MotoGP: Οι πρώτες δοκιμές για το 2019

Αλλαγή σελίδας για την επόμενη σεζόν
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/11/2018

Αυτή η Δευτέρα έφερε μαζεμένες τις περισσότερες αλλαγές που έχουμε δει στα MotoGP σε ό,τι αφορά τις συνθέσεις των ομάδων. Ουσιαστικά μόνο η εργοστασιακή ομάδα της Yamaha και η δορυφορική ομάδα της LCR είχαν σήμερα τους ίδιους αναβάτες με εκείνους που έτρεξαν στον αγώνα της Κυριακής μία ημέρα πριν! Θα πρέπει να χρειάστηκαν αρκετή ώρα μέχρι να συστηθούν οι αναβάτες με τους μηχανικούς τους σήμερα το πρωί.

Ακόμα όμως και στο box της Yamaha είχαν αρκετή δουλειά να κάνουν, αφού ο Rossi με τον Vinales δοκιμάζουν για πρώτη φορά τον νέο κινητήρα που υπόσχεται πως θα λύσει τα σοβαρά προβλήματα πρόσφυσης που είχαν το 2018. Επίσης, η δημιουργία της νέας δορυφορικής ομάδας της Petronas μετά την αποχώρηση της Tech3, επιβαρύνει σαφώς με επιπλέον δουλειά την εργοστασιακή ομάδα μέχρι να βρει τον δικό της βηματισμό.

Λογικά στην Ducati πρέπει να είχαν τις λιγότερες χαιρετούρες απ’ όλους, αφού η μετακίνηση του Petrucci από την Parmac, είχε ανακοινωθεί ταυτόχρονα με την αποχώρηση του Lorenzo και ο Ιταλός είχε ήδη στην κατοχή του μια πλήρως εργοστασιακή μοτοσυκλέτα.

Τα box που φιλοξενούν τις μοτοσυκλέτες του HRC θυμίζουν αυτές τις μέρες περισσότερο θάλαμο του νοσοκομείου ΚΑΤ, καθώς οι τρεις κορυφαίοι αναβάτες της Honda  αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα τραυματισμών, που δεν πρόκειται να λυθούν έως την έναρξη των επίσημων χειμερινών δοκιμαστικών της Sepang. Μιλάμε φυσικά για τους Marc Marquez (πρόβλημα με τον ώμο του που θα χειρουργήσει αμέσως μετά τις δοκιμές της Jerez την επόμενη εβδομάδα) και Jorge Lorenzo (αναρρώνει από κάταγμα στον καρπό), αναβάτες της Repsol Honda που περιορίστηκαν στα απαραίτητα και σε μερικούς γύρους  εξοικείωσης με την μοτοσυκλέτα του 2019, αλλά και τον  αναβάτη της LCR Honda, Cal Cructhlaw που ακόμα δεν είναι σε θέσει να καβαλήσει μοτοσυκλέτα, μετά το σοβαρό ατύχημα που είχε στην Αυστραλία. Μόνοι υγιείς αναβάτες της Honda είναι ο Nakagami της LCR και ο Stefan Bradl στον καινούριο του ρόλο ως δοκιμαστή του HRC.

Αν υπάρχει μία ομάδα που σήμερα είχε πάρα πολύ δουλειά, αλλά όλοι τους ήταν μέσα στην τρελή χαρά, αυτή δεν είναι άλλη από την ΚΤΜ. Ο τελευταίος αγώνας της χρονιά τους άφησε με ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη, όμως ταυτόχρονα τους έχει φορτώσει με μεγαλύτερες απαιτήσεις για την επόμενη χρονιά. Η άφιξη του Johan Zarco μέσω της Tech3 και ο τερματισμός στην τρίτη θέση του βάθρου για την RC18 στον αγώνα της Κυριακής, αυξάνουν κατακόρυφα τις προσδοκίες μας από την ΚΤΜ για το 2019.

Η Suzuki αποχαιρέτησε τον Iannone και καλωσόρισε τον MIR από την Moto2.

Από την μικρότερη κατηγορία ήρθε και ο πρωταθλητής του 2018 Bagnaia, που πήρε την θέση του Petrucci στην Pramac Ducati.

Οι συνθήκες του καιρού παρέμειναν άστατες και θύμισαν τα δοκιμαστικά του Σαββάτου, με την πίστα να παραμένει βρεγμένη για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Έτσι είναι κάπως επιπόλαιο να βγουν συμπεράσματα από τους χρόνους που έκαναν οι αναβάτες σε αυτή την πρώτη τους επαφή με τις νέες μοτοσυκλέτες. Άλλωστε οι ίδιοι οι χρόνοι δείχνουν από μόνοι τους πως θα πρέπει να περιμένουμε αρκετούς μήνες ακόμα για να δούμε την δυναμική των μοτοσυκλετών και των αναβατών. Με στεγνή την πίστα, ταχύτερος όλων ήταν ο Vinales, που θυμίζουμε πως ήταν και κάτοχός της Pole Possision το Σάββατο υπό τις ίδιες συνθήκες.  Μαζί του στην πρώτη τετράδα ήταν φυσικά ο Dovizioso με τον Marquez, αλλά και ο αναγεννημένος Rossi, που πέτυχαν έναν πραγματικά γρήγορο χρόνο, σπάζοντας το φράγμα του 1:32. Πολύ καλή εντύπωση αφήνει ο χρόνος της Aprilia του Espargaro στην έβδομη θέση, όπως και η ταχύτητα του Morbideli, που δείχνει πως προσαρμόστηκε γρήγορα στη Yamaha του.   

Από την Τετάρτη το βράδυ, το τσίρκο των MotoGP θα ταξιδέψει μερικά χιλιόμετρα δυτικά στην πίστα της Jerez για τα τελευταία δοκιμαστικά πριν την χειμερινή απαγόρευση των δοκιμών από την Dorna.  

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.