MotoGP: Παρουσίαση Suzuki Ecstar, επένδυση στα νέα ταλέντα

Κυνηγώντας το πρώτο σκαλί του βάθρου
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/2/2019

Επόμενη στην σειρά των MotoGP παρουσιάσεων, στην αυγή της νέας σεζόν που ξεκινά με τις πρώτες επίσημες δοκιμές της Sepang, ήταν η Suzuki που εργάστηκε σε όλους τους τομείς της αγωνιστικής της μοτοσυκλέτας... Παράλληλα με την είσοδο στην ομάδα ενός πολλά υποσχόμενου νεαρού: Ο Mir, πρόκειται να στοχεύσει απευθείας στον τίτλο του Rookie of the Year, κι ακόμη παραπέρα μάλιστα!

Οι τεχνικοί της ομάδας, έχοντας όλο το χειμώνα μπροστά τους εργάστηκαν πυρετωδώς, βασισμένοι πάνω στα δεδομένα που έδωσε ο Alex Rins, αλλά και παρατηρήσεις του Joan Mir, κυρίως όμως σε όσα έριξε στο τραπέζι ο Sylvain Guintoli (αναβάτης εξέλιξης της GSX-RR) στις τελευταίες επίσημες δοκιμές, βελτιώνοντας την επανασχεδιασμένη μοτοσυκλέτα τους. Έκαναν αλλαγές στον κινητήρα ώστε να επιστρατεύσουν όσο το δυνατόν περισσότερη ιπποδύναμη μπορούσαν (ξεπερνώντας τους 240 ίππους) τροποποιώντας παράλληλα και τη λειτουργία των ηλεκτρονικών βοηθημάτων ώστε να υπάρχει ομαλότερη απόδοση. Ένα αναγκαίο φυσικά βήμα... Το πλαίσιο δέχτηκε τις κατάλληλες βελτιώσεις ώστε η μοτοσυκλέτα να έχει καλύτερη πρόσφυση πριν και κατά την έξοδο των στροφών, ενώ νέα είναι και τα αεροδυναμικά βοηθήματα όπως παρατηρούμε και απ’ τις φωτογραφίες, με την Suzuki να υπόσχεται βελτιωμένη σταθερότητα καθώς το νέο σχήμα αυξάνει την κάθετη δύναμη από την ροή του αέρα στα νέα πτερύγια που εκτείνωνται περισσότερο προς τα κάτω θυμίζοντας -κατά μία έννοια- εκείνα της Ducati. Τα χρώματα αλλά και ο βασικός χορηγός της εργοστασιακής ομάδας παρέμειναν ίδια, με το πλαίσιο όμως να είναι πλέον βαμμένο προσδίδοντας μια εννιαία εικόνα στο σύνολο χωρίς να το διαχωρίζει. 

Όπως έχει ήδη ανακοινωθεί, η ομάδα θα αποτελείται από δυο Ισπανούς αναβάτες με τον Rins να είναι ο πιο έμπειρος αφού έχει ήδη κλείσει δύο χρόνια προϋπηρεσίας με την GSX-RR και πέρσι είχε ανεβεί πέντε φορές στο βάθρο. Μετά την αποχώρηση του Andrea Iannone για την ομάδα της Aprilia, η Suzuki πήρε υπό την αιγίδα της, τον Joan Mir που ανέβηκε από την Moto2 χωρίς να έχει πάρει εκεί το πρωτάθλημα, αλλά με έντονη την μνήμη από τον τρόπο που εξασφάλισε τον τίτλο στην Moto3 το 2017. Με την κίνησή της αυτή, η Suzuki μένει πιστή στη φιλοσοφία της για εισαγωγή νέων ταλέντων και καλλιέργεια νέων αναβατών. Η Suzuki έχοντας έμπειρα μέλη στην ομάδα της που συνεργάζονται συχνά με νεαρούς αναβάτες έχει υποδεχτεί τον Mir ετοιμάζοντας ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης ώστε να εξοικειωθεί γρήγορα με την μεγάλη κατηγορία και να γνωριστεί καλύτερα με την ομάδα, χωρίς όμως να νιώθει πως υπάρχει πίεση. Σε δηλώσεις του ο νεοφερμένος της ομάδας είπε: “Δεν χρειάζεται να το αναφέρω, αλλά είμαι πολύ ενθουσιασμένος που θα ξαναοδηγήσω τη μοτοσυκλέτα μου. Το χειμερινό διάλειμμα μου φάνηκε πολύ μεγάλο αφού δεν οδηγούσα, όμως εστίασα στην φυσική μου κατάσταση και ως τώρα τα αποτελέσματα είναι θετικά. Εννοείται πως χρειάζομαι περισσότερη εμπειρία με την μοτοσυκλέτα και υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να κατανοήσω ώστε να είμαι πιο αποτελεσματικός, όμως αισθάνομαι την υποστήριξη της ομάδας και θα βασιστώ στην μεγάλη τους εμπειρία για να βελτιωθώ και να συνεισφέρω με τον τρόπο μου στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας. Δεν αισθάνομαι πίεση αλλά ο στόχος μου είναι στο τέλος του φετινού πρωταθλήματος να έχω μικρότερη διαφορά απ’ τον πρωταθλητή –όσον αφορά την εμπειρία- απ’ ότι όταν ξεκίνησα.

Ο Rins απ’ τη μεριά του έχοντας κλείσει δύο χρόνια στη Suzuki και γνωρίζοντας πόσο ανταγωνιστικός μπορεί να γίνει κατακτώντας αρκετά βάθρα ανέφερε: “Επιτέλους το χειμερινό διάλειμμα τελείωσε και μπορώ να ξαναοδηγήσω! Αυτή τη φορά ο χειμώνας μου φάνηκε πολύ μεγάλος και ανυπομονώ να επιστρέψω στην πίστα. Μετά τις τελευταίες δοκιμές το Νοέμβριο είπα ακριβώς τι χρειάζεται να βελτιώσουν οι μηχανικοί και απ’ όσο γνωρίζω οι αλλαγές που θα δοκιμάσουμε στη Sepang δεν θα είναι δραστικές αλλά θα είναι μικρές σε πολλούς τομείς, κάτι που αντικατοπτρίζει πλήρως τη φιλοσοφία της Suzuki. Γνωρίζουμε που υστερούσε η μοτοσυκλέτα, και πιστεύω πως το R&D στην Ιαπωνία θα μας προσφέρει μια μοτοσυκλέτα που θα μας βοηθήσει να βελτιωθούμε περαιτέρω. Το πρόγραμμά μου τον χειμώνα ήταν πολύ έντονο με την επιτυχή μου αποκατάσταση και προπόνηση. Είναι πολύ σημαντική χρόνια, επειδή πέρσι είχαμε την ευκαιρία να δείξουμε ότι μπορούμε με τη σταθερότητά μας να παλέψουμε για τα βάθρα και τώρα είναι η ώρα να στοχεύσουμε στο μεγαλύτερο βραβείο: τη νίκη.”

Ο Shinichi Sahara, Project Leader εξέφρασε τις προσδοκίες του για τη νέα χρονιά λέγοντας: “Πλησιάζουμε στην πραγματική έναρξη της νέας σεζόν με ανανεωμένο ενθουσιασμό και θετική ενέργεια. Απ’ τις δοκιμές στο τέλος της προηγούμενης σεζόν είδαμε σε ποια κατεύθυνση πρέπει να κινηθούμε και οι προσδοκίες μου είναι να γίνουμε περισσότερο ανταγωνιστικοί. Δουλέψαμε πάνω σε πολλούς τομείς όσον αφορά την GSX-RR και με την συνεισφορά όλων των αναβατών μας μπορέσαμε να τη βελτιώσουμε συνολικά. Για εμάς, το 2019 θα είναι μια πολλή σημαντική σεζόν: Απ’ τη μια έχουμε τον Rins, που είναι ακόμη νέος ηλικιακά αλλά έχει αρκετή εμπειρία με την μοτοσυκλέτα μας και έχει τα μέσα για να πάρει την πολυπόθητη νίκη. Απ’ την άλλη θα ξεκινήσουμε ένα νέο πρόγραμμα εκπαίδευσης για τον Mir, εστιάζοντας στην εξέλιξή του χωρίς να τον πιέσουμε. Πέρσι, ενισχύσαμε την ομάδα μας με την εισαγωγή του Guintoli που είναι ένα πραγματικό μέλος της ομάδας προσφέροντάς μας πολύτιμα δεδομένα, χωρίς να ξεχνάμε τη σκληρή δουλειά που έκαναν οι Ιάπωνες αναβάτες με την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας στο Hamamatsu. Πιστεύουμε πως έχουμε φτιάξει μια καλή ομάδα και ελπίζουμε για μια καλή σεζόν.”

O Ken Kawauchi, technical Manager, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του εστίασε στους τομείς που ασχολήθηκε η ομάδα στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας λέγοντας: “Μετά το τέλος της περσινής σεζόν ξέραμε πάνω σε τι έπρεπε να βελτιωθούμε. Όλοι οι αναβάτες μας είχαν την ίδια άποψη για το που πρέπει να εστιάσουμε και τις ίδιες απαιτήσεις, τώρα που ολοκληρώσαμε τη δουλειά μας ελπίζουμε η μοτοσυκλέτα μας να είναι αποδειχτεί αποτελεσματική. Αναπτύξαμε έναν νέο κινητήρα, νέο πλαίσιο και κάναμε βελτιώσαμε ορισμένα πράγματα όσον αφορά τα ηλεκτρονικά και τα φαίρινγκ. Η πορεία που ακολουθήσαμε εναρμονίζεται με την φιλοσοφία της Suzuki που δεν θέλει να καταστρέφει και να ξαναφτιάχνει κάτι απ’ το μηδέν, αλλά να συνεχίζει την ανάπτυξή του βήμα βήμα κάτι που έχουμε πετύχει. Για μας η οδηγική συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας είναι βασικός παράγοντας, και μ’ αυτό ως γνώμονα προσπαθήσαμε να βελτιωθούμε σε όλους τους τομείς χωρίς να ρισκάρουμε να διαταράξουμε αυτή την ισορροπία.”

Ο Davide Brivio, Team Manager, αναφέρθηκε στα επιτεύγματα της περσινής χρονιάς και στην φετινή σεζόν δηλώνοντας: “Έπεται μια πολύ ενδιαφέρουσα σεζόν. Πέρσι τους εκπλήξαμε όλους με την επιστροφή μας στα βάθρα. Έχοντας τον Alex Rins στο πλάι μας για δεύτερη χρονιά είναι πολύ σημαντικό την ώρα που προσπαθούμε να βελτιώσουμε τις επιδόσεις της ομάδας μας. Έχει τη ζωντάνια των μικρών σε ηλικία αναβατών αλλά και τη συνέπεια και σοφία που απέκτησε απ’ την εμπειρία του τα τελευταία δύο χρόνια. Κάτι που ενισχύθηκε απ’ τα καλά αποτελέσματα που πέτυχε το 2018, κλείνοντας δυνατά τη σεζόν. Μας έχει δείξει ήδη το ταλέντο του και πρέπει να δουλέψουμε στο επόμενο βήμα μαζί του, γνωρίζοντας πόσο δυνατοί είναι οι ανταγωνιστές μας. Επιπροσθέτως, ξεκινάμε ένα νέο σχέδιο με τον Joan Mir, που ο νεοφερμένος θα κάνει το ντεμπούτο του στη μεγάλη κατηγορία. Είναι η τρίτη φορά που παίρνουμε έναν rookie, και θα δουλέψουμε σκληρά στο να συνεχίσουμε την τάση που έχουμε να φέρνουμε νέους αναβάτες στην κατηγορία. Πιστεύουμε ακράδαντα πως είναι μεγάλο ταλέντο και είναι ευθύνη της ομάδας να αναδείξει τις δυνατότητές του με την GSX-RR.”

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.