο Εφετείο των MotoGP τότε θα πάρει πολύ καιρό να λυθεί και θα εμπλέξει σε δικαστικό αγώνα τους πέντε κατασκευαστές. Παράλληλα είναι άγνωστο τι θα γίνει τόσο με την νίκη του Dovizioso στο Κατάρ, όσο και με όλους τους υπόλοιπους αγώνες σε περίπτωση που η Ducati συνεχίσει να χρησιμοποιεί τα βοηθήματα περιμένοντας την απάντηση από το CAS. Αν ρωτήσει κανείς τους ίδιους, θα δει πως περιμένουν το θέμα να λήξει στην Γενεύη σε λίγο καιρό. Η ίδια ερώτηση προς τους υπόλοιπους κατασκευαστές όμως έχει άλλη απάντηση, καθώς είναι βέβαιοι πως η Ducati δεν χρησιμοποιεί τα συγκεκριμένα αεροδυναμικά βοηθήματα μονάχα για ψύξη.

ξεκάθαροι οι κανονισμοί -πριν την οδηγία της 2 Μαρτίου- για το που αναφέρονται:

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Petrucci πριν τον αγώνα που είπε στον David Emmett: We saw on television that it was for cooling down the rear tire but it is not like this. But I can’t tell you what it is for, because Gigi will get angry." Με λίγα λόγια, δεν είναι για ψύξη, αλλά δεν μπορώ να σας πω και γιατί είναι γιατί θα εκνευριστεί ο Gigi. Υπάρχει απάντηση της Ducati και σε αυτό, στην χιονοστιβάδα εξελίξεων που ακολουθήσε μετά τον αγώνα καλύπτοντας τον Petrucci με την έννοια πως ό,τι είπε το είπε για να ρίξει στάχτη... αυτό ήταν το νόημα. Ας κάνουμε εδώ μία ανακεφαλαίωση λοιπόν:

Κανένα πρόβλημα με τους κανονισμούς δεν υπάρχει με την τοποθέτηση των αεροδυναμικών βοηθημάτων κάτω από το ψαλίδι ή στις μπότες εμπρός. Το ζήτημα έχει ξεφύγει από εκεί και έχει αναδειχθεί σε θέμα χρήσης. Αν η Ducati τα χρησιμοποιεί για να αυξήσει την δύναμη του αέρα σταθεροποιώντας την μοτοσυκλέτα, τότε εναντιώνεται στην τεχνική οδηγία που στάλθηκε στις 2 Μαρτίου. Από την πλευρά της Aprilia εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Διότι εκείνο που έκαναν ήταν να πάρουν λεπτομερείς φωτογραφίες και να επανασχεδιάσουν ψηφιακά την πτέρυγα της Ducati κάτω από το ψαλίδι, τρέχοντας έπειτα προσομοιώσεις που τους έδειξαν πως τα αεροδυναμικά αυτά σταθεροποιούν την μοτοσυκλέτα. Αντίστοιχα υπάρχει δήλωση και από την KTM, μέσω του Pit Beirer που λέει πως είχε προειδοποιήσει την Ducati, πριν τον αγώνα. Είχαν προειδοποιήσει και την οργάνωση και τους κριτές, και να γιατί είχαν έτοιμη και την ένσταση! Οι τέσσερις λοιπόν δεν έχουν πρόβλημα με την ίδια την Ducati, περισσότερο το ζήτημα είναι απέναντι στους κανονισμούς και στο γεγονός πως δεν έχει αποσαφηνιστεί το ζήτημα στο βαθμό που έπρεπε να γίνει. Η ένστασή τους λοιπόν, σύμφωνα με τον Beirer σε χθεσινή δήλωσή του σε γερμανική αθλητική εφημερίδα, είναι μία λογική συνέχεια επί τις διαδικασίας που έχει ξεκινήσει καιρό τώρα.

«Βρισκόμαστε κατηγορούμενοι», συνέχισε ο επικεφαλής αγωνιστικού τμήματος της KTM, «πως μιλήσαμε μετά τον αγώνα, αλλά στην πράξη είναι μεγάλος ο όγκος όλων όσων πρέπει να εξετάσει κανείς και με τους υπόλοιπους τρεις είδαμε κάτι που μας παραξένεψε. Μία πτέρυγα που είναι πολυσύνθετη και όχι τόσο απλή όσο θα έπρεπε να είναι κάτι που απλά ανακατευθύνει αέρα για ψύξη. Μιλήσαμε με τον Τεχνικό Διευθυντή Danny Aldridge, του είπαμε τον προβληματισμό μας κι εκείνος διαφώνησε και είπε πως η πτέρυγα είναι εντός κανονισμών και πως αν θέλαμε μπορούσαμε να κάνουμε ένσταση. Όμως ένσταση γίνεται μονάχα κατά τον αγώνα! Να γιατί κινηθήκαμε με αυτό τον τρόπο! Δεν θέλουμε να χάσει την νίκη ο Dani, του αξίζει που κέρδισε και ήταν μία πολύ εντυπωσιακή νίκη. Μακάρι να μην την χάσει, όμως πρέπει να τραβηχτεί εδώ μία γραμμή και να δούμε ακριβώς τι συμβαίνει και τι επιτρέπεται».

Αντίστοιχα αυτός είναι και ο προβληματισμός της Suzuki ενώ χαρακτηριστική είναι η δήλωση του Marquez που πρακτικά εναντιώνεται στην Honda λέγοντας πως δεν τον νοιάζει τι συμβαίνει με τα αεροδυναμικά, ο Dovizioso ήταν καλύτερος και αυτό έχει σημασία. Ας αφήσουμε για λίγο την Honda εκτός. Οι υπόλοιποι τρεις που εναντιώθηκαν στην Ducati δεν είχαν κάποιο λόγο να το κάνουν από πλευράς αποτελέσματος αγώνα, ίσως η Suzuki που βρέθηκε για λίγο να οδηγεί την κούρσα, όμως τόσο για την KTM όσο και για την Aprilia δεν θα άλλαζε κάτι αν ο Dovizioso δεν κέρδιζε ή αν ήταν πιο αργός. Πάλι θα ήταν ταχύτερος από τους ίδιους. Αλλού είναι το δικό τους πρόβλημα. Διότι από την στιγμή που τα ηλεκτρονικά είναι κοινά για όλους, το βάρος του σχεδιασμού και της ακριβής εξατομίκευσης έχει πέσει στα αεροδυναμικά. Είναι το νέο παιχνίδι των κατασκευαστών για να κλέβουν δέκατα και η Ducati είναι η μόνη εταιρία που ξεσήκωσε όλα τα παλιά κόλπα, τα έθεσε υπό νέα εξέταση και έριξε επάνω τους ακριβές εργατοώρες. Οι υπόλοιποι πολύ θα ήθελαν να μην εμπλακούν σε ένα τέτοιο πόλεμο εξέλιξης, και για αυτό αντιδρούν. Είναι οικονομικό το ζήτημα, είναι θέμα κόστους! Για την Honda από την άλλη είναι απλά ζήτημα γοήτρου. Δεν γίνεται ο κατασκευαστής που έχει φέρει τις μεγαλύτερες τεχνολογικές εξελίξεις, που το κιβώτιό της για παράδειγμα ήταν μία πενταετία εμπρός από όλους, να μην έχει κάτι που έχει ένας άλλος, ή να ακολουθήσει σε δρόμο που χάραξε η Ducati, ιδίως η Ducati. Είναι χαρακτηριστική η δήλωση σε μία αντίστοιχη περίπτωση νωρίτερα στην σεζόν για την λάμα κάτω από το ψαλίδι, επίσης απέναντι στην Ducati, πως αυτά είναι «ξεπερασμένα πράγματα που η Honda έκανε πριν από δεκαετίες στα Superbike»!

Αυτοί είναι οι λόγοι που υπάρχει η ένσταση, αυτός είναι ίσως και ο λόγος που η Yamaha απουσιάζει από την ομάδα των τεσσάρων. Έχει άλλη στρατηγική. Αν δει πως δουλεύει το σύστημα της Ducati και πως πέρασε από την τρικλοποδιά της τεχνικής οδηγίας στις 2 Μαρτίου, τότε μπορεί να είναι και η πρώτη που θα το εφαρμόσει!

Πάμε για την δεύτερη και τελευταία ανακεφαλαίωση: Το ζήτημα δεν είναι νέο, αναφερθήκαμε πρώτη φορά πριν τον αγώνα εδώ. Απασχολεί τους κατασκευαστές καιρό και για αυτό υπήρξε αποσαφήνιση από την Dorna. Δεν τους κάλυψε όλους. Είναι πολύ δύσκολο να αποδειχτεί για πιο λόγο εφαρμόζεται από την Ducati η πτέρυγα. Αν επηρεάζει την σταθερότητα της μοτοσυκλέτας τότε είναι παράτυπη, αν όχι, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Όλα δείχνουν πως ο πραγματικός λόγος είναι αυτός, πως δεν είναι εκεί μονάχα για ψύξη. Η Ducati από την αρχή της χρονιάς ψάχνει διάφορες λύσεις για παραπάνω σταθερότητα εκτός ηλεκτρονικών, για καλύτερη επιτάχυνση στην εκκίνηση επίσης και ο τομέας των αεροδυναμικών βοηθημάτων κρύβει ένα μεγάλο πεδίο δράσης. Αυτό όμως δεν θα έπρεπε να αποτελεί πρόβλημα. Διότι το ζήτημα τώρα των υπολοίπων, (φαίνεται να) είναι πώς να σταματήσουν μία ακριβή εξέλιξη, οι πρώτοι κανονισμοί στα αεροδυναμικά βοηθήματα μπήκαν άλλωστε για ακριβώς αυτό τον λόγο…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.