MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

MotoGP, τεστ Misano: Ταχύτεροι Acosta και ΚΤΜ – Εκτός 10άδας Honda και Yamaha

2ος ο Alex Marquez και 3ος ο Marco Bezzecchi – Αναλυτικά όλοι οι χρόνοι
pedro
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/9/2025

Ο Pedro Acosta κατέκτησε την πρώτη θέση στις δοκιμές με μεγάλη διαφορά, αλλά όλα τα φώτα ήταν στραμμένα στη νέα Yamaha V4. Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing έθεσε το ρυθμό τη Δευτέρα, μπροστά από τον Alex Marquez (BK8 Gresini Racing MotoGP) και τον Marco Bezzecchi (Aprilia Racing).

KTM: Η KTM είχε αρκετή κακοτυχία την Κυριακή, αλλά τη Δευτέρα, ο Acosta έβαλε τα δυνατά του από την αρχή και κατέκτησε την πρώτη θέση. Ο Ισπανός τερμάτισε με διαφορά 0,340 δευτερολέπτων, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν απόλυτα ικανοποιημένος στις γρήγορες στροφές. Ο teammate του Brad Binder βελτιώθηκε προς το τέλος, τερματίζοντας 14ος. 

Ο Enea Bastianini (Red Bull KTM Tech 3) και ο teammate του Maverick Vinales επίσης έβαλαν τα δυνατά τους, με τον Bastianini να δοκιμάζει νέες ρυθμίσεις και τον Vinales να προσπαθεί να ανακτήσει τη δύναμη από τον τραυματισμένο ώμο του. Ο Vinales βελτίωσε τον χρόνο του την τελευταία ώρα της ημέρας, αποδεικνύοντας ότι η σκληρή δουλειά άξιζε τον κόπο. Ο δοκιμαστής Dani Pedrosa ήταν επίσης παρών και παρουσίασε μια αναβάθμιση στο ψαλίδι και μια νέα πίσω εξάτμιση. Ο Bastianini ολοκλήρωσε την ημέρα στην 12η θέση, μία θέση μπροστά από τον Vinales, με τον Pedrosa να τερματίζει 21ος, μόλις 1,9 δευτερόλεπτα από την πρώτη θέση.

Ducati: Δουλεύοντας πάνω στα ηλεκτρονικά, τη σταθερότητα και προσπαθώντας να βελτιώσει την είσοδο στις στροφές, ο Alex Marquez ήταν ο ταχύτερος της Ducati στο τέλος της ημέρας και ήταν ικανοποιημένος με τη δεύτερη θέση. Ο teammate του Fermin Aldeguer (BK( Gresini Racing MotoGP) επίσης έκανε πολλή δουλειά στα ηλεκτρονικά, καταλαμβάνοντας τη δέκατη θέση συνολικά. Στο στρατόπεδο της VR46, ο Franco Morbidelli (Pertamina Enduro VR46 Racing Team) ήταν πολύ δυνατός και πήρε την 5η θέση, με τον Fabio Di Giannantonio να παίρνει την 7η θέση.

Ένας συνδυασμός αεροδυναμικής 2024 και πλαισίου 2025 για τον Francesco Bagnaia, καθώς ο πολυπρωταθλητής MotoGP προσπαθεί να ανακτήσει την αίσθηση που του έλειπε στους τελευταίους αγώνες. Τελικά πήρε την 8η θέση, ενώ είχε και μία πτώση στην πρώτη στροφή της πίστας. Ο Marc Marquez δοκίμασε διάφορα ψαλίδια κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς επικεντρώθηκε στη βελτίωση της εξόδου από τις στροφές και τελείωσε την ημέρα στην 6η θέση. Ο αναβάτης εξέλιξης Michele Pirro ήταν επίσης παρών και έδειξε ένα ριζικά διαφορετικό και μειωμένο αεροδυναμικό πακέτο, τερματίζοντας 23ος.

Aprilia: Μετά τους εορτασμούς της Κυριακής, ο Marco Bezzecchi επέστρεψε στη δουλειά και ασχολήθηκε με τη δοκιμή ενός πλαισίου που είχε και προηγουμένως δοκιμαστεί, αλλά έπρεπε να επανεξεταστεί. Η Aprilia αφιέρωσε επίσης χρόνο στα ηλεκτρονικά και τη χαρτογράφηση. Ο Jorge Martin ήταν χαρούμενος – παρά την πτώση του - με την πρόοδο στην εργονομία του αναβάτη και τη βελτιωμένη θέση του τιμονιού. Ο Raul Fernandez (Trackhouse MotoGP Team) έκανε πολλούς γύρους και βρέθηκε στην πρώτη δεκάδα, ενώ ο teammate του Ai Ogura δεν συμμετείχε στη δοκιμή μετά την πτώση του την Κυριακή. Στο τέλος της ημέρας, ο Bezzecchi κατέλαβε την 3η θέση, ο Fernandez την 4η και ο Martin την 9η, με όλες τις Aprilia να βρίσκονται στην πρώτη δεκάδα.

Honda: Ο Joan Mir (Honda HRC Castrol) δεν συμμετείχε στις δοκιμές λόγω του πόνου από την πτώση του την Παρασκευή και η Ιαπωνική εταιρεία συνέχισε τη σκληρή δουλειά με τον Luca Marini. Ο Ιταλός δοκίμασε ένα αναβαθμισμένο πλαίσιο και διαφορετικό αεροδυναμικό πακέτο στο πίσω μέρος, παρόμοιο με αυτό που χρησιμοποιήθηκε στις αρχές του 2025, και στο τέλος της ημέρας κατέλαβε την 11η θέση. Ο Johann Zarco (CASTROL Honda LCR) με παρόμοιο πακέτο, πήρε την 15η θέση, ενώ ο Somkiat Chantra (IDEMITSU Honda LCR) τερμάτισε στην 22η θέση.

Yamaha: Η ανάπτυξη της Yamaha V4 ήταν η σημαντικότερη είδηση της Δευτέρας στο Misano. Αν και βρίσκεται στα αρχικά στάδια της ανάπτυξης, με τα σχόλια των αναβατών να είναι συνεπή και όλοι να δηλώνουν ότι υπάρχουν δυνατότητες. Ο Quartararo τερμάτισε 18ος με διαφορά 1,2 δευτερολέπτων από την κορυφή και ο χρόνος του αποτελεί μια καλή αναφορά για το συγκεκριμένο στάδιο. Ο teammate του Alex Rins πήρε την 17η θέση, ενώ ο Miguel Oliveira (Prima Pramac Yamaha MotoGP) ήταν ο ταχύτερος αναβάτης της Yamaha, καταλαμβάνοντας την 16η θέση, με τον Miller να τερματίζει 19ος.

 

Παρακάτω είναι οι ταχύτεροι χρόνοι των αναβατών στο τεστ:

Θέση

Αναβάτης

Ομάδα

Χρόνος

1

Pedro Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

1:30.374

2

Alex Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:30.714

3

Marco Bezzecchi

Aprilia Racing

1:30.727

4

Raul Fernandez

Trackhouse Racing

1:30.761

5

Franco Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:30.766

6

Marc Marquez

Ducati Leonovo Team

1:30.871

7

Fabio di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

1:30.922

8

Pecco Bagnaia

Ducati Leonovo Team

1:30.933

9

Jorge Martin

Aprilia Racing

1:30.945

10

Fermin Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

1:30.946

11

Luca Marini

Honda HRC Castrol

1:30.983

12

Enea Bastianini

Red Bull KTM Tech3

1:31.048

13

Maverick Vinales

Red Bull KTM Tech3

1:31.217

14

Brad Binder

Red Bull KTM Factory Racing

1:31.317

15

Johann Zarco

LCR Honda Castrol

1:31.474

16

Miguel Oliveira

Prima Pramac Racing

1:31.510

17

Alex Rins

Monster Energy Yamaha

1:31.571

18

Fabio Quartararo

Monster Energy Yamaha

1:31.598

19

Jack Miller

Prima Pramac Racing

1:31.660

20

Takaaki Nakagami

HRC Test Team

1:31.994

21

Dani Pedrosa

Red Bull KTM Factory Racing

1:32.231

22

Somkiat Chantra

LCR Honda IDEMITSU

1:32.490

23

Michele Pirro

Ducati Leonovo Team

1:32.613