QJMOTOR Hellas Challenge: Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης διέσχισε 25 νομούς σε 25 ώρες με σκούτερ MTX125

Αθήνα – Σπάρτη – Καλαμάτα – Πάτρα – Ιωάννινα – Καστοριά – Αμύνταιο – Θεσσαλονίκη – Λάρισα – Λαμία – Αθήνα
qjmotor hellas challenge
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

26/3/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ανέλαβε ένα πολύ διαφορετικό οδοιπορικό από αυτά που μας έχει συνηθίσει: να γυρίσει 25 νομούς της Ελλάδας σε 25 ώρες με ένα σκούτερ 125 κυβικών εκατοστών.

Με το γκάζι σταθερά στα 90–95 χλμ./ώρα και το στροφόμετρο του QJMOTOR MTX 125 να κινείται συνεχώς 1.500 στροφές πριν από τα κόκκινα, αυτό το άκρως ανατρεπτικό project με λίγα κυβικά, πολύ κέφι και μεγάλη υπομονή ολοκληρώθηκε μετά από 25 ώρες συνεχόμενης οδήγησης.

qjmotor hellas challenge

Περιγράφει την περιπέτειά του ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Μητσάκης:

"Το QJMOTOR HELLAS CHALLENGE 2026 δεν ήταν ένα συμβατικό ταξίδι διάσχισης 25 νομών της Ελλάδας, αλλά ένα δυναμικό challenge σε πραγματικές συνθήκες και αυστηρό χρονικό πλαίσιο, όπου δοκιμάστηκαν στην πράξη τα όρια αντοχής, συνέπειας και αξιοπιστίας, τόσο του αναβάτη όσο και του QJMOTOR MTX 125. Αδιαφορώντας παντελώς για τα 125 cc που 'οδηγούσαν' το πάθος και τη λαχτάρα μου σε αυτό το ταξίδι-πρόκληση, βίωσα εντέλει μια δίτροχη διαδρομή 1.550 χιλιομέτρων, όπου το κάθε λεπτό μετρούσε…

qjmotor hellas challenge

 

"Στη διάρκεια της 25ωρης πορείας με το απροβλημάτιστο QJMOTOR MTX 125 πέρασα από 26 σταθμούς διοδίων, πραγματοποίησα 8 ανεφοδιασμούς καυσίμων, φωτογράφισα πάμπολλες πινακίδες πόλεων, έκανα 2 στάσεις ξεκούρασης σε Θεσσαλονίκη και Λαμία, μισή ώρα την καθεμία, ένιωσα τον υδράργυρο να κατρακυλά τη νύχτα στους -6°C, αλλά τα βλέφαρά μου –παραδόξως– δεν έκλεισαν ούτε λεπτό από τη νύστα ή την κούραση…

qjmotor hellas challenge

 

"Για 25 συνεχόμενες ώρες οδηγούσα στους δρόμους της Ελλάδας με αβίαστο και ταυτόχρονα αδιάκοπο ρυθμό. Μπορεί το μυαλό μου να είχε σχεδόν δραπετεύσει σε άλλη διάσταση, οι αισθήσεις μου, ωστόσο, δούλευαν πυρετωδώς: η όσφρηση αποκωδικοποιούσε τις μυρωδιές της ελληνικής φύσης, τα αυτιά αφουγκράζονταν διαρκώς τον μπάσο ήχο της εξάτμισης και η ματιά μου κατέγραφε βουνά και δάση, ανθρώπους, οχήματα, χωριά και πόλεις, που περνούσαν δίπλα μου και χάνονταν πίσω, στο βάθος του ορίζοντα και του πολύτιμου χρόνου…

qjmotor hellas challenge

"Για 25 συνεχόμενες ώρες θώπευα το καντράν του QJMOTOR MTX 125, αδιαφορώντας για το διψήφιο νούμερο που έδειχνε το κοντέρ – η ταχύτητά μου ήταν μικρή και ο δρόμος του QJMOTOR HELLAS CHALLENGE 2026 τόσο μεγάλος… Τι σημασία είχε άλλωστε η ταχύτητα σε αυτό το ταξίδι; Σημασία είχε να 'κυλάς' μέσα στο όνειρο του δρόμου και να βγαίνεις νικητής απέναντι στην πρόκληση ενός πρωτόγνωρου – και για πολλούς, ακατόρθωτου – οδικού challenge…"

 

Ταξίδι – Iraq

Στα πεδία των μαχών
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

2/5/2017

Μετά την Erbil, το δίτροχο οδοιπορικό στο "λαβωμένο" Ιράκ συνεχίστηκε με προορισμό την πόλη Sulaymaniyah (180 χλμ. νοτιοανατολικά). Οι τροχοί της ΚΤΜ 1050 Adventure κυλούσαν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα πάνω στην ημιορεινή διαδρομή Erbil-Shaqlawa-Dokan-Sulaymaniyah, όμως, η ενέργειά μου να απαθανατίσω φωτογραφικά την λίμνη Dokan στάθηκε η αιτία να συλληφθώ και να οδηγηθώ στην κεντρική στρατιωτική διοίκηση της κοντινής πόλης Dokan. Εκεί, μετά την εξακρίβωση των στοιχείων μου και την διαπίστωση πως δεν είχα φωτογραφίσει το υδροηλεκτρικό φράγμα της λίμνης, αφέθηκα ελεύθερος να συνεχίσω την πορεία μου…

Πριν καταλύσω σε κάποιο ξενοδοχείο, παρκάρισα την μοτοσυκλέτα στο κέντρο της Sulaymaniyah και ξεκίνησα πεζός να τριγυρνώ ανάμεσα στο ετερόκλιτο πλήθος της υπαίθριας αγοράς. Αυτό που με ενθουσίαζε περισσότερο ήταν πως σε κάθε φωτογραφικό κλικ, κέρδιζα όχι μόνο το χαμόγελο, αλλά και την θερμή "αγκαλιά" των ντόπιων. Από τις πάμπολλες προσκλήσεις για φιλοξενία που δέχτηκα, με "κέρδισε" τελικά ο συμπαθέστατος Χασάν.

Για δυο μέρες, ο Ιρακινός οικοδεσπότης μου με ξενάγησε στα πιο δυνατά αξιοθέατα της γενέτειράς του (στο Μεγάλο Τζαμί, στο Μουσείο του Απελευθερωτικού αγώνα των Κούρδων "Amna Suraka", στο Ιστορικό-Αρχαιολογικό Μουσείο "Slemani"), καθώς και στο μνημείο της κοντινής πόλης Halabja (80 χλμ. νότια), το οποίο ήταν αφιερωμένο στην μνήμη των 6.800 θυμάτων που έχασαν την ζωή τους, όταν στις 16/3/1988 ο Σαντάμ Χουσεΐν εξαπέλυσε επίθεση με χημικά εναντίον των Κούρδων της περιοχής.

 

Έχοντας ανεφοδιαστεί σε καύσιμα (0,60 ευρώ/λίτρο), αποχαιρέτησα νωρίς εκείνο το πρωινό τον Χασάν, την Sulaymaniyah και ξεκίνησα με προορισμό το Kirkuk (110 χλμ. δυτικά). Προσεγγίζοντας απροβλημάτιστα το κέντρο της πόλης, το θέαμα που αντίκρισα ήταν δυστυχώς αποκαρδιωτικό, καθώς παντού υπήρχαν τα σημάδια της πρόσφατης βομβιστικής επίθεσης των τζιχαντιστών, που πραγματοποιήθηκε στα μέσα Φεβρουαρίου 2017 και προκάλεσε μεγάλες υλικές καταστροφές και δεκάδες θύματα.

Στις δυο μέρες που παρέμεινα στο Kirkuk, ιδιαίτερη εντύπωση μου έκαναν δύο πράγματα: η έντονη παρουσία της αστυνομίας και του στρατού στους κεντρικούς δρόμους της πόλης (όλοι ήταν με το δάκτυλο στη σκανδάλη), όπως και το γεγονός ότι η καθημερινότητα των κατοίκων κυλούσε σε φυσιολογικούς ρυθμούς και όλοι έδειχναν να απολαμβάνουν το ευχάριστο διάλλειμα – μέχρι την επόμενη ίσως επίθεση…

Οι τίτλοι τέλους του δίτροχου οδοιπορικού μου στο Ιράκ έπεσαν τρεις μέρες αργότερα στην ιρακινό-τουρκική μεθόριο, όταν με το διαβατήριο στην τσέπη διέσχιζα την συνοριακή γέφυρα (νεκρή ζώνη) των δυο χωρών. Όμως, στην μέση περίπου της γέφυρας, σταμάτησα για λίγο την μαύρη ΚΤΜ. Κοντοστάθηκα, κοίταξα πίσω μου και αντίκρισα μελαγχολικός –αλλά ταυτόχρονα και αισιόδοξος– το "δικό μου" Ιράκ, που εγκάρδια με αποχαιρετούσε και προσδοκούσε σύντομα να με ξαναδεί...

Ετικέτες