Σε απόγνωση ο Jorge Lorenzo

Πέρασε τα χειρότερα γενέθλια της ζωής του
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/5/2019

Το γεγονός πως στα ελεύθερα δοκιμαστικά της Παρασκευής πήγε να παρκάρει την Honda του στο box της… Ducati, δείχνει πόσο μεγάλη ψυχολογική πίεση είχε βάλει στις πλάτες του ο Jorge Lorenzo για τον αγώνα της Jerez. Από την αρχή της χρονιάς είχε δηλώσει πως στον αγώνα της Jerez θα είναι πανέτοιμος, τόσο σε ό,τι αφορά την αποκατάσταση της φυσικής του κατάστασης μετά τον τραυματισμό του, όσο και σε ό,τι αφορά την προσαρμογή του στη μοτοσυκλέτα της Honda. Μέσα σε όλα αυτά προσθέστε πως η Jerez είναι στην πατρίδα του την Ισπανία (έδρα της Repsol) και πως το Σάββατο ήθελε να γιορτάσει τα γενέθλιά του με ένα καλό αποτέλεσμα στα χρονομετρημένα. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν έγινε όπως θα τα ήθελε. Πτώσεις την Παρασκευή και το Σάββατο και φυσικά οι χρόνοι και ο ρυθμός του κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικοί ήταν. Την ώρα που οι μισοί αναβάτες έσπαγαν το ρεκόρ πίστας ο ένας μετά τον άλλον, εκμεταλλευόμενοι την καινούρια άσφαλτο και τα εξελιγμένα ελαστικά της Michelin, ο Jorge Lorenzo έσπαγε τα φαίρινγκ της Honda. “Προφανώς είμαι απογοητευμένος. Μπορείς να το δεις στο πρόσωπό μου. Δεν είναι ένα χαρούμενο πρόσωπο αυτό”, δήλωσε μετά τον αγώνα στους δημοσιογράφους. Το ερώτημα φυσικά είναι να μάθουμε σε τι οφείλεται αυτό το κακό αποτέλεσμα. Κακό όχι μόνο ως προς τις προσδοκίες του ίδιου του Lorenzo, αλλά και ως προς τις δυνατότητες της μοτοσυκλέτας και της ομάδας του, η οποία είδε τη μία μοτοσυκλέτα της να κυριαρχεί όλο το τριήμερο και να κερδίζει “για πλάκα” τον αγώνα και την άλλη να χάνει τη μία θέση μετά την άλλη έως τον τελευταίο γύρο.

Η αλήθεια είναι ότι ο διπλός τραυματισμός του Lorenzo (ουσιαστικά έχασε τους τελευταίους αγώνας του 2018 λόγω σπασμένου ποδιού και έχασε ολόκληρη την προετοιμασία για το 2019 λόγω σπασμένου χεριού) είχε ως αποτέλεσμα να έχει κάνει τις λιγότερες ώρες οδήγησης σε υψηλό ρυθμό από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη. Αυτό αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα αν προσθέσουμε την αλλαγή μοτοσυκλέτας και ομάδας. Μέχρι πέρσι οδηγούσε την ιδιότροπη Ducati, όπου τον ανάγκασε να αλλάξει εντελώς τον τρόπο που οδηγεί (σε σχέση με την Yamaha) για να φτάσει στο σημείο να κερδίζει αγώνες και μάλιστα του πήρε μία ολόκληρη αγωνιστική σεζόν για να το καταφέρει. Τώρα οδηγεί την αντίστοιχα ιδιότροπη Honda, όπου παρά τη σαφή βελτίωση σε σχέση με πέρσι, εξακολουθεί να απαιτεί τη σκληρή γόμμα της Michelin στον εμπρός τροχό σε όλες τις πίστες και σε όλες τις συνθήκες.

Από τότε που οι μοτοσυκλέτες των MotoGP απέκτησαν ξανά κινητήρες 1000cc εκτοξεύοντας την ιπποδύναμη και κυρίως τη ροπή τους, (τρώνε λάστιχα και κάνουν σούζες πιο εύκολα από τα 800cc) η Honda έχει σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο μόνο στα χέρια του Marquez. Όλοι οι άλλοι αναβάτες της Honda δυσκολεύονται να την ανεβάσουν στο βάθρο και για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να τους βοηθήσουν οι συνθήκες, οι συγκυρίες και να ευθυγραμμιστούν οι πλανήτες στον αστερισμό του Κενταύρου.

Σύμφωνα με τον Lorenzo: “Η Honda μεταφέρει υπερβολικό βάρος στον εμπρός στα φρένα και απαιτεί από εμένα να βάζω πολύ δύναμη στα χέρια. Δεν πονάω τόσο πολύ πλέον όταν οδηγώ (σ.σ. λόγω του τραυματισμού στον καρπό) αλλά ακόμα δεν μπορώ να κάνω σωστά τις ασκήσεις μυϊκής ενδυνάμωσης στο γυμναστήριο.” Και συνεχίζει: “Αυτό (η υπερβολική μεταφορά βάρους εμπρός) μου δημιουργεί μια αίσθηση ανασφάλειας και χάνω πάρα πολύ χρόνο στις εισόδους των στροφών σε σχέση με τον Nakagami, τον Cal και φυσικά τον Marc. Είμαι βέβαιος ότι έχει να κάνει με τη ρύθμιση του φρένου του κινητήρα στο κλείσιμο του γκαζιού, ίσως να σχετίζεται και με το πλαίσιο. Δεν το έχουμε βρει ακόμα. Δεν έχουμε κατανοήσει την ακριβή αιτία του προβλήματος.”

Στην πραγματικότητα όμως, το πρόβλημα του Lorenzo είναι οι υπερβολικές προσδοκίες που είχε δημιουργήσει στον εαυτό του. Όπως όλοι όσοι αρνούνται να αποδεχτούν την σαφή ανωτερότητα του Marquez, νόμιζε πως η μοτοσυκλέτα της Honda είναι – έστω και λίγο – καλύτερη και ευκολότερη από την Ducati. Νόμιζε ότι χρόνος προσαρμογής θα ήταν σχεδόν μηδενικός και ότι το μόνο του πρόβλημα είναι η αποκατάσταση του τραυματισμού του. Γι΄αυτό και είχε δώσει την υπόσχεση πως στον αγώνα της Jerez θα δούμε όλοι τις πραγματικές δυνατότητές του με τη μοτοσυκλέτα της Honda. Ειρωνικά θα λέγαμε, αυτός ήταν ένας από τους χειρότερους αγώνες που έχει κάνει στη μεγάλη κατηγορία.

Ο τραυματισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον ως δικαιολογία. Η πίεση από εδώ και πέρα είναι αφόρητη για τον Ισπανό και το γνωρίζει. “Υπάρχουν μοτοσυκλέτες που τις καβαλάς και πάς γρήγορα από την πρώτη μέρα. Υπάρχουν αναβάτες που προσαρμόζονται γρήγορα στις αλλαγές. Υπάρχουν όμως και μοτοσυκλέτες που θέλουν χρόνο για να τις μάθεις και να τις εμπιστευτείς. Φαίνεται πως ανήκω στη δεύτερη κατηγορία”.

MotoGP: Η BMW αγοράζει την τηλεμετρία της Suzuki για 18εκ. – Μπαίνει το 2027!

Το μακροχρόνιο φλερτ θα δώσει καρπούς
MotoGP: Η BMW αγοράζει την τηλεμετρία της Suzuki για 18εκ. – Μπαίνει το 2027!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2024

Ένα από τα πιο μακρόχρονα φλερτ της ιστορίας των αγώνων, έχει πλέον μεγάλες πιθανότητες να δώσει καρπούς και να δούμε την BMW να έχει έμπρακτη παρουσία στα MotoGP από την επικουρική που διατηρεί αυτή την στιγμή με τις χορηγίες της, τα έπαθλα και το αυτοκίνητο συνοδείας.

Είναι καταγεγραμμένη ιστορία πως αυτό το φλερτ της Dorna εκφράστηκε ολοκληρωτικά στην BMW μόλις έφυγε η Suzuki, όταν τους έγινε πρόταση να κρατήσουν όλο τον εξοπλισμό, τα φορτηγά, το box μέχρι και την σύνθεση της ομάδας δωρεάν, ώστε να κάνουν μία ταχεία εκκίνηση. Δεν είναι πως η BMW χρειάζεται επιδοτήσεις για να αναπτύξει αυτό το κομμάτι των αγώνων, αλλά η Dorna γνωρίζει πολύ καλά πως οι Γερμανοί είναι πραγματιστές και δεν θα μπουν σε υπέρογκα έξοδα μόνο για την δόξα. Χρειαζόταν να τους χρυσώσουν το χάπι, δυστυχώς τότε δεν το κατάπιαν ούτε επιχρυσωμένο.

Σε πρόσφατη συζήτηση που είχα με τα στελέχη του εργοστασίου στην παρουσίαση του M1000XR, τονίσαμε πως η BMW τα πηγαίνει θαυμάσια στις πωλήσεις των superbike με το παράδοξο να έχουν αποτελέσματα οι ιδιώτες, στα εθνικά πρωταθλήματα των χωρών τους και στα track day, αλλά να μην μπορεί να υποστηρίξει αυτή την εικόνα στα παγκόσμια πρωταθλήματα. Επίσης συζητήσαμε πως η σειρά M πηγαίνει ανέλπιστα καλά εμπορικά, ιδιαίτερα από την στιγμή που είναι κάτι ιδιαίτερα ακριβό και θα μπορούσε να υποστηριχθεί ακόμη περισσότερο από τίτλους.

Αυτά είναι δεδομένα. Δεδομένο επίσης είναι πως ο Markus Flasch σε πρόσφατη συνέντευξή του στην επί πληρωμή ηλεκτρονική έκδοση του Motorradonline τόνισε πως χρειάζεται πολύ καλός λόγος για να μπει η BMW στα MotoGP και θεωρεί πως αυτοί υπάρχουν για αυτό και το εξετάζουν ενδελεχώς, οπότε δεν μπορεί να το αποκλείσει ως ενδεχόμενο.

Κι ενώ λοιπόν βρισκόμαστε σε μία πραγματικότητα που γνωρίζουμε πως η Dorna παρακαλά την BMW, πως για χάρη της -μάλλον για αυτό- έχει κρατήσει κενό δύο θέσεων και πως η BMW θέλει πλέον να επισφραγίσει την εμπορική της επιτυχία με αγωνιστικούς τίτλους σε έναν αντίθετο δρόμο από εκείνον που οι άλλοι οδεύουν, έρχεται τώρα ο Mat Oxley, να δώσει κάτι πιο χειροπιαστό. Για αρχή είναι δημοσιογράφος με περγαμηνές και με σημαντικό έργο στα MotoGP, σε σημείο που έχει καταπολεμηθεί από τις εταιρείες για τις αποκαλύψεις του, με πρόσφατη την Ducati. Γράφει στο επί πληρωμή motorsportmagazine στο οποίο εχθές αποκάλυψε πως η BMW έκανε πρόταση στην Suzuki να αγοράσει την τηλεμετρία και όλα τα δεδομένα που έχουν για 18 εκατομμύρια Ευρώ. Το ποσό δείχνει πόσο τεράστιο κόστος υπάρχει στην συμμετοχή μίας εταιρείας στα MotoGP και γιατί η BMW δεν το έπαιζε βαρύ πεπόνι με την Dorna, απλά ζύγιζε τα υπέρ και τα κατά. Για παράδειγμα αν η KTM τα είχε ζυγίσει καλύτερα μπορεί και να μην έπαινε ποτέ στα MotoGP, αλλά το έκανε με τη φόρα πως θα έχει αποτελέσματα σε τρία χρόνια, απέδειξε πως και οι μεγάλοι κάνουν λάθη, όπως έκανε και η Honda με το πρόγραμμα NR (New Racing) που γέννησε ένα μηχανολογικό θαύμα αλλά δεν ήταν αρκετό, ούτε είχε την υπομονή που χρειαζόταν για να το υποστηρίξει όπως θα έπρεπε.

Διαφορετικές ιστορίες που όμως δείχνουν τώρα πόσο απαιτητικό είναι να είσαι στην κορυφή του πιο ανταγωνιστικού πρωταθλήματος που υπάρχει, ενώ από πλευράς χρημάτων τα 18 εκατομμύρια απλά σου αγοράζουν λίγη εμπειρία και το συνολικό κόστος είναι προφανώς σημαντικά πολλαπλάσιο. Με αυτό το μεγάλο ποσό, η BMW θα κερδίσει μάλιστα μία έκπτωση στο συνολικό λογαριασμό που μαζεύεται στο τέλος. Είναι ξεκάθαρα ένα τεράστιο εγχείρημα και δικαιολογείται να σκέφτεται κανείς αρκετά πριν κάνει το βήμα. Διότι στην περίπτωσή τους τα πράγματα είναι και δύσκολα, έχουν ήδη εμπορική επιτυχία, άρα θα πρέπει να έρθουν και οι αγωνιστικές περγαμηνές και δεν γίνεται να γυρνάνε απλά στο τέλος, έτσι για να δηλώσουν την παρουσία τους. Η αλλαγή κανονισμών που θα επιφέρει ένα πιο καθαρό σημείο εκκίνησης για όλους, είναι μία συγκυρία που δεν υπήρχε πριν και το καλύτερο σημείο για την BMW, να μπει στα MotoGP.

Η Ducati απέδειξε πως η συλλογή δεδομένων είναι ο καλύτερος τρόπος να κερδίσεις στα MotoGP και ο μόνος τρόπος για την BMW να κάνει ένα άλμα προόδου, αντί να περιμένει το 2030 για την πρώτη ευκαιρία στο βάθρο, είναι να πάρει τα δεδομένα της Suzuki. Μίας εξαιρετικής μοτοσυκλέτας στα MotoGP που έφυγε στο απόγειό της και που μάλιστα ταιριάζει αρκετά και στους τετρακύλινδρους της BMW. Δεν έχει σημασία αν τα δεδομένα αυτά είναι δύο ετών ή από έναν κυβισμό που δεν θα υπάρχει τότε στους αγώνες, πρώτα είναι καλύτερα από το τίποτα και έπειτα είναι αυτό με το οποίο θα ξεκινήσουν και οι υπόλοιποι την προετοιμασία εκείνης της μοτοσυκλέτας.

Στη χειρότερη περίπτωση που η BMW δεν μπει στους αγώνες θα έχει αποκτήσει την αγωνιστική εμπειρία της Suzuki. Το ερώτημα γιατί η Suzuki να θέλει να πουλήσει κάτι τόσο σημαντικό, το έχω εξηγήσει σε παλαιότερο editorial καθώς είναι ο πρώτος -και ελπίζω ο τελευταίος- από τους 4 Ιάπωνες που έβαλε πρώτη την αγορά της Ασίας και συγκεκριμένα της Κίνας, πάνω από την Ευρώπη. Για χρόνια τα νούμερα δικαιολογούσαν αυτή την κίνηση από όλους και τώρα το κάνουν ακόμη πιο πολύ, αλλά συνεχίζουν να δίνουν στην Ευρώπη μοτοσυκλέτες με πολύ μεγάλο κόστος ανάπτυξης καθώς όλος ο κόσμος στρέφει τα μάτια του εδώ, όταν μιλά για μεγάλες μοτοσυκλέτες. Είναι ένας από τους βασικούς λόγους που και οι Κινέζοι θέλουν να μπουν σε αυτή την αγορά. Για την Suzuki λοιπόν τα δεδομένα αυτά είναι κάτι που μπορούν να ψαλιδίσουν το κόστος ανάπτυξης που έδωσαν στα MotoGP και το γεγονός πως τα διαπραγματεύονται, δείχνει πως δεν στοχεύουν να επιστρέψουν σύντομα. Σε κάθε περίπτωση το γάντι είναι τώρα στην BMW με την ευχή να τα αξιοποιήσουν για να μπουν τελικά στα MotoGP χωρίς να αλλάξουν για άλλη μία φορά γνώμη, την τελευταία στιγμή από κάποιο στέλεχος που κοιτά μόνο το οικονομικό κομμάτι.