MotoGP Ταϊλάνδη: Απίστευτος αγώνας, καταπληκτικό θέαμα με νίκη στο όριο για τον Martin!

Στην κόψη του ξυραφιού οι μάχες στο Buriram
MotoGP Ταϊλάνδη: Απίστευτος αγώνας, καταπληκτικό θέαμα με νίκη στο όριο για τον Martin!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2023

Παίζαμε «video game» είπε ο Bagnaia αμέσως μετά τον καταπληκτικό αυτό αγώνα που χαρακτηρίστηκε από πολύ έντονες μάχες με κράνη να χτυπούν πάνω σε αεροτομές όπως έγινε με τον Bagnaia και τον Marc Marquez αλλά χωρίς πτώσεις και ατυχίες. Αυτό κράτησε την δράση στο επίκεντρο αυτού του αγώνα που τέλειωσε με το τέταρτο πιο στρυμωγμένο σε χρόνους βάθρο.

Οι πρώτοι γύροι έδωσαν τον ρυθμό για έναν αγώνα στην κόψη ενώ οι τελευταίοι κράτησαν τους θεατές χωρίς ανάσα καθώς δεν ήταν καθόλου σίγουρο ποιος θα πάρει τελικά την καρό σημαία!

Στην εκκίνηση ο Luca Marini έκανε κάτι απίστευτο καθώς στο πρώτο δέκατο πετάχτηκε μπροστά σαν bunny-hop που απλά δεν πήρε ύψος, ενώ ο Martin κατάφερε να κρατήσει την φόρα του από την εξωτερική και να στρίψει πρώτος. Πίσω τους ο Aleix Espargaro που θα έπαιζε κομβικό ρόλο στους πρώτους γύρους, πριν αρχίσει να χάνεις τις θέσεις σαν πέτρα που ενώ στην αρχή πετώντας την έκανε γκελ πάνω στο κύμα, μόλις έκοψε ταχύτητα ξεκίνησε να βουλιάζει.

Για αρχή πάντως πέρασε στις πρώτες στροφές τον Luca Marini και άρχισε να πιέζει τον Martin για την πρώτη θέση. Πίσω ο Bagnaia έχει δύσκολο παιχνίδι καθώς Binder και Alex Marquez τον περνούν και πιέζουν όλοι για το βάθρο σε ένα Moto3 παιχνίδι με απίστευτο θέαμα.

Στο μεταξύ πίσω από τον Bagnaia είναι ο Marc Marquez και λίγο μετά οι δύο Marquez μαζί ενώ ο Bagnaia κυνηγά τον Binder. Όλα αυτά ενώ είμαστε ακόμη στον δεύτερο γύρο!

Ο Martin ανοίγει λίγο την απόσταση και αμέσως ξανά κλείνει ο Aleix Espargaro όσο Marc Marquez και Bagnaia παίζουν ένα όμορφο παιχνίδι.

Ο Binder περνά πρώτος και είμαστε στο τέλος του 3 του γύρου όπου ο Aleix Espargarao ξανά περνά μπροστά και οι μάχες είναι αγκώνες με πλαστικά και γόνατα!

Η μάχη του Marc Marquez με τον Bagnaia κορυφώνεται και κερδίζει η Honda με το προβάδισμα στο πρωτάθλημα να φτάνει εκείνη την στιγμή την μικρότερη διαφορά από τότε που ο Baganaia ξανά πήρε το προβάδισμα. Μπροστά ο Luca Marini με τον Aleix Espargaro και τον Alex Marquez στρίβουν όλοι μαζί σχεδόν και στην έξοδο ακουμπούν χωρίς άλλη συνέπεια πέρα από τους δύο πρώτους να ξεφύγουν και τον Aleix να αρχίσει από τότε και μετά να χάνει θέσεις. Ο Bagnaia με επιθετική κίνηση περνά τον Marc Marquez και λίγο αργότερα ο Bagnaia θα φτάσει να μάχεται με τον Luca Marini όσο οι πρώτοι ξεφεύγουν. Όταν το καταφέρει θα έχει μπροστά του τον Alex Marquez που έχει την μεσαία γόμα πίσω η οποία είναι μαθηματικά αποδεδειγμένο από τον αγώνα Sprint πως δεν θα αντέξει.

Άγνωστο πως και τι σκέφτηκαν στην ομάδα και τον άφησαν να είναι ο μόνος με την μεσαία γόμα, αλλά μία σκέψη θα μπορούσε να είναι το ποντάρισμα στον καιρό. Αν έβρεχε, όπως φαινόταν πως θα γίνει, τότε θα είχε το προβάδισμα πριν αλλάξει μοτοσυκλέτα. Ωστόσο αυτό δεν συνέβη και ο Bagnaia επίσης δεν χρειαζόταν να περιμένει να φθαρεί το ελαστικό του Alex Marquez καθώς αυτός έπεσε. Φάνηκε πως ήταν από το εμπρός ελαστικό ενώ και με λιγότερους από τους μισούς γύρους, είχε ακόμη περιθώρια για το ελαστικό πίσω που τελικά δεν μάθαμε πόσο θα άντεχε στον αγώνα.

Στο μεταξύ ο Marc Marquez παίζει με τον Quartararo σε μία εικόνα βγαλμένη από το 2019, αν εστίαζες πίσω. Όμορφα αλληλοπεράσματα που καταλήγουν με τον Quartararo να κερδίζει.

Η κορύφωση έρχεται έξι γύρους πριν το τέλος όπου ο Martin οδηγεί την κούρσα χωρίς να καταφέρει να ξεφύγει ποτέ από τον Binder και με την μάχη μεταξύ τους να έχουν επιτρέψει στον Bagnaia να κλείσει την απόσταση. Πίσω τους αρκετά, σχεδόν στα 2,5 δευτερόλεπτα, ο Bezzecchi που επίσης έδωσε έντονη μάχη με τον Luca Marini αφήνοντας έτσι τον Bagnaia να ξεφύγει. Το σκηνικό για έναν καταπληκτικό φινάλε έχει στηθεί.

Όλοι αυτοί οι γύροι από τον 21 που έβαλε τροχό εμπρός ο Binder και πέρασε στα φρένα εμπρός, μέχρι να τον περάσει στο apex ο Martin, αξίζει να τους βλέπει κανείς ξανά και ξανά. Ο Binder είναι ανάμεσα στους δύο που κυνηγούν το πρωτάθλημα και έχει την ταχύτητα να τους κερδίσει. Η πίεση που ασκεί στον Martin είναι τεράστια και το λάθος καραδοκεί, αλλά ευτυχώς δεν έρχεται. Τελικά ο Binder περνά εμπρός και μάλιστα ανοίγει και ελάχιστα δέκατα την απόσταση αλλά αυτό γίνεται εις βάρος των ελαστικών. Ο Martin τον περνά πολύ όμορφα βάζοντάς τον κατευθείαν πάνω στον Bagnaia που σχεδόν ακουμπά στον Binder.

MotoGP Ταϊλάνδη: Απίστευτος αγώνας, καταπληκτικό θέαμα με νίκη στο όριο για τον Martin!
Αν το είχε καταφέρει θα ήταν το προσπέρασμα του αιώνα

Χαρακτηριστικό σημείο ενώ μένουν λίγες στροφές και ένας γύρο η πίεση του Bagnaia πριν ξεκινήσει ο τελευταίος γύρος που βγαίνει πάνω στα κερμπ και τους περνά και τους δύο από την εξωτερική μέχρι φυσικά τα φρένα που ξανά μπαίνει στην θέση του. Ήταν ότι έπρεπε για να σε κρατά χωρίς ανάσα. Η νίκη του Martin θα γίνει με απίστευτη οδήγηση από μέρος του και με τον Binder να πατά εκτός πίστας, να χάνει την δεύτερη θέση με τον Bagnaia να κερδίζει τους τέσσερις πόντους με χαρά. Διαφορετικά η απόσταση θα ήταν 9 βαθμοί από τον Martin, τώρα πήγαν στους 13 και ευτυχώς η Dorna δείχνει καθαρά το συμβάν, ώστε να μην αρχίσουν οι γκρίνιες. Κρίμα που πάτησε ο Binder εκτός αλλά ευτυχώς που ήταν καθαρό και όχι στο όριο της κρίσης, ανάλογα με το πώς βλέπεις τις φωτογραφίες, όπως έχει γίνει στο παρελθόν ξυπνώντας τα πάθη.

Μία καταπληκτική νίκη από τον Martin που με τους πολλούς πόντους που έχασε ο Bagnaia στον αγώνα Sprint, είμαστε ξανά σε ένα πρωτάθλημα – ντέρμπι!

 

Θέση

Βαθμοί

Αναβάτης

ΟΜΑΔΑ

Χρόνος / Διαφ.

1

25

89J. Martin

Prima Pramac Racing

39:40.0450

2

20

1F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+0.253

3

16

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+0.114

4

13

72M. Bezzecchi

Mooney VR46 Racing Team

+2.005

5

11

41A. Espargaro

Aprilia Racing

+4.303

6

10

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP™

+4.550

7

9

93M. Marquez

Repsol Honda Team

+5.362

8

8

10L. Marini

Mooney VR46 Racing Team

+6.778

9

7

49F. Di Giannantonio

Gresini Racing MotoGP™

+7.569

10

6

5J. Zarco

Prima Pramac Racing

+9.377

11

5

21F. Morbidelli

Monster Energy Yamaha MotoGP™

+11.168

12

4

36J. Mir

Repsol Honda Team

+11.990

13

3

23E. Bastianini

Ducati Lenovo Team

+12.323

14

2

30T. Nakagami

LCR Honda

+14.537

15

1

25R. Fernandez

CryptoDATA RNF MotoGP™ Team

+15.093

16

 

43J. Miller

Red Bull KTM Factory Racing

+17.640

17

 

37A. Fernandez

GASGAS Factory Racing Tech3

+21.307

18

 

44P. Espargaro

GASGAS Factory Racing Tech3

+21.435

Εκτός

   

12M. Viñales

Aprilia Racing

23 laps

   

73A. Marquez

Gresini Racing MotoGP™

12 laps

   

88M. Oliveira

CryptoDATA RNF MotoGP™ Team

6 laps

 

MotoGP Ταϊλάνδη: Απίστευτος αγώνας, καταπληκτικό θέαμα με νίκη στο όριο για τον Martin!

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.