MotoGP: Ο Marquez πηγαίνει για το απόλυτο ρεκόρ πόντων
Αν τα καταφέρει ξεπερνά τον… Lorenzo!
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
31/10/2019
Αυτή την στιγμή ο Marquez κάνει τον δικό του αγώνα, από την αρχή, γιατί ο τίτλος δεν του έφτασε και στόχος είναι να δώσει το τριπλό στέμμα την Honda. Καλά κάνει φυσικά, δεν υπάρχει κανείς να τον σταματήσει.
Μονάχα που στην πορεία για τον στόχο που έβαλε, θα ξεπεράσει κι ένα άλλο ρεκόρ, εκείνο με τους περισσότερους πόντους σε μία σεζόν, στην ιστορία του αθλήματος. Αν το κάνει μάλιστα στον επόμενο αγώνα, τότε δεν θα υπάρχει και η δικαιολογία πως το προηγούμενο ρεκόρ έγινε σε λιγότερους αγώνες.
Το θέμα είναι πως ο κάτοχος του ρεκόρ αυτή την στιγμή είναι ο Lorenzo. Ο άνθρωπος δηλαδή που δεν έχει βοηθήσει καθόλου τον Marquez και την Honda για τους δύο τίτλους που βασίζονται στην απόδοση και των δύο αναβατών. Αν η Honda κερδίσει και τον τρίτο φετινό τίτλο, θα είναι μία επιτυχία του Marquez μονάχα.
Το 2010 ο Lorenzo είχε συγκεντρώσει 383 πόντους σε 18 αγώνες και ο Marquez είναι ήδη στους 373 με 17 αγώνες. Το πιθανότερο σενάριο είναι να σπάσει το ρεκόρ στο ίδιο σύνολο αγώνων και να το βάλει πολύ πιο ψηλά μέχρι και την Valencia στο τέλος της σεζόν. Με νέους αγώνες να προστίθενται τα επόμενα χρόνια, το πλήθος για φέτος παίζει μικρότερο ρόλο και θα πρέπει να μείνει ασχολίαστο…
Με έντεκα νίκες και πέντε δεύτερες θέσεις ο Marquez έχει φέτος ένα απίστευτο σερί που αξίζει κάθε έπαινο. Από την πλευρά της Honda βέβαια θα ήθελαν πολύ ο Lorenzo να πηγαίνει καλύτερα, ώστε να φαίνεται πως είναι η μοτοσυκλέτα που κάνει την διαφορά και όχι ο αναβάτης. Παρόλο που τα MotoGP είναι ανθρωποκεντρικό άθλημα, η απόδοση των μοτοσυκλετών δεν φεύγει ποτέ από το επίκεντρο και το «Τριπλό Στέμμα» που κατά πάσα πιθανότητα θα κερδίσει φέτος η Honda, δεν γίνεται παρά να πιστωθεί εξ ολοκλήρου στον Marquez...
Τα πράγματα στην Μαλαισία βέβαια δεν θα είναι εύκολα για τον Marquez, κι αυτό γιατί είναι πίστα που η Yamaha επωφελείται, παρά τις μεγάλες ατυχίες που είχε εκεί ενώ η Ducati έχει επίσης τον άσσο στο μανίκι με τις ευθείες της πίστας. Τους χωρίζει μονάχα ένας βαθμός στο πρωτάθλημα ομάδων με την Honda, αλλά με έναν Marquez που αν δεν πέσει δεν θα φέρει και κάτω από είκοσι πόντους -έχει μέσο όρο 22 πόντους ανά αγώνα φέτος- τα πράγματα είναι ζόρικα για αυτούς…
MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”
Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
22/4/2026
Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.
Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.
Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.
Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.
Το πρόβλημα της “βάσης”
Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.
Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:
“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.
Ανισορροπία ευκαιριών
Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.
Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.
“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.
Το κόστος της εξέλιξης
Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”
Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.
Αμφισβήτηση επιλογών
Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”
Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.
“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”
Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”
Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.
Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.
Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.
Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα RoadtoMotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές
Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.