Πλάνο service των MotoGP!

Κάθε πότε θέλει αλλαγή… ο κινητήρας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/1/2019

Την χρονιά που μας πέρασε, έγιναν 18 αγώνες –αν και ήταν προγραμματισμένοι 19, αλλά οι πλημμύρες στο Silverstone δεν επέτρεψαν να πραγματοποιηθεί το βρετανικό grand prix- με τις μοτοσυκλέτες να πρέπει να είναι άριστα προετοιμασμένες. Όπως έχει υπολογισθεί, κάθε μία μοτοσυκλέτα διανύει περίπου 500 χιλιόμετρα μέσα σε ένα αγωνιστικό τριήμερο (Παρασκευή – Κυριακή) συνυπολογίζοντας τις ελεύθερες και χρονομετρημένες δοκιμές και φυσικά τον ίδιο τον αγώνα. Αυτό σημαίνει ότι μέσα στην χρονιά, αναβάτες και μοτοσυκλέτες διανύουν περίπου 9.000 με 10.000 χιλιόμετρα, δίχως να υπολογίζονται οι δοκιμές που κάνουν οι ομάδες στην αρχή και ενδιάμεσα της σεζόν. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσα πράγματα και πότε πρέπει να ελέγχονται και να αντικαθίστανται για να είναι οι μοτοσυκλέτες των MotoGP στην καλύτερη δυνατή κατάσταση και να παλέψουν οι αναβάτες τους για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα;
Η επίσημη ιστοσελίδα των MotoGP έδωσε στην δημοσιότητα μερικά ενδιαφέροντα στατιστικά και δεδομένα από την συντήρηση των αγωνιστικών πρωτοτύπων, για να πάρουμε μια ιδέα του πόσο οριακά σχεδιασμένες είναι οι μοτοσυκλέτες της κορυφαίας κατηγορίας των αγώνων.

Λάδια: Χρειάζονται αλλαγή κάθε 350km, πράγμα που σημαίνει ότι κατά την διάρκεια ενός αγωνιστικού τριημέρου γίνεται τουλάχιστον μία αλλαγή στα λάδια του κινητήρα.
Αλυσίδα τελικής μετάδοσης: Αλλάζεται κάθε 500km. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οι αναβάτες τρέχουν σε κάθε αγώνα με καινούργια αλυσίδα.
Γρανάζια τελικής μετάδοσης: Σε αντίθεση με τις αλυσίδες, τα γρανάζια αλλάζονται κάθε 1.000 χιλιόμετρα, δηλαδή κάθε δεύτερο αγώνα. Εδώ δεν ισχύει ο κανόνας που ακολουθούμε εμείς οι… κοινοί θνητοί στις μοτοσυκλέτες παραγωγής (το ότι δηλαδή σε κάθε αλλαγή αλυσίδας αλλάζουμε και γρανάζια), καθώς η φθορά των δοντιών μετά από έναν αγώνα δεν είναι τόση που να δικαιολογεί την αντικατάστασή τους.
Δίσκοι συμπλέκτη και γρανάζια: Αλλάζονται κι αυτοί κάθε 1.000 χιλιόμετρα, ή αν κρίνει η ομάδα ότι χρειάζεται μπορεί να αλλαχθούν και μετά από μια δοκιμαστική εκκίνηση.


Δίσκοι φρένων carbon και τακάκια: Η υπόθεση φρένα εντάσσεται κι αυτή μέσα στις αντικαταστάσεις των 1.000 χιλιομέτρων (κάθε δεύτερο αγώνα δηλαδή), με την προϋπόθεση, όπως και στα υπόλοιπα εξαρτήματα, ότι είναι μέσα στα πλαίσια των ανοχών που έχει καθορίσει το εργοστάσιο μετά τον έλεγχο που γίνεται πριν από κάθε αγώνα.
Τροχοί: Οι τροχοί των MotoGP αλλάζονται κάθε 1.200km, διότι τα εξωτικά υλικά από τα οποία είναι φτιαγμένοι (π.χ. μαγνήσιο) είναι πιθανόν να παρουσιάσουν κόπωση σχετικά σύντομα.
Κινητήρες: Με δεδομένο ότι ο διαθέσιμος αριθμός κινητήρων που έχει ο κάθε αναβάτης για την σεζόν είναι συγκεκριμένος (εφτά οι εργοστασιακοί, εννιά οι αναβάτες με τα λεγόμενα "προνόμια"), χρειάζεται μια πολύ καλή διαχείριση από τις ομάδες και με την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν θα αποσυρθεί κάποιος κινητήρας εξαιτίας ζημιάς από πτώση. Χοντρικά λοιπόν οι κινητήρες αποσύρονται όταν συμπληρώσουν 2.000 χιλιόμετρα (ή τρέξουν τέσσερις αγώνες).


Κλιπόν και σέλα/ουρά: Λόγω της καταπόνησης που δέχονται από το βάρος του αναβάτη και των δυνάμεων που ασκεί πάνω τους, τα κλιπόν και το μονοκόματο τμήμα της σέλας με την ουρά από carbon (καθώς δεν υπάρχει υποπλαίσιο), αντικαθίσταται κάθε 4.000 χιλιόμετρα ή πιο πρακτικά στο μέσον της σεζόν…


Πλαίσιο – ψαλίδι: Εκτός από τον κινητήρα, πρόκειται για δύο από τα πιο νευραλγικά τμήματα της μοτοσυκλέτας. Η αλλαγή τους γίνεται κάθε 4.500 χιλιόμετρα (μετά από οκτώ ή εννέα αγώνες δηλαδή).
 

Ετικέτες

MotoGP: Πιθανή η επιστροφή του Fermin Aldeguer στη Βραζιλία

Ο Ισπανός αναβάτης της Gresini ετοιμάζεται να επιστρέψει – Απείχε από τις επίσημες δοκιμές και τον πρώτο αγώνα της σεζόν
Fermin Returns
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/3/2026

Ο Fermin Aldeguer βρίσκεται ένα βήμα πριν την επιστροφή στη δράση του MotoGP, καθώς όλα δείχνουν ότι θα μπορέσει να αγωνιστεί στο επόμενο Grand Prix της Βραζιλίας, έπειτα από τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης από την αρχή της χρονιάς.

Ο νεαρός Ισπανός της Gresini Ducati απουσίασε τόσο από τις χειμερινές δοκιμές όσο και από τον εναρκτήριο γύρο του πρωταθλήματος στην Ταϊλάνδη, μετά από κάταγμα στο μηριαίο οστό που υπέστη σε ατύχημα κατά τη διάρκεια προπόνησης στις 8 Ιανουαρίου.

Στη θέση του στο Buriram αγωνίστηκε ο δοκιμαστής της Ducati, Michele Pirro, πλαισιώνοντας τον Alex Marquez στη Gresini. Ο Ιταλός ολοκλήρωσε και τους δύο αγώνες στην τελευταία θέση, σε ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο για την ομάδα.

Ωστόσο, οι εξελίξεις δείχνουν θετικές για την επιστροφή του Aldeguer. Ο Ισπανός ήταν αρκετά καλά στην υγεία του ώστε να πραγματοποιήσει προπόνηση σε πίστα με μοτοσυκλέτες παραγωγής στην Ισπανία νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες όλα δείχνουν ότι θα μπορέσει να αγωνιστεί στη Βραζιλία.

Ο ίδιος σχεδιάζει ακόμη μία ημέρα προπόνησης σε πίστα την Παρασκευή, προκειμένου να διαπιστωθεί αν μπορεί να πιέσει περισσότερο το τραυματισμένο πόδι του. Εφόσον όλα εξελιχθούν ομαλά και περάσει επιτυχώς τον ιατρικό έλεγχο πριν από το Grand Prix, θα επιστρέψει στη σέλα της Desmosedici για πρώτη φορά μετά τις δοκιμές της Valencia τον περασμένο Νοέμβριο.

Μικρότερο μειονέκτημα λόγω νέας πίστας

Παρότι έχει χάσει συνολικά οκτώ ημέρες δράσης στο MotoGP, τρεις στο τεστ της Sepang, δύο στο Buriram και φυσικά ολόκληρο το αγωνιστικό τριήμερο της Ταϊλάνδης, η επιστροφή του ίσως αποδειχθεί λιγότερο δύσκολη από ό,τι θα περίμενε κανείς.

Ο λόγος είναι ότι η πίστα της Goiania στη Βραζιλία είναι άγνωστη για όλους τους αναβάτες του MotoGP, κάτι που μειώνει το πλεονέκτημα όσων έχουν ήδη βρεθεί σε αγωνιστικό ρυθμό από τον πρώτο γύρο της χρονιάς.

Δύσκολη αρχή για τη Gresini

Την ίδια στιγμή, ο ομόσταυλος Alex Marquez φτάνει στη Βραζιλία χωρίς βαθμούς. Στο Sprint της Ταϊλάνδης τερμάτισε μόλις 11ος, ενώ στον κυρίως αγώνα ενεπλάκη σε σύγκρουση στον πρώτο γύρο με τον Fabio Di Giannantonio και αργότερα είχε πτώση ενώ βρισκόταν στην όγδοη θέση.

Alex Marquez

Ο περσινός δευτεραθλητής αγωνίζεται φέτος με την εργοστασιακών προδιαγραφών Ducati GP26, ενώ ο Aldeguer χρησιμοποιεί παλαιότερη έκδοση της Desmosedici, κάτι που ισχύει και για τον Franco Morbidelli της VR46.

Ο Morbidelli ήταν όγδοος στο Grand Prix της Ταϊλάνδης, έναν αγώνα στον οποίο η Ducati δυσκολεύτηκε να εκμεταλλευτεί πλήρως το πιο σκληρό πίσω ελαστικό σε σχέση με την Aprilia, η οποία κατέλαβε τέσσερις από τις πέντε πρώτες θέσεις.

Ελαστικά που ταιριάζουν στο στυλ του

Παρά τα προβλήματα που αντιμετώπισαν αρκετοί αναβάτες της Ducati με το συγκεκριμένο ελαστικό, υπάρχει ένας λόγος που ο Aldeguer μπορεί να αισιοδοξεί. Πέρσι στη Mandalika, με παρόμοιας κατασκευής πίσω ελαστικό το στυλ οδήγησής του λειτούργησε ιδανικά, κάτι που τον βοήθησε να πετύχει την πιο δυνατή εμφάνιση της σεζόν του κατακτώντας τη νίκη ως rookie στο MotoGP.

Εφόσον λοιπόν πάρει το “πράσινο φως” από τους γιατρούς, το Grand Prix της Βραζιλίας αναμένεται να σηματοδοτήσει την επιστροφή του Ισπανού στη δράση  σε μία πίστα όπου όλοι θα ξεκινήσουν χωρίς πρότερη εμπειρία.