Στην Ιαπωνία η Suzuki τερμάτισε στην 4η και 5η θέση, σε έναν φαντασικό αγώνα με μπόλικο θέαμα. Κι αν το πέπλο της βροχής έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάταξη, όπως κάθε φορά που βρέχει, δεν παύει να ήταν μία καλή επίδοση για την πρώτη εμφάνιση των νέων αεροδυναμικών βοηθημάτων.
Αναγκαία το πρώτο σημείο που εστιάζει κανείς είναι η εμφάνιση. Κι αυτό γιατί οι αγωνιστικές ομάδες δεν διαδίδουν τα τεχνικά χαρακτηριστικά ελεύθερα. Η Suzuki είναι βέβαιο πως θα έχει μελετήσει κάθε λεπτομέρεια της αεροδυναμικής, είναι το πρώτο πράγμα που εστιάζει άλλωστε και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής, δίνοντας προτεραιότητα εκεί αντί για την εμφάνιση. Στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP η εμφάνιση δεν παίζει κανένα ρόλο, και το μόνο στο οποίο εστιάζουν οι ομάδες πέρα από την αεροδυναμική, είναι το φαίρινγκ να βρίσκεται εντός των προδιαγραφών, ιδιαίτερα τώρα που οι κανονισμοί έγιναν λίγο πιο αυστηροί.
Αυτό που κάνει εντύπωση στα νέα αεροδυναμικά βοηθήματα, είναι πως δεν φαίνεται να είναι ρυθμιζόμενα, όπως της Ducati κι έμμεσα και της Honda. Το νέο «μουστάκι» των GSX-RR αντικαθιστά το προηγούμενο φαίρινγκ και –φαινομενικά τουλάχιστον- η δύναμη που παράγουν είναι πολλαπλάσια αυξημένη, δρα πιο χαμηλά από πριν ενώ η επιφάνεια είναι σημαντικά μεγαλύτερη χωρίς να εμποδίζει τον αέρα να ψύξει την μοτοσυκλέτα.
Ήδη οι πρώτες εντυπώσεις μετά τον αγώνα για τον Alex Rins και τον Andrea Iannone, ήταν πολύ θετικές. Περισσότερο ενθουσιασμένος ήταν ο Rins, που βρήκε τεράστια την χρησιμότητα του νέου φαίρινγκ. Και οι δύο είχαν προβλήματα πρόσφυσης με το πίσω ελαστικό, καθώς η διάρκεια του αγώνα για τα βρόχινα ελαστικά ήταν μεγάλη, θεωρώντας πως σε διαφορετική περίπτωση το αποτέλεσμα θα ήταν ακόμη καλύτερο.
Παρατηρώντας το νέο φαίρινγκ, φαίνεται πως η Suzuki προσπάθησε να φτιάξει ένα σχέδιο που να καλύπτει όλες τις περιπτώσεις, και ταυτόχρονα τα δύο βασικά προβλήματα για τα οποία τα αεροδυναμικά βοηθήματα κλήθηκαν εξ αρχής να περιορίσουν: Να ομαλοποιούν την ροή του αέρα πίσω από την μοτοσυκλέτα, περιορίζοντας τον έντονο στροβιλισμό και να εκμεταλλεύονται την αεροδυναμική αντίσταση προς όφελος της πρόσφυσης στον εμπρός τροχό.
Καλύτερη δοκιμή για την Suzuki θα είναι το Phillip Island στην Αυστραλία, τώρα που μπαίνουμε στον ξέφρενο ρυθμό των τελευταίων αγώνων του πρωταθλήματος, αν φυσικά δεν βρέξει κι εκεί.
Από πλευράς εμφάνισης, ο χαρακτηρισμός «μουστάκι» για την Suzuki είναι αναπόφευκτος. Από το ανοικτό στόμα του Predator -χωρίς την μάσκα δηλαδή- μέχρι γατόψαρο, οι παραλληλισμοί που μπορεί κανείς να πραγματοποιήσει είναι ανεξάντλητοι. Ιδιαίτερα από το πλάι, το μέγεθος των νέων αεροδυναμικών βοηθημάτων κλέβει τις εντυπώσεις και οι επόμενοι αγώνες θα φανερώσουν αν θα συνεχίσει η καλή αρχική εντύπωση ώστε να παραμείνουν.
MotoGP Silly Season 2027 - Επιβεβαιώσεις, μετακινήσεις και ενδεχόμενα
Η μεταγραφολογία έχει πάρει φωτιά
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
11/2/2026
Με 22 Grand Prix τα MotoGP 2026 προμηνύονται συναρπαστικά – Αλλά ήδη τα βλέμματα και τα πρωτοσέλιδα βρίσκονται στο 2027 και το παρασκήνιο του.
Αυτό που πριν λίγους μήνες έμοιαζε με απλή φημολογία, σήμερα αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Συμβόλαια που θεωρούσαμε κλειδωμένα δεν είναι πλέον τόσο σίγουρα, μεγάλα ονόματα κοιτούν αλλού και οι κατασκευαστές έχουν έτοιμα περισσότερα από ένα πλάνα.
Aprilia Racing - Μόνος σίγουρος ο Bezzecchi
Ο Marco Bezzecchi είναι μέχρι στιγμής ο μοναδικός αναβάτης με επιβεβαιωμένη θέση σε εργοστασιακή ομάδα για το 2027. Το μεγάλο ερώτημα είναι ποιος θα "παντρευτεί" τη δεύτερη RS-GP της Aprilia Racing.
Ο Jorge Martin, παρότι πρωταθλητής του 2024, φέρεται να σκέφτεται την αποχώρηση. Η απουσία του από την Sepang λόγω ενός ακόμα τραυματισμού και η πρότερη διαφωνία των δυο μερών γύρω από το μέλλον του έχουν φουντώσει τα σενάρια. Ο CEO της Aprilia, Massimo Rivola, ήταν ξεκάθαρος: “Η Aprilia δεν κοιμάται ποτέ. Υπάρχουν Plan B, Plan C, D…”. Το ερώτημα είναι αν αυτά τα σχέδια βρίσκονται εντός της “οικογένειας” Aprilia ή αν κάποιος αστέρας από άλλη ομάδα θα βρεθεί ξαφνικά στο εργοστάσιο που πέρσι πήρε τη 2η θέση στους κατασκευαστές.
Για τη δεύτερη εργοστασιακή Ducati, όμως, επικρατεί σιγή. Ο Francesco Bagnaia μίλησε για “μεγάλες ευκαιρίες” το 2027, χωρίς να δεσμευτεί. Την ίδια στιγμή, το όνομα του Pedro Acosta ακούγεται όλο και πιο δυνατά, με τον Ισπανό να περιγράφει τα αποτελέσματά του με την ΚΤΜ στο Sepang Test ως “6/10”.
Το ζήτημα Marquez: 1+1 αντί για δύο χρόνια
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Marc Marquez πιέζει τη Ducati για συμβόλαιο τύπου “1+1” αντί για κλασικό διετές. Δηλαδή συμφωνία για το 2027 με δικαίωμα ανανέωσης για το 2028, ώστε να έχει ευελιξία ενόψει των μεγάλων αλλαγών κανονισμών και των κινητήρων 850cc. Η κίνηση αυτή θεωρείται ότι κρατά ανοιχτή την πόρτα, καθόσον στη νέα εποχή του πρωταθλήματος κανείς δεν μπορεί να προβλέψει εκ των προτέρων ποιος κατασκευαστής θα έχει καλύτερη μοτοσυκλέτα. Παρά την κυριαρχία του το 2025, ο Marquez θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο του μέλλοντός του, ενώ η Ducati ήδη προετοιμάζεται για τη ζωή μετά τον τωρινό της σούπερ σταρ.
Οι Joan Mir και Luca Marini παλεύουν να κρατήσουν τις θέσεις τους, ενώ ο Alberto Puig ξεκαθάρισε ότι ο Quartararo είναι “σπουδαίος αναβάτης”, αλλά η Honda “διερευνά πολλές επιλογές”.
Yamaha - Με ή χωρίς Fabio
Αν ο Quartararo φύγει, η Yamaha θα χρειαστεί plan B και αυτό φαίνεται να ακούει στο όνομα Jorge Martin. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2024 θα είναι ελεύθερος στην αγορά μετά το τέλος της φετινής σεζόν και όλα δείχνουν ότι το μέλλον του μπορεί να καθορίσει ολόκληρο το παζλ του 2027.
Όλοι οι αναβάτες της Yamaha έχουν επίσης συμβόλαια που λήγουν φέτος, με τον Toprak Razgatlioglu να θεωρείται ο λιγότερο πιθανός να μετακινηθεί, αφού βρίσκεται μόλις στο πρώτο του έτος στο MotoGP.
KTM: Marquez αντί για Acosta;
Οι φήμες θέλουν τον Alex Marquez να μετακινείται από τη Gresini στη Red Bull KTM Factory Racing. Αν αυτό γίνει, τότε πιθανότατα θα αντικαταστήσει τον Pedro Acosta, σε περίπτωση που ο τελευταίος πάει στη Ducati.
Οι Maverick Viñales και Brad Binder είναι επίσης βασικοί υποψήφιοι για μια εργοστασιακή σέλα στην ΚΤΜ, με τον Binder να αποτελεί θεμέλιο λίθο του project εδώ και χρόνια.
Οι υπόλοιποι του παζλ
Ο Fermin Aldeguer θεωρείται βέβαιο ότι θα παραμείνει στη δορυφορική Ducati BK8 Gresini. Αν φύγει ο Alex Marquez από τη Gresini, τότε ανοίγει μια θέση-φιλέτο έμμεσης εργοστασιακής υποστήριξης, κάτι που άλλωστε προβλέπεται από το συμβόλαιό του καθώς δεν έχει υπογράψει με τη Gresini αλλά απευθείας με τη Ducati Corse.
Στη VR46 του Valentino Rossi, τόσο ο Fabio Di Giannantonio όσο και ο Franco Morbidelli πρέπει να δικαιολογήσουν τις θέσεις τους μετά από μια σεζόν δίχως σπουδαία αποτελέσματα το 2025.
Στην KTM Tech 3, τα ονόματα των Daniel Holgado και David Alonso παίζουν δυνατά για το 2027, ενώ ένας ακόμη αναβάτης που ενδέχεται να έρθει στη μεγάλη κατηγορία του χρόνου είναι ο Nicolo Bulega, ειδικά αν κυριαρχήσει στο WSBK φέτος. Ο Ιταλός πάντως είναι παιδί της Ducati και ενδεχόμενη άφιξή του στο πρωτάθλημα θα γίνει σε μια ομάδα της ιταλικής εταιρείας. Δεν ξεχνάμε πως έχει ήδη αναλάβει εξελικτικό ρόλο στη Ducati, εξαιτίας της εμπειρίας του με τα ελαστικά της Pirelli, η οποία επίσης θα αναλάβει την αποκλειστικότητα της μεγάλης κατηγορίας από το 2027. Παρόλα αυτά, ο μάνατζέρ του έχει υπαινιχθεί πως, αν δεν του δώσει η Ducati μια θέση, θα κοιτάξει και αλλού στο MotoGP.
Στην δορυφορική Aprilia Trackhouse, αν ο Raul Fernandez πάει σε εργοστασιακή ομάδα, θα ανοίξει άλλη μία θέση, ενώ δύο αναβάτες που δεν ανησυχούν καθόλου είναι οι Johann Zarco και Diogo Moreira, που έχουν ήδη συμβόλαια με τη Honda μέχρι το 2027.
Με το πρώτο Grand Prix του 2026 στην Ταϊλάνδη να πλησιάζει, οι ανακοινώσεις για το 2027 αναμένεται να αρχίσουν να “σκάνε” τις επόμενες εβδομάδες. Και αν κρίνουμε από τις πληροφορίες που ήδη έχουν διαρρεύσει, αυτή η Silly Season ίσως αποδειχθεί εκρηκτική.
