Ο Zarco στην KTM!

Επίσημα πλέον η μεταγραφή του!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

3/5/2018

Ήταν ένα ανοικτό ενδεχόμενο σε μία από τις πιο έντονες μεταγραφικές περιόδους που έχουν δει τα MotoGP το τελευταίο διάστημα. Ένα ενδεχόμενο που συζητιόταν ανοικτά, με γνώση όλων των εμπλεκόμενων ομάδων, αλλά και των οπαδών που αρκετοί από αυτούς ήθελαν τον Zarco να πηγαίνει στην εργοστασιακή Yamaha. Ωστόσο ο ίδιος, εκτιμώντας τι μπορεί να του προσφέρει κάθε ομάδα και με την KTM να δηλώνει πως θέλει να στηριχθεί σε κάποιον νεότερο αναβάτη, επέλεξε τελικά τους αυστριακούς.

Ο καλύτερος των νέων πέρσι και με εξαιρετικές δυνατότητες για την πρώτη γραμμή στην εκκίνηση, είναι δύο φορές πρωταθλητής στην Moto2 και θέλει διακαώς να βρεθεί με μία ομάδα που θα μπορεί να του εγγυηθεί την κατάλληλη υποστήριξη, ώστε να κερδίσει το πρωτάθλημα και στα MotoGP!

Εκεί ακριβώς στηρίχθηκε η απόφαση του Zarco, στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας της KTM.

Ο Pit Beirer διευθυντής του τμήματος KTM Motorsports, δήλωσε πως από την εποχή της Moto2 και της διασύνδεσης της KTM μέσω της WP αλλά και μέσω του Team Manager της Moto3 ο δίαυλος επικοινωνίας με τον Zarco μέσω του manager του Laurent Fellon, ήταν πάντοτε ανοικτός. Αυτό που έπρεπε να γίνει, είναι όλοι αυτοί οι παράγοντες να συμφωνήσουν σε ένα κοινό σημείο, πως θα μπορούσαν να δώσουν στον Zarco, μία μοτοσυκλέτα ικανή να βρεθεί στην πρώτη γραμμή.

Βασικά η KTM κινείται εντός του αρχικού της, πολύ αισιόδοξου σεναρίου, με τα δύο πρώτα χρόνια να χτίζει όλο τον μηχανισμό των MotoGP, μαζί με την μοτοσυκλέτα φυσικά. Τώρα ήρθε η στιγμή για το επόμενο βήμα - και βλέποντας έναν νέο αναβάτη στα MotoGP που μπορεί στα ίσια να κερδίσει τα μεγάλα ονόματα με δορυφορική ομάδα, φάνηκε αμέσως τι έπρεπε να κάνει, εξασφαλίζοντας τον Zarco για δύο χρόνια και στηρίζοντας επάνω του την ευκαιρία για νίκη.

Ήδη από εχθές που ανανέωσε ο Espargaro, περιμέναμε την επίσημη ανακοίνωση της KTM για τον Zarco, καθώς ο Bradl δεν είναι ο αναβάτης που μπορεί να αναλάβει να την φέρει στην κορυφή.

Ο ίδιος ο Zarco είναι φυσικά πολύ ευχαριστημένος με την συμφωνία αυτή, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Η καριέρα μου θα συνεχίσει εκεί που όλα ξεκίνησαν, από το RedBull Rookies Cup στην κατάκτηση ενός τίτλους στα MotoGP» Συνέχισε λέγοντας πως είναι πολύ χαρούμενος και πως μοιράζεται την ίδια φιλοδοξία με την KTM.

Είναι ξεκάθαρο πως ο Zarco και η KTM θα πάνε για τον τίτλο απευθείας από το ’19 που ξεκινά η συνεργασία τους, ανακατεύοντας την τράπουλα του ανταγωνισμού, ακόμα περισσότερο…

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.