MotoGP: Τα στατιστικά του grid όταν λείπουν Rossi και Marquez

39 νίκες όλοι – 145 μόνοι τους
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2020
Τώρα που απουσιάζει και ο Rossi και ο Marquez, τα στατιστικά καριέρας πέφτουν κατακόρυφα για τους υπόλοιπους που απομένουν. Σχεδόν το σύνολο νικών σε όλες τις κατηγορίες που έχουν οι υπόλοιποι, ισοφαρίζεται από το άθροισμα του Rossi και του Marquez (204-197) ενώ αν δούμε τις νίκες μόνο στα MotoGP, τότε η διαφορά σχεδόν τετραπλασιάζεται υπέρ των δύο…
 
Δεν είναι κάτι καινούριο, και δεν είναι και φοβερό εδώ που τα λέμε σε μία τέτοια σεζόν που έχουν συμβεί γεγονότα και σκηνικά στους αγώνες που πρέπει να μαζέψεις απολογισμό δεκαετίας για να τα ισοφαρίσεις! Ωστόσο είναι ενδιαφέρον να το βλέπεις σαν εικόνα και να αποτυπώνεις τα νούμερα μπροστά σου, τώρα που οι αγώνες έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και οι μάχες δεν έχουν εκλείψει. Θυμάστε που ακούγαμε σχόλια πως αν λείπει ο ένας ή ο άλλος αναβάτης δεν θα ευχαριστιόμασταν αγώνες; Κι όμως, οι αγώνες έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και είναι ολότελα απρόβλεπτοι με τεράστιο ανταγωνισμό. Την ίδια ώρα που όλοι μας περιμένουμε την στιγμή να επιστρέψει ο Marquez και ο Rossi. Κανείς δεν θέλει να λείπουν, το ένα δεν ακυρώνει το άλλο. Απεναντίας, τα νούμερα δείχνουν πως είμαστε στην αρχή μίας νέας εποχής και υπάρχουν περισσότεροι από ένας ή δύο αναβάτες που μπορούν να πρωταγωνιστήσουν παράλληλα με τους καθορισμένους θεούς.
 
Το πρωτάθλημα βέβαια θα είναι το πιο φτωχό σε συγκομιδή βαθμών από κάθε άλλη φορά, πέρσι ο Marquez συγκέντρωσε 420 βαθμούς με τον Dovizioso δεύτερο με 269 (μία τεράστια διαφορά) ενώ τώρα είμαστε μόνο στους 115 με πρώτο τον Quartararo και λίγες πιθανότητες να φτάσει την δική του περσινή επίδοση! Πέρσι είχε συγκεντρώσει 192 βαθμούς με περισσότερους φυσικά αγώνες και μία φυσιολογική ροή των πραγμάτων. Κανείς όμως δεν ενδιαφέρεται να βλέπει έναν αναβάτη να κερδίζει συνέχεια, έτσι δεν είναι; Ή μήπως όχι; Διότι όπως είπαμε πιο πάνω υπάρχει πάντα η μερίδα του κόσμου που θέλει έναν αναβάτη να κερδίζει πάντα στα MotoGP, μία ομάδα να κερδίζει στο ποδόσφαιρο κ.ο.κ. ώστε τα πράγματα να είναι πάντοτε απλά. Δεν χρειάζεται να παρακολουθεί πολύ στενά τις εξελίξεις, στα MotoGP υποστηρίζουμε αυτόν, στην F1 εκείνον κ.ο.κ είμαστε πάντα με την πλευρά που κερδίζει. Ευτυχώς αυτό αποτελεί μειοψηφία στα MotoGP και στην μοτοσυκλέτα γενικότερα που ο οπαδισμός είναι στα σπάργανα, διπλή ευτυχία. Περισσότερο από θαυμασμό συντάσσεται κάποιος με τον αναβάτη που κερδίζει συνέχεια γιατί ξέρει και καταλαβαίνει πως αυτό που κάνει είναι «από άλλο πλανήτη» σε σημείο που έχει την αναγνώριση και από τους υπόλοιπους ανταγωνιστές του.
 
Τώρα που λείπει ο Marquez έχουμε όλοι την ευκαιρία να κερδίσουμε, έχουν παραδεχτεί αναπάντεχα όλοι τους σε διάφορες συνεντεύξεις αργά τις Κυριακές μετά τον κάθε αγώνα. Και έτσι είναι, με εμάς να απολαμβάνουμε το θέαμα…
Αυτή η σεζόν τους έχει δώσει την δυνατότητα να μετρήσουν καλύτερα τις δυνάμεις τους έτσι ώστε όταν γίνει η επιστροφή και έχουμε απαρτία, να συνεχίσει το θέαμα αντίστοιχα…
 
Ο Marquez θα είναι πρωταγωνιστής για πολλά χρόνια ακόμη, ο Rossi για όσο αντέχει να γράφει ιστορία, όπως και κάνει με κάθε αγώνα που παίρνει εκκίνηση και οι αγώνες θα συνεχίσουν να είναι εξαιρετικά θεαματικοί έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα. Κι έρχονται νέοι από την Moto2 και την Moto3 που έχουν μάθει να είναι εξαιρετικά ανταγωνιστικοί… 
 
Τα στατιστικά του grid με όλους τους αναβάτες του 2020 και τους wildcart απέναντι σε Rossi και Marquez
 
Ετικέτες

KTM-Pedro Acosta: Τελειώνει η υπομονή του Ισπανού - "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός"

Πιστεύει στο εγχείρημα των Αυστριακών – Απαιτεί όμως άμεσες λύσεις από την ομάδα
Pedro Acosta Red Bull KTM Factory Racing 2025
Από το

motomag

26/5/2025

Ο αναβάτης της Red Bull KTM Factory Racing, Pedro Acosta, δήλωσε πως η υπομονή του εξαντλείται με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι Αυστριακοί στο MotoGP και πως δεν πρόκειται να περιμένει μια ζωή για να γίνει πρωταθλητής.

Το Grand Prix της Βρετανίας αποδείχθηκε δύσκολο για την KTM, καθώς κανένας από τους αναβάτες της δεν κατάφερε να προκριθεί από το Q1 στις κατατακτήριες, αν και ο Acosta κατάφερε να τερματίσει έκτος σε έναν χαοτικό αγώνα.

Το Σάββατο, ο Acosta σε δηλώσεις του, εξέφρασε την εμπιστοσύνη του στην KTM ότι μπορεί να φτιάξει μια καλή μοτοσυκλέτα, καλώντας ωστόσο την εταιρεία να προσφέρει λύσεις πιο άμεσα.

Μετά τον αγώνα της Κυριακής, τον οποίο χαρακτήρισε αγώνα απελπισίας, ο Acosta δήλωσε ότι η έλλειψη πρόσφυσης στο πίσω μέρος του έφερε πολλά προβλήματα.

"Λοιπόν, δεν ήταν παράξενος αγώνας. Ήταν ένας αγώνας απελπισίας", είπε.

"Είναι λυπηρό να βλέπεις ότι προσπαθείς να είσαι τέλειος στην επιτάχυνση και στην έξοδο των στροφών, προσπαθείς να μείνεις κοντά στους άλλους και μετά χάνεις τα πάντα στην επιτάχυνση, για κάτι ξεκάθαρο – δεν έχουμε την πρόσφυση που έχουν οι άλλες μοτοσυκλέτες. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα και πρέπει να συνεχίσουμε."

Στην ερώτηση αν πρέπει να αποδεχτεί την κατάσταση και να μάθει να είναι υπομονετικός, ο Acosta απάντησε κοφτά: "Δεν αποδέχομαι και δεν είμαι υπομονετικός….Η ευκαιρία περνάει μία φορά στη ζωή. Δεν θα περάσω όλη μου τη ζωή για να γίνω πρωταθλητής σε αυτό το πρωτάθλημα. Χρειάζομαι βοήθεια από το εργοστάσιο. Είσαι νέος μέχρι να μην είσαι πια. Πολλοί αστέρες στο πρωτάθλημα αναδείχθηκαν γρήγορα και εξαφανίστηκαν το ίδιο γρήγορα. Freddie Spencer, τον θυμάσαι; Κέρδισε δύο τίτλους, μετά είχε κάτι με το χέρι του και δεν επέστρεψε ποτέ ο ίδιος."

"Στο τέλος, δεν είναι μόνο εγώ. Βλέπεις και τις τέσσερις KTM να μην περνάνε στο Q2 αυτό το Σαββατοκύριακο και να δυσκολεύονται πολύ. Χρειαζόμαστε βοήθεια από το εργοστάσιο. Τώρα μιλάω για τους τέσσερις αναβάτες – όχι μόνο για μένα."

Ο Acosta εξακολουθεί να συζητιέται για θέσεις άλλων ομάδων καθώς και την ενδεχόμενη αποχώρηση του από την KTM στο τέλος της σεζόν, αν και ο ίδιος επέμεινε για άλλη μια φορά πως έχει ακόμη έναν χρόνο συμβόλαιο και πιστεύει πραγματικά στο εγχείρημα της ομάδας. 

“Αλλά αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα πολύ σοβαρά και είπα ότι χρειάζομαι βοήθεια. Δεν θέλω να έρχομαι εδώ με την KTM μόνο για να καίω καύσιμα. Θέλω να αγωνίζομαι. Και σήμερα μπόρεσα να αγωνιστώ, περίπου, μέχρι ένα σημείο όπου ήμουν στο γκρουπ με τους Marc, Franco, Jack και Alex αλλά δεν μπορούσα να παλέψω. Και αυτό είναι που με καίει, να είσαι τόσο κοντά και να μην μπορείς να το πιάσεις, να μην μπορείς να το καταφέρεις, χωρίς να έχει σημασία τι κάνεις γιατί δεν φτάνει ποτέ.”