Motul Grand Prix of Japan: Έκλεισε!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2016

 

Spoiler FREE: Θα αφιερώσουμε την πρώτη παράγραφο, σε όσους περιμένουν την επανάληψη για να δουν τον αγώνα, ο οποίος ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις- όπως όλοι περίμεναν- χαρίζοντας θέαμα!

Το Motegi είναι μία εξαιρετικά τεχνική πίστα, ένα μέρος που καταπονούνται τέσσερα πράγματα ταυτόχρονα: Τα φρένα, οι αναρτήσεις, τα ελαστικά και τα χέρια των αναβατών. Ο Marquez ξεπερνούσε τα 300 χιλιόμετρα για να πέσει αμέσως στα φρένα κάτω από τα 80, κάνοντας μερικές φορές το 303-75 να φαίνεται εύκολο. Τα κοντινά πλάνα, όπου βλέπεις σε εξαιρετικά αργή κίνηση όλες τις λεπτομέρειες, σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις ακόμα περισσότερο στην Ιαπωνία, ότι οι μοτοσυκλέτες αυτές είναι κάτι απολύτως εξωγήινο μπροστά σε οτιδήποτε άλλο, όπως επαναλαμβάνουμε συνέχεια…

Spoiler Alert: Από εκεί και πέρα ο αγώνας είχε τα πάντα και από την επόμενη πρόταση ας μην διαβάζουν, όσοι ακόμα περιμένουν την επανάληψή του…

Ο αγώνας που έμελε λίγο πριν το τέλος του να σφραγίσει τον τίτλο του πρωταθλήματος στον Marquez, που απόλυτα τον αξίζει, κερδίζοντας για πρώτη φορά στο Motegi στην κατηγορία των MotoGP, ξεκίνησε πολύ διαφορετικά…

Η μάχη άρχισε από την εκκίνηση, κυριολεκτικά από την πρώτη στροφή, όπου ο Marquez πετάχτηκε μπροστά από τον Rossi, με τον Lorenzo να καταφέρνει να πάρει την καλύτερη γραμμή. Για τον επόμενο γύρο οι κερκίδες παρακολουθούσαν αυτό που ευχόντουσαν, μία μάχη ανάμεσα σε Rossi και Marquez που άλλαζαν θέσεις με τον Espargaro να κάνει επιθέσεις και τον Lorenzo να είναι στο απυρόβλητο. Όσο ο Rossi με τον Marquez πάλευαν μεταξύ τους, ο Lorenzo απολάμβανε την ηρεμία του που είναι εξαιρετικά πολύτιμη για την απόδοσή του, φεύγοντας μπροστά μισό δευτερόλεπτο. Μόλις τα πράγματα ξεκαθάρισαν στην δεύτερη θέση, για λίγο, ο Marquez επιτέθηκε στον Lorenzo και πολύ εύκολα τον πέρασε κάνοντας την διαφορά.

Από εκείνη την στιγμή και μετά, ο Lorenzo καθυστερούσε τον Rossi, ο οποίος λίγο πριν είχε κάνει ρεκόρ γύρου για τον αγώνα. Ήταν ίσως ένα από τα πιο καθοριστικά σημεία για όσα θα ακολουθούσαν. Με τον Marquez να ξεμακραίνει σε κάθε στροφή, ο Rossi περίμενε για ένα πολύ καθαρό προσπέρασμα στον Lorenzo και κατευθείαν έθεσε στόχο τον Marquez μειώνοντας για μερικά δέκατα την διαφορά τους στις επόμενες στροφές. Όμως ο Marquez, λες και είχε μπει σε φάση διαλογισμού, έσπασε εκείνη την στιγμή το ρεκόρ του Rossi για τον ταχύτερο γύρο, συμπαρασύροντας τον ρυθμό και του Ιταλού. Αυτό ήταν το δεύτερο καθοριστικό σημείο. Η κουβέντα στους διαδρόμους, πάνω από τα pit, ήταν αν ο Rossi θα καταφέρει να παρασύρει τον Marquez σε ένα λάθος που θα τον οδηγήσει στην πτώση, και αυτό συζητιόταν όχι με την μορφή που κάνουν οι οπαδοί, αλλά με βάση όσα είδαμε το Σάββατο. Πίσω από τον Rossi ο Marquez θα μπορούσε να κάνει το λάθος, κανείς όμως δεν περίμενε το αντίθετο από τον καλύτερο αναβάτη.. Κυνηγώντας τον Marquez ο Rossi σημείωσε μία ανώδυνη σωματικά - και οδυνηρή για την καριέρα του- πτώση χάνοντας πρόσφυση από το εμπρός ελαστικό στην ανηφορική δεξιά που σημειώνονται οι λιγότερες πτώσεις.. Ήταν αυτό που ο ίδιος φοβόταν από εχθές, όταν δεν πανηγύριζε για την pole position.. Χλωμός από μία ίωση και προβληματισμένος με τις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας, ο Rossi έγραφε το Σάββατο έναν σταθερό ρυθμό αγώνα προσπαθώντας να προετοιμαστεί με τον καλύτερο τρόπο, και μόνο στο τέλος έκανε την επίθεσή του για να κερδίσει την πρώτη θέση.. Ήξερε όμως ότι δεν είχε φτάσει σε εκείνο το σημείο που ήθελε, κι έτσι δήλωσε προβληματισμένος για τον αγώνα.

Ο Marquez μόλις είδε την πινακίδα για την πτώση του Rossi, προσπάθησε να συγκεντρωθεί και να διατηρήσει την τεράστια διαφορά με τον Lorenzo, μια διαφορά που ήταν ο λόγος που βλέπαμε έναν βαρετό αγώνα. Η έλλειψη θεάματος, ευθύνεται για το γενικό «μούδιασμα» που είδαμε στις κερκίδες ή στα αγγλικά τηλεοπτικά συνεργεία που μετέδιδαν από την πίστα, μόλις έπεσε ο Rossi. Μέχρι και 5 γύρους πριν το τέλος, ήταν ο Dovizioso με την προσπάθειά του, η προσωπική μάχη των δύο Suzuki και η τεχνική οδήγηση του Crutchlow που κρατούσαν το θέαμα. Μπροστά η διαφορά έφτασε μέχρι και τα 3,5 δευτερόλεπτα με τον Lorenzo να υπάρχει περίπτωση να χάσει και την δεύτερη θέση, κάνοντας τότε τον Marquez πρωταθλητή. Θα γινόταν λίγο πιο εντυπωσιακά.

Μέσα στον ναό της Honda, οι Yamaha απογοήτευσαν σημειώνοντας δεύτερη πτώση.. σχεδόν πανομοιότυπα με τον Rossi, ο Lorenzo ακολούθησε την ίδια ακριβώς τύχη και το πήρε πολύ πιο βαριά από τον Ιταλό που άλλωστε είχε και περισσότερους λόγους να τσατιστεί… Η διαφορά σε συμπεριφορά, ανάμεσα στους δύο αναβάτες αμέσως μετά την πτώση, ανέδειξε πολλές από τις διαφορές τους.

Μόλις ο Marquez πέρασε την ευθεία και πληροφορήθηκε την έξοδο του Lorenzo, παραλίγο τα πράγματα να γίνουν ακόμα πιο δραματικά, καθώς ξεκίνησε απανωτά τα λάθη. Όπως είπε και ο ίδιος, συνειδητοποίησε εκείνη την στιγμή ότι ήταν ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής, καταρρίπτοντας και άλλα ρεκόρ ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συγκεντρωθεί καθόλου! Ροκανίζοντας την τεράστια διαφορά που είχε με τον δεύτερο, ο Marquez κατάφερε να συμπληρώσει τους γύρους και με το δικό του στιλ, κλωτσώντας (μήπως για να δηλώσει κάτι) τερμάτισε παίρνοντας το πρωτάθλημα και την πρώτη του νίκη στο Motegi με τα MotoGP!

Ήταν ένα πρωτάθλημα που ο Marquez το άξιζε απόλυτα, καθώς ρίσκαρε για να το κερδίσει, όπως στο Assen, είχε σωστή στρατηγική και δεμένη ομάδα. Δύο σημεία που φέτος ο Rossi υπολειπόταν ξεκάθαρα. Ήταν εξαιρετικό να βλέπεις στον τερματισμό την κατά βάση «Ιταλο-ισπανική» ομάδα της Honda να κλαίει από χαρά και τους Ιάπωνες επικεφαλής μέσα στα pit, να εξωτερικεύουν την απόλυτη ευτυχία της στιγμής μ’ ένα χαμόγελο κι ένα ισχνό χειροκρότημα.. όταν φύγουν οι κάμερες και ο υπόλοιπος κόσμος, τότε σίγουρα θα σκίσουν τα ρούχα τους από χαρά ουρλιάζοντας, αλλά προς το παρόν δείχνουν ένα κομμάτι του πολιτισμού τους, που στην μακρά ιστορία τους λίγες φορές έχουν χάσει, την εγκράτεια!

Συγχαρητήρια στον Marquez και στην Honda για μία εξαιρετική νίκη!

Επόμενος αγώνας, με λιγότερο άγχος, στις 23 Οκτωβρίου στην Αυστραλία     

 

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Casey Stoner και Wayne Gardner δεν πήραν καλά την απώλεια του Phillip Island

Η ανακοίνωση μεταφοράς του Αυστραλιανού GP στην Αδελαΐδα δεν βρήκε σύμφωνους τους Αυστραλούς αναβάτες - Εξαιρείται ο Jack Miller
Critisism
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/2/2026

Η απόφαση του MotoGP να αντικαταστήσει τον εμβληματικό αγώνα του Phillip Island με μια νέα αστική διαδρομή στην Αδελαΐδα άναψε φωτιές στα social media, με τον Casey Stoner να ηγείται των επικρίσεων

Το MotoGP ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι από το 2027 το Grand Prix Αυστραλίας θα μεταφερθεί στην Adelaide, καθώς το συμβόλαιο του Phillip Island Circuit ολοκληρώνεται φέτος.

Τους τελευταίους μήνες κυκλοφορούσαν φήμες για πιθανή μεταφορά του αγώνα στο Albert Park της Μελβούρνης, πρόταση που σε πολλούς φαινόταν χωρίς ιδιαίτερη λογική βάση.

Η ανακοίνωση της οριστικής μετακίνησης αιφνιδίασε τόσο πολιτικούς όσο και τον διοργανωτή, οι οποίοι θεωρούσαν ότι οι πιέσεις της Dorna, πλέον μετονομασμένη σε MotoGP Sports Entertainment Group, δεν θα οδηγούσαν τελικά σε ρήξη. Ωστόσο η διοίκηση του πρωταθλήματος εργάστηκε με διακριτικότητα για να εξασφαλίσει τον αντικαταστάτη του Phillip Island.

Η νέα πίστα που θα στηθεί μέσα στους δρόμους της Αδελαΐδας ανακοινώθηκε παρουσία τοπικών αρχών και του μοναδικού Αυστραλού αναβάτη στο grid, Jack Miller, ο οποίος τοποθετείται αισιόδοξα σε σχέση με την ασφάλεια της χάραξης του μελλοντικού Αυστραλιανού Grand Prix.

Critisism

Η κριτική του Casey Stoner

Η πιο ηχηρή αντίδραση ήρθε από τον Casey Stoner. Ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2007 και 2011, που κατέκτησε έξι συνεχόμενες νίκες στον γύρο της πατρίδας του στο Phillip Island από το 2007 έως το 2012 και πλέον έχει στροφή που φέρει το όνομα του, δεν έκρυψε την απογοήτευσή του.

Σε ανάρτησή του στα social media έγραψε,

"Tα MotoGP βγάζουν το Phillip Island από το ημερολόγιο! Μία από τις κορυφαίες πίστες μοτοσυκλέτας σε ολόκληρο τον κόσμο, που έχει προσφέρει μερικούς από τους σπουδαιότερους και πιο συναρπαστικούς αγώνες που έχουμε παρακολουθήσει και συνεχίζει να το κάνει χρόνο με τον χρόνο, παραμερίζεται για να δώσει τη θέση της σε έναν αγώνα στην Αδελαΐδα σε ένα υποτίθεται αστικό circuit…

"Γιατί το MotoGP να αφαιρέσει ίσως την καλύτερη πίστα του από το ημερολόγιο… Θα αφήσω τον καθένα να αποφασίσει μόνος του!”

Η τοποθέτησή του βρήκε τεράστια απήχηση, με τη μεγάλη πλειονότητα των φίλων του αθλήματος να εκφράζει λύπη για την απώλεια μιας εκ των ταχύτερων πιστών του ημερολογίου.

Critisism

Ακόμα πιο δριμύς ο Wayne Gardner: "Δεν με εκπλήσσει"

Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής 500cc του 1987, Wayne Gardner, έστρεψε τα βέλη του προς την τοπική διοίκηση.

Μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό, επισήμανε ότι η εξέλιξη αυτή “ερχόταν εδώ και χρόνια”, κατηγορώντας την κυβέρνηση της Βικτώριας και την διοργανώτρια AGP Corp για ασυνέπεια. Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε αν σκοπεύει να απομακρύνει το άγαλμα που έχει στηθεί προς τιμήν του στην πίστα, απάντησε με μια… όχι και τόσο ευγενή εναλλακτική πρόταση για το πού να τοποθετήσουν το άγαλμα.

Critisism

Miller: Ασφαλές και πιο προσιτό για το κοινό

Από την πλευρά του, ο Miller εμφανίστηκε πιο θετικός. Υπογράμμισε ότι η νέα χάραξη δεν θα έχει τοίχους ή μπαριέρες σε επικίνδυνη απόσταση και εξέφρασε εμπιστοσύνη στις μελέτες ασφάλειας που βασίζονται σε δεδομένα αισθητήρων.

Παράλληλα, αναγνώρισε ότι θα χαθεί η μοναδική ροή του Phillip Island, ωστόσο στάθηκε στις πρακτικές δυσκολίες πρόσβασης για τους φιλάθλους. Το ταξίδι, η ενοικίαση αυτοκινήτου και η διαμονή στο νησί μπορούν να εκτοξεύσουν το κόστος σε 6.000-7.000 δολάρια Αυστραλίας για μια οικογένεια, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η Αδελαΐδα αντίθετα προσφέρει αστικό περιβάλλον με πολλές επιλογές διαμονής, εύκολη πρόσβαση, μικρότερο κόστος και καλύτερες καιρικές συνθήκες τον Νοέμβριο. Σύμφωνα με τον Miller, η μεταφορά ευθυγραμμίζεται με τον στόχο του MotoGP να προσελκύσει περισσότερο κοινό.

Critisism

Τέλος εποχής

Το Phillip Island δεν είναι ένας ακόμη αγώνας. Έχει υπάρξει σημείο αναφοράς για το πρωτάθλημα, πίστα που ανέδειξε θρυλικές μονομαχίες και αποτέλεσε σύμβολο του αυστραλιανού μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Από το 2027, το MotoGP θα ανοίξει νέο κεφάλαιο στην Αδελαΐδα. Το ερώτημα που μένει είναι αν το νέο αστικό circuit θα καταφέρει να σταθεί αντάξιο της ιστορίας και της κληρονομιάς που αφήνει πίσω του το Phillip Island.