MotoGP: Πώς βοήθησαν ο Rossi και ο Stoner τον Pecco Bagnaia να κερδίσει στο Silverstone

Ο Bagnaia στις πρώτες δηλώσεις του ευχαρίστησε τον Stoner και ιδιαίτερα τον Rossi
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2022

Στους αγώνες μοτοσυκλέτας οι πρώτες νίκες, αν όχι όλες, πηγαίνουν στον δάσκαλο που είχες και η ελληνική παροιμία "μ' όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις", αποκτά ευθεία αναφορά και για τις πίστες.

Αν τώρα είσαι αρκετά τυχερός να έχεις δάσκαλο τον Stoner και τον Rossi μαζί, τότε τα πράγματα πρέπει σχεδόν αναγκαστικά να οδηγήσουν σε νίκη και οφείλεις, επίσης αναγκαστικά, να τους ευχαριστήσεις αμέσως μόλις την πετύχεις.

Αυτό ακριβώς έγινε αμέσως μετά τον χθεσινό αγώνα των MotoGP, όταν ο Pecco Bagnaia ευχαρίστησε και τους δύο, επαναλαμβάνοντας το όνομα του Rossi λέγοντας και αργότερα πως είναι πολύ τυχερός που έχει και τους δύο μαζί του.

Η αμεσότητα με τον Valentino Rossi πρέπει να είναι ξεκάθαρη σε όλους, μιας και ο Bagnaia είναι παιδί της VR46 και ο Rossi έχει ξεκαθαρίσει πως όχι μόνο θα παρακολουθεί πάντα τους αναβάτες της ακαδημίας, αλλά ιδιαίτερα για τον Bagnaia θα έχει πάντα ένα μάτι να τον παρακολουθεί.

Ο σύνδεσμος του Bagnaia με τον Casey Stoner είναι ο Cristian Gabbarini, ο καλύτερος άνθρωπος για κάτι τέτοιο. Ο Gabbarini ήταν διευθυντής προσωπικού της ομάδας του Stoner στην Ducati και τον είχε ακολουθήσει στην Honda ενώ συνέχισε και με το HRC για μεγάλο διάστημα μετά την αποχώρηση του Stoner από τα MotoGP. Ο Gabbarini ήταν μαζί με τον Stoner στον τίτλο του 2007 και δεν έχουν σταματήσει ποτέ την μεταξύ τους επικοινωνία.

«Αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα εκτενώς με τον Vale και με βοήθησε να κατανοήσω καλύτερα την κατάσταση. Αντιμετώπιζα ποικίλα προβλήματα στην διάρκεια του Σαββατοκύριακου και με βοήθησε να καταλάβω την χρήση των ελαστικών σε αυτή την πίστα και σε αυτές τις θερμοκρασίες» διευκρίνισε ο Bagnaia που πράγματι αντιμετώπιζε πρόβλημα προσαρμογής στις δοκιμές, χωρίς να ξεχωρίζει σε χρόνους, όπως αντίστοιχα ο Zarco αλλά και ο Miller.

Όταν όμως πρόκειται να πιέσει κανείς μία MotoGP Ducati στο όριο τότε τον λόγο παίρνει ο Stoner με τον οποίο ο Bagnaia εξήγησε αργότερα πως κατάφεραν να μιλήσουν παρά την διαφορά ώρας με τον Stoner να του στέλνει μήνυμα το πρωί της Κυριακής. Σύμφωνα με τον Bagnaia τον βοήθησε να βρει πρόσφυση στην έξοδο των στροφών και να καθυστερήσει να ανοίξει το γκάζι διατηρώντας την πρόσφυση για όσο το δυνατόν περισσότερο, όπως και δοκίμασε. Το πρόβλημα ήταν στους πέντε τελευταίους γύρους που η πρόσφυση του πίσω ελαστικού εξαντλήθηκε και εκεί έπρεπε να προτάξει το δικό του στιλ και να εκμεταλλευτεί τα φρένα και την εμπιστοσύνη στο μπροστινό.

Ταυτόχρονα κατάφερε να παλέψει με τον ανανεωμένο Vinales και να μείνει στην κορυφή, σε έναν αγώνα βέβαια που ξεκίνησε, για να μην ξεχνιόμαστε, με τον Zarco και μία άλλη Ducati να είναι το μεγάλο φαβορί. Τα στατιστικά πάντως αυτή την στιγμή δείχνουν πως ο Bagnaia έχει τις περισσότερες νίκες, μία περισσότερη από τον Quartararo φέτος, σε ένα όμως πρωτάθλημα που από την αρχή έχουμε επισημάνει πως θα χαρακτηριστεί από λίγους βαθμούς για αυτόν που θα το κερδίσει μιας και υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί στο βάθρο με ρεκόρ φέτος επισκεψιμότητας του, από διαφορετικά ονόματα!

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.