MotoGP Misano: Ρεκόρ και pole position Bagnaia – VR46 η πρώτη σειρά

Με παυσίπονα και ταχύτερος ο Bagnaia – Πτώση και λάθη ο Marquez
MotoGP Misano: Ρεκόρ και pole position Bagnaia – VR46 η πρώτη σειρά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2024

Αλάνθαστος και ταχύτερος ήδη από εχθές ο Bagnaia, συνέχισε σήμερα εξίσου σε καλύτερο ρυθμό, χωρίς να δείχνει πως δεν έχει αναρρώσει πλήρως από το Aragon.

Απευθείας μπήκε στο 1.30,928 δείχνοντας πως θα είναι το φαβορί για την pole position καθώς πολύ γρήγορα βελτίωσε τον χρόνο του σχεδόν μισό δευτερόλεπτο με τον Martin να προσπαθεί να πλησιάσει φτάνοντας πολύ κοντά στα 0,064 δευτερόλεπτα σε καλύτερο δεύτερο χρόνο.

Στην δεύτερη προσπάθεια ο Bagnaia έσπασε το ρεκόρ πίστας με 1.30,304 και ήταν βέβαιο πως θα το κρατούσε κιόλας καθώς κανείς από τους υπόλοιπους που έχουν παλέψει πιο σταθερά μέσα στην χρονιά για την πρώτη σειρά, όπως ο Martin και ο Marc Marquez, δεν είχε τον ρυθμό για να πλησιάσει.

Αντιθέτως ο Marquez σημείωσε πτώση από απώλεια πρόσφυσης στο εμπρός ελαστικό κατά την αλλαγή κατεύθυνσης χάνοντας κάθε ευκαιρία για μία καλύτερη θέση στις δύο εκκινήσεις, σήμερα και αύριο.

Από την άλλη ο Morbidelli τα πήγαινε εξαιρετικά, όπως και ο Bezzecchi εντός έδρας της VR46, δείχνοντας για άλλη μία φορά πόσο σημαντική είναι η ανεβασμένη ψυχολογία στα MotoGP. Ο Morbidelli μετρούσε ήδη ένα καλό αποτέλεσμα φέτος στην κατάταξη της εκκίνησης με τον Martin πίεσε πολύ να είναι στην πρώτη σειρά της εκκίνησης και πήγαινε για την δεύτερη θέση όταν είχε μία τρομακτική στιγμή στην τρίτη στροφή που του στοίχησε σε χρόνο αλλά και σήμανε το καμπανάκι που του έλεγε να κατασταλάξει με την δεύτερη σειρά της εκκίνησης.

Στην Q1 ο Alex Marquez πήρε το πρώτο εισιτήριο με τον Binder να έχει σχεδόν τον ίδιο χρόνο, μόλις 0,005 διαφοράς και χωρίς ιδιαίτερη πίεση από Aleix Espargaro και Di Giannantonio. Ο Aleix Espargaro βέβαια σπάνια βρίσκεται στην Q1 και είχε πολύ μικρή διαφορά από τους πρώτους δύο, ωστόσο ήταν πολύ δύσκολος ανταγωνισμός.

Η πτώση του Marc Marquez στην 15 στροφή ήρθε με τρία λεπτά να απομένουν για το τέλος της Q2, που δεν είναι αρκετός χρόνος να γυρίσει στο box και να προλάβει να περάσει την γραμμή τερματισμού για να ξεκινήσει έναν ακόμη γύρο, έχοντας έτσι και αλλιώς λίγες πιθανότητες να κάνει κάτι καλύτερο από τους VR46 που έκλεισαν την πρώτη σειρά.

Η κατάταξη αφήνει πολλά ερωτηματικά για το πώς θα γίνουν οι εκκινήσεις καθώς ο Martin σίγουρα δεν θα αφήσει χαμένη την ευκαιρία να βρεθεί εμπρός ενώ ο Bagnaia δεν αναμένεται να έχει τα προβλήματα του Aragon και να προσπαθήσει από την πρώτη στροφή να ξεκολλήσει από τους υπόλοιπους.

Αποτελέσματα Q2:

Θέση

No.

Αναβάτης

ΜΟΤΟ

Χρόνος

Διαφ.

Προηγ.

1

1

Francesco Bagnaia

Ducati

01:30.304

 

 

2

21

Franco Morbidelli

Ducati

01:30.589

0.285

0.285

3

72

Marco Bezzecchi

Ducati

01:30.609

0.305

0.020

4

89

Jorge Martin

Ducati

01:30.645

0.341

0.036

5

31

Pedro Acosta

KTM

01:30.656

0.352

0.011

6

33

Brad Binder

KTM

01:30.748

0.444

0.092

7

73

Alex Marquez

Ducati

01:30.878

0.574

0.130

8

23

Enea Bastianini

Ducati

01:30.900

0.596

0.022

9

93

Marc Marquez

Ducati

01:30.929

0.625

0.029

10

20

Fabio Quartararo

Yamaha

01:31.054

0.750

0.125

11

12

Maverick Viñales

Aprilia

01:31.155

0.851

0.101

12

43

Jack Miller

KTM

01:31.202

0.898

0.047

Αποτελέσματα Q1:

Q2

73

Alex Marquez

Ducati

01:30.903

 

 

Q2

33

Brad Binder

KTM

01:30.908

0.005

0.005

13

41

Aleix Espargaro

Aprilia

01:31.101

0.198

0.193

14

49

Fabio Di Giannantonio

Ducati

01:31.260

0.357

0.159

15

44

Pol Espargaro

KTM

01:31.471

0.568

0.211

16

5

Johann Zarco

Honda

01:31.485

0.582

0.014

17

37

Augusto Fernandez

KTM

01:31.538

0.635

0.053

18

88

Miguel Oliveira

Aprilia

01:31.543

0.640

0.005

19

25

Raul Fernandez

Aprilia

01:31.591

0.688

0.048

20

42

Alex Rins

Yamaha

01:31.721

0.818

0.130

21

10

Luca Marini

Honda

01:31.923

1.020

0.202

22

30

Takaaki Nakagami

Honda

01:32.071

1.168

0.148

23

6

Stefan Bradl

Honda

01:32.972

2.069

0.901

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.