MotoGP Le Mans: Pole Position εντός έδρας για Quartararo με πολιορκία Ducati

Θα είναι μία δύσκολη εκκίνηση…

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/10/2020

Κολυμπώντας με τους καρχαρίες θα βρεθεί αύριο στην πρώτη στροφή ο Quartararo καθώς θα πρέπει να υπερασπιστεί την πρώτη θέση απέναντι σε Miller, Petrucci και Crutchlow που όλοι τους και ιδιαίτερα ο Miller μπορούν να εκμεταλλευτούν την μοτοσυκλέτα τους για μία πολύ δυνατή εκκίνηση…

Είδαμε μία εξαιρετικά δύσκολη κατάταξη εξαιτίας των πολύ μικρών διαφορών μεταξύ των αναβατών όπου χαρακτηριστικό είναι πως ο Rossi την μία στιγμή πάλευε για την πρώτη γραμμή εκκίνησης και την επόμενη ήταν δέκατος.

Η Ducati κράτησε για λίγο την πρώτη θέση αλλά ο Quartararo γρήγορα πήρε ξανά την πρωτιά και μάλιστα με σημαντική διαφορά, αν μπορείς να πεις πως είναι σημαντική διαφορά τα 0.222 δευτερόλεπτα! Σε μία τόσο στρυμωγμένη κατάταξη όμως, οι χρόνοι αποκτούν άλλη έννοια και το 1΄35.315 είναι εξαιρετικός χρόνος.

Περίπου τόση είναι άλλωστε και η διαφορά του χρόνου της σημερινής pole position με το ρεκόρ πίστας που κράτα από το 2018 ο άλλος Γάλλος, ο Zarco με 1’31.185.

Οι χαμηλές θερμοκρασίες με την παρουσία όμως του ήλιου χωρίς βροχή όπως εχθές, οδήγησαν τους αναβάτες σε μία καθολική επιλογή ελαστικού βάζοντας όλοι την μαλακή γόμα αλλά και σε μία σειρά πτώσεων από χαμένη πρόσφυση εξαιτίας της θερμοκρασίας.

Δεν επαναλήφθηκε η χθεσινή εικόνα, αλλά πτώσεις υπήρχαν και ευτυχώς όλες τους ήπιες, ακόμη και η πιο εντυπωσιακή του Miller στην FP3, σε ένα session που έπεσε και ο Mir.

Η FP4 διακόπηκε γιατί έσπασε ο κινητήρας της KTM του Oliveira στην 7^η στροφή με τον Πορτογάλο να παίρνει την σωστή απόφαση και να φεύγει αμέσως έξω αφήνοντας λάδια μονάχα μέχρι την 8^η στροφή με τον Miller να γλιτώνει παρά τρίχα την πτώση και αργότερα να εξηγεί στους υπολοίπους, μέχρι να βγουν στα pit, πως δεν ήταν η δική του μοτοσυκλέτα. Είναι να μην σου βγει το όνομα…

Μόλις πέρασε και ο Quartararo από το σημείο με τα λάδια, βγήκε και η κόκκινη σημαία οδηγώντας τους πάντες εκτός με τους ανθρώπους της πίστας να σπεύδουν να καθαρίσουν πολύ γρήγορα, με ελάχιστη καθυστέρηση. Μόλις η πίστα δόθηκε ξανά για την συνέχεια της FP4, ο Oliveira σημείωσε πτώση αυτή την φορά χωρίς να αφήσει λάδια…

Τόσο στην FP3, όσο και στην FP4 ο Quartararo συνέχισε να είναι πρώτος με τον Morbidelli κοντά του. Πρόκειται για πίστα που η Ducati έχει ξεχάσει πως μπορεί να κερδίσει στην σημερινή εποχή, με λίγες ευθείες και πολύ κλειστές στροφές όπου η Yamaha ευνοείται και φάνηκε και στο σημερινό αποτέλεσμα.

Ωστόσο στην Q1 ο Petrucci και ο Bagnaia κατάφεραν να επικρατήσουν παίρνοντας τα δύο εισιτήρια και αφήνοντας εκτός τον Mir και τον Nakagami με τον Binder να σημειώνει πτώση. Αντίστοιχα και στην Q2 ο Dovizioso ήταν εξαιρετικά γρήγορος και για λίγο φιγουράριζε για την πρώτη γραμμή στην εκκίνηση, κατέληξε όμως στην έκτη θέση. Έτσι κι αλλιώς ο Oliveira που κατέληξε τελικά στην 12^η θέση μετά από όλα αυτά, έχει μόλις 0,694 δευτερόλεπτα διαφοράς από τον Quartararo!

Ο Vinales βελτίωσε τον χρόνο του από την FP4 αλλά όχι τόσο όσο θα έπρεπε για να ανέβει πιο ψηλά από την 5^η θέση ενώ και ο Morbidelli θα ξεκινήσει αύριο από την 11^η θέση.

Αυτό αφήνει τον Quartararo να παλέψει μόνος του ενάντια τριών Ducati και με τον Vinales να τον χωρίζει από άλλες δύο. Με δεδομένο πως ο Vinales δεν ανταπεξέρχεται στις εκκινήσεις αλλά και στον αγώνα της Κυριακής, όπως ο ίδιος δήλωσε λέγοντας πως η μοτοσυκλέτα είναι άλλη το Σάββατο και άλλη την Κυριακή, η δουλειά του Quartararo αύριο θα είναι δύσκολη…

Κατάταξη Q1

Θέση	N#	Αναβάτης	ΜΟΤΟ	Km/h	Χρόνος	Διαφ. 1st/Προηγ.
1	9	Danilo PETRUCCI	Ducati	312.6	1'31.952
2	63	Francesco BAGNAIA	Ducati	313.5	1'32.054	0.102 / 0.102
3	30	Takaaki NAKAGAMI	Honda	308.7	1'32.179	0.227 / 0.125
4	36	Joan MIR	Suzuki	307.7	1'32.187	0.235 / 0.008
5	41	Aleix ESPARGARO	Aprilia	313.5	1'32.539	0.587 / 0.352
6	42	Alex RINS	Suzuki	313.5	1'32.757	0.805 / 0.218
7	33	Brad BINDER	KTM	307.7	1'32.766	0.814 / 0.009
8	73	Alex MARQUEZ	Honda	317.5	1'32.774	0.822 / 0.008
9	38	Bradley SMITH	Aprilia	311.6	1'32.833	0.881 / 0.059
10	27	Iker LECUONA	KTM	312.6	1'32.859	0.907 / 0.026
11	6	Stefan BRADL	Honda	307.7	1'32.861	0.909 / 0.002
12	53	Tito RABAT	Ducati	314.5	1'33.610	1.658 / 0.749
Κατάταξη Q2
1	20	Fabio QUARTARARO	Yamaha	312.6	1'31.315
2	43	Jack MILLER	Ducati	314.5	1'31.537	0.222 / 0.222
3	9	Danilo PETRUCCI	Ducati	312.6	1'31.674	0.359 / 0.137
4	35	Cal CRUTCHLOW	Honda	317.5	1'31.686	0.371 / 0.012
5	12	Maverick VIÑALES	Yamaha	311.6	1'31.719	0.404 / 0.033
6	4	Andrea DOVIZIOSO	Ducati	317.5	1'31.722	0.407 / 0.003
7	63	Francesco BAGNAIA	Ducati	319.6	1'31.752	0.437 / 0.030
8	44	Pol ESPARGARO	KTM	318.5	1'31.795	0.480 / 0.043
9	5	Johann ZARCO	Ducati	313.5	1'31.832	0.517 / 0.037
10	46	Valentino ROSSI	Yamaha	310.6	1'31.889	0.574 / 0.057
11	21	Franco MORBIDELLI	Yamaha	309.6	1'31.891	0.576 / 0.002
12	88	Miguel OLIVEIRA	KTM	316.5	1'32.009	0.694 / 0.118

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_678

Race News

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.