MotoGP Ταϊλάνδη SPRINT: Το καλύτερο ξεκίνημα σεζόν πενταετίας με νίκη Acosta!

Αποφάσεις κριτών στα MotoGP υπό το φόβο σχολιασμού
MotoGP Ταϊλάνδη SPRINT: Το καλύτερο ξεκίνημα σεζόν πενταετίας με νίκη Acosta!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/2/2026

Ξεκινήσαμε πολύ δυναμικά την νέα σεζόν και σίγουρα με Bezzecchi και Acosta όπως ακριβώς τους θέλαμε εδώ και χρόνια, άκρως ανταγωνιστικούς και πολύ πιο επιθετικούς. Ο πρώτος Sprint της σεζόν έμελλε να είναι και ένας από τους καλύτερους των τελευταίων ετών με την σεζόν αυτή να κάνει το πιο δυναμικό ξεκίνημα εδώ και χρόνια, κάτι που πηγάζει τόσο στην προετοιμασία των τελευταίων ημερών, έπειτα στις δοκιμές και όλη την σκληρή δουλειά που δόθηκε από KTM και Aprilia για να πιάσουν επιτέλους την Ducati και έπειτα στον πρώτο αγώνα Sprint, με τον πρώτο κανονικό αγώνα επίσης να αναμένεται συγκλονιστικός.

Η pole position ανήκε δικαιωματικά στον Bezzecchi που ήταν ταχύτερος στις δοκιμές και παρά την πτώση του κράτησε τελικά τον ταχύτερο χρόνο. Η πρώτη στροφή όμως ήταν του Marc Marquez που έκανε μία πολύ καλή εκκίνηση και ξεκίνησε να οδηγεί τον αγώνα.

Μαζί από την πρώτη στροφή ήρθε και το θέαμα σήμερα, ο Alex Marquez υπολόγισε λάθος και πλησίασε πολύ τον Fernandez και άνοιξε γραμμή απότομα εκεί όμως βρισκόταν ο Giannantonio που τον έβγαλε εκτός πίστας χωρίς πτώση ευτυχώς για κανέναν. Ήταν μία καταπληκτική εκκίνηση όμως από τον Alex, απευθείας στους πρώτους που δυστυχώς δεν πέτυχε ενώ μπαίνοντας είχε και επαφή με τον Zarco. Στην ίδια στροφή και οι υπόλοιπες KTM βγήκαν εκτός γραμμής, σαν να χρειαζόντουσαν όλοι τους μία υπενθύμιση για το πώς πρέπει να κάνουν εκκίνηση, μετά από μερικούς μήνες.

Ο Bezzecchi έκανε απευθείας την επίθεσή του, πέρασε εμπρός και ο Marquez απάντησε και αυτός αμέσως καταλήγοντας στα μισά του δεύτερου γύρου να έχουμε αλλάξει ήδη τρεις φορές την πρώτη θέση και ο Bezzecchi να είναι πρώτος.

Εκεί ο Bezzecchi πέφτει μόνος του από lowside χωρίς επαφή από τον Marquez.

Όλα τα στρατευμένα στρατιωτάκια κάθε πλευράς, εκείνη την στιγμή στεναχωρήθηκαν γιατί έμεναν χωρίς αντικείμενο. Αν ήταν ο Marquez πιο κοντά θα μπορούσαν να ξεσπαθώσουν. Μαζί τους και οι αποτυχημένοι, γερασμένοι δημοσιογραφίσκοι που μένουν σχετικοί στις μέρες μας σπέρνοντας ίντριγκες, συνωμοσίες και πράσινες θεωρίες διχόνοιας για να προκαλέσουν το κλικ. Ο μόνος τρόπος να τραβήξουν την προσοχή, λερώνοντας το άθλημα. Όλοι αυτοί θα μείνουν στην ιστορία για το κακό που έκαναν στο τέλος, και τον τρόπο που προσπάθησαν να τραβήξουν την προσοχή. Και όλοι αυτοί, εκείνη την στιγμή έμεναν δίχως αντικείμενο, ο Bezzecchi είχε πέσει μόνος του.

Οι ελπίδες του αναπτερώθηκαν μόλις ο Acosta συνέχισε να πιέζει. Είναι ένας εκπληκτικός αναβάτης σε μία μοτοσυκλέτα που έχει ωριμάσει. Η KTM είχε ήδη την ταχύτητα έπρεπε να βρει και τον τρόπο να στρίβει και ο Pedrosa μου είπε πριν από ενάμιση χρόνο ότι το έχουν βρει και αυτό, τώρα απλά έπρεπε να κουμπώσει και ο αναβάτης επάνω της και να δέσει η συνταγή. Έχουμε ένα πρώτο δείγμα πως αυτό μπορεί να έχει συμβεί, είναι νωρίς να ξέρουμε ακόμη, δεν το γνωρίζουν ούτε μέσα στην KTM, και αύριο θα φανεί καλύτερα.

Σήμερα όμως ο Marc Marquez που σκέφτεται τον τίτλο από τώρα, όπως και πρέπει, ξεκίνησε να ρυθμίζει τον ρυθμό στο επίπεδο του ελάχιστου ρίσκου και ο Acosta το εκμεταλλεύτηκε αυτό κάνοντας επιθέσεις, τις οποίες και ο Marc Marquez απαντούσε αμέσως.

Νικητές ήταν οι θεατές που απόλαυσαν τους υπόλοιπους μισούς γύρους με συνεχή μάχη για την πρώτη θέση, Όταν έπεσε ο Toprak πέρασε στα ψιλά η πρώτη του πτώση στα MotoGP γιατί μπροστά γινόταν χαμός.

Όλα αυτά οδήγησαν στον προτελευταίο γύρο με τον Acosta μπροστά και την τελευταία στροφή όπου ο Marc Marquez βουτά στα φρένα έχοντας την εσωτερική και ανοίγει γραμμή κρατώντας τον Acosta εκτός πίστας.

Αυτή η κίνηση μία άλλη εποχή θα περνούσε ήπια. Μία εποχή χωρίς τον κάθε ανόητο να γράφει αναλύσεις που βάζουν τους κριτές μία υπέρ των Ισπανών και μία υπέρ των Ιταλών, μία υπέρ του Marquez και μία κατά του, τότε που τα πράγματα ήταν λιγότερο πράσινο της χολής. Στην εποχή μας όμως έχουμε περισσότερα παραδείγματα από αυτό που είπα και πιο πάνω, έχουμε πολλούς που πουλάνε στο κοινό τους ίντριγκα γιατί αυτό πάντα πουλάει. Ο ηθικός του φραγμός κάμφθηκε όταν είδαν πως από μηδέν ενδιαφέρον, κέρδισαν κοινό, ευτυχώς μικρό ακόμη, που τσιμπά το δόλωμα. Ο καθένας ξεχωριστά δεν είναι πρόβλημα, όλοι μαζί όμως είναι και στην χώρα μας έχουμε κανά δυο από αυτούς, αλλά έτσι και αλλιώς είμαστε ελάχιστα μικρό κοινό για να απασχολούμε παρά έξω. Δυστυχώς τέτοιοι υπάρχουν και Ισπανοί και Ιταλοί και το αποτέλεσμα είναι κάποιες φορές να επηρεάζονται οι αποφάσεις.

Ο Marc Marquez πήρε ποινή μίας θέσης για την επιθετική προσπέραση. Αν είχε βγει μία απόφαση πιο πριν ότι από εδώ και πέρα αυτή η κίνηση θα τιμωρείται, τότε δεν θα ήταν άδικο. Αλλά τέτοια επιθετική κίνηση με μπλοκ pass, υπάρχει σε πολλά στιγμιότυπα αμέτρητες φορές όσο γυρίσει κανείς προς τα πίσω.

Η απορία του Acosta όταν τον άφησε ο Marc να περάσει έδειξε την πραγματικότητα και η δήλωσή του στο τέλος ήταν η πλέον ξεκάθαρη: «Ευχαριστώ την ομάδα και το εργοστάσιο για την δουλειά που έγινε, αν και δεν το βλέπω σαν κανονική νίκη γιατί ο Marc με άφησε να περάσω»

Καμία νύξη για block-pass, τίποτα για τον Marquez. Ο ίδιος ο Marc ξεκινά την σεζόν απόλυτα διπλωματικά, «η γνώμη μου είναι πως αποφασίζουν οι κριτές και απλά ακολουθώ τους κανόνες» ήταν η δήλωση του Marc Marquez που παίρνει τους βαθμούς της δεύτερης θέσης τραυματισμένος και ξεκινά από το πρώτο σκαλί, να κοιτά τον τελευταίο όροφο στο τέλος της σεζόν.

Είναι εύκολο να ξεχωρίσετε μόνοι σας ποιοι βλάπτουν το άθλημα, θα βρείτε δηλώσεις τους και «ισπανόφωνη κακιά Dorna» όσο υπήρχε ο Rossi «για Ιταλική μαφία που δεν αφήνει τον Marquez να λάμψει» μόλις ο Marc ξεκίνησε να κερδίζει, και μιλούν για θαύμα επιστροφής όταν έγραφαν πως έχει ξοφλήσει και δεν θα επανέλθει ποτέ. Το κοινό τους τρέφεται από ίντριγκα, όχι από γεγονότα για αυτό και όλα αυτά τα σκαμπανευάσματα περνάνε εύκολα.
Το μόνο καλό σήμερα, πως η απόφαση των κριτών και η μοναχική πτώση του Bezzecchi τους στερούν το τυράκι τους!
Έχουμε ξεκινήσει την σεζόν αυτή πολύ δυναμικά, μόνη ευχή να συνεχίσει έτσι και να επικεντρωθούν όλοι στο άθλημα και στους αγώνες μοτοσυκλέτας, όχι στα πηγαδάκια γύρω από αυτούς.

Σήμερα πάντως ο Acosta είχε καλύτερη ταχύτητα μέσα στη στροφή, και κέρδιζε και στα φρένα σχεδόν στη μισή πίστα. Από την άλλη ο Marc Marquez δεν είναι στην καλύτερή του φόρμα, όμως στο μέλλον αυτό περιμένουμε, τον Acosta να ανεβαίνει και να γίνεται ο νέος Marquez, ίσως και στην ίδια ομάδα στο μέλλον!

Αύριο θα είναι ένας φανταστικός αγώνας και μακάρι Aprilia, KTM και Ducati να παλέψουν όλοι μαζί και να κερδίσει ο καλύτερος εκείνη την στιγμή!

 

 

Θέση

ΑΝΑΒΑΤΗ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

19:39.155

12

2

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

+0.108

9

3

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.540

7

4

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+2.100

6

5

89J. Martin

Aprilia Racing

+3.851

5

6

33B Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+4.612

4

7

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+4.924

3

8

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+5.748

2

9

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+6.910

1

10

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+7.796

 

11

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+8.504

 

12

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

+8.577

 

13

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+11.970

 

14

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+12.395

 

15

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+13.467

 

16

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+15.079

 

17

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+15.452

 

18

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+15.876

 

19

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+21.445

 

20

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+25.860

 

21

51M. Pirro

BK8 Gresini Racing MotoGP

+27.892

 

Πτώσεις

 

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

1 Laps

 

 

Toprak Razgatlioglou

 

 

 

 

 

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.