MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend
Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το
motomag
11/10/2022
Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.
Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.
Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.
Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.
Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.
Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.
Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.
Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.
Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.
Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.
Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.
Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.
MotoGP Misano Test: Γρηγορότερος ο Bagnaia και νέο μπροστινό ελαστικό της Michelin
Οι περισσότερες ομάδες έδωσαν βάση σε αεροδυναμικά βοηθήματα και πλαίσιο
Από το
motomag
10/9/2024
Κατά την διάρκεια της επερχόμενης δοκιμής των αλλαγών που θέλουν να δοκιμάσουν οι ομάδες στο Misano, αργήσαν να ξεκινήσουν κατά 1 ώρα μιας και η βραδινή βροχόπτωση ήταν αρκετά δυνατή χωρίς να προλάβει να στεγνώσει η πίστα.
Η Ducati κρατάει το παιχνίδι κρυφό και το μόνο που διακρίνεται είναι ένας νέος σωλήνας στο μπροστινό της μέρος της GP24 του Enea Bastianini, ο οποίος θα αποχωρήσει από την εργοστασιακή ομάδα στο τέλος της σεζόν. Αυτό που αναμένουμε είναι πως η πρώτη έκδοση της GP25, θα κάνει την εμφάνισή της στη Valencia. Ο περσινός πρωταθλητής Francesco Bagnaia της Ducati Lenovo δοκίμασε νέο πλαίσιο και ταυτόχρονα κατάφερε να γράψει τον πρώτο χρόνο στο test του Misano κατεβαίνοντας στο 1:30.619, μπροστά από τον Franco Morbidelli με 1:30.780 της Prima Pramac Racing και του ομοσταβλού του Bastianani με 1:30.985.
Η Honda Repsol Team με τους Luca Marini στην 20η θέση με 1:32.502 και Joan Mir στην 21η με 1:32.587, δεν μπόρεσαν να πάρουν πολλές πληροφορίες από τα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα που μοιάζουν αρκετά με αυτά των Aprilia, Yamaha και Ducati, μιας και τους ταλαιπωρούσε ακόμη η ασθένεια που εξαιτίας της έχασαν και τον αγώνα. Τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να έχουν πάρει χειρότερη τροπή για την Honda καθώς δεν κατάφερε να έχει τα ελάχιστα δεδομένα που θα έπρεπε από το Misano. Ευτυχώς ο Stefan Bradl μετέδωσε αρκετές χρήσιμες πληροφορίες στην εργοστασιακή ομάδα με το ολοκαίνουριο ψαλίδι που δοκίμασε. Παράλληλα στην LCR, ο Johann Zarco βρίσκεται στην 18η θέση με 1:31.979, δοκιμάζοντας ένα νέο πλαϊνό φαίρινγκ κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, δηλώνοντας θετικά σχόλια σε αντίθεση με τον Mir.
Στον αντίποδα KTM και GASGAS με νέα εξαγωγή και καλύτερους χρόνους, με τον Pedro Acosta να φέρνει το καλύτερο αποτέλεσμα ανάμεσα στο γκρουπ, σκαρφαλώνοντας στην 4η θέση με χρόνο 1:31.052. Η KTM είχε την μεγαλύτερη επίσης έκπληξη με κυρίως τον Binder, να δοκιμάζει το ολοκαίνουριο πρωτότυπο για το 2025 από όπου δήλωσε πως βρίσκονται σε πολύ καλό δρόμο! Ο Dani Pedrosa 13ος με 1:31.539, 10ος ο Brad Binder στο 1:31.302, Augusto Fernadez 11ος με 1:31.405 και ο Jack Miller 15ος στο 1:31.840 , δίνουν έμφαση σε διάφορες ρυθμίσεις ως προς το στήσιμο της μοτοσυκλέτας.
Στην Aprilia ο Raul Fernandez, θα είναι ο μόνος αναβάτης που θα οδηγήσει τη νέα σεζόν μια RS-GP 2025. Για την ώρα μέσα στο Box είχε 2 μοτοσικλέτες μία του 2024 και μία του 2023. Η ομάδα της Aprilia Racing του Aleix Espargaro και Maverick Vinales ασχολήθηκε περισσότερο με την πίσω ανάρτηση, δίνοντας βάση στο ψαλίδι και τις ρυθμίσεις της μοτοσικλέτας.
Βαρύτητα δίνει το εργοστάσιο του Iwata στο νέο κινητήρα και το πλαίσιο, επιδιώκοντας να βελτιώσει την αίσθηση της M1. O Fabio Quartararo της Monster Energy Yamaha ολοκληρώνει στην 5η θέση με χρόνο 1:31.063, βελτιώνοντας τον χρόνο του μέχρι και την τελευταία στιγμή. Ο Alex Rins είναι ικανοποιημένος με τα καινούρια μέρη που δοκίμασε τελειώνοντας τις δοκιμές στην 16η θέση στο 1:31.951.
Για την VR46 Racing Team o Marco Bezzecchi έχοντας σταθερό ρυθμό καταλαμβάνει την 8η θέση με χρόνο 1:31.133, ενώ ο Fabio Di Giannantonio αποφάσισε να επικεντρωθεί στην αποκατάσταση του αριστερού του ώμου.
Στα αδέρφια της Gresini Racing, ο Marc Marquez τερματίζει προσηλωμένος με σκληρή εργασία στην 7η θέση στο 1:31.130 και Alex Marquez στη 12η με 1:31.455.
Σημαντικό είναι πως η Michelin έφερε στους αναβάτες την νέα πρότασή της για την επόμενη σεζόν στο εμπρός ελαστικό, σε μία ξεχωριστή διαδικασία μέσα στα πλαίσια του Misano Test. Η δοκιμή είχε προγραμματιστεί να γίνει μεταξύ 14:00 και 14:30, με ελπίδα να εγκριθεί για το 2025.
Οι 19 αναβάτες μπήκαν μέσα στην πίστα σημειώνοντας αρκετούς γύρους, συγκεντρώνοντας πληροφορίες και εν συνεχεία αξιολογώντας το νέο ελαστικό στο τεχνικό τμήμα της Michelin. Τον καλύτερο χρόνο τον σημείωσε ο Jorge Martin, γυρνώντας στο 1:31.226, ένα δέκατο πιο αργός από τον καλύτερο χρόνο του 1:31.124, που είχε στα πρωινά δοκιμαστικά.
Η νέα σύσταση που θέλει να πετύχει η Michelin είναι μια πρόκληση, διότι η αλλαγή ενός μπροστινού ελαστικού είναι μεγάλη υπόθεση, καθώς επάνω του στηρίζεται και ολόκληρο το στήσιμο της μοτοσυκλέτας.
Το προφίλ και το σχήμα του νέου μπροστινού είναι διαφορετικό, δημιουργώντας περισσότερο όγκο, με αποτέλεσμα να το κάνει πιο ανθεκτικό σε υψηλές θερμοκρασίες και στην πίεση που θα του ασκηθεί. Για αυτό τον λόγο και κάποιες ομάδες χρειάστηκε να αναδιαμορφώσουν το μπροστινό σύστημα των μοτοσικλετών τους.
