Motul Grand Prix of Japan: Έκλεισε!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2016

 

Spoiler FREE: Θα αφιερώσουμε την πρώτη παράγραφο, σε όσους περιμένουν την επανάληψη για να δουν τον αγώνα, ο οποίος ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις- όπως όλοι περίμεναν- χαρίζοντας θέαμα!

Το Motegi είναι μία εξαιρετικά τεχνική πίστα, ένα μέρος που καταπονούνται τέσσερα πράγματα ταυτόχρονα: Τα φρένα, οι αναρτήσεις, τα ελαστικά και τα χέρια των αναβατών. Ο Marquez ξεπερνούσε τα 300 χιλιόμετρα για να πέσει αμέσως στα φρένα κάτω από τα 80, κάνοντας μερικές φορές το 303-75 να φαίνεται εύκολο. Τα κοντινά πλάνα, όπου βλέπεις σε εξαιρετικά αργή κίνηση όλες τις λεπτομέρειες, σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις ακόμα περισσότερο στην Ιαπωνία, ότι οι μοτοσυκλέτες αυτές είναι κάτι απολύτως εξωγήινο μπροστά σε οτιδήποτε άλλο, όπως επαναλαμβάνουμε συνέχεια…

Spoiler Alert: Από εκεί και πέρα ο αγώνας είχε τα πάντα και από την επόμενη πρόταση ας μην διαβάζουν, όσοι ακόμα περιμένουν την επανάληψή του…

Ο αγώνας που έμελε λίγο πριν το τέλος του να σφραγίσει τον τίτλο του πρωταθλήματος στον Marquez, που απόλυτα τον αξίζει, κερδίζοντας για πρώτη φορά στο Motegi στην κατηγορία των MotoGP, ξεκίνησε πολύ διαφορετικά…

Η μάχη άρχισε από την εκκίνηση, κυριολεκτικά από την πρώτη στροφή, όπου ο Marquez πετάχτηκε μπροστά από τον Rossi, με τον Lorenzo να καταφέρνει να πάρει την καλύτερη γραμμή. Για τον επόμενο γύρο οι κερκίδες παρακολουθούσαν αυτό που ευχόντουσαν, μία μάχη ανάμεσα σε Rossi και Marquez που άλλαζαν θέσεις με τον Espargaro να κάνει επιθέσεις και τον Lorenzo να είναι στο απυρόβλητο. Όσο ο Rossi με τον Marquez πάλευαν μεταξύ τους, ο Lorenzo απολάμβανε την ηρεμία του που είναι εξαιρετικά πολύτιμη για την απόδοσή του, φεύγοντας μπροστά μισό δευτερόλεπτο. Μόλις τα πράγματα ξεκαθάρισαν στην δεύτερη θέση, για λίγο, ο Marquez επιτέθηκε στον Lorenzo και πολύ εύκολα τον πέρασε κάνοντας την διαφορά.

Από εκείνη την στιγμή και μετά, ο Lorenzo καθυστερούσε τον Rossi, ο οποίος λίγο πριν είχε κάνει ρεκόρ γύρου για τον αγώνα. Ήταν ίσως ένα από τα πιο καθοριστικά σημεία για όσα θα ακολουθούσαν. Με τον Marquez να ξεμακραίνει σε κάθε στροφή, ο Rossi περίμενε για ένα πολύ καθαρό προσπέρασμα στον Lorenzo και κατευθείαν έθεσε στόχο τον Marquez μειώνοντας για μερικά δέκατα την διαφορά τους στις επόμενες στροφές. Όμως ο Marquez, λες και είχε μπει σε φάση διαλογισμού, έσπασε εκείνη την στιγμή το ρεκόρ του Rossi για τον ταχύτερο γύρο, συμπαρασύροντας τον ρυθμό και του Ιταλού. Αυτό ήταν το δεύτερο καθοριστικό σημείο. Η κουβέντα στους διαδρόμους, πάνω από τα pit, ήταν αν ο Rossi θα καταφέρει να παρασύρει τον Marquez σε ένα λάθος που θα τον οδηγήσει στην πτώση, και αυτό συζητιόταν όχι με την μορφή που κάνουν οι οπαδοί, αλλά με βάση όσα είδαμε το Σάββατο. Πίσω από τον Rossi ο Marquez θα μπορούσε να κάνει το λάθος, κανείς όμως δεν περίμενε το αντίθετο από τον καλύτερο αναβάτη.. Κυνηγώντας τον Marquez ο Rossi σημείωσε μία ανώδυνη σωματικά - και οδυνηρή για την καριέρα του- πτώση χάνοντας πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό στην ανηφορική δεξιά που σημειώνονται οι λιγότερες πτώσεις.. Ήταν αυτό που ο ίδιος φοβόταν από εχθές, όταν δεν πανηγύριζε για την pole position.. Χλωμός από μία ίωση και προβληματισμένος με τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας, ο Rossi έγραφε το Σάββατο έναν σταθερό ρυθμό αγώνα προσπαθώντας να προετοιμαστεί με τον καλύτερο τρόπο, και μόνο στο τέλος έκανε την επίθεσή του για να κερδίσει την πρώτη θέση.. Ήξερε όμως ότι δεν είχε φτάσει σε εκείνο το σημείο που ήθελε, κι έτσι δήλωσε προβληματισμένος για τον αγώνα.

Ο Marquez μόλις είδε την πινακίδα για την πτώση του Rossi, προσπάθησε να συγκεντρωθεί και να διατηρήσει την τεράστια διαφορά με τον Lorenzo, μια διαφορά που ήταν ο λόγος που βλέπαμε έναν βαρετό αγώνα. Η έλλειψη θεάματος, ευθύνεται για το γενικό «μούδιασμα» που είδαμε στις κερκίδες ή στα αγγλικά τηλεοπτικά συνεργεία που μετέδιδαν από την πίστα, μόλις έπεσε ο Rossi. Μέχρι και 5 γύρους πριν το τέλος, ήταν ο Dovizioso με την προσπάθειά του, η προσωπική μάχη των δύο Suzuki και η τεχνική οδήγηση του Crutchlow που κρατούσαν το θέαμα. Μπροστά η διαφορά έφτασε μέχρι και τα 3,5 δευτερόλεπτα με τον Lorenzo να υπάρχει περίπτωση να χάσει και την δεύτερη θέση, κάνοντας τότε τον Marquez πρωταθλητή. Θα γινόταν λίγο πιο εντυπωσιακά.

Μέσα στον ναό της Honda, οι Yamaha απογοήτευσαν σημειώνοντας δεύτερη πτώση.. σχεδόν πανομοιότυπα με τον Rossi, ο Lorenzo ακολούθησε την ίδια ακριβώς τύχη και το πήρε πολύ πιο βαριά από τον Ιταλό που άλλωστε είχε και περισσότερους λόγους να τσατιστεί… Η διαφορά σε συμπεριφορά, ανάμεσα στους δύο αναβάτες αμέσως μετά την πτώση, ανέδειξε πολλές από τις διαφορές τους.

Μόλις ο Marquez πέρασε την ευθεία και πληροφορήθηκε την έξοδο του Lorenzo, παραλίγο τα πράγματα να γίνουν ακόμα πιο δραματικά, καθώς ξεκίνησε απανωτά τα λάθη. Όπως είπε και ο ίδιος, συνειδητοποίησε εκείνη την στιγμή ότι ήταν ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής, καταρρίπτοντας και άλλα ρεκόρ ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συγκεντρωθεί καθόλου! Ροκανίζοντας την τεράστια διαφορά που είχε με τον δεύτερο, ο Marquez κατάφερε να συμπληρώσει τους γύρους και με το δικό του στιλ, κλωτσώντας (μήπως για να δηλώσει κάτι) τερμάτισε παίρνοντας το πρωτάθλημα και την πρώτη του νίκη στο Motegi με τα MotoGP!

Ήταν ένα πρωτάθλημα που ο Marquez το άξιζε απόλυτα, καθώς ρίσκαρε για να το κερδίσει, όπως στο Assen, είχε σωστή στρατηγική και δεμένη ομάδα. Δύο σημεία που φέτος ο Rossi υπολειπόταν ξεκάθαρα. Ήταν εξαιρετικό να βλέπεις στον τερματισμό την κατά βάση «Ιταλο-ισπανική» ομάδα της Honda να κλαίει από χαρά και τους Ιάπωνες επικεφαλής μέσα στα pit, να εξωτερικεύουν την απόλυτη ευτυχία της στιγμής μ’ ένα χαμόγελο κι ένα ισχνό χειροκρότημα.. όταν φύγουν οι κάμερες και ο υπόλοιπος κόσμος, τότε σίγουρα θα σκίσουν τα ρούχα τους από χαρά ουρλιάζοντας, αλλά προς το παρόν δείχνουν ένα κομμάτι του πολιτισμού τους, που στην μακρά ιστορία τους λίγες φορές έχουν χάσει, την εγκράτεια!

Συγχαρητήρια στον Marquez και στην Honda για μία εξαιρετική νίκη!

Επόμενος αγώνας, με λιγότερο άγχος, στις 23 Οκτωβρίου στην Αυστραλία     

 

 

 

 

Ετικέτες

Marc Marquez: Τα κοινωνικά δίκτυα με εκνευρίζουν - Ξέρω ότι θα αποσυρθώ λόγω του σώματός μου και όχι λόγω του μυαλού μου

“Είναι οι άσχημες πτώσεις που σε σφυρηλατούν πραγματικά”
marc
Από τον

Παύλο Καρατζά

9/1/2026

Ο Ισπανός Παγκόσμιος Πρωταθλητής έδωσε συνέντευξη στην Ισπανία, τονίζοντας ότι νιώθει Ισπανός και Καταλανός και μίλησε για το MotoGP, τον Valentino Rossi, τον αδερφό του, για τα χρήματα που βγάζει και πολλά άλλα που αξίζει να ακουστούν.

Όσον αφορά τους τραυματισμούς του είπε πως έχει μεγάλη αντοχή στον πόνο και πως αυτό τον έχει βοηθήσει σε πολλές περιπτώσεις, αλλά σε άλλες τον έχει βλάψει, αφού μπορεί να υποτιμούσε κάποιον τραυματισμό, μέχρι το σημείο που όλοι γνωρίζουμε και ήταν καταστροφικό για την καριέρα του, ένα στάδιο πριν την κόψει και οριστικά. Πλέον έχει μάθει να ζει με τον τραυματισμένο του δεξί ώμο που συνεχίζει να πονάει αν τύχει και κοιμηθεί από εκείνη την πλευρά.

Είναι οι άσχημες πτώσεις που σε σφυρηλατούν πραγματικά. Πολλοί αναβάτες φτάνουν στο MotoGP και πέφτουν μία ή δύο φορές, και φαίνεται ότι δεν ξέρουν να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Οι πτώσεις σου μαθαίνουν τα όρια, αν ξεπεράσεις τα όρια, τραυματίζεσαι, διακινδυνεύεις τη ζωή σου. Σε κάθε τραυματισμό υπάρχουν τρεις φάσεις. Στην πρώτη δεν θέλεις να ξέρεις τίποτα για κανέναν, είσαι συντετριμμένος: φέτος κέρδισα τον τίτλο και πέρασα τρεις εβδομάδες στο σπίτι χωρίς να βλέπω κανέναν. Σε αυτή τη φάση ο πόνος σε κάνει να θυμώνεις και να τα βάζεις με τους αγαπημένους σου. Στη δεύτερη φάση, όλοι προσπαθούν να σε κατευνάσουν και επειδή έχεις περάσει από την πρώτη, τους αφήνεις παρόλο που δεν το νιώθεις. Η τελευταία φάση είναι να δείξεις την υπομονή που δεν είχες πριν, να μην προσπαθείς να κάνεις περισσότερα από όσα πρέπει να κάνεις εκείνη τη στιγμή. Θέλεις να ανέβεις στη μοτοσυκλέτα, αλλά δεν πρέπει”, δήλωσε ο Ισπανός.

Στην συνέχεια είπε πως υπάρχει κατανόηση με τον αδερφό του και αλλά στον αγώνα είναι ελεύθεροι οικογενειακών δεσμών. Θυμήθηκε πως όταν ήταν 8 χρονών είχε πει στον πατέρα του πως θέλει να παίξει ποδόσφαιρο και εκείνος του απάντησε να διαλέξει ανάμεσα στην μπάλα και την μοτοσυκλέτα. Έκανε τότε μια συνειδητή επιλογή προς την μοτοσυκλέτα, όμως για τον Alex ήταν πιο σύνθετη η πορεία αυτή. Δεν είναι πλέον!

Και συνέχισε λέγοντας: “Όταν στον αγώνα είσαι πίσω από κάποιον, είσαι συγκεντρωμένος στο πού να επιτεθείς. Με τον Alex ήταν πολύ δύσκολο γιατί ήμουν πιο συγκεντρωμένος στον κίνδυνο: ίσως να τον έριχνα και να τον τραυμάτιζα, ανησυχούσα. Τότε, ως μεγαλύτερος αδελφός, τον έβαλα να καθίσει και του είπα: Φέτος φαίνεται ότι θα παλέψουμε σε πολλούς αγώνες, και τη Δευτέρα θα είμαστε αδέλφια. Σφίξαμε τα χέρια. Αν συμβεί, θα συμβεί. Αλλά είναι αδελφός μου, μοιραζόμαστε τα πάντα από πάντα και μπορούμε να μοιραζόμαστε πολλές πληροφορίες. Όταν ήμουν στην Honda, δεν το κάναμε γιατί δεν ήταν επαγγελματικό. Αλλά τώρα τρέχουμε και οι δύο για τη Ducati, αν έχουμε αμφιβολίες για ένα ελαστικό ή μια στροφή, το συζητάμε”.

Επίσης, είπε πως του αρέσει η πίεση ενώ διαφορετικά βαριέται. Όταν δεν είναι στρεσαρισμένος κάνει λάθη, όχι το αντίθετο! Δεν ήταν πάντα έτσι, νεότερος δεν άντεχε την πίεση, τώρα έχει μάθει να διαχειρίζεται το άγχος και σε αυτό συμβάλλει το γεγονός πως δεν είναι προσκολλημένος στα χρήματα και δεν φοβάται να πάρει αποφάσεις που θα αποφέρουν λιγότερα.

Όσον αφορά την Ισπανία και την Καταλονία, δήλωσε: “Πληρώνω φόρους στην Ισπανία, είχα σπίτι στην Ανδόρρα όπου η Cervera είναι δίπλα, μόλις μία ώρα οδήγηση, και στην Ανδόρρα πηγαίναμε πολύ συχνά με τους γονείς μου. Όταν άρχισα να οδηγώ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, είπα να κάνω ότι όλοι και αγόρασα ένα σπίτι εκεί. Άντεξα μόλις δύο μήνες και αποφάσισα να γυρίσω στην Ισπανία. Δεν το κάνω για να στείλω κάποιο μήνυμα, αλλά γιατί απλά αυτά νιώθω. Όταν έχω χρόνο πηγαίνω στην Μαδρίτη ή επιστρέφω στην Cervera. Θέλω να κάνω ότι αποφασίζω, έχω μάθει ότι τα καλά πράγματα έρχονται όταν δεν ψάχνεις για εκείνα και τα άσχημα ξαφνικά και απότομα".
Για το ζήτημα που εκεί είναι φλέγον, σχετικά με την καταγωγή του, ο Marc επικαλέστηκε την ελευθερία της έκφρασης και δήλωση Καταλανός και πως αγαπά την Καταλονία. Όμως αγαπά και την Ισπανία, ιδιαίτερα τον Νότο και πως αυτά τα δύο δεν είναι και δεν πρέπει ναι είναι ασυμβίβαστα. "Υψώνω τη σημαία που νιώθω ότι με εκπροσωπεί εκείνη τη στιγμή.”

Για τον Valentino Rossi και τα κοινωνικά δίκτυα είπε, “Όλοι με ρωτούν, αλλά είναι φυσιολογικό. Εγώ λέω ότι είναι πολύ δύσκολο να ζεις με κακία και δεν θέλω οι οπαδοί μου να κρατούν κακία: θέλω να κρατάνε ενέργεια για να με χειροκροτούν. Όταν τραυματίστηκα, ήταν ένας άλλος αναβάτης που ενεπλάκη: έκανε ένα λάθος, αλλά κανείς δεν το κάνει σκόπιμα και μερικές φορές οι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν”. Τα κοινωνικά δίκτυα τα χρησιμοποιεί όσο πιο λίγο μπορεί - το ελάχιστο απαραίτητο και διαβεβαιώνει: οι άνθρωποι τείνουν να επικεντρώνονται στο αρνητικό, είναι ανθρώπινο. Τον ενοχλεί, όμως και όποιος λέει ότι οι προσβολές δεν τον επηρεάζουν, λέει ψέματα.

Για τον Marc, οι χρήστες των κοινωνικών δικτύων θα πρέπει να έχουν ονόματα, αριθμούς ταυτότητας και προφίλ.

Για το αν σκέφτεται να αποσυρθεί, δηλώνει: “Το πιο δύσκολο για έναν αθλητή είναι να ξέρει πότε και πώς να σταματήσει. Όσο υπάρχει πάθος... Ξέρω ότι θα αποσυρθώ λόγω του σώματός μου και όχι λόγω του μυαλού μου. Είμαστε σε ένα άθλημα όπου οι τραυματισμοί είναι πολλοί. Τελευταία, οι άλλοι αναβάτες δεν ήταν πολύ ευγενικοί μαζί μου, αλλά δεν ήταν και πριν”.

Τέλος σε ερώτηση που του έγινε, αν θα ήθελε να έχει ένα γιο που να ασχοληθεί με το ίδιο άθλημα είπε “Δεν θα μου άρεσε. Μου αρέσει να είμαι πολύ προστατευτικός, αλλά η κληρονομιά, το να φέρει το όνομα της οικογένειας, δεν θα τον βοηθούσε καθόλου. Ο κόσμος θα έλεγε ότι έφτασε εκεί εξαιτίας αυτού και δεν θα είχε την ίδια όρεξη. Όχι, καλύτερα μια μπάλα ποδοσφαίρου, μια ρακέτα ή οτιδήποτε άλλο”.

Ετικέτες