MotoGP: Ο Puig εξηγεί την απόσυρση Marquez

“Πήγαμε βάση σχεδίου”
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/7/2020

«Αν ένας αληθινός πρωταθλητής έχει την παραμικρή ευκαιρία να πάρει έναν, δύο ή τρεις βαθμούς, τότε θα το κάνει, δεν θα χάσει την ευκαιρία». Με αυτή την φράση ο Puig απαντά σε κάθε επικριτή της προσπάθειας που έχει καταβάλει ο Marquez μετά την πτώση του την προηγούμενη Κυριακή, για να αγωνιστεί το συντομότερο δυνατόν.

Με τους περισσότερους να μην αντιλαμβάνονται πως οι αναβάτες MotoGP είναι ΑΘΛΗΤΕΣ παγκοσμίου επιπέδου και μάλιστα με φυσική κατάσταση που ξεπερνά άλλα πιο παραδοσιακά αθλήματα, αδυνατούν συχνά να κατανοήσουν τα σωματικά όρια που επιδεικνύουν. Το γεγονός πως δεν τρέχουν με τα πόδια δεν σημαίνει πως δεν είναι εξίσου γυμνασμένοι με έναν αθλητή δρόμου, ή σε κάποιες περιπτώσεις κι ακόμη περισσότερο.

Ο Marquez είναι νέος και εξαιρετικά γυμνασμένος αθλητής με φυσική κατάσταση που αρμόζει σε έναν παγκόσμιο πρωταθλητή κι αυτό σημαίνει πως μπορεί να ακολουθήσει διαφορετικά πρωτόκολλα αποκατάστασης. Και στην Ελλάδα ακόμη, ένας αθλίατρος που χειρουργεί ένα κοινό ασθενή και έναν αθλητή, θα ακολουθήσει διαφορετική αποθεραπεία. Είναι τόσο λογικό αυτό όταν μιλάμε για ορθοπεδικές κακώσεις, -και όχι για την γενική χειρουργική- αλλά συχνά ο κόσμος το ξεχνά, απορώντας για τον ρυθμό αποκατάστασης ή παραβλέποντας πόσο σημαντική είναι η φυσική κατάσταση.

Επίσης το διακύβευμα είναι διαφορετικό για τον παγκόσμιο πρωταθλητή στην ακμή της καριέρας του και οποιονδήποτε άλλο αναβάτη. Αν κάποιος θέλει να συγκριθεί μαζί τους, για να δει αν θα υπέβαλε τον εαυτό του σε μία τέτοια δοκιμασία, τότε ας μην σκέφτεται αν θα καβαλούσε ή όχι, διότι δεν μπορεί να αναγάγει την ανάγκη για οδήγηση στον ίδιο βαθμό με έναν παγκόσμιο στην ακμή της καριέρας του. Ας σκεφτεί αν θα σηκωνόταν από το κρεβάτι για κάτι καίριας σημασίας στην εργασία του, ή για να βοηθήσει ένα συγγενικό του πρόσωπο ενώ δεν υπάρχει κάποιος άλλος τριγύρω. Τότε θα μιλάμε για μία εξίσωση της βαρύτητας με την οποία αυτοί οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν αυτό που κάνουν. Διαφορετικά δεν θα είχαν θυσιάσει και τα πάντα, για να φτάσουν στο υψηλό αυτό επίπεδο…

Αρχικά λοιπόν το πλάνο της Honda ήταν να κάνει ο Marquez κάποιους γύρους το Σάββατο, χάνοντας την Παρασκευή, ώστε να δει αν θα αντέξει στον αγώνα. Το πρόβλημα από την αρχή ήταν η υψηλή ζέση, πέρα από όλα τα υπόλοιπα. Σύμφωνα με τον Puig ο Marquez άκουγε το σώμα του και όχι την επιθυμία του, κάνοντας ένα βήμα την φορά. Ήδη από την FP4 η ομάδα είχε καταλάβει πως δεν θα αγωνιστεί την Κυριακή, ωστόσο ξεκίνησε την Q1 γιατί τότε είχαν πει πως θα πίεζε περισσότερο για να κατέβει σε χρόνο που θα μπορούσε να του δώσει βαθμούς. Μόλις είδε πως θα μπορούσε να οδηγήσει αλλά χωρίς να κερδίσει βαθμούς, πήρε την σωστή απόφαση να αποσυρθεί από τον αγώνα της Κυριακής.

Επόμενη στάση για τον Marquez είναι το Brno…

 

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες