MotoGP Τσεχίας: Τους έβαλε σε ράγες

Άπιαστος Marquez δεν έχει αντίπαλο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/8/2019

Δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος για τον Marquez, να γιορτάσει την χθεσινή ισοφάριση του ρεκόρ του Doohan με 58 pole position στην κορυφαία κατηγορία αγώνων της μοτοσυκλέτας. Μία ισοφάριση που την πέτυχε με τρόπο έως και ταπεινωτικό για τους υπόλοιπους: Βγήκε με slick στην βροχή και τους άφησε δευτερόλεπτα πίσω να παλεύουν με τα βρόχινα ελαστικά. Την pole position αυτή την τίμησε με νίκη από την πρώτη γραμμή της εκκίνησης, δίχως ποτέ κανείς να διεκδικήσει την θέση του! Ένας αγώνας σε ράγες με ελάχιστες προσπεράσεις, ένας αγώνας που τουλάχιστον τέσσερις αναβάτες θα έχουν να λένε πως τους αδίκησε η τύχη και οι συγκυρίες, ξεκινώντας από την θέση τους στην εκκίνηση.

Η τύχη δεν καθορίζει από πού θα ξεκινήσει καθένας, είναι ζήτημα της προετοιμασίας και του κόπου που έχει καταβάλει τις προηγούμενες ημέρες. Εκτός από το Brno και τον απρόβλεπτο καιρό του. Μικρή παρένθεση: Αυτή η πίστα και όσα ζήσαμε με τον καιρό και τα σύννεφα από πάνω της, δεν είναι ένα παράδειγμα για την κλιματική αλλαγή. Το Brno πάντα έτσι ήταν, πάντοτε απρόβλεπτο και πάντοτε με την βροχή να καραδοκεί ακόμη και για τους μισούς μόνο: Κάθε χρονιά κάποιοι θεατές βρέχονται, κάποιοι άλλοι όχι. Σπάνια έχει τον ίδιο καιρό από άκρη σε άκρη των 5.403 μέτρων του… Κι έτσι δεν είναι έκπληξη που σήμερα ο αγώνας καθυστέρησε εξαιτίας της βροχής στο ένα τρίτο της πίστας. Η υπόλοιπη ήταν ολόστεγνη, καθιστώντας τα slick ελαστικά την μόνο λύση. Σωστά η οργανωτική επιτροπή συντόμευσε την διάρκεια του αγώνα και καθυστέρησε την εκκίνηση. Δεν υπήρχε καμία άλλη λύση και σίγουρα δεν γινόταν να ξεκινήσουν με βρόχινα ελαστικά περιμένοντας να στεγνώσει πλήρως, δεν θα είχαν βγάλει ούτε έναν γύρο.

Το πρόβλημα είναι πως για την ευθεία της εκκίνησης και για δύο στροφές πριν από αυτή, η πίστα ήταν βρεγμένη, και την πρώτη απόδειξη για την ανατροπή που μπορεί αυτό να φέρει, ήταν με το που άναψαν τα φώτα. Ο Vinales κάνει μία από τις χειρότερες εκκινήσεις της καριέρας του και αρχίζει να χτυπιέται πάνω στην μοτοσυκλέτα του μετά την πρώτη στροφή και ο Zarco που υπήρχε περίπτωση να δει για πρώτη φορά τον εαυτό του με KTM να κυνηγά τους υπόλοιπους, μένει πίσω. Για τους μισούς σχεδόν αναβάτες η εκκίνηση γίνεται στο βρεγμένο, για τους υπόλοιπους στο στεγνό. Αν αυτό είχε συμβεί σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα ταχύτητας, με το ελληνικό πρώτο από όλα, θα είχαν σκοτωθεί να μαλώνουν, αναβάτες, παράγοντας και διοργανωτές για το υπόλοιπο της σεζόν. Όχι εδώ. Εδώ είναι όλοι τους επαγγελματίες και συμπεριφέρονται -τουλάχιστον τις περισσότερες φορές– αντίστοιχα. Υπερβολικά τσατισμένος ο Vinales από την εκκίνηση, όχι όμως όσο θα γινόταν ο Mir σε λίγο. Στην τέταρτη στροφή του πρώτου γύρου, ο Zarco ανοίγει την γραμμή του απότομα γλιστρώντας, παρασέρνει τον Morbidelli που γίνεται η κορύνα του μπόουλινγκ για τον Mir και οι δυο τους καταλήγουν εκτός, με τον άνθρωπο που τα ξεκίνησε όλα, τον Zarco να παραμένει στην μοτοσυκλέτα του και να συνεχίζει δίχως να ξέρει τι έχει συμβεί.

Λίγο πιο μπροστά ο Rossi θα ανέβαινε άλλη μία θέση και θα κυνηγούσε την άλλη KTM που είχε κάνει μία πολύ καλή εκκίνηση. Ο Pol Espargaro είχε μπει σε ένα τρένο που οδηγούσε ο Marquez, πίσω του είχε ανέβει ο Dovizioso και ακολουθούσε ο Miller και ο Rins. Ο Marquez στους πρώτους γύρους είχε βάλει το κεφάλι κάτω και περίμενε κάποια Yamaha να τον ακολουθήσει, μιας και η προσαρμογή τους τις προηγούμενες ημέρες στο Brno είχε προχωρήσει εκθετικά. Το μόνο όμως που έβλεπε γύρο με τον γύρο, ήταν πως τον ακολουθούσε η Ducati. Ο Rins θα κατάφερνε να περάσει τον ατρόμητο στην βροχή Miller με την τετράδα να ξεφεύγει μπροστά και να αφήνει την KTM του Pol και τον Rossi να αποτελούν μία μοναχική δυάδα.

Δεν θα ήταν για πολύ μόνοι τους. Ο Crutchlow έχοντας περάσει τον Petrucci τους είχε πλησιάσει, την στιγμή που ο Rossi θα περνούσε τον Espargaro. Λίγο αργότερα ο Crutchlow θα είχε βρεθεί στην πέμπτη θέση προσπερνώντας στο πιο συνηθισμένο σημείο, στην τρίτη στροφή, τον Rossi με τις θέσεις να κλειδώνουν εκεί. Η μόνη διαφορά είναι πως ο Miller ανέκτησε την θέση του στους τελευταίους γύρους και ανέβηκε στο βάθρο, με τον Rins να ριψοκινδυνεύει μία πτώση για να ξανά μπει τρίτος. Είναι κρίμα για την Suzuki γιατί έπρεπε να είναι συνεχόμενα στο βάθρο στους προηγούμενους αγώνες και μόνο η ατυχία και οι πτώσεις την κράτησαν πίσω. Από την άλλη η προσπέραση του Miller δεν ήταν τυχαία, αλλά ήταν πράγματι ταχύτερος σε όλο το τελευταίο τρίτο μέρος του αγώνα.

Από την μέση των εναπομεινάντων γύρων και μετά, τα σύννεφα είχαν αρχίσει να φεύγουν και ο Marquez με το σκληρό εμπρός ελαστικό, σκέφτηκε πως ήταν ώρα να τους αφήσει για λίγο μόνους. Θα μπορούσε κανείς να δικαιολογήσει το ρίσκο που πήρε εχθές κυνηγώντας την pole position, μίας και μπορεί να πει πως το έκανε για το ρεκόρ καριέρας, όμως στον αγώνα δεν υπήρχε κανένας λόγος να ρισκάρει, πόσο μάλιστα όταν είναι πρώτος και με μεγάλη διαφορά και στην βαθμολογία πρωταθλήματος. Αλλά ο Marquez δεν θέλει να τα καταλάβει αυτά, θέλει απλά να τρέξει. Κι έτσι έβαλε πλώρη να ανοίξει την διαφορά με τους υπόλοιπους. Γλίστρησε, πήρε μία δυνατή προειδοποίηση και μετά έκανε αυτό που κάνει πάντα, πείσμωσε. Το ίδιο και η ομάδα που του έλεγε να συνεχίσει! Η μηχανή θα εγκατέλειπε την αμαξοστοιχία και ο Marquez θα έφευγε μπροστά!

Μία σπουδαία νίκη για τον Ισπανό, μία νίκη που έρχεται έως και απαξιωτικά για όλους τους υπόλοιπους που δεν μπορούσαν να τον φτάσουν!

ΘΕΣΗ
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
164.5
39'24.430
2
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
164.3
+2.452
3
Jack MILLER
Ducati
164.2
+3.497
4
Alex RINS
Suzuki
164.1
+4.858
5
Cal CRUTCHLOW
Honda
164.1
+6.007
6
Valentino ROSSI
Yamaha
163.8
+9.083
7
Fabio QUARTARARO
Yamaha
163.6
+12.092
8
Danilo PETRUCCI
Ducati
163.5
+13.976
9
Takaaki NAKAGAMI
Honda
163.4
+15.724
10
Maverick VIÑALES
Yamaha
163.3
+16.558
11
Pol ESPARGARO
KTM
163.2
+18.234
12
Francesco BAGNAIA
Ducati
163.1
+19.738
13
Miguel OLIVEIRA
KTM
162.9
+22.539
14
Johann ZARCO
KTM
162.4
+30.459
15
Stefan BRADL
Honda
162.4
+30.500
16
Tito RABAT
Ducati
162.4
+30.755
17
Andrea IANNONE
Aprilia
161.9
+37.170
18
Aleix ESPARGARO
Aprilia
161.9
+37.343
19
Karel ABRAHAM
Ducati
161.5
+44.296
20
Sylvain GUINTOLI
Suzuki
161.1
+48.938
 
Hafizh SYAHRIN
KTM
162.2
14 Laps
 
Franco MORBIDELLI
Yamaha
 
0 Lap
 
Joan MIR
Suzuki
 
0 Lap

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.