MotoGP Misano: "Grazie Vale" σε όλο του το μεγαλείο!

Ο αποχαιρετισμός του G.O.A.T. μέσα στο "σπίτι" του

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

25/10/2021

Ο δεύτερος αγώνας φέτος στο Misano ήταν ένα ορόσημο για την Ιστορία των MotoGP, καθώς ήταν ο τελευταίος αγώνας του Valentino Rossi μέσα στην πατρίδα του. Για την ακρίβεια στο σπίτι του, μιας και η Tavullia, η ιδιαίτερη πατρίδα και τόπος κατοικίας του Rossi, απέχει μόλις 10 χιλιόμετρα από την θρυλική πίστα που φέρει το όνομα του αδικοχαμένου Marco Simoncelli.

Είναι λοιπόν απόλυτα λογικό, ένα τέτοιο ορόσημο να γιορταστεί με την ανάλογη συναισθηματική φόρτιση, αλλά και μεγαλοπρέπεια που του αξίζει. Στον πρώτο αγώνα του Misano, όπως μπορείτε να διαβάσετε και στο αφιέρωμα που θα φιλοξενεί MOTO που θα κυκλοφορήσει την Παρασκευή 29 Οκτωβρίου, οι εκδηλώσεις λατρείας και σεβασμού από τον κόσμο και τους ανθρώπους των GP ήταν εντυπωσιακές. Όταν όμως τον περασμένο Αύγουστο ανακοινώθηκε πως ακυρώνεται το GP της Μαλαισίας και στην θέση του θα έμπαινε ένας δεύτερος αγώνας στο Misano, κοντά δηλαδή και στο ημερολογιακό τέλος της σεζόν, ήταν βέβαιο πως το τελευταίο αγωνιστικό αντίο στον μεγαλύτερο –ίσως- αναβάτη όλων των εποχών, θα άφηνε το στίγμα του στην Ιστορία.

Η αρχή έγινε με μια… έκπληξη, από την ίδια του την ομάδα, και εννοούμε την VR46. Όλοι οι αναβάτες και οι μοτοσυκλέτες τους, συμπεριλαμβανομένου και του αδερφού του Luca Marini που αγωνίζεται κι αυτός στην μεγάλη κατηγορία, ήταν ντυμένοι στο χαρακτηριστικό "κίτρινο Rossi" χρώμα με ένα μεγάλο "Grazie Vale" πάνω τους. Αυτό ήταν μάλιστα κάτι που, όπως δήλωσε αργότερα, το έκαναν οι αναβάτες του ως δική τους πρωτοβουλία από μόνοι τους, χωρίς αυτός να γνωρίζει τίποτα.

Φυσικά όπως σε κάθε αγώνα επί ιταλικού εδάφους και σε αυτόν ακόμη παραπάνω, ο Rossi είχε ετοιμάσει μαζί με τον Aldo Drudi ένα ιδιαίτερο κράνος, με βάση μια πραγματική φωτογραφία από τους οπαδούς του στις κερκίδες που κρατούν τις κλασσικές κίτρινες σημαίες, και πλαισιώνουν μια μεγάλη κίτρινη καρδιά, αφιερωμένη σε όλους αυτούς.

Με αυτό το κράνος ο Vale στήθηκε στην σχάρα εκκίνησης του αγώνα και παρότι ξεκίνησε τελευταίος, τερμάτισε στην δέκατη θέση, μέσα σε ένα σχεδόν καθολικό standing ovation. Ήταν από τις ελάχιστες φορές που ο Rossi συγκινήθηκε κλαίγοντας στον γύρο μετά τον τερματισμό, με πολλές γνωστές προσωπικότητες των GP, αλλά και απλούς οπαδούς να προσπαθούν να του δείξουν με μια αγκαλιά την τεράστια ευγνωμοσύνη τους. Η πιο συγκινητική όμως εικόνα, ήταν όταν ο αδερφός του, Luca Marini, σταμάτησε δίπλα του να τον αγκαλιάσει, με τον "Γιατρό" να ανταποδίδει με ένα αδερφικό χάδι στο κράνος. Είναι σίγουρα μία φωτογραφία που η μητέρα τους, η Stefania Palma, θα έχει για πάντα σε περίοπτη θέση στο σπίτι της.

Σε κάθε στροφή που περνούσε ο Rossi, το πλήθος ανεξάρτητα από τα "χρώματα" που ήταν βαμμένο, σηκωνόταν όρθιο για να τον χειροκροτήσει και να τον επευφημήσει, τον άνθρωπο που όχι απλώς άλλαξε την εικόνα του αθλήματος, αλλά έγινε το ίδιο το άθλημα. Κι ό ίδιος ο Rossi όμως δεν τους αφήνει παραπονεμένους. Σταματάει στην άκρη της πίστας και σκαρφαλωμένος πάνω στα προστατευτικά, αφού του χαρίζει μια βαθιά υπόκλιση, του πετάει τα γάντια του και στο τέλος το κράνος του.

Ναι, αυτό το μοναδικό κράνος που φέρεσαι ο Rossi όταν έτρεξε για τελευταία φορά στην Ιταλία, κατέληξε στα χέρια ενός τυχερού από τις εξέδρες, που μάλλον θα κάνει πολλά βράδια να κοιμηθεί!

Γυρνώντας στα πιτς, φίλοι αλλά και αντίπαλοι φροντίζουν να ανεβάσουν την συναισθηματική φόρτιση στα ύψη, καθώς δακρυσμένοι αγκαλιάζουν τον μέντορά τους, τον μεγάλο τους αντίπαλο, τον φίλο τους… Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Bagnaia που μετά την άσχημη κατάληξη του αγώνα του, πήγε να συγχαρεί πρώτα τον Quartararo και μετά έσφιξε στην αγκαλιά του τον δάσκαλό του. Ο ίδιος δηλώνει ότι έζησε τον καλύτερο αποχαιρετιμσό. Είπε μάλιστα χαριτολογώντας, πως ήταν τόσο καλός που σκέφτεται να μην τρέξει στους δύο τελευταίους αγώνες της φετινής σεζόν, ώστε να του μείνει αυτό ως τελευταία ανάμνηση.

Στο box της ομάδας τον περιμένει όλη του η οικογένεια. Είναι εκεί η έγκυος κοπέλα του και η μητέρα του και τα δάκρυα είναι εξαιρετικά δύσκολο να συγκρατηθούν. Το κοινό εξακολουθεί να παραμένει όρθιο και να χειροκροτεί φωνάζοντας το όνομά του. Μετά από λίγο ξαναβγαίνει στην πίστα για να λάβει μια πολύ σπουδαία διάκριση και ένα εντυπωσιακό βραβείο. Ο Υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας, Luigi Di Maio του απονέμει το βραβείο του πρεσβευτή "Made in Italy". "Με αυτή την αναγνώριση λέμε ευχαριστώ σε έναν χαρακτήρα που όχι μόνο πρωταγωνίστησε στο άθλημα και εκπροσώπησε όλη Ιταλία παγκοσμίως κάνοντας το κοινό να ονειρεύεται, αλλά έκανε και το "Made in Italy" να ταξιδέψει πάνω σε δύο ρόδες με μεγάλη ταχύτητα", δήλωσε ο Υπουργός.

Το βραβείο ήταν σχεδιασμένο από τον Aldo Drudi και κατασκευασμένο στο ιστορικό εργοστάσιο κρυστάλλων Barovier & Toso στο Murano. Ήταν διακοσμημένο με εννέα ράμφη από χρυσό 24 καρατίων, ενώ φυσικά έχει πάνω του και το νούμερο 46. Τα βεγγαλικά που άνοιξαν στον αέρα την ώρα της απονομής δεν κατάφεραν να καλύψουν τις επευφημίες του κόσμου που αποχαιρετούσε με τον τρόπο του το G.O.A.T. Τον μεγαλύτερο αναβάτη όλων των εποχών…

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.