"Trans – Asian 2017"

Ταϊλάνδη-Μαλαισία-Ινδονησία
21/8/2017

Στόχος επετεύχθη!

 Η ξελογιάστρα Ταϊλάνδη αποτέλεσε τον επόμενο σταθμό του "TransAsian 2017". Πρόκειται για έναν προορισμό που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις, καθώς πρωταγωνιστεί τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη. Η έκτη κατά σειρά χώρα του διηπειρωτικού οδοιπορικού με καλωσόρισε στην τροπική της αγκαλιά με άψογους δρόμους, άριστες ανέσεις και εξυπηρετήσεις, υποδειγματικές υποδομές και καλοσυνάτους ανθρώπους.

Δύο φορές στο παρελθόν (1995, 2009) έχω "αλώσει" μοτοσυκλετιστικά την Ταϊλάνδη, ρολάροντας σε όλη σχεδόν την χώρα. Αυτήν την φορά δεν μπήκα στον πειρασμό να επισκεφθώ την κοσμοπολίτικη Bangkok, αλλά προτίμησα να περιηγηθώ στην επαρχία, θέλοντας να περάσω πέντε ήρεμες και χαλαρές μέρες, όπως και τελικά έκανα. Εξαίσιοι βουδιστικοί ναοί, μικροί αγροτικοί οικισμοί και πυκνή τροπική βλάστηση ομόρφυναν τα μέρη που επισκέφθηκα, ενώ για την λευκή Africa Twin, τα 1.700 χιλιόμετρα ήταν ο συνολικός απολογισμός χιλιομέτρων που "έτρεξε" στους δρόμους της Ταϊλάνδης.

Και μετά την Ταϊλάνδη, η Μαλαισία… Εδώ η οδική αποστολή μου ήταν η πιο σύντομη και εύκολη που είχα σε όλο το διηπειρωτικό ταξίδι. Μόλις 160 χιλιόμετρα χρειάστηκε να διανύσω από τα σύνορα ως την πόλη λιμάνι Georgetown (την πρωτεύουσα του νησιού Penang). Οδηγώντας πάνω στην Penang Bridge, την μεγαλύτερη γέφυρα της Μαλαισίας (13,5 χλμ.), άφησα πίσω μου το ηπειρωτικό κομμάτι της χώρας και βρέθηκα πάνω σ’ ένα μικρό νησί-κόσμημα, γνωστό κι ως "Μαργαριτάρι της Μαλαισίας".

Σταυροδρόμι θρησκειών και πολιτισμών, το νησί Penang είναι ένα από τα δυνατά τουριστικά χαρτιά της χώρας. Κινέζοι, Ινδοί, Μαλαίσιοι συνυπήρχαν αρμονικά στο Penang, ενώ οι βουδιστικοί ναοί, τα τζαμιά και οι ινδουιστικοί ναοί που αντίκριζα παντού μαρτυρούσαν το στοιχείο της ανεξιθρησκίας που επικρατούσε.

Όμως, δεν ήταν μόνο τα τουριστικά θέλγητρα του νησιού που με έφεραν ως εδώ. Από το λιμάνι της Georgetown, ένα μικρό πλοίο θα μετέφερε την μοτοσυκλέτα μου στην απέναντι ακτή της Ινδονησίας (λιμάνι Belawan της Σουμάτρα), ενώ εγώ θα ακολούθησα την ίδια πορεία αεροπορικώς (στην κοντινή πόλη Medan). Το ταξίδι στην ηπειρωτική Ασία είχε πλέον τελειώσει και σειρά έπαιρνε η Ινδονησία, ο τελευταίος προορισμός του "Trans – Asian 2017".

Έχοντας καταγεγραμμένα στο κοντέρ της λευκής Africa Twin περί τα 14.340 χιλιόμετρα από την αρχή του ταξιδιού, βρέθηκα στο λιμάνι Belawan της Σουμάτρα για να εκτελωνίσω την μοτοσυκλέτα και να την ετοιμάσω για τα τελευταία 2.000 χιλιόμετρα του "Trans – Asian 2017", αυτά που με χώριζαν από την Τζακάρτα, την πρωτεύουσα της Ινδονησίας.

Διασχίζοντας ένα εκπληκτικό τροπικό σκηνικό, η διαδρομή μου στο νησί της Σουμάτρα θα περνούσε από τις πόλεις Tebing Tinggi, Pekanbaru, Jambi, Palembang και Bandar Lampug, ενώ στο λιμάνι Bakauheni, ένα επιβατικό πλοίο θα με μετέφερε κατόπιν στο λιμάνι Merak, στην δυτική άκρη του νησιού Ιάβα –από εδώ, η Τζακάρτα απείχε μόλις 110 χλμ.

Μπορεί η υπολειπόμενη απόσταση να μην ήταν σχετικά μεγάλη, όμως, η κατάσταση που αντιμετώπισα στους δρόμους της Σουμάτρα ήταν τέτοια, που χρειάστηκα πέντε ολόκληρες μέρες εξοντωτικής οδήγησης μέχρι να διαβώ τις πύλες της ινδονησιακής πρωτεύουσας. Μια λωρίδα ανά κατεύθυνση, αμέτρητα λεωφορεία και φορτηγά, προσπεράσεις κυριολεκτικά στον πόντο και απίστευτη ρύπανση από τα καυσαέρια των οχημάτων. Σκέτη κόλαση…

Και τελικά, μετά από 57 μέρες ταξιδιού στους απρόβλεπτους δρόμους της πολυπολιτισμικής Ασίας, ευτύχισα να ξεδιπλώσω την ελληνική σημαία στην Τζακάρτα, σηματοδοτώντας έτσι την ολοκλήρωση ενός ακόμα δίτροχου εγχειρήματος. Άλλος ένας μακρινός ταξιδιωτικός στόχος είχε επιτευχθεί…

Χρέη οικοδεσπότη και ξεναγού μου στην Τζακάρτα έκανε ο Παναγιώτης Πεντεφράγκος, ένας συνάδελφος μοτοσυκλετιστής και νυν μετανάστης της πρόσφατης ελληνικής οικονομικής κρίσης, που τα τελευταία 6 χρόνια δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στην Ινδονησία. Έχοντας ιδρύσει μια βιοτεχνία παραδοσιακών γαλακτοκομικών προϊόντων στην Τζακάρτα, ο Παναγιώτης παρασκευάζει το ελληνικό γιαούρτι “KALIMERA, με τ’ οποίο έχει μπει δυναμικά στην αγορά της Ινδονησίας.

Στις μέρες που βρέθηκα στην ινδονησιακή πρωτεύουσα, έτρεχα να τακτοποιήσω τα "θέλω" και τα "πρέπει" μου. Γνωριμία με τα κυριότερα αξιοθέατα της Τζακάρτα, δείπνο με τους ανθρώπους της Honda Ινδονησίας, παράδοση της Africa Twin για το ταξίδι της επιστροφής στην Ελλάδα, συναντήσεις με στελέχη της Ινδονησιακής Ομοσπονδίας Μοτοσυκλέτας…

Ο επίλογος του "Trans – Asian 2017" γράφτηκε σ’ ένα γουστόζικο μπαράκι στο κέντρο της Τζακάρτας, παρέα με τον Παναγιώτη. Τελευταίες ώρες στην ινδονησιακή πρωτεύουσα, με δυνατή μουσική, μπύρες και ευχάριστη διάθεση. Και όταν, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, το μαγαζί κατέβασε ρολά, αποχαιρέτησα τον Παναγιώτη και έφυγα κατευθείαν για το αεροδρόμιο – επιστροφή στην μίζερη ελληνική πραγματικότητα…

Κων/νος Μητσάκης

Ταξίδι Τουρκία – Ιράκ: Γ' ανταπόκριση

Ο Νόστος!
17/5/2021

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης μας στέλνει την τρίτη και τελευταία ανταπόκρισή του από το "Anatolia Trip 2021", οδεύοντας στον δρόμο του γυρισμού!

"Η επιστροφή στην Τουρκία του ολικού lockdown σηματοδότησε την επόμενη –και τελευταία– φάση του δίτροχου οδοιπορικού της Ανατολίας. Ο κατάλογος των προορισμών και των αξιοθέατων που είχα συντάξει ήταν μεγάλος και η λαχτάρα μου να τα γνωρίσω φυσικά τεράστια.

Καθοδόν για την πόλη Diyarbakir, η Yamaha Tracer 700 σταμάτησε για λίγο στις πόλεις Nusaybin και Mardin. Ο ιστορικός ναός του Αγίου Ιακώβου στην Nusaybin ήταν ένας από τους παλαιότερους χριστιανικούς ναούς της περιοχής (4ου αιώνα), ενώ η πυκνοδομημένη Mardin, κτισμένη σ’ έναν βραχώδη λόφο, μ’ εντυπωσίασε για την αραβική αρχιτεκτονική των κτισμάτων της.

Η Diyarbakir θεωρείται η «ανεπίσημη πρωτεύουσα» των Κούρδων της Τουρκίας κι αυτός ήταν ο λόγος της έντονης στρατιωτικής και αστυνομικής παρουσίας σε όλη την πόλη. Αυτό πάντως δεν με εμπόδισε να επισκεφθώ τα κυριότερα αξιοθέατά της (το τζαμί Behram Pasa, τα βυζαντινά τείχη, την γέφυρα Ongozlu Kopru) και να περπατήσω δίπλα στις όχθες του ποταμού Τίγρη.

Περί τα 180 χιλιόμετρα δυτικά της Diyarbakir, στην κορυφή του όρους Nemrut Dag, με περίμενε ο υποβλητικός «Θρόνος των Θεών». Εκεί αντίκρισα ένα τεράστιο όσο και μοναδικό σε αρχιτεκτονική ταφικό μνημείο, που κτίστηκε πριν από περίπου 2.000 χρόνια από τον βασιλιά Αντίοχος Α΄ της Κομμαγενής.

Και φυσικά, από το ταξίδι της Ανατολίας δεν θα μπορούσε να λείπει η Καππαδοκία του ελληνισμού και της χριστιανοσύνης. Εξωπραγματικά τοπία, λαξευμένες εκκλησίες και παρεκκλήσια, πληθωρικοί σχηματισμοί βράχων και πανύψηλοι κωνικοί μονόλιθοι συγκλονίζουν τον επισκέπτη από την πρώτη κιόλας στιγμή που θα βρεθεί στην άγονη γη της Καππαδοκίας. Εδώ νόμισα πως βρέθηκα ξαφνικά σ’ έναν άλλο πλανήτη!

Κι από την βραχώδη Καππαδοκία, η Yamaha Tracer 700 χάραξε κατόπιν πορεία για την κοντινή Άγκυρα. Η διήμερη παραμονή μου στη τουρκική πρωτεύουσα οφειλόταν στη διενέργεια του απαραίτητου συνοριακού covid test PCR. Με το ποθητό αποτέλεσμα στα χέρια (αρνητικός) αναχώρησα εσπευσμένα για τα ελληνικά σύνορα, τα οποία και πέρασα χωρίς προβλήματα.

Με την άφιξή μου στην Αθήνα, το "Anatolia Trip 2021" έριξε αυλαία, έχοντας καταγεγραμμένα 7.400 χιλιόμετρα στο κοντέρ της μοτοσυκλέτας. Με τις «μπαταρίες» πλέον γεμάτες και την ψυχή να ξεχειλίζει από τις όμορφες εικόνες και εμπειρίες αυτού του συναρπαστικού οδοιπορικού, αναπόφευκτα θα ακολουθήσει η προσωπική “ανασυγκρότηση” μέχρι την επόμενη ταξιδιωτική πτήση…"

Yamaha Tracer 700

Μια πολυδιάστατη μοτοσυκλέτα

Ταξίδεψα στους δρόμους της Τουρκίας και του Ιράκ, καταγράφοντας συνολικά στο κοντέρ της περί τα 7.400 χλμ. Για 20 ημέρες, δεν είχα να ασχοληθώ με κάτι, αφού όλα δούλευαν άψογα και απροβλημάτιστα. Απλά οδηγούσα, ούτε λάδια δεν άλλαξα. Ο λόγος για την πρωταγωνίστρια του “Anatolia Trip 2021”, την πολυδιάστατη Tracer 700, το μεσαίο sport touring μοντέλο της Yamaha, που θεωρείται πλέον το απόλυτο “όπλο” της μεσαίας κατηγορίας.

Με σημείο αναφοράς τον δικύλινδρο CP2 κινητήρα της, η Yamaha Tracer 700 με εξέπληξε με τη φιλικότητα, την άνεση και την ευελιξία της, ενώ απόλυτα ευχαριστημένος έμεινα από την συνεργασία πλαισίουαναρτήσεωνελαστικών. Το χαμηλό κέντρο βάρους, η αρκετά ξεκούραστη θέση οδήγησης, η ικανοποιητική προστασία της ρυθμιζόμενης ζελατίνας (οι ψηλοί αναβάτες μάλλον χρειάζονται μεγαλύτερη ζελατίνα), η αναπαυτική σέλα, τα δυνατά φώτα, τα εξαιρετικά φρένα και η ευκολία στην αλλαγή κατεύθυνσης, ήταν τα δυνατά στοιχεία της μοτοσυκλέτας που ξεχώρισα αμέσως.

Στον αυτοκινητόδρομο ταξίδευα με ταχύτητες κοντά στα 140km/h χωρίς να προβληματίζομαι, ενώ η οδήγηση στο επαρχιακό δίκτυο ήταν μια διασκεδαστική απόλαυση χάρη στον σπορ χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας. Κι όσον αφορά την κατανάλωση, αυτή κυμάνθηκε από 3,8–5,5 lt/100km, αναλόγως της διάθεσης του δεξιού μου χεριού και της κατηγορίας του οδικού δικτύου.

 

ΜΟΤΟΔΙΚΤΥΟ

Η ΜΟΤΟΔΙΚΤΥΟ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε. αποτελεί τον βραχίονα λιανικής πώλησης της ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ Α.Ε.Ε. από το 2002. Δραστηριοποιείται στην πώληση όλων των προϊόντων της YAMAHA MOTOR CO. (δικύκλων και προϊόντων θαλάσσης, ανταλλακτικών, λιπαντικών και αξεσουάρ), την εισαγωγή και διανομή μιας ευρείας γκάμας από συμπληρωματικά προϊόντα και εξοπλισμό αναβάτη, αλλά και την παροχή υπηρεσιών επισκευής και εξυπηρέτησης.

Με τρία καταστήματα που διατρέχουν ένα νοητό άξονα από την Καλλιθέα έως την Αγία Παρασκευή, σκοπός είναι η κάλυψη του μεγαλύτερου μέρους του λεκανοπεδίου της Αττικής, με κάθε κατάστημα να προσδίδει τη δική του αξία/ταυτότητα, παρέχοντας υψηλού επιπέδου προϊόντα και υπηρεσίες στους λάτρεις των 2 τροχών και της θάλασσας.

Το 2015 η ΜΟΤΟΔΙΚΤΥΟ επεκτείνει την επιχειρηματική της δραστηριότητα μέσω του ηλεκτρονικού της καταστήματος. Το motodirect.gr αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και πιο αξιόπιστα ηλεκτρονικά καταστήματα στην Ελλάδα με εξοπλισμό αναβάτη, αξεσουάρ και ανταλλακτικά μοτοσυκλέτας, καθώς επίσης προϊόντα θαλάσσιων δραστηριοτήτων και casual ένδυση.

Κωνσταντίνος Μητσάκης

Το άρθρο συνοδεύεται από πλούσιο φωτογραφικό gallery