VirtualGP: Ολοκληρώθηκε ο 3ος αγώνας

Χαμός στην εικονική Jerez!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/5/2020

Την ώρα που η Dorna έχει επικεντρωθεί στο να σώσει το πραγματικό πρωτάθλημα, τα Virtual MotoGP συνεχίζουν ακάθεκτα την πορεία τους, με τον αγώνα στη Jerez όχι μόνο να ολοκληρώνεται επιτυχώς αλλά και όλες τις κατηγορίες να παίρνουν μέρος. Υπό κανονικές συνθήκες θα περνούσαμε το σαββατοκύριακο που μας πέρασε μπροστά απ’ τους δέκτες μας βλέποντας τον πέμπτο αγώνα που του πρωταθλήματος στη Jerez, αντ’ αυτού όμως είδαμε τον εικονικό αγώνα στην ίδια πίστα.

Όπως αναφέραμε και στο παρελθόν, οι Virtual Races έχουν αυξηθεί σε διάρκεια και μάλιστα ήταν η πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκαν οι αγώνες όλων των κατηγοριών. Ως εκ τούτου, η συνολική διάρκεια της μετάδοσης έφτασε τις δύο ώρες και μόνο στο YouTube, μετρά ήδη πάνω από 50.000 προβολές. Επιπλέον, είχε και φιλανθρωπικό χαρακτήρα, καθώς μέσα απ’ το “Two Wheels for Life”, την επίσημη φιλανθρωπική δράση των MotoGP, όσοι ήθελαν είχαν τη δυνατότητα να δωρίσουν ένα ποσό για την καταπολέμηση του κορωνοϊού και όχι μόνο.

Στα MotoGP, ο Maverick Vinales κατάφερε να στεφθεί – επιτέλους – νικητής, σε έναν άκρως επεισοδιακό αγώνα με αμέτρητες πτώσεις. Η τύχη ήταν με το μέρος του, καθώς λίγο πριν το τέλος είδαμε τους Alex Marquez και Pecco Bagnaia, που είχαν νικήσει τον πρώτο και δεύτερο εικονικό αγώνα αντίστοιχα, να πέφτουν και τον Top Gun να βλέπει πρώτος την καρό σημαία. “Ειλικρινά, δεν περίμενα να κερδίσω,” είπε ο Ισπανός αναβάτης της Yamaha. “Το συναίσθημα της νίκης είναι πάντοτε πολύ ωραίο! Πέρασα πάρα πολύ όμορφα και ελπίζω να ισχύει το ίδιο και για τους συναθλητές μου, καθώς και τους θεατές που μας παρακολούθησαν. Ελπίζω ότι μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε αρκετά χρήματα για το Two Wheels for Life.”

Στη Moto2, νικητής δεν ήταν άλλος απ’ αυτόν που τερμάτισε πρώτος στον περσινό αγώνα της κατηγορίας, ο Lorenzo Baldassari! Βέβαια, για να τα καταφέρει χρειάστηκε να παραμείνει όρθιος την ώρα που η μια πτώση διαδεχόταν την άλλη. “Ο αγώνας μου φάνηκε δυσκολότερος απ’ τους άλλους! Δεν είναι εύκολο να κερδίσεις. Είχα ιδρώσει και ήμουν τόσο αγχωμένος που δεν μπορούσα να ελέγξω τα δάχτυλά μου. Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν μου έλεγαν ότι πάσχω από Σύνδρομο Διαμερίσματος.” (σ.σ. ένα ιδιαίτερα επώδυνο σύνδρομο, καθώς μέσα απ’ την μεγάλη αύξηση της πίεσης στους μύες σταματά η κυκλοφορία του αίματος και δεν επιτρέπει την παροχή οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών προς τα μυϊκά και νευρικά κύτταρα της περιοχής.) O Baldassari συνέχισε λέγοντας: “Στην αρχή είχα επαφή με τον Luca, ενώ ξαφνικά ο Jake με χτύπησε. Ειλικρινά ήμουν τυχερός που δεν έπεσα. Μόλις πήρα τα ηνία του αγώνα προσπάθησα να διατηρήσω την ψυχραιμία μου και στο τέλος τα κατάφερα. Ήταν ένας πολύ καλός αγώνας.”

Τα πράγματα ήταν ακόμη πιο επεισοδιακά στον αγώνα ης Moto3, με τον Gabriel Rodrigo που είχε την pole position να πέφτει στην αρχή και να βρίσκεται σχεδόν τελευταίος. Ωστόσο, δεν το έβαλε κάτω και συνέχισε να προσπαθεί μέχρι που στο τέλος είδε πρώτος την καρό σημαία. “Ήξερα πολύ καλά πως οι εκκινήσεις ήταν το αδύναμο σημείο μου, όμως δεν ξέρω γιατί αλλά τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελα στον αγώνα. Ήταν σκέτη καταστροφή! Όπως και να ‘χει δεν τα παράτησα και επέστρεψα δριμύτερος, πιέζοντας τον Tony (Arbolino) και έπειτα τον Raul (Fernandez). Το πιο σημαντικό είναι πώς περάσαμε ωραία και ελπίζω να ισχύει το ίδιο και για τον κόσμο που μας παρακολούθησε,” ανέφερε ο Rodrigo.

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.